Το Μονομελές Πρωτοδικείο Ρόδου έκρινε ότι δεν συντρέχει επείγουσα περίπτωση σε υπόθεση δικηγόρου για ανάρτηση στο Facebook

Η δη­μό­σια διά­δο­ση αιχ­μη­ρών ισχυ­ρι­σμών μέσω κοι­νω­νι­κών δι­κτύ­ων έχει με­τα­τρέ­ψει τις το­πι­κές αντι­πα­ρα­θέ­σεις σε υπο­θέ­σεις με πραγ­μα­τι­κές συ­νέ­πειες για την επαγ­γελ­μα­τι­κή και κοι­νω­νι­κή ει­κό­να των εμπλε­κο­μέ­νων. Η δι­κα­στι­κή αντι­με­τώ­πι­ση τέ­τοιων πε­ρι­πτώ­σε­ων, όταν ζη­τεί­ται προ­σω­ρι­νή προ­στα­σία μέσω ασφα­λι­στι­κών μέ­τρων, δεν εξα­ντλεί­ται στην πε­ρι­γρα­φή μιας προ­σβο­λής, αλλά περνά υπο­χρε­ω­τι­κά από τη βα­σι­κή προ­ϋ­πό­θε­ση της δια­δι­κα­σί­ας, δη­λα­δή το αν υπάρ­χει επεί­γου­σα πε­ρί­πτω­ση ή επι­κεί­με­νος κίν­δυ­νος που να επι­βάλ­λει άμεση πα­ρέμ­βα­ση.

Σε αυτό το πλαί­σιο εντάσ­σε­ται η από­φα­ση του Μο­νο­με­λούς Πρω­το­δι­κεί­ου Ρόδου, η οποία εκ­δό­θη­κε στη δια­δι­κα­σία ασφα­λι­στι­κών μέ­τρων και αφο­ρού­σε αί­τη­ση δι­κη­γό­ρου, ο οποί­ος υπο­στή­ρι­ξε ότι προ­σβλή­θη­κε η προ­σω­πι­κό­τη­τά του από ανάρ­τη­ση στο Facebook.

Ο αιτών, επι­κα­λέ­στη­κε ότι στις 03 Δε­κεμ­βρί­ου 2024 ο καθ’ ου, προ­έ­βη σε προ­σβλη­τι­κή ανάρ­τη­ση σε μέσο κοι­νω­νι­κής δι­κτύ­ω­σης, η οποία κατά τον ισχυ­ρι­σμό του δεν είχε απο­συρ­θεί. Με βάση αυτό, ζή­τη­σε προ­σω­ρι­νή ρύθ­μι­ση κα­τά­στα­σης ώστε να υπο­χρε­ω­θεί ο καθ’ ου να πα­ρα­λεί­πει κάθε πράξη προ­σβο­λής της προ­σω­πι­κό­τη­τάς του και να άρει την συ­γκε­κρι­μέ­νη προ­σβο­λή, με αί­τη­μα να τεθεί και απει­λή χρη­μα­τι­κής ποι­νής 100.000 ευρώ και προ­σω­πι­κής κρά­τη­σης 1 έτους για κάθε πα­ρά­βα­ση, καθώς και να κα­τα­δι­κα­στεί ο καθ’ ου στα δι­κα­στι­κά έξοδα.

Κατά την πι­θα­νο­λό­γη­ση, συ­νε­κτι­μή­θη­καν κα­τα­θέ­σεις και έγ­γρα­φα, με­τα­ξύ των οποί­ων υλικό με φω­το­γρα­φί­ες, η γνη­σιό­τη­τα των οποί­ων δεν αμ­φι­σβη­τή­θη­κε. Ο αιτών είχε δια­τε­λέ­σει επί σειρά ετών δι­κη­γό­ρος Δήμου με πάγια αντι­μι­σθία. Ο καθ’ ου, κατά τα ανα­φε­ρό­με­να, είχε για χρό­νια ρόλο δια­χει­ρι­στή σε δια­δι­κτυα­κή ομάδα στο Facebook με χι­λιά­δες μέλη, την οποία πα­ρα­κο­λου­θού­σαν χρή­στες για ενη­μέ­ρω­ση σχε­τι­κά με ζη­τή­μα­τα δη­μό­σιου βίου του νη­σιού.

