Παρουσιάστηκε το promo βίντεο για το Γκιζάνι

Ακόμη ένα προ­ω­θη­τικό βίντεο θεμα­τι­κού του­ρι­σμού για τη Ρόδο, αυτή τη φορά για το ψαράκι Gizani, σε συνερ­γα­σία με το Ενυ­δρείο της Ρόδου, παρου­σιά­στηκε χτες σε συνέ­ντευξη Τύπου που παρα­χώ­ρη­σαν από κοινού ο αντι­δή­μαρ­χος Του­ρι­σμού και Πολι­τι­σμού κ. Γεώρ­γιος Τόππος, η βιο­λό­γος– ωκε­α­νο­γρά­φος του Υδρο­βιο­λο­γι­κού Σταθμού Ρόδου κα Βίβιαν Λουι­ζί­δου – Μαρ­κο­πού­λου και άλλοι εκπρό­σω­ποι του Ενυ­δρείου.

Υπεν­θυ­μί­ζουμε ότι το βίντεο για το Gizani είναι το 10ο στη σειρά προ­ω­θη­τικό βίντεο θεμα­τι­κού του­ρι­σμού που έχει δημιουρ­γή­σει η Διεύ­θυνση Του­ρι­σμού Δήμου Ρόδου, στο πλαίσιο της προ­σπά­θειας του Δήμου Ρόδου για την περαι­τέρω προ­ώ­θηση του του­ρι­στι­κού προ­ϊ­ό­ντος του νησιού.

«Η Διεύ­θυνση Του­ρι­σμού Δήμου Ρόδου, προ­σπα­θεί με διά­φο­ρες ενέρ­γειες να προ­ω­θή­σει τον εναλ­λα­κτικό και θεμα­τικό του­ρι­σμό του νησιού. Σε αυτό το πλαίσιο και σε συνερ­γα­σία με τον Υδρο­βιο­λο­γικό Σταθμό Ρόδου, δημιουρ­γή­σαμε ακόμη ένα βίντεο αυτή την φορά για το ψάρι ‘Γκιζάνι’ (Gizani ) της Ρόδου που είναι μονα­δικό είδος και το συνα­ντούμε μόνον στο νησί μας. Eμείς, συνε­χί­ζουμε τις ενέρ­γειες και τις δράσεις για να δώσουμε την ευκαι­ρία τόσο στους επι­σκέ­πτες, όσο και στους εν δυνάμει επι­σκέ­πτες μας να μπο­ρέ­σουν να γνω­ρί­σουν τον πλούσιο φυσικό πλούτο που δια­θέ­τει το νησί» είπε στην τοπο­θέ­τησή του, ο αντι­δή­μαρ­χος κ. Τόππος.

Από την πλευρά του, ο επι­κε­φα­λής του Υδρο­βιο­λο­γι­κού Σταθμού Ρόδου, Γεώργιος-Άγγελος Χατήρης, επι­σή­μανε την αγαστή συνερ­γα­σία με τον Δήμο Ρόδου στο πλαίσιο της ανά­δει­ξης και προ­στα­σίας του περι­βάλ­λο­ντος: «Η απο­στολή του Υδρο­βιο­λο­γι­κού Σταθμού Ρόδου (Ενυ­δρείο) είναι η έρευνα στην θάλασσα, αλλά έχουμε αρχίσει να ερευ­νούμε και τα γλυκά νερά. Γι αυτό ερευ­νούμε και το ‘Γκιζάνι’ δια­βε­βαιώ­νο­ντας πως θα είμαστε στο πλευρό του Δήμου, για ό,τι χρεια­στεί».

