40 δισ. ευρώ μας στοίχισε η ανεργία

Παρου­σί­αση της έρευνας «Ανεργία και Εμβά­θυνση της Κρίσης, 2008-2014» που πραγ­μα­το­ποί­ησε το Σπου­δα­στή­ριο Οικο­νο­μίας του ΕΜΠ για λογα­ρια­σμό της ευρω­βου­λευτή του ΣΥΡΙΖΑ Κων­στα­ντί­νας Κούνεβα.

Η τερά­στια αύξηση της ανερ­γίας των πρώην μισθω­τών στην Ελλάδα στη διάρ­κεια της κρίσης (2008-2014) ευθύ­νε­ται για την απώλεια του 65% της συνο­λι­κής μείωσης του ΑΕΠ την περίοδο αυτή.

Και συγκε­κρι­μένα, ο τετρα­πλα­σια­σμός της ανερ­γίας των πρώην μισθω­τών αφαί­ρεσε από την ελλη­νική οικο­νο­μία πάνω από 40 δισ. ευρώ, αλλά στέρησε και από το ΑΕΠ των βασικών εμπο­ρι­κών εταίρων της Ελλάδας στην Ευρω­παϊκή Ένωση σχεδόν 12 δισ. ευρώ.

Αυτό είναι το βασικό εύρημα έρευνας που διε­νήρ­γησε ο τομέας ΑΚΕΔ της Σχολής Εφαρ­μο­σμέ­νων Μαθη­μα­τι­κών του ΕΜΠ, κατ’ ανάθεση της Ευρω­βου­λευτή του ΣΥΡΙΖΑ Κων­στα­ντί­νας Κούνεβα.

Η έρευνα, πραγ­μα­το­ποι­ή­θηκε από ομάδα επι­στη­μό­νων με επι­κε­φα­λής την ανα­πλη­ρώ­τρια καθη­γή­τρια του ΕΜΠ κ. Αθηνά Μπε­λε­γρή – Ρομπόλη και με τη συμ­με­τοχή των κ. Μ. Μαρκάκη (PhD), Θ. Μαρίνου (υπο­ψή­φιου διδά­κτορα) και Γ. Κρη­τι­κίδη (επι­στη­μο­νι­κού συνερ­γάτη του ΙΝΕ/ΓΣΕΕ).

Τα βασικά ευρή­ματα της έρευνας, όπως παρου­σιά­στη­καν από την κ. Αθηνά Μπελεγρή- Ρομπόλη είναι τα ακό­λουθα:

• Η παρα­μονή στην ανεργία κάθε μισθω­τού την περίοδο 2008-2014 προ­κά­λεσε μια μείωση της παρα­γω­γής της ελλη­νι­κής οικο­νο­μίας κατά 10.837 ευρώ το χρόνο. Μάλιστα, όπως επι­ση­μαί­νει η έρευνα, σχεδόν το 30% αυτής της μείωσης είναι έμμεση, οφεί­λε­ται δηλαδή στην ένταση των σχέσεων αλλη­λε­πί­δρα­σης ανάμεσα στους κλάδους της οικο­νο­μίας.

• Κάθε άνεργος προ­κα­λεί μείωση της ζήτησης για εισα­γό­μενα κατα­να­λω­τικά προ­ϊ­ό­ντα κατά 1.240 ευρώ τον χρόνο και μια μείωση της παρα­γω­γής σε τρίτες χώρες (στην Ε.Ε.) κατά 2.263 ευρώ.

• Αλλά η παρα­μονή στην ανεργία ενός πρώην μισθω­τού επιδρά και στις εισα­γω­γές των ενδιά­με­σων προ­ϊ­ό­ντων και υπη­ρε­σιών (πρώτες ύλες κλπ) κατά 896 τον χρόνο, ανε­βά­ζο­ντας έτσι τη συνο­λική απώλεια για τους εμπο­ρι­κούς εταί­ρους στην Ε.Ε. στα 3.158 ευρώ τον χρόνο ανά άνεργο.

