Μόσιαλος: Μηδενική ανοχή στις ψεκασμένες θεωρίες – Τι απαντά στους συνωμοσιολόγους

Σε όσους αμφι­σβη­τούν την ύπαρξη του κορο­νοϊού και τα μέτρα που λαμ­βά­νο­νται για την αντι­με­τώ­πισή του απαντά ο Ηλίας Μόσια­λος. “Υπάρ­χουν ορι­σμέ­νες κατη­γο­ρίες πολιτών που αμφι­σβη­τούν τα μέτρα η τις μεθό­δους υλο­ποί­η­σης των μέτρων. Ας γίνω όμως πιο συγκε­κρι­μέ­νος με βάση τα επι­χει­ρή­ματα που ανα­πτύσ­σο­νται” ανα­φέ­ρει ο καθη­γη­τής του LSE σε μακρο­σκελή ανάρ­τησή του στο Facebook και εξηγεί:

1) Χαλά­ρωσε η υλο­ποί­ηση των μέτρων και επο­μέ­νως έχουμε φθάσει στα πρόθυρα ενός δεύ­τε­ρου κύματος της παν­δη­μίας.

Αυτό έχει ως ένα βαθμό βάση. Δεν έχουμε φθάσει βέβαια στα πρόθυρα δεύ­τε­ρου κύματος παρά την αύξηση των κρου­σμά­των. Υπάρχει αύξηση της κατα­γρα­φης νέων κρου­σμά­των λόγω της χαλα­ρό­τη­τας αλλά και λόγω της αύξησης του αριθμού των τεστ και της επι­δη­μιο­λο­γι­κής επι­τή­ρη­σης.

Δεν είμαστε όμως στα πρόθυρα δεύ­τε­ρου κύματος και μπο­ρούμε εύκολα να στα­μα­τή­σουμε το ρυθμό αύξησης των κρου­σμά­των. Έχει αλλάξει επίσης η ποιο­τική σύσταση των κρου­σμά­των. Έχουμε περισ­σό­τερα κρού­σματα στις νεό­τε­ρες ηλικίες ενώ φαί­νε­ται ότι οι ευά­λω­τες ομάδες παίρ­νουν τα μέτρα τους. Αν όμως αυξηθεί η δια­σπορά της νόσου τότε είναι πιθανό να έχουμε περισ­σό­τερα κρού­σματα και στις ευπα­θείς ομάδες. Η λύση είναι η ορθή εφαρ­μογή των μέτρων με τις συντο­νι­σμέ­νες δράσεις της πολι­τείας και των πολιτών.

2) Άλλοι λένε ότι οι πολίτες έχουν την ευθύνη για την εφαρ­μογή και άλλοι ότι την απο­κλει­στική ευθύνη την έχει η πολι­τεία.

Και οι δύο πλευρές βλέπουν το πρό­βλημα απο­σπα­σμα­τικά. Η πολι­τεία δεν μπορεί να επι­βάλ­λει την εφαρ­μογή των μέτρων χωρίς την συγκα­τά­θεση και την συμ­με­τοχή των πολιτών. Και οι πολίτες δεν μπορούν να εφαρ­μό­ζουν πάντα τα μέτρα αν η πολι­τεία δεν δημιουρ­γεί τις κατάλ­λη­λες συν­θή­κες εφαρ­μο­γής. Π.χ συχνά δρο­μο­λό­για για τα ΜΜΜ, ενί­σχυση των μορφών τηλερ­γα­σίας για τις ευά­λω­τες ομάδες, προ­στα­σία της εργα­σίας για τις ευά­λω­τες ομάδες που εργά­ζο­νται από το σπίτι.

3) Η πολι­τεία θα μπο­ρούσε να επι­βάλ­λει την εφαρ­μογή των μέτρων με μεγάλα πρό­στιμα και συστη­μα­τική αστυ­νο­μική επι­τή­ρηση.

Αυτή η συνταγή δεν πρό­κει­ται να δου­λέ­ψει ούτε έχει δου­λέ­ψει όταν έχει επι­χει­ρη­θεί διεθνώς. Η λύση δεν είναι η συνεχής αστυ­νό­μευση της καθη­με­ρι­νής ζωής αλλά η συστη­μα­τική, σοβαρή και επίμονη ενη­μέ­ρωση των πολιτών που πρέπει να συν­δυά­ζε­ται με αντί­στοι­χες δημό­σιες συμπε­ρι­φο­ρές και όσων εφαρ­μό­ζουν πολι­τι­κές αλλά και όσων έχουν τον υπεύ­θυνο ρόλο της άσκησης αντι­πο­λί­τευ­σης. Η πολι­τεία όμως πρέπει να επι­βάλ­λει την εφαρ­μογή των μέτρων σε επίπεδο επι­χει­ρή­σεων. Τα πρό­στιμα θα πρέπει να είναι αυστη­ρό­τατα όταν επι­χει­ρή­σεις (από σου­περ­μάρ­κετ μέχρι μετα­φο­ρές, από μεγάλα μέχρι μικρά κατα­στή­ματα) δεν εφαρ­μό­ζουν τα μέτρα.

