Παν. Πατέλης: Η λειτουργία φαρμακείου στη Χάλκη αναπτέρωσε το ηθικό των κατοίκων

Οταν ο 26χρο­νος Πα­να­γιώ­της Πα­τέ­λης, απο­φά­σι­σε να αφή­σει πίσω του την Αθήνα και να εγκα­τα­στα­θεί στη Χάλκη για να λει­τουρ­γή­σει φαρ­μα­κείο στο νησί, δεν φα­ντα­ζό­ταν ότι θα τον επι­σκε­πτό­ταν η Πρό­ε­δρος της Δη­μο­κρα­τί­ας κ. Αι­κα­τε­ρί­νη Σα­κελ­λα­ρο­πού­λου, ούτε ότι θα τον κα­λού­σε στο τη­λέ­φω­νο ο πρω­θυ­πουρ­γός της Ελ­λά­δας κ. Κυ­ριά­κος Μη­τσο­τά­κης για να τον επαι­νέ­σουν, γι’ αυτή του την από­φα­ση.

Τρεις μήνες μετά από την εγκα­τά­στα­σή του στο νησί, ο 26χρο­νος Πα­να­γιώ­της δη­λώ­νει δι­καιω­μέ­νος για την επι­λο­γή του και πε­ρι­γρά­φει σε συ­νέ­ντευ­ξή του στη «δη­μο­κρα­τι­κή» τις δυ­σκο­λί­ες αλλά και τα πλε­ο­νε­κτή­μα­τα της νέας του κα­θη­με­ρι­νό­τη­τας.

Όπως λέει, είναι απο­φα­σι­σμέ­νος να μεί­νει στο νησί για να συ­νε­χί­σει να προ­σφέ­ρει τις υπη­ρε­σί­ες του στους κα­τοί­κους.

Αξί­ζει να ση­μειω­θεί ότι ο Πα­να­γιώ­της Πα­τέ­λης, κα­λύ­πτει μόνος του τα έξοδα τόσο για το ενοί­κιο του φαρ­μα­κεί­ου του όσο και για το ενοί­κιο του σπι­τιού, όπου δια­μέ­νει. Το μο­να­δι­κό κί­νη­τρο για την με­τε­γκα­τά­στα­σή του είναι η αγάπη του για το επάγ­γελ­μα, πα­ρό­τι σε άλλα μικρά νησιά η Το­πι­κή Αυ­το­διοί­κη­ση φρο­ντί­ζει να υπο­στη­ρί­ζει αυτές τις ενέρ­γειες με την πα­ρο­χή στέ­γης ή οι­κή­μα­τος για τη λει­τουρ­γία Φαρ­μα­κεί­ου και με σύσ­σω­μη -σε αυτές τις πε­ρι­πτώ­σεις- τη στή­ρι­ξη της το­πι­κής κοι­νω­νί­ας ως αντα­πό­δο­ση στην προ­σφο­ρά του φαρ­μα­κο­ποιού και στο κοι­νω­νι­κό του έργο.

• Πα­να­γιώ­τη, πότε άνοι­ξες το φαρ­μα­κείο στη Χάλκη;

Ανοι­ξα το φαρ­μα­κείο στις αρχές Μαρ­τί­ου.

• Είχες φα­ντα­στεί ότι αυτή σου η από­φα­ση θα ελάμ­βα­νε τόσο με­γά­λη δη­μο­σιό­τη­τα; Σου τη­λε­φώ­νη­σε ο πρω­θυ­πουρ­γός, η Πρό­ε­δρος της Δη­μο­κρα­τί­ας κατά την επί­σκε­ψή της στη Χάλκη πέ­ρα­σε από το Φαρ­μα­κείο, η εί­δη­ση της λει­τουρ­γί­ας ανα­πα­ρή­χθη από μέσα πα­νελ­λα­δι­κής εμ­βέ­λειας…

Για να είμαι ει­λι­κρι­νής, όχι δεν το πε­ρί­με­να. Δεν είχα φα­ντα­στεί ποτέ ότι η από­φα­σή μου να φύγω από την Αθήνα για να λει­τουρ­γή­σω το Φαρ­μα­κείο της Χάλ­κης θα είχε τόσο με­γά­λο εν­δια­φέ­ρον και θα ελάμ­βα­νε τόση δη­μο­σιό­τη­τα. Προ­φα­νώς ένα φαρ­μα­κείο σε ένα μικρό νησί όπως η Χάλκη έχει αξία για τους κα­τοί­κους κυ­ρί­ως και για τους επι­σκέ­πτες επί­σης, αλλά όλη αυτή η διά­στα­ση που πήρε το θέμα δεν ήταν κάτι που πε­ρί­με­να.

