Βουλή – Κυρ. Μητσοτάκης: «Μεταρρύθμιση κοινωνικής δικαιοσύνης το φορολογικό νομοσχέδιο»

Το νομο­σχέ­διο συνιστά μια σημα­ντική μεταρ­ρύθ­μιση κοι­νω­νι­κής δικαιο­σύ­νης τόνισε ο πρω­θυ­πουρ­γός, από το βήμα της Βουλής, στη συζή­τηση του νομο­σχε­δίου του υπουρ­γείου Οικο­νο­μι­κών «Μέτρα για τον περιο­ρι­σμό της φορο­δια­φυ­γής». Ο Κυριά­κος Μητσο­τά­κης, ξεκί­νησε την ομιλία του ευχό­με­νος «καλή αρχή» στο νέο κόμμα «Νέα Αρι­στερά» λέγο­ντας παράλ­ληλα πως αυξά­νο­νται οι υπο­χρε­ώ­σεις όλων μας ώστε να μπορούν να ακού­γο­νται όλες οι απόψεις.

Ανα­φε­ρό­με­νος στις ουσια­στι­κές αλλαγές που επι­φέ­ρει το νομο­σχέ­διο που στόχο έχει την κατα­πο­λέ­μηση της φορο­δια­φυ­γής, ο πρω­θυ­πουρ­γός σημεί­ωσε πως «ο πολυ­δύ­να­μος εκσυγ­χρο­νι­σμός περνά μέσα από την αντι­με­τώ­πιση των στρε­βλώ­σεων του παρελ­θό­ντος που εμπο­δί­ζουν τον εθνικό βημα­τι­σμό του μέλ­λο­ντος», λέγο­ντας ακόμη πως στη δεύτερη τετρα­ε­τία ήλθε η ώρα να κατα­νεί­μουμε δικαιό­τερα τα φορο­λο­γικά βάρη. «Μόνο έτσι θα μπο­ρέ­σουμε να μειώ­σουμε τους φορο­λο­γι­κούς συντε­λε­στές, να αυξή­σουμε μισθούς και συντά­ξεις, πρό­κει­ται για ένα βαθιά πολι­τικό στοί­χημα, έτσι θα κρα­τή­σουμε μεταξύ άλλων σε υψηλό επίπεδο το επίπεδο ετοι­μό­τη­τας των Ενόπλων μας Δυνά­μεων, ενώ θα αυξή­σουμε πόρους για την Υγεία κα την Παιδεία. Στόχος μας είναι να κλεί­σουμε τα παρα­θυ­ρά­κια φορο­δια­φυ­γής, πρό­κει­ται για μία σημα­ντική μεταρ­ρύθ­μιση φορο­λο­γι­κής δικαιο­σύ­νης», συμπλή­ρωσε ο Κυριά­κος Μητσο­τά­κης.

Θα ακυ­ρώ­νε­ται κάθε συμ­βό­λαιο αγο­ρα­πω­λη­σίας ακι­νή­των που περι­λαμ­βά­νει προ­κα­τα­βολή ή εξό­φληση σε μετρητά

Ο Κυριά­κος Μητσο­τά­κης επα­νέ­λαβε, δε, ότι τα POS θα εφαρ­μο­στούν πλέον σε όλη τη λιανική πώληση και τόνισε ότι η κυβέρ­νηση στο­χεύει να αυξήσει τη φορο­λο­γική συνέ­πεια. «Θα ήθελα ν ακούσω πως τοπο­θε­τεί­ται η αντι­πο­λί­τευση σε όλες τις δια­τά­ξεις, που περι­λαμ­βά­νει το εν λόγω νομο­σχέ­διο», είπε χαρα­κτη­ρι­στικά.