Η κατά κλάδο επί­δραση της ανερ­γίας των πρώην μισθω­τών στο σπιράλ της κρίσης στην Ελλάδα απο­τυ­πώ­νε­ται, μεταξύ άλλων, στα εξής στοι­χεία:

• Οι μεγα­λύ­τε­ρες απώ­λειες όγκου παρα­γω­γής κατα­γρά­φο­νται στον τρι­το­γενή τομέα της οικο­νο­μίας, πράγμα που απει­κο­νί­ζει και τη διαρ­θρω­τική ιδιαι­τε­ρό­τητα της ελλη­νι­κής οικο­νο­μίας, με τη διό­γκωση του τομέα υπη­ρε­σιών. Οι απώ­λειες από την ανεργία των πρώην μισθω­τών, μεταξύ 2008 και 2013,υπερ­τε­τρα­πλα­σιά­ζο­νται (από 1,4 δισ. σε 6,1 δισ.). Ανά­λο­γες, αλλά σε μικρό­τερα μεγέθη είναι οι απώ­λειες στον πρω­το­γενή και δευ­τε­ρο­γενή τομέα.

• Στους κλάδους με τις μεγα­λύ­τε­ρες απώ­λειες παρα­γω­γής λόγω της ανερ­γίας των πρώην μισθω­τών προη­γού­νται η δια­χεί­ριση ακί­νη­της περιου­σίας, τα κατα­λύ­ματα/υπη­ρε­σίες εστί­α­σης, το χον­δρικό εμπόριο, τα τρόφιμα ποτά, το λια­νε­μπό­ριο, η φυτική και ζωική παρα­γωγή.

Δια­φο­ρε­τική είναι η επί­δραση της ανερ­γίας των Ελλήνων πρώην μισθω­τών στους εμπο­ρι­κούς εταί­ρους της χώρας στην Ε.Ε.

• Εδώ, οι μεγα­λύ­τε­ρες απώ­λειες κατα­γρά­φο­νται στον δευ­τε­ρο­γενή τομέα, γεγονός που απει­κο­νί­ζει την εξάρ­τηση της εγχώ­ριας κατα­νά­λω­σης από εισα­γό­μενα αγαθά βιο­μη­χα­νι­κής παρα­γω­γής (από αυτο­κί­νητα, μέχρι ηλε­κτρι­κές μικρο­συ­σκευές).

• Από τη συνο­λική απώλεια 11,3 δισ. ευρώ που κόστι­σαν οι άνεργοι μισθω­τοί στην Ελλάδα στην παρα­γωγή των εμπο­ρι­κών της εταίρων, τις μεγα­λύ­τε­ρες απώ­λειες κατα­γρά­φουν κατά σειρά η Γερ­μα­νία, η Ιταλία, η Γαλλία, η Ισπανία και το Ηνωμένο Βασί­λειο.

• Οι κλάδοι παρα­γω­γής των εμπο­ρι­κών εταίρων της χώρας στην Ε.Ε. που πλήτ­το­νται πιο πολύ είναι τα τρόφιμα –ποτά, ένδυση- δέρμα, φυτική και ζωική παρα­γωγή, φαρ­μα­κευ­τικά, χημικά και, φυσικά, τα οχήματα.

Ο στόχος της έρευνας, όπως δηλώνει και ο τίτλος της, είναι να ανα­λυ­θεί και να μετρη­θεί με συγκε­κρι­μένο τρόπο, για πρώτη φορά στο ελλη­νικό επιστημονικό- ερευ­νη­τικό πεδίο, η επί­δραση της ανερ­γίας στην εμβά­θυνση της κρίσης.