•Εχουν πε­ρά­σει πε­ρί­που τρεις μήνες από την μό­νι­μη εγκα­τά­στα­σή σου στο νησί. Εχεις εγκλι­μα­τι­στεί;

Ναι, έχω εγκλι­μα­τι­στεί πιο σύ­ντο­μα απ’ ό,τι θα πε­ρί­με­να και πλέον περ­νάω καλά εδώ.

•Εσύ πότε πήρες την από­φα­ση για να εγκα­τα­στα­θείς μό­νι­μα στη Χάλκη;

Πριν από πε­ρί­που έναν χρόνο, ήταν τέ­τοια εποχή, ήμουν στο στρα­τιω­τι­κό φαρ­μα­κείο στην Αθήνα και ήταν η πρώτη ου­σια­στι­κή μου επαφή με το επάγ­γελ­μα και με την εξυ­πη­ρέ­τη­ση του κό­σμου. Είδα πώς καλ­λιερ­γεί­ται η σχέση με τον κόσμο και οι δια­προ­σω­πι­κές επα­φές όταν πε­λά­τες με ανα­ζη­τού­σαν για να τους εξυ­πη­ρε­τή­σω εγώ κι αυτό ήταν κάτι που με γέ­μι­ζε, μου έφερ­νε εσω­τε­ρι­κή ισορ­ρο­πία. Τότε αντι­λή­φθη­κα ότι πέρα από το εν­δια­φέ­ρον του επαγ­γέλ­μα­τος του φαρ­μα­κο­ποιού, έχει ξε­χω­ρι­στή ση­μα­σία να πα­ρέ­χεις βο­ή­θεια στον κόσμο μέσα από αυτό το επάγ­γελ­μα που δι­καί­ως χα­ρα­κτη­ρί­ζε­ται και λει­τούρ­γη­μα. Τότε λοι­πόν, απο­φά­σι­σα να ανοί­ξω το δικό μου φαρ­μα­κείο και ήταν η πε­ρί­ο­δος που πα­ρα­κο­λου­θού­σα τις κενές θέ­σεις στην Ελ­λά­δα. Είδα λοι­πόν το κενό στη Χάλκη, μου κέ­ντρι­σε το εν­δια­φέ­ρον γιατί ανα­ζη­τού­σα μια θέση φαρ­μα­κεί­ου σε νησί και έτσι απο­φά­σι­σα να ανα­ζη­τή­σω πε­ρισ­σό­τε­ρες πλη­ρο­φο­ρί­ες. Αφού βρήκα τις πλη­ρο­φο­ρί­ες που ήθελα αλλά και τις προ­ο­πτι­κές που έχει το νησί, απο­φά­σι­σα να κάνω την αί­τη­σή μου και έτσι βρέ­θη­κα εδώ!

•Σή­με­ρα, αι­σθά­νε­σαι δι­καιω­μέ­νος για αυτή σου την επι­λο­γή;

Ναι, βέ­βαια, 100%.

•Η οι­κο­γέ­νειά σου, οι φίλοι σου, τι σου είπαν όταν τους ανα­κοί­νω­σες ότι θα πας στη Χάλκη;

Όταν τους εξή­γη­σα το σκε­πτι­κό μου και κα­τά­λα­βαν ποιος είναι ο στό­χος μου, με υπο­στή­ρι­ξαν σε αυτή μου την από­φα­ση. Πέρα από το γε­γο­νός ότι θα έχουν την ευ­και­ρία να κά­νουν τις δια­κο­πές τους σε ένα υπέ­ρο­χο νησί κι αυτή η προ­ο­πτι­κή τους άρεσε ακόμα πε­ρισ­σό­τε­ρο (γέλια).

•Η σχέση σου στο νησί με τους κα­τοί­κους πώς είναι;

Οι άν­θρω­ποι εδώ με στη­ρί­ζουν από την πρώτη στιγ­μή, έχου­με ανα­πτύ­ξει μια πολύ καλή σχέση θα έλεγα και οι όποιες δυ­σκο­λί­ες προ­κύ­πτουν, ξε­περ­νιού­νται.

