Πέλαγος… η κατάσταση στο Αιγαίο με προβλέψεις Καμμένου για επεισόδια αλλά και διαψεύσεις

Εκπληξη αλλά και σοβαρό προ­βλη­μα­τι­σμό, ακόμα και σε υψη­λό­βαθ­μους κυβερ­νη­τι­κούς κύκλους, καθώς και στην αντι­πο­λί­τευση, έχει προ­κα­λέ­σει η εμπλοκή στις σχέσεις Αθήνας – Λευ­κω­σίας, εξαι­τίας της δήλωσης του Πάνου Καμ­μέ­νου περί σχε­δια­ζό­με­νου από την Τουρκία θερμού επει­σο­δίου στην Κύπρο τον Ιούλιο, όταν θα άρχιζε η άντληση φυσικού αερίου. Κι αυτό, διότι είναι η πρώτη φορά που η Λευ­κω­σία αντέ­δρασε άμεσα και επίσημα έσπευσε να δια­ψεύ­σει την ύπαρξη οποιασ­δή­ποτε τέτοιας πλη­ρο­φό­ρη­σης.

Στο μεταξύ, συνε­χί­στη­καν με χαμη­λό­τε­ρους ρυθμούς αυτή την εβδο­μάδα οι τουρ­κι­κές προ­κλή­σεις στο Αιγαίο, ως επί το πλεί­στον με αερο­πο­ρι­κές παρα­βά­σεις – παρα­βιά­σεις του ελλη­νι­κού FIR. Την ίδια στιγμή, χει­ρο­τε­ρεύει αισθητά η κόντρα Βερο­λί­νου – Αγκυρας, με αφορμή την προ εβδο­μά­δων σύλληψη Γερ­μα­νού δημο­σιο­γρά­φου στην Τουρκία. Ιδιαι­τέ­ρως ενδια­φέ­ρον είναι, πάντως, ότι το Βερο­λίνο επι­μέ­νει στην παρου­σία της ναυ­τι­κής ΝΑΤΟϊκής δύναμης στο Αιγαίο για το μετα­να­στευ­τικό.

Στο μέτωπο του Κυπρια­κού, το στίγμα έδωσε προ ημερών το άδεια­σμα της Αθήνας από τη Λευ­κω­σία, που διά του κυβερ­νη­τι­κού εκπρο­σώ­που της, Νίκου Χρι­στο­δου­λίδη, έσπευσε να δηλώσει ότι η Κύπρος βρί­σκε­ται σε συνεχή επαφή με την ελλη­νική κυβέρ­νηση και ότι «δεν υπάρχει τέτοια πλη­ρο­φό­ρηση ούτε επι­βε­βαιώ­νο­νται τέτοιοι ισχυ­ρι­σμοί». Πολι­τι­κοί και στρα­τιω­τι­κοί κύκλοι σχο­λί­α­ζαν αυτό το ατυχές περι­στα­τικό, λέγο­ντας ότι, ακόμα κι αν υπήρχε ένα τέτοιο ενδε­χό­μενο, αυτό δεν προ­α­ναγ­γέλ­λε­ται, αλλά απο­τρέ­πε­ται.

Να σημειω­θεί ότι στην Κύπρο πρα­κτικά οι δια­βου­λεύ­σεις για την επίλυση του προ­βλή­μα­τος έχουν παγώσει. Αιτία, εκτός από την εμπλοκή στις δια­κοι­νο­τι­κές συνο­μι­λίες, είναι και οι πολι­τι­κές ανα­τα­ρά­ξεις στα Κατε­χό­μενα που έχουν προ­κλη­θεί από τις συνε­χι­ζό­με­νες τουρ­κι­κές παρεμ­βά­σεις, με απο­τέ­λε­σμα την πρόταση μομφής στην ψευτο-κυβέρνηση των Κατε­χο­μέ­νων και την πρόταση για πρόωρες εκλογές. Κάτι τέτοιο εκτι­μά­ται ότι οδηγεί σε παρα­τε­τα­μένη πολι­τική αστά­θεια, εν όψει μάλιστα του δημο­ψη­φί­σμα­τος που διορ­γα­νώ­νει ο Ταγίπ Ερντο­γάν στην Τουρκία για τη αλλαγή του συστή­μα­τος σε προ­ε­δρικό. Κοινή πεποί­θηση είναι ότι όλα αυτά επη­ρε­ά­ζουν άμεσα και τις οποιεσ­δή­ποτε εξε­λί­ξεις στο Κυπριακό, ενώ καθι­στούν εμφανές ότι δεν είναι η ελλη­νική πλευρά που σαμπο­τά­ρει τις δια­πραγ­μα­τεύ­σεις, όπως αντί­θετα ισχυ­ρί­ζο­νται Αγκυρα και Κατε­χό­μενα. Από τη πλευρά του, ο ειδικός απε­σταλ­μέ­νος του ΟΗΕ για το Κυπριακό, Μπαρθ Αϊντα, αν και επι­χει­ρεί να ανα­θερ­μά­νει τις συνο­μι­λίες, μάλλον περιο­ρί­ζε­ται σε κινή­σεις προ­σω­πι­κής προ­βο­λής του, όπως η συμ­με­τοχή του, στις 8 του μηνός, στην Ουά­σιγ­κτον, σε συζη­τή­σεις που διορ­γα­νώ­νο­νται στο πλαίσιο εκδη­λώ­σεων του Στέιτ Ντι­πάρ­τμεντ.

