Παιδοφιλία: Η μάστιγα της εποχής -Πώς να προστατεύσετε τα παιδιά σας

Τα περι­στα­τικά παι­δε­ρα­στίας συνεχώς αυξά­νουν. Στην Ελλη­νική Αστυ­νο­μία η αρμόδια Υπο­διεύ­θυνση προ­σπα­θεί να δια­λευ­κά­νει και να προ­στα­τέ­ψει τα θύματα. Αλήθεια, ποιο είναι το προφίλ του διε­στραμ­μέ­νου δράστη, τι πρέπει να προ­σέ­χουν παιδιά και γονείς;

Σε μάστιγα της εποχής μας έχει εξε­λι­χθεί η παι­δο­φι­λία, με τα περι­στα­τικά σε βάρος μικρών παιδιών, από διε­στραμ­μέ­νους δράστες, που προ­κα­λούν φρίκη και αντι­με­τω­πί­ζουν σχεδόν καθη­με­ρινά οι αρμό­διοι αξιω­μα­τι­κοί και ψυχο­λό­γοι της Ελλη­νι­κής Αστυ­νο­μίας, να αυξά­νουν συνεχώς. Το έργο τους πολύ δύσκολο, αφού πρέπει, όχι απλώς να δια­λευ­κά­νουν σοβαρές υπο­θέ­σεις και να φτάσουν στη σύλληψη των δραστών, αλλά ταυ­τό­χρονα να μην «πλη­γώ­σουν» παι­δι­κές ψυχές, που έχουν βιώσει εφιαλ­τι­κές κατα­στά­σεις.

Η Υπο­διεύ­θυνση Ανη­λί­κων της Διεύ­θυν­σης Ασφά­λειας Αττικής επι­τε­λεί πολύ­τιμο έργο, συλ­λαμ­βά­νο­ντας συνεχώς παι­δό­φι­λους, αλλά και ενη­με­ρώ­νο­ντας συνεχώς για τους κιν­δύ­νους που ελλο­χεύ­ουν για τους ανή­λι­κους και τι πρέπει να προ­σέ­χουν γονείς και παιδιά.

Δράστες κυρίως είναι άτομα του στενού ή ευρύ­τε­ρου οικο­γε­νεια­κού ή και φιλικού περι­βάλ­λο­ντος, αλλά και εντελώς άγνωστα», τονίζει στο Πρα­κτο­ρείο ο προϊ­στά­με­νος της Υπο­διεύ­θυν­σης Ανη­λί­κων, αστυ­νο­μι­κός υπο­διευ­θυ­ντής Γιώργος Μπου­ρο­δή­μος.

«Οι ανή­λι­κοι», συνε­χί­ζει, «χρειά­ζο­νται ειδική προ­στα­σία και μέριμνα, ιδιαί­τερα για την πρόληψη και αντι­με­τώ­πιση της σεξουα­λι­κής κακο­ποί­η­σής τους. Προ­σβλέ­πουμε στην χωρίς καθυ­στέ­ρηση ενη­μέ­ρωση – καταγ­γε­λία για κάθε περι­στα­τικό, ώστε να εκδη­λώ­σουμε την άμεση αντα­πό­κρισή μας. Θεω­ρούμε ότι η επι­στη­μο­νική διε­ρεύ­νηση των υπο­θέ­σεων με τη συν­δρομή των ψυχο­λό­γων μας και το ομαδικό πνεύμα, απο­τε­λεί ξεχω­ρι­στό στοι­χείο της Υπη­ρε­σίας μας. Παράλ­ληλα, ιδιαί­τερη σημασία δεί­χνουμε στην ενη­μέ­ρωση του κοινού για τους ανή­λι­κους θύματα σεξουα­λι­κής κακο­ποί­η­σης, ενώ συμ­με­τέ­χουμε στην καμπά­νια «Το Μυστικό της Νίκης», στο πλαίσιο της εκστρα­τείας «ένα στα πέντε» του Συμ­βου­λίου της Ευρώπης, για την πρόληψη της παι­δι­κής σεξουα­λι­κής κακο­ποί­η­σης».

