Στο Μονομελές Πρωτοδικείο Ρόδου παραπέμφθηκε η υπόθεση της γυναίκας που βρέθηκε παντρεμένη με 2 άνδρες χωρίς να το γνωρίζει

• Με την υπ’ αριθμ. 107/2026 απόφασή του το Πολυ­με­λές Πρω­το­δι­κείο Ρόδου έκρινε ότι δεν είναι το ίδιο αρμόδιο να εκδι­κά­σει την αγωγή για την ακύρωση του δεύ­τε­ρου γάμου αλλο­δα­πής, η οποία δια­πί­στωσε εκ των υστέρων ότι ο πρώτος της γάμος ουδέ­ποτε είχε λυθεί

Μια υπόθεση με σπάνια νομικά χαρα­κτη­ρι­στικά, που ανα­δει­κνύει το φαι­νό­μενο της ακού­σιας διγα­μίας, γνώρισε νέα δικο­νο­μική εξέλιξη στη Ρόδο. Το Πολυ­με­λές Πρω­το­δι­κείο Ρόδου, με την υπ’ αριθμ. 107/2026 απόφασή του, παρέ­πεμψε λόγω αρμο­διό­τη­τας στο Μονο­με­λές Πρω­το­δι­κείο Ρόδου την αγωγή που είχε ασκήσει γυναίκα ρωσικής υπη­κο­ό­τη­τας κατά του δεύ­τε­ρου συζύγου της, ημε­δα­πού, με αίτημα να ανα­γνω­ρι­στεί άκυρος ο μεταξύ τους γάμος. Η ουσία της υπό­θε­σης, σύμφωνα με πλη­ρο­φο­ρίες της «δημο­κρα­τι­κής», εντο­πί­ζε­ται στο γεγονός ότι ο δεύ­τε­ρος γάμος τελέ­στηκε ενόσω βρι­σκό­ταν ακόμη σε ισχύ ο πρώτος γάμος της ενά­γου­σας, χωρίς η ίδια να το γνω­ρί­ζει.

Η αγωγή είχε κατα­τε­θεί στις 22 Ιουλίου 2025 στο Πολυ­με­λές Πρω­το­δι­κείο Ρόδου, με αριθμό κατά­θε­σης 87/2025, από τον πλη­ρε­ξού­σιο δικη­γόρο της ενά­γου­σας κ. Αχιλλέα Δασκα­λάκη. Το δικα­στή­ριο, εξε­τά­ζο­ντας την υπόθεση, έκρινε ότι η εκδί­κασή της δεν ανήκει στη δική του καθ’ ύλην αρμο­διό­τητα και με την υπ’ αριθμ. 107/2026 απόφασή του την παρέ­πεμψε στο Μονο­με­λές Πρω­το­δι­κείο Ρόδου, ενώπιον του οποίου ανα­μέ­νε­ται πλέον να κριθεί το αίτημα της ανα­γνώ­ρι­σης της ακυ­ρό­τη­τας του γάμου. Η ενά­γουσα, υπήκοος της Ρωσικής Ομο­σπον­δίας που ζει και εργά­ζε­ται επί σειρά ετών στη Ρόδο ως μαγεί­ρισσα σε ξενο­δο­χειακή μονάδα του νησιού, είχε τελέσει τον πρώτο της θρη­σκευ­τικό γάμο στις 25 Φεβρουα­ρίου 2008 στην Αττική με ημεδαπό. Ο έγγαμος βίος του ζευ­γα­ριού κλο­νί­στηκε και περί τα τέλη του έτους 2011 οι δύο σύζυγοι συμ­φώ­νη­σαν να προ­χω­ρή­σουν σε συναι­νε­τικό δια­ζύ­γιο. Όπως προ­κύ­πτει από το δικό­γραφο της αγωγής, ο πρώτος σύζυγος ανέλαβε να διεκ­πε­ραιώ­σει ο ίδιος όλη τη σχετική δια­δι­κα­σία, καθώς η γυναίκα δεν γνώριζε επαρκώς την ελλη­νική γλώσσα εκείνη την περίοδο και δεν είχε τις απα­ραί­τη­τες γνώσεις για να ασχο­λη­θεί με τα νομικά ζητή­ματα.

