“Όταν διεκδικήσαμε και πετύχαμε αυτό που φαινόταν ακατόρθωτο- 10 Χρόνια από την αναγέννηση των Πηγών Καλλιθέας”

“ Ποιος μπορεί να αμφι­σβη­τή­σει την ιστορία ενός άφθα­στου μεγα­λείου και το άδηλο μέλλον των θερ­μο­πη­γών Καλ­λι­θέας;

Μια ιστορία που σημά­δεψε δυο δια­φο­ρε­τι­κές εποχές, τη προ­πο­λε­μική και την μετα­πε­λευ­θε­ρω­τική.

Κανείς δεν αγνοεί αυτή τη τόσο χαρού­μενη , αλλά και τόσο λυπη­τερή ιστορία που συν­δέ­ε­ται άρρηκτα με τη ζωή του τόπου μας!

Η Καλ­λι­θέα του 1933 , δεν είναι αυτή που βλέ­πουμε σήμερα. Είναι το λείψανο της, το φάντα­σμα της! ”

(δημο­σί­ευμα μεταξύ των πολλών άλλων της εποχής εκείνης – του αεί­μνη­στου Γ. Βούη – φίλου της Καλ­λι­θέας , που μαζί με τον επίσης αεί­μνη­στο Γ. Μαγρι­πλή – πρω­το­στά­τη­σαν στην απο­κα­τά­σταση του μνη­μείου – στην εφη­με­ρίδα Δράση στις 21/6/1999)

 

“ Λίγοι θα πίστευαν – γνω­ρί­ζο­ντας την παρακμή και την κατα­στροφή των ιαμα­τι­κών πηγών της Καλ­λι­θέας της Ρόδου, ότι το σπου­δαίο αυτό συγκρότημα- δια­κο­σμη­μένο με μια λαμπρή αρχι­τε­κτο­νική επι­στρέ­φει στη ζωή!

Αυτό το καλο­καίρι του 2007 , η Καλ­λι­θέα που κου­βα­λάει από μόνη της ένα μύθο, είναι έτοιμη να ενσω­μα­τω­θεί στην ευη­με­ρία του νησιού.  ”

(Δημο­σί­ευμα εφη­με­ρί­δας ΚΑΘΗΜΕΡΙΝΗ – 5/8/2007)

 

Πέρασαν ήδη δέκα χρόνια αφότου και πάλι αυτό το κατα­πλη­κτικό μνημείο – στο οποίο η αρχι­τε­κτο­νική σμι­λεύει το περι­βάλ­λον – και με την παλαιά του αίγλη απο­τε­λεί  και πάλι σημα­ντικό κεφά­λαιο για την οικο­νο­μία , τον πολι­τι­σμό, τον του­ρι­σμό!

 

Και δεν εξα­λεί­φθηκε μόνο η ντροπή της εγκα­τά­λει­ψης , αλλά ταυ­τό­χρονα επε­τεύ­χθη η ΚΥΡΙΟΤΗΤΑ του συνο­λι­κού χώρου των 63 στρεμ­μά­των , ώστε το μέλλον και η προ­ο­πτική του να εξαρ­τά­ται κυρίως από τις πρω­το­βου­λίες και τις ενέρ­γειες του Δήμου Ρόδου ο οποίος έχει μια σημα­ντική προ­σθήκη στην περιου­σία του αλλά και υπε­ρα­ξία στο κύρος και τη λει­τουρ­γία του.

 

Για εμάς, τον Δήμο Καλ­λι­θέας, εμένα και τους συνερ­γά­τες μου, οι δεκα­ε­τείς και αγω­νιώ­δεις προ­σπά­θειες συνέ­θε­σαν ένα συγκλο­νι­στικό οδοι­πο­ρικό, κόντρα στον αδηφάγο χρόνο, κόντρα στο γεμάτο αγκυ­λώ­σεις Κράτος.

 

ΧΡΕΙΑΣΤΗΚΕ να επι­στρα­τεύ­σουμε πολλά στοι­χεία και να χρη­σι­μο­ποι­ή­σουμε ατε­λεί­ωτη πειθώ για να απο­δει­κνύ­ουμε συνεχώς τη σημασία του μνη­μείου και να επι­μέ­νουμε την ανάγκη ανα­στή­λω­σής του.

 

ΑΠΑΙΤΗΘΗΚΕ  συστρά­τευση των τοπικών Αρχών και Υπη­ρε­σιών για να ισχυ­ρο­ποι­ή­σουμε τις θέσεις μας και τα επι­χει­ρή­ματά μας.