Ο χει­ρι­σμός των υπο­θέ­σεων με παιδιά θύματα σεξουα­λι­κής κακο­ποί­η­σης, απο­τε­λεί μια ξεχω­ρι­στή δια­δι­κα­σία. «Αυτό συμ­βαί­νει, κυρίως, λόγω της ηλικίας των βασικών μαρ­τύ­ρων που είναι τα παιδιά. Απαιτεί ομαδική δουλειά για το επι­διω­κό­μενο απο­τέ­λε­σμα της συλ­λο­γής των στοι­χείων», τονίζει ένα από τα πιο έμπειρα στελέχη της Υπο­διεύ­θυν­σης Ανη­λί­κων, η τμη­μα­τάρ­χης, αστυ­νό­μος Α΄, Γεωργία Πατρω­νούδη. «Για εμάς που εργα­ζό­μα­στε με τα παιδιά και γνω­ρί­ζουμε τις ιδιαι­τε­ρό­τη­τές τους, λόγω του νεαρού της ηλικίας τους, είναι πολύ σημα­ντικό, κατά την έρευνα μας, να απο­τυ­πω­θούν τα πραγ­μα­τικά περι­στα­τικά της κάθε υπό­θε­σης, με σεβασμό προς το παιδί – θύμα σεξουα­λι­κής κακο­ποί­η­σης, αλλά και κατα­γραφή της άποψης του προ­σώ­που που κατη­γο­ρεί­ται».

Καίριος είναι ο ρόλος των ψυχο­λό­γων της ΕΛ.ΑΣ όσον αφορά στην αντι­με­τώ­πιση των παιδιών – θυμάτων. «Εμείς, οι ψυχο­λό­γοι, καλού­μα­στε να εκτι­μή­σουμε την ψυχική κατά­σταση και την αντι­λη­πτική ικα­νό­τητα του θύματος, να προ­ε­τοι­μά­σουμε το παιδί για την εξέτασή του ως μάρτυρα και να δια­τυ­πώ­σουμε τις δια­πι­στώ­σεις μου σε γραπτή έκθεση, η οποία απο­τε­λεί ανα­πό­σπα­στο κομμάτι της δικο­γρα­φίας. Στη συνέ­χεια είμαστε παρό­ντες κατά τη διάρ­κεια της κατά­θε­σης του παιδιού στους προ­α­να­κρι­τι­κούς υπαλ­λή­λους», επι­ση­μαί­νει ο ψυχο­λό­γος – αστυ­νό­μος Α’ , Νίκος Στα­μα­το­γιάν­νης.

«Ο ρόλος του ψυχο­λό­γου, πέρα από τα προ­α­να­φερ­θέ­ντα που ορί­ζο­νται από το νόμο», προ­σθέ­τει, «συνί­στα­ται αρχικά στο να κερ­δί­σει την εμπι­στο­σύνη του παιδιού, δεδο­μέ­νου ότι αυτό καλεί­ται να μοι­ρα­στεί μια πολύ τραυ­μα­τική για το ίδιο εμπει­ρία σε άγνω­στους ανθρώ­πους. Χτίζει ένα περι­βάλ­λον προ­στα­σίας και ασφά­λειας, προ­κει­μέ­νου να νιώσει το παιδί άνετα ώστε να κατα­θέ­σει την «εμπει­ρία του». Παράλ­ληλα, βασικός στόχος είναι η αποφυγή δευ­τε­ρο­γε­νούς κακο­ποί­η­σης, εξαι­τίας της ανα­βί­ω­σης του τραύ­μα­τος στο παιδί».

Σημα­ντική δυσκο­λία εμφα­νί­ζουν υπο­θέ­σεις κατά τις οποίες ο δράστης ανήκει στο πολύ στενό περι­βάλ­λον του παιδιού. «Τότε το παιδί, εκτός από τα βαθειά συναι­σθή­ματα προ­δο­σίας και ενοχής που βιώνει αισθά­νε­ται ότι φέρει επάνω του όλη την ευθύνη για τη δια­σά­λευση και τυχόν διά­σπαση του οικο­γε­νεια­κού του πλαι­σίου», υπο­γραμ­μί­ζει, από την πλευρά της, η ψυχο­λό­γος – αστυ­νό­μος Β΄, Κων­στα­ντίνα Κωστά­κου.