Σε ό,τι αφορά σε κρού­σματα νοθείας καυ­σί­μων ο Κυριά­κος Μητσο­τά­κης τόνισε ότι οι συγκε­κρι­μέ­νες εγκα­τα­στά­σεις θα σφρα­γί­ζο­νται, ενώ γνω­στο­ποί­ησε πως εφ εξής θα απα­γο­ρεύ­ε­ται η αγο­ρα­πω­λη­σία ακι­νή­των με ρευστό, «χέρι – χέρι» όπως είπε χαρα­κτη­ρι­στικά. «Εφ’ εξής το τίμημα θα κατα­βάλ­λε­ται μέσω τρα­πέ­ζης, ενώ θα ακυ­ρώ­νε­ται κάθε συμ­βό­λαιο που περι­λαμ­βά­νει προ­κα­τα­βολή ή εξό­φληση σε μετρητά», είπε ο Κυριά­κος Μητσο­τά­κης.

Είναι χρέος της Πολι­τείας να επι­βά­λει κανόνες

«Πρόθεση μας είναι να ισορ­ρο­πή­σουμε ανάμεσα στη διευ­κό­λυνση χιλιά­δων μικροϊ­διο­κτη­τών ακι­νή­των που θέλουν να συμπλη­ρώ­σουν νόμιμα το εισό­δημα τους και από την άλλη είναι χρέος της Πολι­τείας να επι­βά­λει κανόνες. Με αυτά τα κρι­τή­ρια το νομο­σχέ­διο καλεί τους ιδιο­κτή­τες που προ­σφέ­ρουν παρα­πάνω από τρία ακίνητα προς βρα­χυ­χρό­νια μίσθωση να κατα­βάλ­λουν το μερίδιο, που τους ανα­λο­γεί. Πρέπει να κάνουν έναρξη επι­χει­ρη­μα­τι­κής δρα­στη­ριό­τη­τας», σημεί­ωσε χαρα­κτη­ρι­στικά ο πρω­θυ­πουρ­γός και χαρα­κτή­ρισε ισορ­ρο­πη­μένη την τομή σε έναν αρρύθ­μι­στο χώρο, όπου παρα­μο­νεύει η φορο­δια­φυγή.

Το κόστος της φορο­λο­γι­κής δικαιο­σύ­νης και του συλ­λο­γι­κού συμ­φέ­ρο­ντος αυτή η κυβέρ­νηση το ανα­λαμ­βά­νει

«Σήμερα ο μέσος μισθω­τός στη χώρα κατα­βάλ­λει στο Κράτος περισ­σό­τερα από το 80% των ελευ­θέ­ρων επαγ­γελ­μα­τιών. Αυτό δεν είναι παρά­δοξο; Όλοι το συζη­τάμε, κανείς όμως δεν έχει κάνει κάτι για να το θερα­πεύ­σει και πρώτη αυτή η κυβέρ­νηση έρχεται να κάνει κάτι για αυτό», επε­σή­μανε ο Κυριά­κος Μητσο­τά­κης για την αλλαγή του τρόπου φορο­λό­γη­σης των ελευ­θέ­ρων επαγ­γελ­μα­τιών. «Το τεκ­μή­ριο αυτό είναι μαχητό, εάν κάποιος έχει λόγους να παρα­μέ­νει σε ένα επάγ­γελμα έχει τον τρόπο να το διεκ­δι­κή­σει» συμπλή­ρωσε ο πρω­θυ­πουρ­γός.

«Αυτή δεν είναι μία ορι­ζό­ντια παρέμ­βαση» ξεκα­θά­ρισε ο κ. Μητσο­τά­κης, απα­ριθ­μώ­ντας τις κατη­γο­ρίες, οι οποίες δύνα­νται να εξαι­ρε­θούν από τις προ­βλέ­ψεις του νομο­σχε­δίου. «Το κόστος της φορο­λο­γι­κής δικαιο­σύ­νης και του συλ­λο­γι­κού συμ­φέ­ρο­ντος αυτή η κυβέρ­νηση το ανα­λαμ­βά­νει» σημεί­ωσε ο πρω­θυ­πουρ­γός.

