Το κίνημα του «αργού τουρισμού» κερδίζει έδαφος

Μια νέα μορφή του­ρι­σμού κερ­δί­ζει συνεχώς έδαφος στην παγκό­σμια ταξι­διω­τική σκηνή, με την Ελλάδα να παρα­μέ­νει εντελώς απούσα σε οργα­νω­μένο επίπεδο για την προ­σέλ­κυση ξένων επι­σκε­πτών. Πρό­κει­ται για τον «αργό του­ρι­σμό» (Slow Tourism), ο οποίος ως νέα ταξι­διω­τική τάση ανα­δύ­θηκε από το επο­νο­μα­ζό­μενο «αργό κίνημα/slow movement» – που με τη σειρά του γεν­νή­θηκε μέσα από τη φιλο­σο­φία του «αργού φαγητού».

Εκτενή αναφορά για τον «αργό του­ρι­σμό» κάνει σε τελευ­ταία μελέτη του το Εργα­στή­ριο Του­ρι­στι­κών Ερευνών και Μελετών του Πανε­πι­στη­μίου Αιγαίου. Σύμφωνα με τη μελέτη, ο νέος τύπος του­ρι­σμού βασί­ζε­ται στην ανε­ξάρ­τητη εξε­ρεύ­νηση από την πλευρά του του­ρί­στα με έναν αειφόρο τρόπο.

Απο­τε­λεί στην ουσία μία αλλαγή από τα μαζικά του­ρι­στικά πακέτα σε περισ­σό­τερο αυθε­ντικά ταξίδια. Στις μέρες μας, οι κύριες τάσεις στον του­ρι­σμό είναι η από­κτηση εμπει­ριών με τρόπους που είναι φιλικοί στο περι­βάλ­λον. Ο αργός του­ρι­σμός καλύ­πτει τις απαι­τή­σεις της αει­φο­ρίας, της πραγ­μα­το­ποί­η­σης ταξι­διών με αργό ρυθμό τα οποία προσ­δί­δουν περισ­σό­τερο νόημα στον του­ρί­στα, αλλη­λε­πί­δραση με τους ντό­πιους και γνω­ρι­μία με την τοπική κουλ­τούρα. Πρό­κει­ται για μια νέα τάση, που έρχεται σε αντί­θεση με τη μέχρι σήμερα επι­κρα­τούσα τάση του μαζικού ή γρή­γο­ρου του­ρι­σμού/fast tourism.

Μέχρι σήμερα, τα ομαδικά ταξίδια του μαζικού του­ρι­σμού δεν άφηναν στον ταξι­διώτη την ευκαι­ρία να δει πραγ­μα­τικά τον τόπο που επι­σκέ­πτε­ται, να γνω­ρί­σει τους κατοί­κους και τις τοπικές παρα­δό­σεις, να μυηθεί στην τοπική γαστρο­νο­μία και να κατα­νο­ή­σει τον πολι­τι­σμό. Γρή­γο­ρες εικόνες, επι­φα­νεια­κές και πρό­σκαι­ρες εμπει­ρίες, θολές ανα­μνή­σεις είναι αυτά που πολλές φορές μένουν από ένα ταξίδι τύπου μαζικού του­ρι­σμού.

Το αντί­δοτο σ’ αυτό τον τύπο ταξι­διού είναι το αργό ταξίδι. Το πυρε­τώ­δες οργα­νω­μένο ταξίδι τού «να δούμε όσο το δυνατόν περισ­σό­τερα» αντι­κα­θί­στα­ται από το αργό ταξίδι της από­λαυ­σης, των πραγ­μα­τι­κών δια­κο­πών. Ενα από τα καθο­ρι­στικά στοι­χεία του αργού ταξι­διού είναι η ευκαι­ρία που έχει ο ταξι­διώ­της να γίνει μέρος της τοπικής ζωής και να συν­δε­θεί με τον τόπο και τους ανθρώ­πους του. Ο αργός του­ρι­σμός σημαί­νει, επίσης, σύνδεση με τον τοπικό πολι­τι­σμό. Ετσι, οι ταξι­διώ­τες μένουν σε ένα μέρος του­λά­χι­στον επί μία εβδο­μάδα.

Σήμερα υπάρχει δίκτυο πόλεων αργού του­ρι­σμού (www.cittaslow. org/). Οι δήμοι που μετέ­χουν στο δίκτυο έχουν ως φιλο­σο­φία την «ανά­κτηση του χρόνου», το ταξίδι όπου ο άνθρω­πος εξα­κο­λου­θεί να είναι πρω­τα­γω­νι­στής, ο σεβα­σμός στην υγεία των πολιτών, η αυθε­ντι­κό­τητα των προ­ϊ­ό­ντων και το καλό φαγητό, η από­λαυση της πλού­σιας παρά­δο­σης, των πολύ­τι­μων έργων τέχνης, των τόπων, των κατα­στη­μά­των, των χώρων του πνεύ­μα­τος και των παρ­θέ­νων τοπίων. Επίσης, δίνει σημασία στον αυθορ­μη­τι­σμό των θρη­σκευ­τι­κών τελε­τουρ­γιών και εκδη­λώ­σεων αλλά και τον σεβασμό των παρα­δό­σεων μέσα από την από­λαυση της αργής και ήσυχης δια­βί­ω­σης.

Η μελέτη του Πανε­πι­στη­μίου Αιγαίου μετά την ανάλυση κατα­λή­γει στο συμπέ­ρα­σμα ότι, λόγω της γεω­γρα­φι­κής και γεω­μορ­φο­λο­γι­κής ιδιαι­τε­ρό­τη­τας, τα νησιά των Κυκλά­δων θεω­ρού­νται ιδανική περί­πτωση για ένταξή τους στο δίκτυο πόλεων αργού του­ρι­σμού. Με τον τρόπο αυτό, επι­ση­μαί­νε­ται, θα δοθεί η δυνα­τό­τητα προ­βο­λής τους και θα επι­τευ­χθεί η γνω­ρι­μία τους με ένα ειδικό κοινό του­ρι­στών που το χαρα­κτη­ρί­ζει το πολι­τι­σμικό ενδια­φέ­ρον.

Καθη­με­ρινή