Η ενά­γουσα εγκα­τα­στά­θηκε στη συνέ­χεια στη Ρόδο, όπου γνώρισε τον δεύτερο σύζυγό της, επίσης ημεδαπό. Πριν προ­χω­ρή­σει στον νέο γάμο επι­κοι­νώ­νησε με τον πρώτο σύζυγό της και τον ρώτησε αν είχαν ολο­κλη­ρω­θεί οι δια­δι­κα­σίες του δια­ζυ­γίου, λαμ­βά­νο­ντας κατά τους ισχυ­ρι­σμούς της κατα­φα­τική απά­ντηση. Έτσι, στις 27 Δεκεμ­βρίου 2013 τέλεσε θρη­σκευ­τικό γάμο με τον ενα­γό­μενο στη Ρόδο.

Η αλήθεια απο­κα­λύ­φθηκε με τον πλέον ανα­πά­ντεχο τρόπο. Όταν η γυναίκα χρειά­στηκε πιστο­ποι­η­τικό οικο­γε­νεια­κής κατά­στα­σης για την εργασία της, δια­πί­στωσε ότι το Ληξιαρ­χείο αδυ­να­τούσε να το εκδώσει, καθώς εμφα­νι­ζό­ταν παντρε­μένη 2 φορές. Όπως προ­έ­κυψε, ο πρώτος σύζυγος ουδέ­ποτε είχε προβεί στις ενέρ­γειες για την έκδοση του δια­ζυ­γίου, με απο­τέ­λε­σμα ο δεύ­τε­ρος γάμος να έχει τελε­στεί ενώ ο πρώτος παρέ­μενε τυπικά σε ισχύ.

Μετά τη δια­πί­στωση αυτή, η ενά­γουσα κινή­θηκε η ίδια δικα­στικά και ο πρώτος γάμος της λύθηκε τελικά με την υπ’ αριθμ. 113/2016 απόφαση του Μονο­με­λούς Πρω­το­δι­κείου Ρόδου, η οποία κατέστη αμε­τά­κλητη το έτος 2017. Ωστόσο, η λύση του πρώτου γάμου δεν θερά­πευσε το νομικό πρό­βλημα του δεύ­τε­ρου, ο οποίος εξα­κο­λου­θεί να θεω­ρεί­ται άκυρος, αφού τελέ­στηκε σε χρόνο κατά τον οποίο υφί­στατο το κώλυμα της διγα­μίας.

Οι πρα­κτι­κές συνέ­πειες για την ενά­γουσα είναι, όπως ανα­φέ­ρε­ται στην αγωγή της, πολ­λα­πλές. Ο έγγαμος βίος της με τον ενα­γό­μενο έχει πλέον δια­κο­πεί, ωστόσο δεν είναι δυνατή η έκδοση πιστο­ποι­η­τι­κού οικο­γε­νεια­κής κατά­στα­σης για τη συναι­νε­τική λύση του γάμου, ακριβώς επειδή αυτός πάσχει ακυ­ρό­τη­τας. Παράλ­ληλα, το πρό­βλημα έχει επε­κτα­θεί και στο καθε­στώς δια­μο­νής της στη χώρα. Κατά τη δια­δι­κα­σία ανα­νέ­ω­σης της άδειας δια­μο­νής της, οι αρμό­διες υπη­ρε­σίες τής ζήτησαν ως συμπλη­ρω­μα­τικό έγγραφο αντί­γραφο της λύσης της έγγαμης συμ­βί­ω­σής της με τον ενα­γό­μενο, έγγραφο που αδυ­να­τεί να προ­σκο­μί­σει, με απο­τέ­λε­σμα να μην μπορεί να εκδοθεί η νέα άδεια δια­μο­νής της.