Τήρησα στο ακέραιο την υπό­σχεση για τις πολ­λα­πλές ανα­βαθ­μί­σεις της ελλη­νι­κής οικο­νο­μίας

«Φέρ­νουμε μπροστά κατά ένα χρόνο την κατάρ­γηση του 50% του τέλους επι­τη­δεύ­μα­τος, με στόχο να υπάρξει ολική κατάρ­γηση εντός 2ετίας», τόνισε ο πρω­θυ­πουρ­γός και επα­νέ­λαβε ότι τα έσοδα που θα προ­κύ­ψουν θα ανα­κα­τευ­θυν­θούν στην υγεία και την παιδεία.

Τήρησα στο ακέραιο την υπό­σχεση για τις πολ­λα­πλές ανα­βαθ­μί­σεις της ελλη­νι­κής οικο­νο­μίας και η ανεργία έπεσε κάτω από το 10%. Αυτό το μήνα 2,3 εκα­τομ­μύ­ρια συμπο­λί­τες μας θα λάβουν έκτα­κτες ενι­σχύ­σεις που φθάνουν τα 350 εκα­τομ­μύ­ρια ευρώ» σημεί­ωσε επίσης ο Κυριά­κος Μητσο­τά­κης.

Πολύ φοβάμαι ότι συγκρο­τεί­ται μία αντι­πο­λί­τευση του «Όχι σε όλα και ναι στο τίποτα»

«Συμ­φω­νούμε τελικώς στο όριο του κατώ­τα­του μισθού ή στην κατάρ­γηση του τέλους επι­τη­δεύ­μα­τος; Πολύ φοβάμαι ότι συγκρο­τεί­ται μία αντι­πο­λί­τευση του «Όχι σε όλα και Ναι στο τίποτα». Ελπίζω να δια­ψευ­στώ» σημεί­ωσε ολο­κλη­ρώ­νο­ντας την παρέμ­βασή του στη Βουλή, στη συζή­τηση για το φορο­λο­γικό νομο­σχέ­διο ο πρω­θυ­πουρ­γός Κυριά­κος Μητσο­τά­κης.

Οι θέσεις των κομ­μά­των

Στην Επι­τροπή Οικο­νο­μι­κών της Βουλής, υπέρ του νομο­σχε­δίου δήλωσε η Νέα Δημο­κρα­τία. Κατα­ψή­φισε σύσσωμη η αντι­πο­λί­τευση, προ­κα­λώ­ντας το αιχ­μη­ρό­τατο σχόλιο του υφυ­πουρ­γού Οικο­νο­μι­κών Χάρη Θεοχάρη. «Δεν έχει σημασία για ποιον λόγο δεν θέλετε να στη­ρί­ξετε αυτό το νομο­σχέ­διο. Μπορεί να είναι ο λαϊ­κι­σμός σας. Μπορεί να είναι ο μικρο­κομ­μα­τι­σμός. Μπορεί να είναι η πολι­τική οκνηρία των εύκολων λύσεων. Ομως, σας παρα­καλώ στα­μα­τή­στε να είστε πολι­τι­κοί αβα­ντα­δό­ροι της φορο­δια­φυ­γής», είπε ο Χάρης Θεο­χά­ρης και υπο­γράμ­μισε ότι η κυβέρ­νηση λογο­δο­τεί μόνο στην κοι­νω­νία, που συμ­φω­νεί με τις προ­ω­θού­με­νες δια­τά­ξεις.