 

ΥΠΟΧΡΕΩΘΗΚΑΜΕ πολλές φορές να παρα­κάμ­ψουμε μικρό­τη­τες,

υστε­ρό­βου­λες αντι­δρά­σεις και άλλες αναι­τιο­λό­γη­τες συμπε­ρι­φο­ρές που προ­κα­λού­σαν καθυ­στε­ρή­σεις και απο­προ­σα­να­το­λι­σμό.

 

ΠΡΟΣΔΩΣΑΜΕ περιε­χό­μενο – ιδε­ο­λο­γικό και πολι­τικό – στον αγώνα μας αυτό, γιατί ακριβώς είχαμε την αίσθηση – τη πεποί­θηση – ότι εκφρά­ζαμε την αγα­νά­κτηση αφενός και την προσ­δο­κία αφε­τέ­ρου του Ροδια­κού λαού.

 

Η απο­κα­τά­σταση εκείνου του εκτρώ­μα­τος , δημιουρ­γή­μα­τος του χρόνου και της αδια­φο­ρίας έγινε για μας αυτο­σκο­πός έστω και αν απέ­βαινε σε βάρος άλλων αναγκών των τριών κοι­νο­τή­των του Δήμου.

Ήταν μια συνο­λική ομόθυμη και ολόψυχη απόφαση! Η Καλ­λι­θέα – έγινε αυτο­σκο­πός – μια – οικο­νο­μική – πολι­τι­στική – κοι­νω­νική επέν­δυση!

 

Θα προ­σπα­θήσω με αδρές γραμμές , να συμπυ­κνώσω τον χρόνο και να ταξι­δέ­ψουμε μαζί ξανά στο παρελ­θόν, σε αυτό το δεκα­ε­τές πρό­σφατο  παρελ­θόν για να αξιο­λο­γή­σουμε όλα  τα γεγο­νότα και να αντλή­σουμε χρήσιμα συμπε­ρά­σματα.

Το ΟΦΕΙΛΩ στους συνερ­γά­τες μου – δημο­τικά και τοπικά συμ­βού­λια της περιό­δου αυτής. Στα υπη­ρε­σιακά στελέχη του δήμου που υπε­ρέ­βα­λαν εαυτούς για να αντα­πο­κρί­νο­νται στις προ­κλή­σεις αυτές. Γιατί όντως η Καλ­λι­θέα – από μόνη της – ήταν μια πρό­κληση για όλους μας.

 

1. ΕΝΕΡΓΕΙΕΣ ΓΙΑ ΤΗ ΠΑΡΑΧΩΡΗΣΗ ΣΤΟ ΔΗΜΟ

 

2000 – Ύστερα από επί­μο­νες προ­σπά­θειες παρα­χω­ρεί­ται – επι­τέ­λους – στο δήμο για χρήση 25ετίας

2004 – Η χρήση μετα­τρέ­πε­ται σε επ’ αόριστο

2009 – Κατα­τί­θε­ται πλήρης – τεκ­μη­ριω­μέ­νος – φάκελος στο Υπουρ­γείο Του­ρι­σμού

2011 – Η Βουλή των Ελλήνων – με απόφασή της – παρα­χω­ρεί ορι­στικά στον Δήμο την ΙΔΙΟΚΤΗΣΙΑ.

 

1. ΕΝΕΡΓΕΙΕΣ – ΜΕΛΕΤΕΣ ΓΙΑ ΤΗ ΠΙΣΤΟΠΟΙΗΣΗ ΤΩΝ ΠΗΓΩΝ

 

2001 – Υδρο­γε­ω­λο­γική μελέτη από ΙΓΜΕ

2008 – Μελέτη από το ΕΜΠ – για την ανα­γνώ­ριση των ιαμα­τι­κών πηγών

2008 –  Ερευ­νη­τική προ­με­λέτη – γνω­μά­τευση για τις αντεν­δεί­ξεις του φυσικού πόρου της πηγής – από την ιατρική σχολή του Καπο­δι­στρια­κού  Πανε­πι­στή­μιου

2008 –  Έρευνα κλί­μα­τος και βιο­κλί­μα­τος των ιαμα­τι­κών πηγών και της ευρύ­τε­ρης περιο­χής (από το τμήμα Γεω­λο­γι­κών Σπουδών του ΕΜΠ)

Τέλος – Ερευ­νη­τική ανα­γνω­ρι­στική προ­με­λέτη για η σύγ­χρονη ανά­πτυξη των πηγών

 

Γ. ΕΝΕΡΓΕΙΕΣ ΓΙΑ ΤΗΝ ΚΤΗΡΙΑΚΗ ΑΠΟΚΑΤΑΣΤΑΣΗ ΚΑΙ ΛΕΙΤΟΥΡΓΙΑ

 