«Χαρα­κτη­ρι­στικά», συνε­χί­ζει, «είναι τα παρα­δείγ­ματα όπου τα παιδιά αντι­με­τω­πί­ζο­νται με δυσπι­στία από τους οικεί­ους τους ή τους ασκεί­ται πίεση να μην κατα­θέ­σουν ή να απο­σύ­ρουν την κατά­θεσή τους. Είναι ενδει­κτική η υπόθεση με διετή κακο­ποί­ηση έφηβης από τον πατέρα της, όπου η μητέρα αρνή­θηκε πλήρως τη στήριξή της απέ­να­ντι στην ανήλικη. Συνέ­χισε δε να δυσπι­στεί και να την ενο­χο­ποιεί ακόμη και μετά από την ομο­λο­γία του πατέρα, καθώς και την εγκλη­μα­το­λο­γική και ιατρο­δι­κα­στική επι­βε­βαί­ωση της κακο­ποί­η­σης.

Ως προς την αντι­με­τώ­πιση των παιδιών – θυμάτων, από τους ψυχο­λό­γους, η κ.Κωστά­κου διευ­κρι­νί­ζει:

«Τα παιδιά τα ρωτάμε πάντοτε τι έγινε, πώς έγινε, πότε έγινε αλλά ποτέ «γιατί» έγινε… Πρό­κει­ται για μία ερώτηση η οποία ενδέ­χε­ται να ενο­χο­ποιεί το παιδί… Μοιάζει σαν να το ρωτάμε «γιατί επέ­τρε­ψες να συμβεί»…

Στα­τι­στικά στοι­χεία από την Υπο­διεύ­θυνση Ανη­λί­κων της Ασφά­λειας Αττικής

– Το 70% των δραστών είναι Έλληνες και το 30% αλλο­δα­ποί.
– Το 40% αυτών βρί­σκε­ται στην ευρύ­τερη οικο­γέ­νεια του παιδιού (πατέρας, πατριός, παππούς, θείος, νονός, κλπ.), το 50% βρί­σκε­ται στο περι­βάλ­λον του παιδιού (οικο­γε­νεια­κός φίλος, δάσκα­λος, προ­πο­νη­τής, κλπ.) και μόνο το 10% των δραστών είναι άγνω­στοι στο παιδί.
– Ως προς τα θύματα, το 35% αυτών είναι αγόρια και το 65% κορί­τσια.

Το προφίλ του παι­δό­φι­λου
– Ο παι­δό­φι­λος είναι συνήθως άντρας, άνω των 30 ετών, ελεύ­θε­ρος, με λίγους φίλους της ηλικίας του.
– Αν είναι παντρε­μέ­νος, πιθα­νό­τατα έχει περιο­ρι­σμένη ή και καθόλου ερωτική ζωή με τη σύντροφό του.
– Συχνά είναι αξιο­σέ­βα­στο και γνωστό μέλος της εκά­στοτε τοπικής κοι­νω­νίας.
– Πολλές φορές συμ­βαί­νει να έχει κακο­ποι­η­θεί σεξουα­λικά και ο ίδιος ως παιδί και τα θύματά του είναι της ίδιας περίπου ηλικίας που είχε αυτός όταν κακο­ποι­ή­θηκε.
– Ο παι­δό­φι­λος ανήκει συνήθως στο περι­βάλ­λον του παιδιού ή και της οικο­γέ­νειας. Μπορεί να είναι ο δάσκα­λος, ο προ­πο­νη­τής, ο γεί­το­νας, ο θείος, ο πατριός ή κάποιο άλλο άτομο «υπεράνω πάσης υποψίας», μερικές φορές και άγνωστο στο θύμα.

Μεθο­δο­λο­γία προ­σέγ­γι­σης των παι­δό­φι­λων

– Ο παι­δό­φι­λος συχνά­ζει σε χώρους με παιδιά, όπως παι­δι­κές χαρές, εμπο­ρικά κέντρα, internet café και προτιμά παι­δι­κές ενα­σχο­λή­σεις και παι­χνί­δια. Χρη­σι­μο­ποιεί τα ηλε­κτρο­νικά μέσα κοι­νω­νι­κής δικτύ­ω­σης (facebook, myspace, κλπ.), προ­κει­μέ­νου να απο­κτή­σει πρό­σβαση σε παιδιά και παίζει παι­χνί­δια με παιδιά στο δια­δί­κτυο.