Εξη­γώ­ντας το project για το ‘Γκιζάνι’, η βιο­λό­γος– ωκε­α­νο­γρά­φος του Υδρο­βιο­λο­γι­κού Σταθμού Ρόδου κα Βίβιαν Λουι­ζί­δου, υπο­γράμ­μισε τα εξής: «Παρου­σιά­ζουμε, σήμερα, το βίντεο για το ‘Γκιζάνι’ ενώ είχε προη­γη­θεί ένα ανάλογο βίντεο για το Ενυ­δρείο και τις εγκα­τα­στά­σεις μας, που απο­τε­λεί ένα ιστο­ρικό κτήριο για το νησί. Το ψάρι αυτό, είναι ένα είδος που οι περισ­σό­τε­ροι Ροδίτες το γνω­ρί­ζουν. Γι αυτό και ήρθε η ώρα, να το γνω­ρί­σουν και οι επι­σκέ­πτες μας αλλά και όσοι είναι πιο ευαι­σθη­το­ποι­η­μέ­νοι σε περι­βαλ­λο­ντικά ζητή­ματα και σε σπάνια είδη. Για το συγκε­κρι­μένο είδος, επειδή βρί­σκε­ται στα γλυκά νερά του νησιού, σε υδα­το­δε­ξα­με­νές που αντι­με­τω­πί­ζουν πάρα πολλές πιέσεις (λόγω της κλι­μα­τι­κής κρίσης, της υπερ­θέρ­μαν­σης του πλανήτη, της μεγάλης ζήτησης γλυκού νερού) κρί­νε­ται πλέον σημα­ντικό να προ­στα­τέ­ψουμε τους υδρο­βιό­το­πους αυτού του είδους. Το ‘Γκιζάνι’ υπάρχει στο Ενυ­δρείο της Ρόδου, οπότε ο επι­σκέ­πτης μας μπορεί να το δει εκεί ή σε οργα­νω­μέ­νους περι­πά­τους. Το ‘Γκιζάνι’ θεω­ρεί­ται… πρω­τα­θλη­τής της επι­βί­ω­σης αφού κατα­φέρ­νει να επι­βιώ­νει σε αντί­ξοες συν­θή­κες, υψηλές θερ­μο­κρα­σίες, χαμηλές συν­θή­κες οξυ­γό­νου, οπότε είναι σπάνιο είδος και πρέπει να το προ­στα­τέ­ψουμε!»

Από την πλευρά του, ο βιο­λό­γος του Υδρο­βιο­λο­γι­κού Σταθμού Ρόδου κ. Κων­στα­ντί­νος Καλαϊ­τζής, τόνισε τα εξής: «Το ‘Γκιζάνι’ υπάρχει εδώ και… εκα­τομ­μύ­ρια χρόνια στη Ρόδο –πολύ πριν εμφα­νι­στεί άνθρω­πος!!! Απλά, το ανα­κα­λύ­ψαμε το 1926 σαν είδος. Υπάρχει σε όλο το νησί, το συνα­ντάμε στο Ροδίνι, στην Κρε­μα­στή και αλλού. Η απειλή για το ‘Γκιζάνι’ είναι πέραν της κλι­μα­τι­κής κρίσης, είναι τα ξενικά είδη και κυρίως η αμε­ρι­κα­νική νερο­χε­λώνα, την οποία έχουν τα PetShops στη Ρόδο και όταν κάποιοι τα βαρε­θούν τα αφήνουν πίσω στο φυσικό τους περι­βάλ­λον. Το συγκε­κρι­μένο είδος της νερο­χε­λώ­νας το συνα­ντάμε σε όλο το νησί και είναι πιθανό να τρέ­φε­ται με αυτό το ψάρι. Το ‘Γκιζάνι’ είναι πολύ μικρό (3-5 εκα­το­στά) και δεν είναι εύκολα ευκρι­νές»».