1999 – Εγκα­θί­στα­ται η πρώτη εργο­λα­βία από τον ΕΟΤ και αφο­ρούσε τη κεντρική  είσοδο ( προ­ϋ­πο­λο­γι­σμός 1.000.000 δρχ. )

1999 – Επι­και­ρο­ποιού­νται με πόρους του Δήμου οι μελέτες που είχε εκπο­νή­σει η κοι­νό­τητα Κοσκι­νού

1999 – Εγκρί­νε­ται η μελέτη εφαρ­μο­γής Β΄ φάσης ανα­στή­λω­σης και ανα­καί­νι­σης νοτίου συγκρο­τή­μα­τος της μεγάλης ροτό­ντας

2001 – Εγκα­θί­στα­ται η δεύτερη εργο­λα­βία του ΕΟΤ που αφο­ρούσε τον τρούλλο (το έργο ολο­κλη­ρώ­θηκε λόγω δια­κο­πής για τεχνικά προ­βλή­ματα το 2007)

2003 – Εγκρί­νε­ται η δημο­πρά­τηση Β΄ φάσης της ανα­στή­λω­σης της μεγάλης ροτό­ντας (προ­ϋ­πο­λο­γι­σμό 5.5000.000 ευρώ – χρη­μα­το­δό­τηση Γ’ ΚΠΕ)

2005 – Ανα­στή­λωση της σπηλιάς  ( όπου λει­τουρ­γεί το εστια­τό­ριο  / με μελέτη που συνέ­τα­ξαν οι ΤΥ του Δήμου . Το έργο χρη­μα­το­δο­τή­θηκε από ίδιους πόρους )

2006 – Συμπλη­ρώ­θηκε και απο­κα­τα­στά­θηκε ο κήπος ( ίδιοι πόροι )

2007 – Με μελέτη των Τ.Υ και χρη­μα­το­δό­τηση του Δήμου δια­μορ­φώ­θηκε και δεντρο­φυ­τεύ­τηκε  ο εξω­τε­ρι­κός χώρος στάθ­μευ­σης

 

   Δ. ΣΥΜΠΛΗΡΩΜΑΤΙΚΕΣ ΕΝΕΡΓΕΙΕΣ ΓΙΑ ΤΗΝ ΟΛΟΚΛΗΡΩΣΗ ΤΟΥ ΧΩΡΟΥ ΚΑΙ ΤΗ ΠΛΗΡΕΣΤΕΡΗ ΛΕΙΤΟΥΡΓΙΑ ΤΟΥ ΜΝΗΜΕΙΟΥ

 

2001 – Σύμβαση με το Υπουρ­γείο Γεωρ­γίας για τη περί­φραξη – δένδρο φύτευση – καθα­ρι­σμό του αλσυλ­λίου. Το έργο εντά­χθηκε στο πρό­γραμμα  THEOGAN με προ­ϋ­πο­λο­γι­σμό 2.500.000 ευρώ. Ολο­κλη­ρώ­θηκε – με περι­κο­πές – λόγω ενστά­σεων στο Κεντρικό αρχαιο­λο­γικό συμ­βού­λιο.

2002 – Οικο­νο­μική προ­με­λέτη αξιο­ποί­ηση των λουτρών

2008 – Υπο­γραφή ιδιω­τι­κού συμ­φω­νη­τι­κού μεταξύ της εται­ρείας του Δήμου ( είχε συστα­θεί για τη δια­χεί­ριση του Μνη­μείου ) και μελε­τη­τι­κού γρα­φείου για την εκπό­νηση μελετών  ανα­φο­ρικά με :

• Περι­βάλ­λο­ντα χώρο σιντρι­βα­νιού
• Υπαί­θριο θέατρο
• Τον χώρο στάθ­μευ­σης

2008 – Συγκέ­ντρωση – με την ευγενή υπο­στή­ριξη του αεί­μνη­στου Αντώνη  Μαϊλη – όλων των ιστο­ρι­κών στοι­χείων της Καλ­λι­θέας από το ΑΖRIEL PRINTING PRESS 1939  – JERUSALEM  και εκτυ­πώ­θηκε πολυ­τε­λές λεύκωμα σε 4 γλώσσες (αγγλικά – ιταλικά – γερ­μα­νικά – ελλη­νικά ).

 

Σήμερα , η παρηκ­μα­σμένη  – πριν από λίγα χρόνια  – Καλ­λι­θέα λει­τουρ­γεί και πάλι προ­σθέ­το­ντας ένα κοσμο­πο­λι­τι­σμό στον του­ρι­σμό και δίνο­ντας την αίσθηση της δικαί­ω­σης στους Ροδίτες που – μαζί μας – ανα­ζή­τη­σαν , διεκ­δί­κη­σαν και πέτυχαν κάτι που φαι­νό­ταν ακα­τόρ­θωτο.