– Εργά­ζε­ται με παιδιά ή σε χώρους που συχνά­ζουν αυτά, όπως σχολεία, αθλη­τικά κέντρα, παι­δό­το­ποι, κλπ. Αν είναι άνεργος μπορεί να προ­σφέ­ρει εθε­λο­ντικά σε τέτοια μέρη.

– Στο­χεύει, κατά περί­πτωση, σε συγκε­κρι­μέ­νες ηλικίες και φύλο. Συνήθως είναι παιδιά προ­ε­φη­βι­κής ηλικίας, όταν δηλαδή δεν έχουν ακόμα σεξουα­λι­κές εμπει­ρίες, αλλά βρί­σκο­νται στη φάση της εξε­ρεύ­νη­σης και ανα­κά­λυ­ψης της σεξουα­λι­κό­τη­τάς τους. Επι­λέ­γει συνήθως παιδιά του αντί­θε­του φύλου και είναι λιγό­τερο συχνές οι περι­πτώ­σεις ομο­φυ­λό­φι­λων.

– Επι­λέ­γει παιδιά ντρο­παλά, συνε­σταλ­μένα και ευάλωτα, που προ­έρ­χο­νται από οικο­γέ­νειες προ­βλη­μα­τι­κές ή με μειω­μέ­νους πόρους ή και οικο­γέ­νειες που οι γονείς λείπουν πολλές ώρες από το σπίτι στην εργασία τους.. Κερ­δί­ζει την εμπι­στο­σύνη των παιδιών, αλλά και της οικο­γέ­νειας πολλές φορές.

– Προ­σπα­θεί να γίνει φίλος με το παιδί και ενι­σχύει την αυτο­ε­κτί­μησή του. Λέει στα παιδιά ότι είναι σπου­δαία ή πολύ ώριμα, στο­χεύει στην ανάγκη τους να ακου­στούν και να βρεθεί κάποιος που τα κατα­λα­βαί­νει. Δρα μεθο­δικά και με υπομονή. Αρχικά μπορεί να χρη­σι­μο­ποιεί τσι­μπή­ματα, γαρ­γα­λητά, χάδια, να ζητάει από το παιδί να τον φιλάει και προχωρά ανάλογα με τις αντι­δρά­σεις του παιδιού. Αν βρει πρό­σφορο έδαφος προ­σπα­θεί να εμπλέ­ξει τα παιδιά σε σεξουα­λι­κού περιε­χο­μέ­νου δρα­στη­ριό­τη­τες.

Οδηγίες προς τα παιδιά

Έχε υπόψη σου ότι:

-Ένας ενή­λι­κος δεν πρέπει ποτέ να ζητάει από ένα παιδί να αγγίξει τα γεν­νη­τικά του όργανα.

-Κανένας ενή­λι­κος δεν πρέπει να αγγίζει τα γεν­νη­τικά σου όργανα εκτός αν είναι γιατρός στο ιατρείο του.

-Κανένας ενή­λι­κος δεν πρέπει να σου ζητήσει να κάνεις οτι­δή­ποτε μαζί του ενώ είσαι γυμνός.

-Κανένας ενή­λι­κος δεν πρέπει να σου ζητάει να κρα­τή­σεις κάτι κρυφό ή μυστικό από τους γονείς σου, κυρίως κάτι που αφορά εσένα.

Πες «όχι» όταν:

-Ένας ενή­λι­κος σου ζητά να κάνεις κάτι που ξέρεις ότι είναι λάθος.

-Ένας ενή­λι­κος θέλει να σε αγγίξει κάπου που δε θέλεις εσύ.

-Ένας μεγάλος κάνει κάτι στο σώμα σου, που σε κάνει να νιώθεις περί­εργα ή και να πονάς μέσα σου.

-Ένας ενή­λι­κος σου ζητά να κάνεις κάτι και να μην το πεις στους γονείς σου.