Απο­δει­κνύ­ε­ται με την έρευνα αυτή ότι οι πολι­τι­κές της εσω­τε­ρι­κής υπο­τί­μη­σης και της «απε­λευ­θέ­ρω­σης» της αγοράς εργα­σίας είχαν τα αντί­θετα από τα δια­κη­ρυτ­τό­μενα απο­τε­λέ­σματα: όχι μόνο δεν ενί­σχυ­σαν την αντα­γω­νι­στι­κό­τητα της ελλη­νι­κής οικο­νο­μίας, αλλά ενέ­τει­ναν το σπιράλ της κρίσης και, μέσω της τερά­στιας διό­γκω­σης της ανερ­γίας και της προ­βλη­μα­τι­κής διάρ­θρω­σης της ελλη­νι­κής οικο­νο­μίας, αφαί­ρε­σαν παρα­γω­γική ικμάδα ακόμη και από τους εμπο­ρι­κούς εταί­ρους της Ελλάδας, έστω κι αν οι απώ­λειες σε κάθε χώρα της Ε.Ε. φαί­νο­νται μικρές.

Όπως επι­ση­μαί­νει η επι­κε­φα­λής της έρευνας κ. Αθηνά Μπε­λε­γρή – Ρομπόλη, «η θεα­μα­τική μείωση της παρα­γω­γής λόγω της ανερ­γίας των πρώην μισθω­τών σημα­το­δο­τεί την ανα­γκαιό­τητα για τον επα­να­σχε­δια­σμό των δημό­σιων πολι­τι­κών, καθώς οι προκυκλικές-υφεσιακές πολι­τι­κές που εφαρ­μό­στη­καν στην Ελλάδα για την αντι­με­τώ­πιση της κρίσης βάθυναν το πρό­βλημα τόσο από την πλευρά της ζήτησης όσο και της παρα­γω­γής».

Η ευρω­βου­λευ­τής Κων­στα­ντίνα Κούνεβα, που ανέθεσε την εκπό­νηση της έρευνας αυτής στους ερευ­νη­τές του ΕΜΠ, εξήγησε και τους λόγους της πρω­το­βου­λίας της:

«Λέμε συχνά ότι πρέπει να δούμε τους ανθρώ­πους πέρα από τους αριθ­μούς. Και κατη­γο­ρούμε, και δίκαια, τους εταί­ρους μας στην Ευρω­παϊκή Ένωση, ότι δεν ξέρουν να δια­βά­ζουν τίποτε άλλο εκτός από νούμερα.

Να, λοιπόν, εμείς τους δεί­χνουμε τι λένε πραγ­μα­τικά τα νούμερα για τους ανθρώ­πους. Οι πολι­τι­κές που εφαρ­μό­στη­καν με τα μνη­μό­νια όχι μόνο έχουν προ­κα­λέ­σει μια τερά­στια αύξηση της ανερ­γίας, αλλά αυτή η τερά­στια ανεργία κατα­στρέ­φει και απο­μα­κρύ­νει κάθε προ­ο­πτική ανά­πτυ­ξης. Παρα­δί­δουμε, λοιπόν, αυτούς τους αριθ­μούς, αυτή την έρευνα, σε όλους όσοι πιστεύ­ουν ότι τους αφορά.

Πρώτα απ’ όλα στην κυβέρ­νηση και στους αρμό­διους υπουρ­γούς που σχε­διά­ζουν πώς θα βγει η χώρα από την κρίση. Κι ύστερα, σε όλους τους επι­στή­μο­νες, τους ερευ­νη­τές των οικο­νο­μι­κών ινστι­τού­των της χώρας, κρα­τι­κών ή ανε­ξάρ­τη­των, στα συν­δι­κάτα για περισ­σό­τερη μελέτη και αξιο­ποί­η­σης. Νομίζω ότι τώρα έχουμε ένα ακόμη πει­στικό επι­χεί­ρημα γιατί πρέπει να αλλάξει αυτή η πολι­τική. Ελπίζω και η κυβέρ­νηση να το αξιο­ποι­ή­σει με τον καλύ­τερο τρόπο».