Η διάταξη είναι ορι­ζό­ντια, ανα­χρο­νι­στική, άδικη, κρύβει την παντελή αδυ­να­μία της κυβέρ­νη­σης να πιάσει την πραγ­μα­τική φορο­δια­φυγή, είναι η θέση του ΣΥΡΙΖΑ, όπως αυτή δια­τυ­πώ­θηκε από τον ειση­γητή του Γιώργο Γαβρήλο. Ο ΣΥΡΙΖΑ έχει προει­δο­ποι­ή­σει ότι το τεκ­μαρτό εισό­δημα θα οδη­γή­σει στην από­γνωση τον μέσο αυτο­α­πα­σχο­λού­μενο και μικρο­με­σαίο επι­χει­ρη­μα­τία. Ζητά δε να θεσπι­στεί αφο­ρο­λό­γητο στα 10.000 ευρώ για όλους και ενερ­γο­ποί­ηση του ακα­τά­σχε­του επαγ­γελ­μα­τι­κού λογα­ρια­σμού.

Μολο­νότι βρι­σκό­μα­στε στην ψηφιακή εποχή, το νομο­σχέ­διο μας γυρίζει τρεις με τέσ­σε­ρις δεκα­ε­τίες πίσω, με την επιβολή κεφα­λι­κού φόρου στους ελεύ­θε­ρους επαγ­γελ­μα­τίες, είναι η θέση που έχει δια­τυ­πώ­σει και το ΠΑΣΟΚ, διά του ειδικού αγορητή του Πάρι Κου­κου­λό­που­λου.

«Πρό­κει­ται για μία κατά μέτωπο επίθεση στους πιο ευά­λω­τους οικο­νο­μικά επαγ­γελ­μα­τίες και τις πιο μικρές των ατο­μι­κών επι­χει­ρή­σεων», είναι η θέση του ΚΚΕ, όπως αυτή δια­τυ­πώ­θηκε από τον ειδικό αγορητή του Χρήστο Τσοκάνη, ο οποίος μάλιστα προει­δο­ποί­ησε ότι, με την αύξηση του δηλω­μέ­νου εισο­δή­μα­τος, θα περι­κο­πούν προ­νοιακά επι­δό­ματα.

«Η μείωση του μνη­μο­νια­κού τέλους επι­τη­δεύ­μα­τος το οποίο, βέβαια, θα καλύ­πτε­ται από τον νέο κεφα­λικό φόρο, απο­τε­λούσε κρυφή ατζέντα της κυβέρ­νη­σης, αφού δεν τον είχε στο προ­ε­κλο­γικό της πρό­γραμμα», είναι η θέση της Ελλη­νι­κής Λύσης, όπως αυτή δια­τυ­πώ­θηκε από τον Βασίλη Βιλιάρδο.

«Η κυβέρ­νηση κυνη­γάει, με ορι­ζό­ντια φορο­λο­γικά μέτρα, τις μικρο­με­σαίες τάξεις, ενώ υπάρχει πλήρης ασυλία για τους μεγά­λους επεν­δυ­τές, τις μεγάλες εται­ρείες και τις τρά­πε­ζες», είναι η θέση των «Σπαρ­τια­τών», όπως δια­τυ­πώ­θηκε από τον ειδικό αγορητή τους Ιωάννη Κόντη.

«Η προ­τει­νό­μενη φορο­λό­γηση των φυσικών προ­σώ­πων που ασκούν ατομική επι­χεί­ρηση, τους ελεύ­θε­ρων επαγ­γελ­μα­τιών, τοων αυτο­α­πα­σχο­λου­μέ­νων παρου­σιά­ζει πολλές αδυ­να­μίες, αδικίες και ελατ­τώ­ματα, από πρα­κτι­κής, οικο­νο­μι­κής και νομικής απόψεως», δήλωσε η «Νίκη» διά του ειδικού αγορητή της Ανδρέα Βορύλλα, που επι­σή­μανε ότι στο νομο­σχέ­διο δεν υπάρχει ούτε ένα άρθρο που να αντι­με­τω­πί­ζει τη φορο­δια­φυγή των μεγάλων πολυ­ε­θνι­κών εται­ρειών και των μεγάλων ομίλων, που δρα­στη­ριο­ποιού­νται στη χώρα.

