Απορρίφθηκε η ανακοπή για τη διαταγή πληρωμής «μαμούθ» εις βάρος γνωστής ξενοδοχειακής εταιρείας

Σε εξαι­ρε­τι­κά δύ­σκο­λη θέση έχει πε­ριέλ­θει γνω­στή εται­ρεία, που εδρεύ­ει στην Κω και δρα­στη­ριο­ποιεί­ται στον τομέα των ξε­νο­δο­χεια­κών, του­ρι­στι­κών και ναυ­τι­λια­κών, πρα­κτο­ρεια­κών, εμπο­ρι­κών, ερ­γο­λα­βι­κών, γε­ωρ­γι­κών, κτη­νο­τρο­φι­κών και άλλων συ­να­φών επι­χει­ρή­σε­ων.

Στο πλαί­σιο της δρά­στη­ριό­τη­τάς της αυτής δια­τη­ρεί πέντε ξε­νο­δο­χεια­κές μο­νά­δες, τεσ­σά­ρων και πέντε αστέ­ρων, δυ­να­μι­κό­τη­τας συ­νο­λι­κά 1.522 δω­μα­τί­ων και 5.079 κλι­νών καθώς και δύο συ­νε­δρια­κά κέ­ντρα, χω­ρη­τι­κό­τη­τας συ­νο­λι­κά του­λά­χι­στον 5.500 συ­νέ­δρων.

Πιο συ­γκε­κρι­μέ­να το Πρω­το­δι­κείο της Κω με την Ει­δι­κή Δια­δι­κα­σία απέρ­ρι­ψε την από 29 Ια­νουα­ρί­ου 2018 ανα­κο­πή της ξε­νο­δο­χεια­κής εται­ρεί­ας και το από 23 Απρι­λί­ου 2018 δι­κό­γρα­φο των πρό­σθε­των λόγων ανα­κο­πής και επι­κύ­ρω­σε δια­τα­γή πλη­ρω­μής του Δι­κα­στή του Μο­νο­με­λούς Πρω­το­δι­κεί­ου Κω που εξέ­δω­σε η Τρά­πε­ζα Πει­ραιώς εις βάρος της, ενώ την κα­τα­δι­κά­ζει και στα δι­κα­στι­κά έξοδα της τε­λευ­ταί­ας, τα οποία όρισε στο ποσό των 370.000 ευρώ.

Οι επι­χει­ρη­μα­τί­ες ζή­τη­σαν με την ανα­κο­πή τους και το δι­κό­γρα­φο των πρό­σθε­των λόγων να ακυ­ρω­θεί, η δια­τα­γή πλη­ρω­μής του Δι­κα­στή του Μο­νο­με­λούς Πρω­το­δι­κεί­ου Κω, με την οποία υπο­χρε­ώ­θη­καν να κα­τα­βά­λουν στην τρά­πε­ζα, το ποσό των 18.793.322,40 ευρώ, πλέον τόκων και εξό­δων, για απαί­τη­ση που πη­γά­ζει από κοινό ομο­λο­για­κό δά­νειο και τις πρό­σθε­τες αυτού πρά­ξεις, καθώς και την από 27.3.2015 πράξη τρο­πο­ποί­η­σης, κω­δι­κο­ποί­η­σης και ρύθ­μι­σης, στα οποία συμ­βλή­θη­καν η μεν πρώτη από αυ­τούς ως εκ­δό­τρια του ομο­λο­για­κού δα­νεί­ου, οι δε δεύ­τε­ρος και τρίτη ως εγ­γυ­η­τές.

Η απαί­τη­ση της τρά­πε­ζας, για την οποία εκ­δό­θη­κε η προ­σβαλ­λό­με­νη δια­τα­γή πλη­ρω­μής απορ­ρέ­ει από την από 18.9.2006 σύμ­βα­ση κοι­νού ομο­λο­για­κού δα­νεί­ου ύψους (κε­φα­λαί­ου) 30.000.000 ευρώ και τις πρό­σθε­τες αυτής πρά­ξεις, που κα­ταρ­τί­στη­καν με­τα­ξύ της πρώ­της ανα­κό­πτου­σας ως εκ­δό­τριας και της Τρά­πε­ζας Κύ­πρου, ει­δι­κή διά­δο­χος της οποί­ας είναι η Τρά­πε­ζα Πει­ραιώς, ως ομο­λο­γιού­χου δα­νεί­στριας, ενώ οι δεύ­τε­ρος και τρίτη ανα­κό­πτο­ντες συμ­βλή­θη­καν ως εγ­γυ­η­τές.