4) Τα κρού­σματα αυξή­θη­καν γιατί ανοί­ξαμε τα σύνορα και μας τα έφεραν οι ξένοι.

Η συντρι­πτική πλειο­ψη­φία των κρου­σμά­των είναι εγχώ­ριας προ­έ­λευ­σης. Υπάρχει πρό­βλημα με τα βόρεια σύνορα μας που έχει εντο­πι­στεί. Οι προ­σπά­θειες ελέγχου στα βόρεια σύνορα πρέπει να εντα­θούν ενώ αν η παν­δη­μία επε­κτα­θεί σε επίπεδα δευ­τέ­ρου κύματος σε ορι­σμέ­νες βαλ­κα­νι­κές χώρες τότε θα πρέπει να εξε­τά­σουμε πιο δρα­στικά μέτρα όπως έγινε στην περί­πτωση των αφίξεων από τη Σερβία. Δεν είχαμε όμως σημα­ντική αύξηση των εισα­γό­με­νων κρου­σμά­των από χώρες της Δυτικής Ευρώπης. Υπάρ­χουν εξάρ­σεις σε ορι­σμέ­νες περιο­χές αλλά όχι ακόμη σε ανη­συ­χη­τικά επίπεδα.

5) Υπο­τι­μούμε την υγεία και προ­τάσ­σουμε την οικο­νο­μία.

Η υγεία και η οικο­νο­μία είναι συγκοι­νω­νού­ντα δοχεία. Χωρίς υγεία δεν θα έχουμε οικο­νο­μική ανά­πτυξη και χωρίς οικο­νο­μική ανά­πτυξη δεν θα έχουμε ένα ισχυρό σύστημα υγείας. Αν δεν εφαρ­μό­σουμε τα μέτρα τότε θα επι­κρα­τή­σει αίσθημα ανα­σφά­λειας σε μεγάλο μέρος του πλη­θυ­σμού. Πολλοί θα περιο­ρί­σουν τις δρα­στη­ριό­τη­τες τους. Μεταξύ αυτών και πολλοί συντα­ξιού­χοι και ηλι­κιω­μέ­νοι που έχουν σημα­ντική αγο­ρα­στική δύναμη. Εφαρ­μό­ζουμε επο­μέ­νως τα μέτρα για να ενι­σχύ­σουμε και την υγεία και την οικο­νο­μία.

6) Ο ιός είναι ένα ψέμα. Όλα τα κατευ­θύ­νουν μεγάλα συμ­φέ­ρο­ντα για να επι­βάλ­λουν περιο­ρι­σμό των ελευ­θε­ριών μας και να μας φιμώ­σουν.

Κλασική αντί­δραση μέρους της Ελλη­νι­κής κοι­νω­νίας. Δυο παρα­τη­ρή­σεις εδώ: η συντρι­πτική πλειο­ψη­φία των ψεκα­σμέ­νων θα εφαρ­μό­σει ευλα­βικά τα μέτρα αν η κατά­σταση ξεφύγει και έχουμε δεύτερο κύμα. Το θέμα όμως είναι να μη φτά­σουμε σε δεύτερο κύμα λόγω της ανευ­θυ­νό­τη­τας ορι­σμέ­νων. Επο­μέ­νως πρέπει να υπάρξει μηδε­νική ανοχή στη δια­σπορά ψευδών ειδή­σεων και ψεκα­σμέ­νων ‘θεωριών’.

7) Ο ιός δεν είναι μεγάλο πρό­βλημα. Μια απλή γρίπη είναι. Εξάλλου οι περισ­σό­τε­ροι ασθε­νείς δεν θα έχουν σημα­ντικό πρό­βλημα.

Είναι αλήθεια ότι η μεγάλη πλειο­ψη­φία των ασθενών δεν θα νοσήσει βαριά. Αρκετοί θα είναι ασυμ­πτω­μα­τι­κοί. Αλλά δεν είναι μια απλή γρίπη. Όσοι όμως νοσή­σουν βαριά θα έχουν προ­βλή­ματα υγείας για μεγάλο χρονικό διά­στημα. Επίσης η θνη­τό­τητα από τον κορο­νοιό είναι πολ­λα­πλά­σια αυτής της γρίπης. Το βλέ­πουμε πλέον ανά­γλυφα στις ΗΠΑ (161,352 θάνατοι μέχρι στιγμής – 34,200 θάνατοι από γρίπη το 2019). Χρειά­ζε­ται συστη­μα­τική και επιμονή ενη­μέ­ρωση των πολιτών. Με μηνύ­ματα που θα τα επε­ξερ­γά­ζο­νται ομάδες ειδικών (ανθρω­πο­λό­γοι, κοι­νω­νιο­λό­γοι, πολι­τι­κοί επι­στή­μο­νες, γιατροί δημό­σιας υγείας) μαζί με επι­κοι­νω­νιο­λό­γους και δια­μορ­φω­τές της κοινής γνώμης.