Το τεκ­μαρτό εισό­δημα «δεν στέκει καμίας λογικής, ηθικής και δικαιο­σύ­νης», δηλώνει η Πλεύση Ελευ­θε­ρίας, η οποία διά της ειδικής της αγο­ρή­τριας, Ελένης Καρα­γε­ωρ­γο­πού­λου, κατήγ­γειλε ότι για την κυβέρ­νηση, θεω­ρού­νται όλοι οι ελεύ­θε­ροι επαγ­γελ­μα­τίες και αυτο­α­πα­σχο­λού­με­νοι ένοχοι και θα πρέπει εκείνοι να απο­δεί­ξουν την αθω­ό­τητά τους, την ίδια ώρα που μεγάλες εται­ρείες και όμιλοι, όπως και σειρά τηλε­ο­πτι­κών μέσων, δηλώ­νουν επί σειρά ετών ζημίες.

Το περιε­χό­μενο της ένστα­σης αντι­συ­νταγ­μα­τι­κό­τη­τας του ΣΥΡΙΖΑ

Ένσταση αντι­συ­νταγ­μα­τι­κό­τη­τας επί του άρθρου 15 του νομο­σχε­δίου, υπό το φως της έκθεσης της επι­στη­μο­νι­κής υπη­ρε­σίας της Βουλής, υπέβαλε ο ΣΥΡΙΖΑ. Το άρθρο αφορά στον προσ­διο­ρι­σμό του τεκ­μαρ­τού εισο­δή­μα­τος των ελευ­θέ­ρων επαγ­γελ­μα­τιών στη βάση του κατώ­τα­του μισθού. Η ένσταση αντι­συ­νταγ­μα­τι­κό­τη­τας θα συζη­τη­θεί σε λίγη ώρα.

Στην ένσταση αντι­συ­νταγ­μα­τι­κό­τη­τας, ο ΣΥΡΙΖΑ ανα­φέ­ρει τα εξής:

«Οι βου­λευ­τές του ΣΥ.ΡΙΖ.Α.-ΠΣ που υπο­γρά­φουμε, προ­βάλ­λουμε ένσταση και αντιρ­ρή­σεις λόγω αντι­συ­νταγ­μα­τι­κό­τη­τας κατά του σχεδίου νόμου του Υπουρ­γείου Εθνικής Οικο­νο­μίας και Οικο­νο­μι­κών ως προς το άρθρο 15 του σχεδίου νόμου.

Με το άρθρο 15 εισά­γε­ται νέο σύστημα τεκ­μαρ­τού προσ­διο­ρι­σμού του ελά­χι­στου εισο­δή­μα­τος από επι­χει­ρη­μα­τική δρα­στη­ριό­τητα (εκτός του εισο­δή­μα­τος από αγρο­τική δρα­στη­ριό­τητα) που απο­κτούν φυσικά πρόσωπα (με την εξαί­ρεση των προ­σώ­πων που απο­κτούν εισό­δημα από έως και τρεις εργο­δό­τες, και αυτών που παρου­σιά­ζουν ανα­πη­ρία άνω του 80%), συναρ­τώ­μενο καταρ­χήν προς το ετήσιο ποσό του νομο­θε­τη­μέ­νου μεικτού κατώ­τα­του μισθού ή προς το ποσό που αντι­στοι­χεί στις μεικτές απο­δο­χές του υψη­λό­τερα αμει­βό­με­νου υπαλ­λή­λου που απα­σχο­λεί­ται από το υπόχρεο φυσικό πρόσωπο και έως 30.000 ευρώ. Το ποσό αυτό προ­σαυ­ξά­νε­ται έως 30% ανα­λό­γως του χρόνου έναρξης της επαγ­γελ­μα­τι­κής δρα­στη­ριό­τη­τας του υπο­χρέου και, περαι­τέρω, σε αυτό προ­στί­θε­ται (α) ποσό ίσο με το 10% της ετήσιας δαπάνης μισθο­δο­σίας (και έως 15.000 ευρώ), και (β) ποσό που ανέρ­χε­ται σε 5% επί του ποσού κατά το οποίο ο κύκλος εργα­σιών του υπο­χρέου υπερ­βαί­νει τον μέσο ετήσιο κύκλο εργα­σιών του συνόλου των επι­χει­ρη­μα­τιών που ασκούν την ίδια δρα­στη­ριό­τητα (βάσει του Κωδικού Αριθμού Δρα­στη­ριό­τη­τας από την οποία ο υπό­χρεος αντλεί τα υψη­λό­τερα έσοδα). Το ως άνω προσ­διο­ρι­ζό­μενο ετήσιο τεκ­μαρτό εισό­δημα δεν μπορεί να υπερβεί τις 50.000 ευρώ.