Συμ­φω­νή­θη­κε δε η εξό­φλη­ση του δα­νεί­ου σε 38 δό­σεις έως την 30η.11.2026. Λόγω προ­βλη­μά­των ρευ­στό­τη­τας που άρ­χι­σε να αντι­με­τω­πί­ζει η πρώτη ανα­κό­πτου­σα και αδυ­να­μί­ας της να αντα­πο­κρι­θεί στις πα­ρα­πά­νω συμ­βα­τι­κές υπο­χρε­ώ­σεις της, κα­ταρ­τί­στη­καν με­τα­ξύ των δια­δί­κων τα από 24.4.2012 και 24.4.2015 ιδιω­τι­κά συμ­φω­νη­τι­κά ρύθ­μι­σης οφει­λών (standstill agreements), όπως και ιδιω­τι­κό συμ­φω­νη­τι­κό πα­ρά­τα­σης, με τα οποία πα­ρε­χό­ταν στην πρώτη ανα­κό­πτου­σα μία πε­ρί­ο­δος χά­ρι­τος, ώστε μέσω της ρύθ­μι­σης των χρη­μα­το­δο­τή­σε­ων και των κα­τα­βο­λών προς τους πι­στω­τές της, και δη την ανα­στο­λή κα­τα­βο­λής του δα­νεια­κού κε­φα­λαί­ου και πλη­ρω­μή μόνο των τρε­χό­ντων τόκων, να μπο­ρέ­σουν οι ξε­νο­δο­χεια­κές επι­χει­ρή­σεις της να συ­νε­χί­σουν να λει­τουρ­γούν και να ανα­κάμ­ψουν οι­κο­νο­μι­κά.

Τέ­θη­καν προς τούτο σε αυτήν συ­γκε­κρι­μέ­νοι όροι, που θα επέ­τρε­παν τον έλεγ­χο των τα­μεια­κών ροών και τη βελ­τι­στο­ποί­η­ση των απο­δό­σε­ων στη δια­χεί­ρι­ση δια­θε­σί­μων, με­τα­ξύ των οποί­ων (όρων) ήταν ο δια­κα­νο­νι­σμός των κα­τα­βαλ­λό­με­νων δό­σε­ων τόκων από τα τα­μεια­κά δια­θέ­σι­μα της εται­ρί­ας, ο έλεγ­χος των δα­πα­νών και πλη­ρω­μών αυτής, η απα­γό­ρευ­ση επι­βά­ρυν­σής της με νέο δα­νει­σμό και ο ορι­σμός ενός προ­σώ­που κοι­νής απο­δο­χής ως ελεγ­κτή της επι­χεί­ρη­σης.

Οι πι­στω­τές, όπως και η καθ’ ης, δε­σμεύ­θη­καν ότι δεν θα προ­βούν σε δι­κα­στι­κές ή εξώ­δι­κες ενέρ­γειες για την ικα­νο­ποί­η­ση των απαι­τή­σε­ων τους ένα­ντι της εται­ρί­ας ή των εγ­γυ­η­τών, καθώς και ότι θα απέ­χουν από τη λήψη οποιου­δή­πο­τε συ­ντη­ρη­τι­κού ή ανα­γκα­στι­κού μέ­τρου κατ’ αυτών μέχρι την 31η.3.2016, οπότε και ορί­στη­κε η λήξη της εν λόγω συμ­φω­νί­ας.

Ωστό­σο, παρά τον περί του αντι­θέ­του ισχυ­ρι­σμό των ανα­κο­πτό­ντων, δεν απο­δεί­χθη­κε ότι οι πι­στω­τές δε­σμεύ­θη­καν πα­ράλ­λη­λα να προ­βούν σε ορι­στι­κή συ­νο­λι­κή ρύθ­μι­ση των οφει­λών τους, καθώς δεν πε­ριέ­χε­ται σχε­τι­κός όρος στα πα­ρα­πά­νω ιδιω­τι­κά συμ­φω­νη­τι­κά.