•Ποιες είναι οι δυ­σκο­λί­ες του φαρ­μα­κο­ποιού σε ένα ακρι­τι­κό νησί;

Τα βα­σι­κά προ­βλή­μα­τα είναι ίδια όπως και όλων των φαρ­μα­κο­ποιών σε με­γα­λύ­τε­ρα νησιά ή σε αστι­κά κέ­ντρα, με κύριο τις ελ­λεί­ψεις συ­γκε­κρι­μέ­νων σκευα­σμά­των. Υπάρ­χουν φορές που ψά­χνου­με μέρες για να βρού­με φάρ­μα­κα που είναι σε έλ­λει­ψη και η δυ­σκο­λία για ένα φαρ­μα­κείο σε ένα μικρό νησί είναι πως απαι­τεί­ται πε­ρισ­σό­τε­ρη ορ­γά­νω­ση για να πε­ριο­ρι­στεί το πρό­βλη­μα. Το φαρ­μα­κείο στο νησί είναι ένα, δεν υπάρ­χει δυ­να­τό­τη­τα να πα­ρα­πέμ­ψεις τους ασθε­νείς σε άλλο φαρ­μα­κείο μήπως βρουν αυτό που ψά­χνουν. Νιώθω τε­ρά­στια ευ­θύ­νη απέ­να­ντι στους κα­τοί­κους και προ­σπα­θώ να ορ­γα­νώ­νο­μαι με τον κα­λύ­τε­ρο δυ­να­τό τρόπο για να μην πα­ρα­τη­ρού­νται ελ­λεί­ψεις. Σε αυτό πρέ­πει να υπο­λο­γί­σω και τη δυ­σκο­λία της με­τα­φο­ράς των φαρ­μά­κων στο νησί και βε­βαί­ως στη διάρ­κεια του χει­μώ­να είδα και τα προ­βλή­μα­τα που προ­κύ­πτουν στον εφο­δια­σμό από τα απα­γο­ρευ­τι­κά από­πλου. Αυτοί οι πα­ρά­γο­ντες κα­θι­στούν πιο δύ­σκο­λο το επάγ­γελ­μά μας στα μικρά νησιά αλλά επί­σης έχει άλλα καλά που δεν μπο­ρείς να τα βρεις στα με­γά­λα αστι­κά κέ­ντρα όπως είναι οι σχέ­σεις που ανα­πτύσ­σεις με τους μό­νι­μους κα­τοί­κους.

•Είναι δια­φο­ρε­τι­κή αυτή η σχέση;

Ναι, γιατί εδώ όλοι γνω­ρι­ζό­μα­στε με τα μικρά μας ονό­μα­τα. Ανα­πτύσ­σε­ται μια ιδιαί­τε­ρη σχέση, μια εμπι­στο­σύ­νη που δεν πε­ριο­ρί­ζε­ται στις συ­ναλ­λα­γές στο πλαί­σιο της λει­τουρ­γί­ας των ωρα­ρί­ων φαρ­μα­κεί­ου. Εδώ οι κά­τοι­κοι απευ­θύ­νο­νται στο φαρ­μα­κείο όπου έχουν μια πρώτη επαφή για το πρό­βλη­μα το οποίο θα τους πα­ρου­σια­στεί. Ζη­τούν μια πρώτη γνώμη πριν απευ­θυν­θούν στον για­τρό. Μέχρι πρό­τι­νος έπρε­πε να φτά­σουν στο τε­λι­κό στά­διο οποιου­δή­πο­τε πε­ρι­στα­τι­κού για να πάνε στον για­τρό, ενώ τώρα έχουν μια πρώτη επαφή με τον φαρ­μα­κο­ποιό, παίρ­νουν μια γνώμη για το πρό­βλη­μά τους κι αυτός είναι ο ρόλος του φαρ­μα­κο­ποιού, δεν εί­μα­στε μόνο για να που­λά­με καλ­λυ­ντι­κά αλλά για να βοη­θά­με τους ασθε­νείς… Ετσι το βλέπω του­λά­χι­στον εγώ, ίσως το βλέπω λίγο πιο ρο­μα­ντι­κά βέ­βαια αλλά αυτή είναι η άποψή μου για τη φύση του επαγ­γέλ­μα­τος.

•Ισως αυτός ο ρο­μα­ντι­σμός του επαγ­γέλ­μα­τος και της αγά­πης γι’ αυτό που κά­νεις, σε οδή­γη­σε στη Χάλκη.