Ξεχώ­ρισε το «δώρο» από τη «δωρο­δο­κία»:
-Δώρο είναι κάτι που σου δίνει κάποιος γιατί σε αγαπάει.
-Δωροδοκία είναι όταν κάποιος σου δίνει κάτι ή σε αφήνει να κάνεις κάτι και ζητάει αντάλ­λαγμα για αυτό.

Προ­στα­σία στο δια­δί­κτυο:
-Ρύθμισε την ασφά­λεια του λογα­ρια­σμού σου (στο facebook, myspace, friendster, κλπ.), ώστε να μπορούν μόνο οι «φίλοι» σου να δουν λεπτο­μέ­ρειες του προφίλ σου.
-Χρησιμοποίησε μια φωτο­γρα­φία προφίλ που να μη δείχνει το πρόσωπό σου ή να εμφα­νί­ζει άλλες πλη­ρο­φο­ρίες για εσένα.
-Μη δίνεις πλη­ρο­φο­ρίες για το σχολείο σου, το πού μένεις ή το τηλέ­φωνό σου.
-Μην κάνεις «φίλους» άτομα που δεν έχεις γνω­ρί­σει προ­σω­πικά.
-Μη συνα­ντάς άτομα που έχεις «γνω­ρί­σει» στο δια­δί­κτυο, χωρίς την παρου­σία ενός από τους γονείς σου.

Οδηγίες προς τους γονείς

-Σε κάθε περί­πτωση, αντί να προ­σπα­θούν οι γονείς να εντο­πί­σουν έναν παι­δό­φιλο, είναι πιο χρήσιμο να κάνουν το παιδί τους δυσκο­λό­τερο «στόχο» για τον επίδοξο παι­δό­φιλο, ο οποίος προτιμά τα ευάλωτα παιδιά. Το παιδί που λαμ­βά­νει αγάπη, προσοχή και υπο­στή­ριξη από το σπίτι του δε θα την ανα­ζη­τή­σει αλλού.

-Να δίνουν στο παιδί τους την προσοχή που χρειά­ζε­ται, ώστε ο παι­δό­φι­λος θα στρέψει τη δική του προσοχή αλλού. Το να κερ­δί­σει ο παι­δό­φι­λος την εμπι­στο­σύνη του παιδιού δεν είναι αρκετό, χρειά­ζε­ται και τις κατάλ­λη­λες ευκαι­ρίες (τόπο, χρόνο).

-Το πιο σημα­ντικό στοι­χείο είναι οι γονείς να χτίσουν μία σχέση εμπι­στο­σύ­νης με το παιδί, στην οποία εκείνο θα νιώθει ελεύ­θερο να κου­βε­ντιά­σει οτι­δή­ποτε του συμ­βαί­νει, χωρίς να φοβάται ή να ντρέ­πε­ται.

-Τέλος, η σεξουα­λική δια­παι­δα­γώ­γηση από πολύ μικρή ηλικία είναι απα­ραί­τητη, ώστε το παιδί να μάθει να δια­χει­ρί­ζε­ται το σώμα του και να μην ανα­ζη­τεί τέτοιες πλη­ρο­φο­ρίες από τρίτους.

Σε περί­πτωση που κάποιος υπο­ψιά­ζε­ται ή έχει ενδεί­ξεις ότι κάποιος ενή­λι­κος ασελγεί σε βάρος ανη­λί­κων μπορεί να απευ­θυν­θεί:

-Στην Υπο­διεύ­θυνση Ανη­λί­κων της Διεύ­θυν­σης Ασφα­λείας Αττικής – Γενική Αστυ­νο­μική Διεύ­θυνση Αττικής (ΓΑΔΑ): Λεωφ. Αλε­ξάν­δρας 173, 3ος όροφος, τηλ. 210 6476370.

-Στο Τμήμα Ανη­λί­κων της Διεύ­θυν­σης Ασφά­λειας Θεσ­σα­λο­νί­κης – Μονα­στη­ρίου 326, τηλ. 2310 388456-8.

