Α. Γεωργιάδης: Η απόφαση για τους δικαστικούς μπορεί να οδηγήσει σε πλήρη δημοσιονομικό εκτροχιασμό – Άδικο για τους υπόλοιπους

Τα δι­κα­στή­ρια δεν μπο­ρούν να ασκούν δη­μο­σιο­νο­μι­κή πο­λι­τι­κή, τό­νι­σε ο υπουρ­γός Ερ­γα­σί­ας Άδω­νις Γε­ωρ­γιά­δης στην εκ­πο­μπή «Συν­δέ­σεις» της ΕΡΤ και τους δη­μο­σιο­γρά­φους Χρι­στί­να Βίδου και Κώστα Πα­πα­χλι­μίν­τζο κλη­θείς να σχο­λιά­σει πρό­σφα­τη δι­κα­στι­κή από­φα­ση για αύ­ξη­ση σε δι­κα­στι­κούς. Η από­φα­ση αφορά αυ­τούς που έχουν προ­σφύ­γει, με­λε­τά­με τις συ­νέ­πειές της ση­μεί­ω­σε ενώ τό­νι­σε ότι υπάρ­χει θέμα κοι­νω­νι­κής δι­καιο­σύ­νης.

Όπως είπε σέ­βο­μαι πολύ τους δι­κα­στές και συμ­φω­νώ ότι το στά­τους τους πρέ­πει να είναι ψηλά. Το θέμα είνα τι μπο­ρεί να είναι, συ­μπλή­ρω­σε. Δεν θα εφαρ­μο­στεί σε όλους, δεν υπάρ­χουν τα λεφτά, είπε ακόμα ο Άδω­νις Γε­ωρ­γιά­δης καθώς όπως εξή­γη­σε αυτό θα οδη­γού­σε σε πλήρη δη­μο­σιο­νο­μι­κό εκτρο­χια­σμό της χώρας.

Όλα θέ­λουν ένα μέτρο στη ζωή, δε θέλω να κα­τη­γο­ρή­σω την από­φα­ση, είπε σε άλλο ση­μείο.

Οι βου­λευ­τές ψη­φί­σα­με να πα­ραι­τη­θού­με από τα ανα­δρο­μι­κά μας, το κά­να­με γιατί θέ­λα­με να δεί­ξου­με στην κοι­νω­νία ότι όλοι πρέ­πει να βά­λου­με πλάτη, είπε σε άλλο ση­μείο.

«Εδώ υπάρ­χουν δυο πα­ρε­πό­με­να προ­βλή­μα­τα. Το ένα είναι δη­μο­σιο­νο­μι­κό που είναι πραγ­μα­τι­κό και υπάρ­χει και ένα δεύ­τε­ρο με­γά­λο πρό­βλη­μα κα­θα­ρά κοι­νω­νι­κό. Φα­ντά­ζε­στε μια κοι­νω­νία που για να εφαρ­μό­σου­με την πραγ­μα­τι­κή συ­νέ­πεια αυτής της απο­φά­σε­ως έπρε­πε να πάμε να δώ­σου­με ανα­δρο­μι­κά τις αυ­ξή­σεις στους δι­κα­στές και στους βου­λευ­τές. Και να έχουν απο­φα­σί­σει τα δι­κα­στή­ρια ότι είναι νό­μι­μες και συ­νταγ­μα­τι­κές οι πε­ρι­κο­πές συ­ντά­ξε­ων σε όλους τοςυ άλ­λους πλην των δι­κα­στών και των βου­λευ­τών. Μα είναι δυ­να­τόν; » ανα­ρω­τή­θη­κε.

Στο τέλος το κρά­τος πλη­ρώ­νει αυτά που έχει υπο­γράμ­μι­σε και είπε χα­ρα­κτη­ρι­στι­κά ουκ αν λά­βοις παρά του μη έχο­ντος. «Ανα­δρο­μι­κά εγώ δεν δίνω σε κα­νέ­να, δεν υπάρ­χει πε­ρί­πτω­ση να κό­βε­ται η σύ­ντα­ξη στον φτωχό άν­θρω­πο και να δίνω ανα­δρο­μι­κα εκα­τομ­μύ­ρια…Υπάρ­χει ένα στοι­χείο κοι­νω­νι­κής δι­καιο­σύ­νης…».

Επι­πλε­ον πρό­σθε­σε ότι «στην ανα­θε­ώ­ρη­ση του Συ­ντάγ­μα­τος εγώ θα προ­τεί­νω, πραγ­μα­τι­κά θα το προ­τεί­νω, ότι αν βγαί­νουν απο­φά­σεις δι­κα­στι­κές που έχουν δη­μο­σιο­νο­μι­κό κό­στος, επει­δή εμένα δεν μου αρέ­σει να μην εφαρ­μό­ζο­νται οι δι­κα­στι­κές απο­φά­σεις. Εμένα μου αρέ­σει το κρά­τος να είναι σο­βα­ρό. Έμα σο­βα­ρό κρά­τος τις δι­κα­στι­κές απο­φά­σεις τις σέ­βε­ται και τις εφαρ­μό­ζει[…]Όταν βγαί­νει μια από­φα­ση με δη­μο­σιο­νο­μι­κό κό­στος θα πρέ­πει να μπαί­νει αυ­το­μά­τως ένας εφά­παξ φόρος σε όλους τους πο­λί­τες. Να έρ­χε­ται ένα χαρ­τά­κι και να τους λέει τώρα χρω­στάς 500 ευρώ, 1.000 ευρώ, δυ­νά­μει αυτής της δι­κα­στι­κής από­φα­σης που πρέ­πει να πλη­ρω­θεί. Αλ­λιώς δεν μπο­ρού­με να κα­νου­με δη­μο­σιο­νο­μι­κή πο­λι­τι­κή».

Eξε­τά­ζου­με πώς μπο­ρού­με να ρυθ­μί­σου­με δι­καιό­τε­ρα, την ει­σφο­ρά αλ­λη­λεγ­γύ­ης ανέ­φε­ρε ερω­τη­θείς σχε­τι­κά ενώ τό­νι­σε ότι σκο­πός μας είναι να μη­δε­νι­στούν οι εκ­κρε­μείς συ­ντά­ξεις.