Ακρι­βώς, ναι. Τέ­τοιες ευ­και­ρί­ες στη με­γά­λη πόλη, δεν τις έχεις. Ναι μεν δη­μιουρ­γείς σχέ­σεις με τους ασθε­νείς, με τους πε­λά­τες αλλά δεν είναι το ίδιο όπως εδώ,,. Εδώ, τον άν­θρω­πο τον βλέ­πεις κάθε μέρα όλη μέρα!

•Και υπο­θέ­τω ότι η από­φα­σή σου ήταν μια πολύ ευ­χά­ρι­στη έκ­πλη­ξη και για τους κα­τοί­κους αλλά και για τους επα­να­λαμ­βα­νό­με­νους επι­σκέ­πτες.

Ναι, αυτό ει­σπράτ­τω. Και οι κά­τοι­κοι και οι επι­σκέ­πτες, νιώ­θουν μια ασφά­λεια πως ό,τι και να συμ­βεί, μπο­ρούν να το αντι­με­τω­πί­σουν και πάντα σε άμεση και άψογη συ­νερ­γα­σία με το Πε­ρι­φε­ρεια­κό Ια­τρείο της Χάλ­κης, κα­λύ­πτο­νται κατά ένα πολύ με­γά­λο πο­σο­στό οι ανά­γκες και των κα­τοί­κων βε­βαί­ως και των πολ­λών επι­σκε­πτών το κα­λο­καί­ρι. Οι επι­σκέ­πτες που έρ­χο­νται νιώ­θουν με­γα­λύ­τε­ρη ασφά­λεια, ήταν με­γά­λη έκ­πλη­ξη γι’ αυ­τούς η λει­τουρ­γία του Φαρ­μα­κεί­ου.

•Ο προ­γραμ­μα­τι­σμός σου είναι να πα­ρα­μεί­νεις εκεί;

Ναι, εγώ ήρθα για να μείνω στη Χάλκη.

•Δεν ήταν δύ­σκο­λη η με­τά­βα­ση από την Αθήνα στη Χάλκη;

Αν έχεις πάρει από­φα­ση ότι θέ­λεις να φύ­γεις από την Αθήνα δεν είναι δύ­σκο­λο. Βε­βαί­ως υπάρ­χουν δυ­σκο­λί­ες, δεν είναι και το πιο εύ­κο­λο πράγ­μα να φεύ­γεις από την Αθήνα και να εγκα­θί­στα­σαι σε ένα μικρό νησί.

•Εσένα τι σε δυ­σκό­λε­ψε πε­ρισ­σό­τε­ρο;

Το πιο δύ­σκο­λο είναι να βρεις τους ρυθ­μούς σου με βάση την ακτο­πλοϊ­κή συ­γκοι­νω­νία και να μπο­ρείς να έχεις τις προ­μή­θειες για το φαρ­μα­κείο εγκαί­ρως. Αυτό με δυ­σκό­λε­ψε πε­ρισ­σό­τε­ρο. Τώρα αν τον χει­μώ­να έχει λίγα ανοι­κτά μα­γα­ζιά και το κα­λο­καί­ρι πολ­λα­πλα­σιά­ζο­νται, αυτό είναι κάτι που γνώ­ρι­ζα και πριν να έρθω εδώ για μό­νι­μη εγκα­τά­στα­ση. Αλλά είναι απο­λύ­τως συ­νει­δη­τή επι­λο­γή μου να έρθω στο νησί και δεν μπορώ να πω ότι δυ­σκο­λεύ­τη­κα ιδιαί­τε­ρα να προ­σαρ­μο­στώ στους ρυθ­μούς.

•Είχες απο­φα­σί­σει από πριν να αφή­σεις πίσω την Αθήνα;

Ναι, βέ­βαια. Οταν επέ­στρε­ψα από την Ιτα­λία και ήμουν στο στρα­τιω­τι­κό φαρ­μα­κείο στην Αθήνα συ­νει­δη­το­ποί­η­σα ότι εγώ δεν μπορώ να ζήσω άλλο εκεί.

•Πα­ρό­τι με­γά­λω­σες εκεί;

Ναι. Πα­ρό­τι με­γά­λω­σα στο κέ­ντρο της Αθή­νας. Οταν επέ­στρε­ψα από την Ιτα­λία συ­νει­δη­το­ποί­η­σα πως πα­ρό­τι γέν­νη­μα-θρέμ­μα Αθή­νας, δεν θα μπο­ρού­σα να μείνω άλλο εκεί, γι’ αυτό όταν είδα την κενή θέση στη Χάλκη δεν είχα δεύ­τε­ρες σκέ­ψεις!