Το Δι­κα­στή­ριο κα­τέ­γρα­ψε ότι στις αρχές Δε­κεμ­βρί­ου 2024 ο καθ’ ου προ­έ­βη σε εκτε­νή ανάρ­τη­ση με ανα­φο­ρές στον αι­τού­ντα. Στο κεί­με­νο της από­φα­σης πα­ρα­τί­θε­ται από­σπα­σμα, όπου πε­ρι­λαμ­βά­νο­νται ισχυ­ρι­σμοί και εκ­φρά­σεις που ο αιτών χα­ρα­κτή­ρι­σε δυ­σφη­μι­στι­κές και προ­σβλη­τι­κές ως προς την προ­σω­πι­κό­τη­τά του.

Ωστό­σο, στο σκε­πτι­κό ση­μειώ­νε­ται ότι τα δυ­σφη­μι­στι­κά σχό­λια πι­θα­νο­λο­γή­θη­κε πως είχαν δια­γρα­φεί από την ιστο­σε­λί­δα. Επι­πλέ­ον, κα­τα­γρά­φε­ται ότι ο καθ’ ου είχε απο­χω­ρή­σει από τη δια­χεί­ρι­ση της συ­γκε­κρι­μέ­νης ομά­δας από τον Αύ­γου­στο του 2025 και δεν ήταν πλέον υπεύ­θυ­νος για το πε­ριε­χό­με­νό της.

Η από­φα­ση εστί­α­σε στον πυ­ρή­να των ασφα­λι­στι­κών μέ­τρων. Το Δι­κα­στή­ριο συ­νε­κτί­μη­σε ότι ο αιτών δεν επι­κα­λέ­στη­κε οποια­δή­πο­τε άλλη προ­σβο­λή της προ­σω­πι­κό­τη­τάς του από τον καθ’ ου μετά την ανάρ­τη­ση του Δε­κεμ­βρί­ου 2024, παρά το γε­γο­νός ότι είχε ήδη πα­ρέλ­θει διά­στη­μα άνω των 15 μηνών.

Ιδιαί­τε­ρη ση­μα­σία δό­θη­κε και στο ότι στις 26 Μαρ­τί­ου 2025 είχε εκ­δο­θεί προ­σω­ρι­νή δια­τα­γή, η οποία υπο­χρέ­ω­νε τον καθ’ ου να απέ­χει από οποια­δή­πο­τε προ­σβο­λή της προ­σω­πι­κό­τη­τας του αι­τού­ντος. Στο σκε­πτι­κό ανα­φέ­ρε­ται ότι ο αιτών δεν επι­κα­λέ­στη­κε πα­ρα­βί­α­ση αυτής της προ­σω­ρι­νής δια­τα­γής στο χρο­νι­κό διά­στη­μα που με­σο­λά­βη­σε.

Με βάση τα πα­ρα­πά­νω, το Δι­κα­στή­ριο έκρι­νε ότι δεν υφί­στα­ται επεί­γου­σα πε­ρί­πτω­ση για να ρυθ­μι­στούν οι σχέ­σεις των δια­δί­κων, ούτε πι­θα­νο­λο­γεί­ται κίν­δυ­νος επα­νά­λη­ψης προ­σβο­λών στο μέλ­λον. Στο ίδιο πλαί­σιο συ­νε­κτι­μή­θη­κε ο στιγ­μιαί­ος και μη εξα­κο­λου­θη­τι­κός χα­ρα­κτή­ρας της προ­σβο­λής όπως απο­τι­μή­θη­κε από το Δι­κα­στή­ριο.

Την υπό­θε­ση χει­ρί­στη­κε για τον καθού η δι­κη­γό­ρος κ Ευαγ­γε­λία Τα­μπά­κη.