Κύμα φυγής…

Νέα μεγάλη «έξοδος» για τους Έλληνες στην αυγή του 21ου αιώνα, καθώς, σύμφωνα με στοι­χεία της Τρά­πε­ζας της Ελλάδος, σχεδόν μισό εκα­τομ­μύ­ριο Έλληνες (427.000) εγκα­τέ­λει­ψαν τη χώρα για μια καλύ­τερη ζωή από το 2008 έως σήμερα. πρό­κει­ται για το τρίτο κύμα μαζικής μετα­νά­στευ­σης που γνω­ρί­ζει η χώρα. Κατά τη διάρ­κεια του τελευ­ταίου αιώνα, η Ελλάδα έχει γνω­ρί­σει άλλα δύο κύματα εξόδου (1903 – 1917 και 1960 – 1972), ωστόσο η διαφορά της σημε­ρι­νής εκροής με τις προη­γού­με­νες είναι ότι ενώ παλαιό­τερα μετα­νά­στευαν κυρίως ανει­δί­κευ­τοι εργάτες και αγρότες, σήμερα τη χώρα εγκα­τα­λεί­πουν νέοι μορ­φω­μέ­νοι και με επαγ­γελ­μα­τική εμπει­ρία.  Ο Σεφέρης, αφού έζησε στη Γαλλία, σημεί­ωσε στο πεζό του «Εξι νύχτες στην Ακρό­πολη», γραμ­μένο στη δεκα­ε­τία του 1920, τα εξής λόγια ως από­σπα­σμα μιας φιλικής επι­στο­λής: «…Συχνά θυμού­μαι το πάθος που σε είχε πιάσει να γυρί­σεις. Δεν ήθελες να ακού­σεις κανέναν. Ελεγες πως δεν υπάρχει σωτηρία, πως σου λείπει το χώμα. Ομως το χώμα υπάρχει εκεί που μπο­ρούμε να δου­λέ­ψουμε, νομίζω. Εδώ είμαι ξένος κι όμως ελπίζω κάτι να κάνω. Πώς να γίνει αυτό στην Ελλάδα όπου κατα­στρέ­φουν τα πάντα σαν τις ακρίδες;…».