Η προ­τει­νό­μενη διάταξη του άρθρου 15 αντί­κει­ται στο άρθρο 4 παρ. 1 και 5 του Συντάγ­μα­τος στην αρχή της ισό­τη­τας (άρθρο 4 παρ. 1 του Συντάγ­μα­τος), εν όψει, όχι μόνο της ουσιώ­δους δια­φο­ράς των συν­θη­κών απα­σχο­λή­σεως των εν λόγω δύο κατη­γο­ριών προ­σώ­πων αλλά, προ­ε­χό­ντως, λόγω της ριζικής, επί συνταγ­μα­τι­κού επι­πέ­δου, δια­φο­ράς του νομικού καθε­στώ­τος υπό το οποίο οι μισθω­τοί παρέ­χουν τις υπη­ρε­σίες τους εν σχέσει προς τους μη μισθω­τούς (αυτο­α­πα­σχο­λού­με­νους).

Οι μισθω­τοί και οι μη μισθω­τοί τελούν υπό “ουσιω­δώς δια­φο­ρε­τι­κές συν­θή­κες απα­σχο­λή­σεως και παρα­γω­γής εισο­δή­μα­τος”.

Πράγ­ματι, κατά τα δεδο­μένα της κοινής πείρας, τα έσοδα των μισθω­τών χαρα­κτη­ρί­ζο­νται από στα­θε­ρό­τητα, καθώς προ­έρ­χο­νται από έναν, κατά κανόνα, εργο­δότη, ο οποίος δεσμεύ­ε­ται καθ’ όλο το χρονικό διά­στημα της απα­σχό­λη­σής τους σε αυτόν να τους κατα­βάλ­λει συγκε­κρι­μένο μισθό, ενώ οι δαπάνες που συν­δέ­ο­νται με την εργασία τους, κατά κανόνα, δεν βαρύ­νουν αυτούς, αλλά τον εργο­δότη τους, σε αντί­θεση με τους μη μισθω­τούς των οποίων τα έσοδα συναρ­τώ­νται από πλήθος παρα­γό­ντων (στους οποίους, πάντως, δεν περι­λαμ­βά­νε­ται το ύψος του νομο­θε­τη­μέ­νου κατώ­τα­του μισθού ή των απο­δο­χών του υψη­λό­τερα αμει­βό­με­νου απα­σχο­λού­με­νου υπαλ­λή­λου τους), με απο­τέ­λε­σμα να μην είναι ποτέ σταθερά, ενώ το ίδιο ισχύει και για τις δαπάνες τους που βαρύ­νουν τους ίδιους. Στο πλαίσιο αυτό, σε αντί­θεση με τους μισθω­τούς, το εισό­δημα των μη μισθω­τών είναι διαρκώς μετα­βαλ­λό­μενο, δεν συναρ­τά­ται, καταρ­χήν, με τους παρά­γο­ντες που δια­μορ­φώ­νουν το ύψος του νομο­θε­τη­μέ­νου κατώ­τα­του μισθού (άρθρο 134 παρ. 2 του Κώδικα Ατο­μι­κού Εργα­τι­κού Δικαίου, π.δ. 80/2022) ή του μισθού του υψη­λό­τερα αμει­βό­με­νου απα­σχο­λού­με­νου υπαλ­λή­λου, ενώ δεν απο­κλεί­ε­ται να είναι και αρνη­τικό (ζημίες), κυρίως στους τομείς της βιο­τε­χνίας και του εμπο­ρίου, ενδε­χό­μενο που ανα­γνω­ρί­ζει και ο φορο­λο­γι­κός νομο­θέ­της, παρέ­χο­ντας τη δυνα­τό­τητα μετα­φο­ράς της σχε­τι­κής ζημίας και συμ­ψη­φι­σμού της με μελ­λο­ντικά κέρδη κατά τον υπο­λο­γι­σμό του φόρου εισο­δή­μα­τος των επό­με­νων πέντε ετών (άρθρο 27 παρ. 1 ΚΦΕ). Συνεπώς, η επί­κληση των διδαγ­μά­των της κοινής πείρας για τη συνα­γωγή τεκ­μη­ρίου ως προς το ύψος του ελά­χι­στου καθαρού εισο­δή­μα­τος από επι­χει­ρη­μα­τική δρα­στη­ριό­τητα που αποκτά ένα φυσικό πρόσωπο βάσει του νομο­θε­τη­μέ­νου κατώ­τα­του μισθού ή, πολύ περισ­σό­τερο, των απο­δο­χών του υψη­λό­τερα αμει­βό­με­νου απα­σχο­λού­με­νου υπαλ­λή­λου, προ­σκρούει στην αρχή της ισό­τη­τας του άρθρου 4 παρ.1 και 5 του Συντάγ­μα­τος».