Για ανα­φο­ρές περι­στα­τι­κών δια­δι­κτυα­κής παρε­νό­χλη­σης – παι­δο­φι­λίας ή παι­δι­κής πορ­νο­γρα­φίας, μπορεί κάποιος να επι­κοι­νω­νή­σει με τη Διεύ­θυνση Δίωξης Ηλε­κτρο­νι­κού Εγκλή­μα­τος, στα τηλέ­φωνα 11188 και 210-6476464.

Δήλωση του διοι­κητή της Διεύ­θυν­σης Ασφά­λειας Αττικής, υπο­στρά­τη­γου Χρήστου Παπα­ζα­φείρη: «Με τη βοήθεια όλων μας να λάμψει ξανά το φως στις καρδιές των πλη­γω­μέ­νων παιδιών»

«Η Υπο­διεύ­θυνση Ανη­λί­κων, που απο­τε­λεί κεντρική Υπη­ρε­σία της Διεύ­θυν­σης Ασφά­λειας Αττικής, είναι μία ξεχω­ρι­στή Υπη­ρε­σία, λόγω του ιδιαί­τε­ρου αντι­κει­μέ­νου της, που είναι τα παιδιά. Η προ­στα­σία των ανη­λί­κων από κάθε είδους αξιό­ποι­νες συμπε­ρι­φο­ρές απο­τε­λεί βασική προ­τε­ραιό­τητά της.

Οι επι­τα­γές της «Σύμ­βα­σης για τα δικαιώ­ματα του παιδιού», και ιδίως οι τέσ­σε­ρις θεμε­λιώ­δης αρχές, της ¨μη διά­κρι­σης ¨, του ¨καλύ­τε­ρου συμ­φέ­ρο­ντος του παιδιού¨, της ¨επι­βί­ω­σης, ανά­πτυ­ξης και προ­στα­σίας¨, καθώς και της ¨συμ­με­το­χής¨, διέπουν κάθε μας ενέρ­γεια στο χει­ρι­σμό των υπο­θέ­σεων, με απόλυτο σεβασμό στην προ­σω­πι­κό­τητα του και στην ιδιω­τική ζωή κάθε παιδιού.

Για να μπο­ρέ­σει να αντα­πο­κρι­θεί στην ιδιαί­τερη απο­στολή της, την προ­στα­σία των παιδιών, στε­λε­χώ­νε­ται από κατάλ­ληλο αστυ­νο­μικό και επι­στη­μο­νικό προ­σω­πικό (ψυχο­λό­γους). Ήδη, έχουν εντα­χθεί στο στε­λε­χιακό δυνα­μικό της Υπο­διεύ­θυν­σης δύο αξιω­μα­τι­κοί (Υ.Γ.) – ψυχο­λό­γοι, οι οποίοι συμ­βά­λουν με τις γνώσεις τους και την επι­στη­μο­νική κατάρ­τισή τους στο χει­ρι­σμό υπο­θέ­σεων, κατά την εξέταση των παιδιών – θυμάτων σεξουα­λι­κής κακο­ποί­η­σης.

Είναι δεδο­μένο ότι το ζήτημα της προ­στα­σίας των ανη­λί­κων δεν είναι αμιγώς αστυ­νο­μική υπόθεση, για αυτό και επι­διώ­κε­ται η διαρκής συνερ­γα­σία με τις εισαγ­γε­λι­κές Αρχές και άλλες συναρ­μό­διες Θέλω να δια­βε­βαιώσω τους πολίτες ότι η Υπο­διεύ­θυνση Ανη­λί­κων δια­θέ­τει τόσο την εμπει­ρία όσο και την επι­στη­μο­νι­κό­τητα για να αντα­πο­κρι­θεί με επαγ­γελ­μα­τι­σμό και με ευαι­σθη­σία στον ξεχω­ρι­στό ρόλο που της έχει ανα­θέ­σει η Πολι­τεία. Προ­σβλέ­πουμε στη συνερ­γα­σία τους και την εμπι­στο­σύνη τους, ώστε με τη βοήθεια όλων μας να λάμψει ξανά το φως στις καρδιές των πλη­γω­μέ­νων παιδιών, τόσο με την απο­κά­λυψη των καλά κρυμ­μέ­νων μυστι­κών τους, όσο και με την παρα­δειγ­μα­τική τιμωρία των παι­δό­φι­λων».

ΑΠΕ-ΜΠΕ