Εκείνο το στοι­χειω­μένο κουφάρι έχει μετα­τρα­πεί και πάλι σε μια κοιτίδα πολι­τι­σμού και ψυχα­γω­γίας .

 

Ήταν μια πρω­τό­γνωρη εμπει­ρία ! Ήταν ένα αυτο­διοι­κη­τικό στοί­χημα. Για μένα  – για μας- για όλους εμάς – αυτό το ταξίδι – ήταν  μια μικρή Οδύσ­σεια – και θα παρα­μεί­νει ανε­ξί­τηλα χαραγ­μένο στο μυαλό μας .

Δέκα χρόνια πολυ­μέ­τω­πος αγώνας. Άλλα δέκα  προ­σφο­ράς στη τοπική οικο­νο­μία. Και αισθά­νο­μαι την ανάγκη να ευχα­ρι­στήσω από καρδιάς :

• Τους συνερ­γά­τες μου – μέλη δημο­τι­κών συμ­βου­λίων των περιό­δων 1999-2007 , οπότε και υλο­ποι­ή­θηκε η απο­κα­τά­σταση.

Χωρίς τη δική τους συναί­νεση, χωρίς την ανοχή τους αλλά και  την υπο­στή­ριξή τους δεν θα γινόταν τίποτα.

• Τους τεχνι­κούς και υπη­ρε­σια­κούς παρά­γο­ντες του Δήμου που είχαν μικρή ή μεγα­λύ­τερη συμ­με­τοχή στο ταξίδι αυτό.
• Τους τοπι­κούς βου­λευ­τές – αλλά και κυβερ­νη­τικά στελέχη των περιό­δων αυτών – που στή­ρι­ξαν και προ­ω­θή­σαν τις θέσεις μας.
• Τους νομάρ­χες – περι­φε­ρειάρχη που συ στρα­τευ­θή­καν μαζί μας.
• Τους συνα­δέλ­φους Δήμαρ­χους – κυρίως μέλη του περι­φε­ρεια­κού συμ­βου­λίου – που υιο­θέ­τη­σαν τον αγώνα μας.
• Τις Υπη­ρε­σίες της Αρχαιο­λο­γίας – του Δασαρ­χείου της πολε­ο­δο­μίας , της περι­φέ­ρειας που συνερ­γά­στη­καν μαζί μας.
• Τα ΜΜΕ ( έντυπα και ηλε­κτρο­νικά ) που κατέ­γρα­ψαν την προ­σπά­θεια – υπο­στή­ρι­ξαν και συντά­χθη­καν μαζί μας .
• Τους απλούς πολίτες – τους απλούς ανώ­νυ­μους πολίτες που πρό­σθε­σαν τη φωνή και τον προ­βλη­μα­τι­σμό τους για να ενι­σχύ­ε­ται η αντοχή μας και να θωρα­κί­ζε­ται η υπομονή μας, όταν δοκι­μα­ζό­ταν στα γρα­νά­ζια της γρα­φειο­κρα­τίας και στην αδια­φο­ρία της Κεντρι­κής Διοί­κη­σης.

 

Και στο τέλος

 

• ΕΙΜΑΙ ΥΠΕΡΗΦΑΝΟΣ ΓΙΑΤΙ ΠΕΤΥΧΑΜΕ ΤΟ ΑΚΑΤΟΡΘΩΤΟ
• ΕΙΜΑΙ ΠΕΡΗΦΑΝΟΣ ΓΙΑΤΙ ΚΕΡΔΙΣΑΜΕ ΤΟ ΣΤΟΙΧΗΜΑ ΤΗΣ ΑΝΑΣΤΗΛΩΣΗΣ
• ΕΙΜΑΙ ΥΠΕΡΗΦΑΝΟΣ ΓΙΑΤΙ ΟΙ ΕΠΙΣΚΕΠΤΕΣ ΤΟΥ ΤΟΠΟΥ ΜΑΣ, ΟΙ ΡΟΔΙΤΕΣ ΚΑΙ ΡΟΔΙΤΙΣΣΕΣ ΧΑΙΡΟΝΤΑΙ ΚΑΙ ΑΠΟΛΑΜΒΑΝΟΥΝ ΠΛΕΟΝ ΑΥΤΟ ΤΟ ΥΠΕΡΟΧΟ ΜΝΗΜΕΙΟ.

 

Ευχα­ρι­στώ

Γιάννης Ιατρί­δης