Ο βου­λευ­τής του ΣΥΡΙΖΑ-ΠΣ, Νίκος Παππάς, ανέφερε ότι το Σύνταγμα δεν απα­γο­ρεύει να φορο­λο­γού­νται οι Έλληνες και οι Ελλη­νί­δες με τεκ­μή­ρια. Όπμως, υπό δύο σοβαρές προ­ϋ­πο­θέ­σεις: Τα τεκ­μή­ρια να είναι μαχητά και να βασί­ζο­νται σε διδάγ­ματα κοινής πείρας. «Εδώ δεν έχουμε διδάγ­ματα κοινής πείρας. Υπο­γραμ­μί­ζε­ται με εμφα­τικό τρόπο από την έκθεση του Επι­στη­μο­νι­κού Συμ­βου­λίου, και αν υπάρ­χουν κάποια διδάγ­ματα πείρας, δεν είναι κοινά. Δεν είδαμε κόμμα της αντι­πο­λί­τευ­σης ή έναν φορέα να μοι­ρά­ζε­ται τα διδάγ­ματα πείρας που έχει ο συγ­γρα­φές του νόμου, ο οποίος μάλλον είναι δια­φο­ρε­τι­κός από τον συγ­γρα­φέα της ανά­λυ­σης συνε­πειών της ρύθ­μι­σης. Η ανάλυση συνε­πειών δεν παρα­πέ­μπει σε πραγ­μα­τικά δεδο­μένα για τον προσ­διο­ρι­σμό του τεκ­μαρ­τού εισο­δή­μα­τος των αυτο­α­πα­σχο­λου­μέ­νων και των ελευ­θέ­ρων επαγ­γελ­μα­τιών με βάση τον κατώ­τατο μισθό. Κατα­θέ­τουμε, λοιπόν, ένσταση αντι­συ­νταγ­μα­τι­κό­τη­τας», τόνισε ο κ. Παππάς επι­ση­μαί­νο­ντας ότι είναι μείζον να συζη­τη­θεί τώρα η ένσταση αντι­συ­νταγ­μα­τι­κό­τη­τας, δηλαδή πριν ανέβει στο βήμα ο πρω­θυ­πουρ­γός.