Ατρόμητος Διμυλιάς: Το… κομμένο χέρι που έγινε ευλογία και κανένας δεν πάει πουθενά

Όταν ο παράγοντας της διοίκησης Νίκος Απτόγλου τραβούσε κατά τη διάρκεια της κλήρωσης για τον σχηματισμό των ομίλων του φετινού πρωταθλήματος της Β’ κατηγορίας το μπαλάκι που τοποθετούσε τον Ατρόμητο Διμυλιάς στον “λάκκο των λεόντων” του 1ου, ο πρόεδρος Στέργος Σαρίκας του είχε… υποσχεθεί να του… κόψει το χέρι.
Σήμερα, ο Νίκος Απτόγλου είναι ο πιο “γουρλής” άνθρωπος στη Διμυλιάζ έχοντας και τα δύο χέρια του στη θέση τους για να σηκώνουν ξανά και ξανά την κούπα του πρωταθλητή, όταν αυτή απονεμηθεί από την ΕΠΣΔ.
Παρότι ο Ατρόμητος ξεκίνησε ως αουτσάιντερ και χωρίς η κατάκτηση της πρωτιάς να είναι αυτοσκοπός, κατάφερε την υπέρβαση, χωρίς να παρεκκλίνει κατ’ ελάχιστο από τις αρχές του, από τη φιλοσοφία του που είχε στο επίκεντρό της τη εμπιστοσύνη στα δικά του παιδιά και στον πρωτομάστορα του θριάμβου Γιώργο Σταυριανό και κυρίως, την εμπιστοσύνη στη δύναμη της παρέας, της οικογένειας που χωρούσε τους πάντες στη Διμυλιά, μικρούς και μεγάλους, άντρες και γυναίκες.
Όλοι μαζί τα κατάφεραν, όλοι μαζί το γιόρτασαν ξέφρενα μετά το 0-1 επί του Ηρακλή Λάρδου, όλοι μαζί σκοπεύουν να συνεχίσουν και του χρόνου στο πρωτάθλημα της Α’ κατηγορίας Blue Star Ferries.
Οι αποφάσεις είχαν ληφθεί πριν οριστικοποιηθεί η άνοδος.
Ο Γιώργος Σταυριανός θα παρέμενε προπονητής της ομάδας έτσι κι αλλιώς και με αυτόν θα πορευτούν αυτονόητα οι “πράσινοι” και στα “σαλόνια” του τοπικού.
Το ίδιο ισχύει και για την συντριπτική πλειοψηφία των ποδοσφαιριστών, με τους οποίους η διοίκηση έχει ήδη κάνει μία πρώτη και όπως προκύπτει από τις αντιδράσεις τους, τελευταία συζήτηση, γιατί πολύ απλά, η παρέα που απολαμβάνει αυτό που κάνει και ζει καθημερινά, δεν το έχει σκοπό να διαλύσει.
Στην πραγματικότητα, αυτό που έχει να κάνει η διοίκηση των νεοφώτιστων το καλοκαίρι είναι, πέρα από τις εκδηλώσεις που έχει ήδη προγραμματίσει, είναι να βρει τέσσερις έμπειρους και ποιοτικούς ποδοσφαιριστές, για να δυναμώσει ένα ήδη καλό ρόστερ.