Καθ’ όλο το χρο­νι­κό διά­στη­μα εφαρ­μο­γής των ιδιω­τι­κών συμ­φω­νη­τι­κών γί­νο­νταν συ­ζη­τή­σεις με­τα­ξύ των δια­δί­κων για την εξεύ­ρε­ση λύσης με σκοπό την επι­βί­ω­ση των ξε­νο­δο­χεια­κών επι­χει­ρή­σε­ων της πρώ­της ανα­κό­πτου­σας και την ταυ­τό­χρο­νη (ρυθ­μι­ζό­με­νη) εξυ­πη­ρέ­τη­ση των δια­νεια­κών της υπο­χρε­ώ­σε­ων ένα­ντι της τρά­πε­ζας Πει­ραιώς, χωρίς όμως απο­τέ­λε­σμα.

Επι­πλέ­ον, όπως δέ­χε­ται η από­φα­ση, η πρώτη ανα­κό­πτου­σα δεν υπήρ­ξε συ­νε­πής στην τή­ρη­ση των υπο­χρε­ώ­σε­ων που ανέ­λα­βε με τα ιδιω­τι­κά συμ­φω­νη­τι­κά, με συ­νέ­πεια τη διαρ­κή διό­γκω­ση των λη­ξι­πρό­θε­σμων οφει­λών της.

Έτσι, η καθ’ ης προ­έ­βη σε κα­ταγ­γε­λία της επί­δι­κης σύμ­βα­σης το μήνα Ιού­νιο του έτους 2017, οπότε η απαί­τη­σή της είχε ήδη ανέλ­θει στο ποσό των 37.974.578,73 ευρώ, και στην υπο­βο­λή αί­τη­σης για την έκ­δο­ση δια­τα­γής πλη­ρω­μής το μήνα Νο­έμ­βριο του έτους 2017.

Προ­έ­κυ­ψε ότι, μο­λο­νό­τι η πρώτη ανα­κό­πτου­σα ήταν λη­ξι­πρό­θε­σμη στις συμ­βα­τι­κές της υπο­χρε­ώ­σεις από το έτος 2012, η τρά­πε­ζα ανέ­μει­νε κα­λό­πι­στα επί μα­κρόν την ομο­λο­ποί­η­ση των εκ μέ­ρους αυτής κα­τα­βο­λών, ανα­στέλ­λο­ντας τις ατο­μι­κές διώ­ξεις ενό­ψει εξεύ­ρε­σης μίας κοινά απο­δε­κτής λύσης ως προς την τα­κτο­ποί­η­ση των οφει­λών της. Έχο­ντας εξα­ντλή­σει κάθε όριο συ­ναλ­λα­κτι­κής πί­στης και αφού αξιο­λό­γη­σε τα πο­ρί­σμα­τα ελεγ­κτι­κών εται­ριών, ώστε να σταθ­μί­σει την ει­σπρα­ξι­μό­τη­τα των απαι­τή­σε­ών της, την τρέ­χου­σα οι­κο­νο­μι­κή κα­τά­στα­ση και τις προ­ο­πτι­κές της πρώ­της ανα­κό­πτου­σας, προ­έ­βη σε κα­ταγ­γε­λία της επί­δι­κης σύμ­βα­σης, όπως είχε δι­καί­ω­μα.

Πε­ραι­τέ­ρω, απο­δεί­χθη­κε ότι για την εξα­σφά­λι­ση της έν­δι­κης απαί­τη­σης εγ­γρά­φη­καν προ­ση­μειώ­σεις υπο­θή­κης σε ακί­νη­τη πε­ριου­σία (ξε­νο­δο­χεια­κά συ­γκρο­τή­μα­τα) της πρώ­της ανα­κό­πτου­σας, η εμπο­ρι­κή αξία της οποί­ας ανέρ­χε­ται στο ποσό των 71.400.000 ευρώ πλην όμως η αξία της σε πε­ρί­πτω­ση βί­αι­ης ρευ­στο­ποί­η­σης εκτι­μή­θη­κε ότι θα υπο­λεί­πε­ται της ως άνω εμπο­ρι­κής και ότι δεν θα επαρ­κέ­σει για την ικα­νο­ποί­η­ση της απαί­τη­σης της τρά­πε­ζας.

Η τρά­πε­ζα εκ­προ­σω­πή­θη­κε από τον δι­κη­γό­ρο Ρόδου κ. Γιάν­νη Κα­ρα­τζα­φέ­ρη.