Ταυ­τό­χρονα, η καγκε­λά­ριος, Ανγκελα Μέρκελ, φαί­νε­ται «στρι­μωγ­μένη», αφού, ακόμα και μέσα από τις τάξεις του κυβερ­νη­τι­κού συνα­σπι­σμού της, ζητούν να αντι­με­τω­πί­σει απο­φα­σι­στικά την Τουρκία. Μάλιστα, της ζητούν να απα­γο­ρεύ­σει την είσοδο στη Γερ­μα­νία του Τούρκου προ­έ­δρου, Ταγίπ Ερντο­γάν, όσο κρα­τεί­ται ο δημο­σιο­γρά­φος της γερ­μα­νι­κής εφη­με­ρί­δας «Die Welt» στην Τουρκία. Κατά πλη­ρο­φο­ρίες, ο Ταγίπ Ερντο­γάν σχε­διά­ζει πολι­τική ομιλία στην τουρ­κική Δια­σπορά, στη Γερ­μα­νία πριν από το δημο­ψή­φι­σμα του Απρι­λίου. Οι σχέσεις των δύο χωρών έχουν ψυχραν­θεί και εξαι­τίας των εξής γεγο­νό­των:

1. Της ύπαρξης άνω των σαράντα Τούρκων αξιω­μα­τι­κών σε βάσεις του ΝΑΤΟ, οι οποίοι έχουν ζητήσει άσυλο στη Γερ­μα­νία.
2. Των εφόδων που έχουν κάνει οι γερ­μα­νι­κές Αρχές σε ιμά­μη­δες, για τους οποίους θεωρούν ότι παίζουν περί­εργο ρόλο υπέρ της Αγκυρας. Να σημειω­θεί ότι πρό­σφατα στην Αυστρία καταγ­γέλ­θη­καν απευ­θείας σχέσεις Αγκυρας, μυστι­κής Υπη­ρε­σίας της Τουρ­κίας (ΜΙΤ), ιμά­μη­δων, τουρ­κι­κής πρε­σβείας και κύκλων της Δια­σπο­ράς. Εσχάτως, η Γερ­μα­νία μπλό­καρε ομιλία του Τούρκου υπουρ­γού Δικαιο­σύ­νης στη χώρα.

Το Βερο­λίνο, επίσης, φέρεται να στήριξε, κατά την τελευ­ταία Σύνοδο υπουρ­γών Αμυνας του ΝΑΤΟ (15-16/2/2017), την ανα­νέ­ωση της απο­στο­λής της ΝΑΤΟϊκής δύναμης στο Αιγαίο. Παρότι η Τουρκία ζητάει επι­τα­κτικά εδώ και πολλούς μήνες την απο­χώ­ρηση της δύναμης, κατη­γο­ρη­μα­τική ήταν ή άρνηση των υπουρ­γών Αμυνας πολλών κρατών-μελών. Μεταξύ αυτών: Γερ­μα­νίας, Ολλαν­δίας, Βουλ­γα­ρίας, Σλο­βα­κίας, Πολω­νίας, Κρο­α­τίας, Σλο­βε­νίας και Αλβα­νίας. Να σημειω­θεί ότι η Τουρκία και σε αυτή τη Σύνοδο ζήτησε να απο­φα­σι­στεί, του­λά­χι­στον επί της αρχής, χρο­νο­διά­γραμμα από­συρ­σης της ναυ­τι­κής δύναμης, κάτι που δεν έγινε δεκτό. Αντί­θετα, μεσο­βέ­ζικη στάση, μάλλον προς εξι­σορ­ρό­πηση των εντυ­πώ­σεων, κρά­τη­σαν οι υπουρ­γοί Αμυνας της Βρε­τα­νίας και της Ιταλίας.

Ιδιαι­τέ­ρως σημα­ντική -και για την Ελλάδα- φαί­νε­ται πως ήταν η τοπο­θέ­τηση του νέου Αμε­ρι­κα­νού υπουρ­γού Αμυνας, ο οποίος ζήτησε να ανα­λά­βει το ΝΑΤΟ ουσια­στι­κές υπο­χρε­ώ­σεις στον «πόλεμο κατά της τρο­μο­κρα­τίας», στη μετα­νά­στευση και στη δια­κί­νηση λαθραίων ειδών. Κάτι που συνιστά ποιο­τική αλλαγή στην απο­στολή του ΝΑΤΟ. Γι’ αυτό ζήτησε την ενί­σχυση του νότιου τομέα του ΝΑΤΟ. Ως γνωστόν, τώρα ετοι­μά­ζε­ται το ΝΑΤΟϊκό περι­φε­ρειακό στρα­τη­γείο στη Νάπολη, στη στε­λέ­χωση του οποίου η Ελλάδα έχει προ­σφερ­θεί να μετά­σχει ενερ­γη­τικά. Ο χώρος ευθύνης του θα είναι σχεδόν ολό­κληρη η Βόρειος Αφρική – Μεσό­γειος, η Νοτιο­α­να­το­λική και η Ανα­το­λική Μεσό­γειος.

ΘΑΝΑΣΗΣ ΑΡΓΥΡΑΚΗΣ-Ελεύθερος Τύπος