Το Μίσος για τη Δημοκρατία

«Αιώ­νιοι εκλεγ­μέ­νοι που συσ­σω­ρεύ­ουν ή εναλ­λάσ­σουν αξιώ­μα­τα δη­μο­τι­κά, νο­μαρ­χια­κά, νο­μο­θε­τι­κά ή υπουρ­γι­κά και συν­δέ­ο­νται με τον πλη­θυ­σμό χάρις στον ου­σιώ­δη δεσμό της αντι­προ­σώ­πευ­σης των το­πι­κών συμ­φε­ρό­ντων.  Κυ­βερ­νή­σεις που φτιά­χνουν οι ίδιες τους νό­μους.  Υπουρ­γοί ή συ­νερ­γά­τες υπουρ­γών που βο­λεύ­ο­νται σε δη­μό­σιες επι­χει­ρή­σεις ή οιο­νεί δη­μό­σιες επι­χει­ρή­σεις.  Κόμ­μα­τα που χρη­μα­το­δο­τού­νται από απά­τες στις χρη­μα­το­δο­τή­σεις των δη­μο­σί­ων έργων.  Επι­χει­ρη­μα­τί­ες που επεν­δύ­ουν κο­λοσ­σιαία ποσά στην ανα­ζή­τη­ση μιας εκλο­γι­κής εντο­λής.  Αφε­ντι­κά αυ­το­κρα­το­ριών στον χώρο των ΜΜΕ που οι­κειο­ποιού­νται τον έλεγ­χο των δη­μό­σιων μέσων επι­κοι­νω­νί­ας δια­μέ­σου των δη­μό­σιων αξιω­μά­των τους».

Ζακ Ραν­σιέρ, (Από το  βι­βλίο «Ένα μίσος για τη Δη­μο­κρα­τία» του κα­θη­γη­τής φι­λο­σο­φί­ας στο European Graduate School της Ελ­βε­τί­ας και ομό­τι­μου κα­θη­γη­τής στο Πα­νε­πι­στή­μιο του Πα­ρι­σιού)