ΜΕΙΩΝΕΤΑΙ Ο ΑΡΙΘΜΟΣ  ΤΩΝ ΜΕΔΟΥΣΩΝ  ΣΤΗΝ ΡΟΔΟ

Σε ερώτηση τι γίνεται με τους πλη­θυ­σμούς των μεδου­σών που εμφα­νί­σθη­καν στο νησί και έχουν προ­κα­λέ­σει ανα­στά­τωση, ο κ. Καλαϊ­τζής απά­ντησε: «Εμείς παρα­κο­λου­θούμε το φαι­νό­μενο από την αρχή που εμφα­νί­σθη­καν οι μέδου­σες και αυτή την περίοδο, έχουν μειωθεί κατά πολύ οι κατα­γρα­φές. Οι εκτι­μή­σεις μας, είναι ότι στις επό­με­νες ημέρες θα έχει εξα­σθε­νί­σει το φαι­νό­μενο –λόγω των συν­θη­κών που επι­κρα­τούν στο νησί, αλλά και τα ρεύματα που τις σπρώ­χνει προς τα βόρεια. Φαί­νε­ται πως δεν βρί­σκουν πια τροφή ενώ εμφα­νί­ζο­νται παρά­σιτα που τις κάνουν και ασθε­νούν. Οι θηρευ­τές τους, είναι οι θαλάσ­σιες χελώνες».

Σημειώ­νε­ται πως το συγκε­κρι­μένο είδος μέδου­σας, Rhopilema nomadica, το οποίο εμφα­νί­στηκε στο νησί στα μέσα Μαρτίου και πλέον παρα­τη­ρεί­ται σε αρκετές παρα­λίες του, είναι γνωστή και ως νομα­δική μέδουσα, έχει ημι­σφαι­ρικό σχήμα, διαφανές-γαλαζωπό χρώμα και διά­με­τρο συνήθως 30-40 εκα­το­στά αν και μπορεί να φτάσει στην πορεία και το 1 μέτρο.

Στην κάτω επι­φά­νεια του σώματός της, υπάρ­χουν 8 πλο­κά­μια με νημα­το­κύ­στεις, δηλαδή μικρά κεντριά με δηλη­τή­ριο, που αν έρθουν σε επαφή με το δέρμα προ­κα­λούν έντονο πόνο, αίσθημα καύσου, κνησμό και ερε­θι­σμό της περιο­χής. Γι΄αυτό, ακόμη και αν βρούμε μια μέδουσα στη παραλία, απο­φεύ­γουμε την επαφή με γυμνά χέρια!

Όπως όλες οι μέδου­σες έτσι και η Rhopilema nomadica είναι πλαγ­κτο­νι­κός οργα­νι­σμός δηλαδή παρα­σύ­ρε­ται από τα θαλάσ­σια ρεύματα, οπότε η εμφά­νισή της είναι παρο­δικό φαι­νό­μενο και συν­δέ­ε­ται άμεσα με τις υδρο­δυ­να­μι­κές συν­θή­κες που επι­κρα­τούν κάθε φορά. Από τη δεκα­ε­τία του 1980, κατα­γρά­φο­νται περιο­δι­κές εξάρ­σεις του πλη­θυ­σμού στις ελλη­νι­κές θάλασ­σες.

Ταυ­τό­χρονα, η αύξηση της θερ­μο­κρα­σίας του πλανήτη άρα και της θάλασ­σας, λόγω της κλι­μα­τι­κής αλλαγής, δημιουρ­γεί ευνοϊ­κές συν­θή­κες για την εμφά­νιση τέτοιων εξάρ­σεων στους πλη­θυ­σμούς των μεδου­σών. Επι­πλέον, η μείωση των θαλάσ­σιων χελωνών, των οποίων οι μέδου­σες απο­τε­λούν βασική τροφή, αλλά και της υπε­ρα­λί­ευ­σης μεγάλων πελα­γι­κών ψαριών, συμ­βάλ­λει στην αύξηση του πλη­θυ­σμού των μεδου­σών.

Οι βασικές οδηγίες σε περί­πτωση μιας δυσά­ρε­στης «συνά­ντη­σης» με μία μέδουσα Rhopilema nomadica:

– Αφαι­ρούμε τα πλο­κά­μια ή άλλα υπο­λείμ­ματα της μέδου­σας, χρη­σι­μο­ποιώ­ντας μια πλα­στική κάρτα, ένα τσι­μπι­δάκι, ένα ξύλο ή ακόμα και ένα πλα­στικό φτυα­ράκι από παιδικό παι­χνίδι. Δεν ακου­μπάμε τη μέδουσα με γυμνά χέρια!