Ξεκινούν αύριο στο ξενοδοχείο Rodos Palace οι εργασίες του 51ου συνεδρίου της ΠΟΕ – ΟΤΑ – Μονόδρομος για τους εργαζόμενους οι αγώνες

Με αφορμή τις εργα­σίες του 51ου Τακτι­κού Συνε­δρίου της Π.Ο.Ε.-Ο.Τ.Α. που ξεκι­νούν αύριο, Τρίτη 6 Μαΐου 2025, στο Ξενο­δο­χείο «RODOS PALACE», στη Ρόδο και θα διαρ­κέ­σουν έως την Παρα­σκευή 9 Μαΐου 2025, η Εκτε­λε­στική Επι­τροπή της Ομο­σπον­δίας παρα­χώ­ρησε σήμερα Συνέ­ντευξη Τύπου κάνο­ντας τον Απο­λο­γι­σμό Δράσης της 3ετίας που πέρασε με δυνα­μι­κές, μαζικές και ενω­τι­κές κινη­το­ποι­ή­σεις, παρεμ­βά­σεις και αγώνες, κόντρα στην ακραία νεο­φι­λε­λεύ­θερη πολι­τική που εφαρ­μό­ζει η κυβέρ­νηση.

Όπως σημεί­ω­σαν τα στελέχη της Π.Ο.Ε.-Ο.Τ.Α. στη Συνέ­ντευξη Τύπου, κατά τη διάρ­κεια του 51ου Τακτι­κού Συνε­δρίου θα τεθεί το πλαίσιο δράσης πάνω στο οποίο θα κινηθεί το επόμενο χρονικό διά­στημα η Ομο­σπον­δία, προ­κει­μέ­νου να ανα­τρέ­ψει τις νεο­φι­λε­λεύ­θε­ρες, αντερ­γα­τι­κές και αντι­λαϊ­κές πολι­τι­κές και να προ­α­σπί­σει τα δικαιώ­ματα των εργα­ζο­μέ­νων στην Τοπική Αυτο­διοί­κηση, θέτο­ντας ταυ­τό­χρονα τις βάσεις για την διεύ­ρυνσή τους.

Για τους εργα­ζό­με­νους στους Ο.Τ.Α. απο­τε­λούν μονό­δρομο οι αγώνες και η πάλη προ­κει­μέ­νου να δια­σφα­λι­στεί ο Δημό­σιος και Κοι­νω­νι­κός χαρα­κτή­ρας του θεσμού της Τοπικής Αυτο­διοί­κη­σης, ο οποίος απο­τε­λεί προ­με­τω­πίδα στην προ­στα­σία των κοι­νω­νι­κών δικαιω­μά­των και βασικό πυλώνα στή­ρι­ξης της Ελλη­νι­κής κοι­νω­νίας. Για το λόγο άλλωστε αυτό, η Τοπική Αυτο­διοί­κηση βρί­σκε­ται διαρκώς στο στό­χα­στρο της κυβέρ­νη­σης και των επιχειρηματικών-εργολαβικών συμ­φε­ρό­ντων. Θέλουν να ιδιω­τι­κο­ποι­ή­σουν τις υπη­ρε­σίες της και να αυξή­σουν τα κέρδη τους σε βάρος των πολιτών.

Πρό­κει­ται για έναν αγώνα διαρ­κείας που δίνουν οι εργα­ζό­με­νοι στην Τοπική Αυτο­διοί­κηση, μαζί με τους υπαλ­λή­λους στο Δημόσιο και συνο­λικά την Ελλη­νική κοι­νω­νία, για να αντι­στα­θούν και να ανα­τρέ­ψουν τα βάρβαρα μέτρα μίας ακραία νεο­φι­λε­λεύ­θε­ρης πολι­τι­κής που έχει οδη­γή­σει σε πλήρη διάλυση το κοι­νω­νικό κράτος, έχει ισο­πε­δώ­σει τα εργα­σιακά δικαιώ­ματα και προ­κα­λεί φτώχεια, εξα­θλί­ωση και δυστυ­χία.

Κατά τη διάρ­κεια της Συνέ­ντευ­ξης Τύπου τονί­στηκε η τραγική κατά­σταση στη χώρα, με την καλ­πά­ζουσα ακρί­βεια, την απί­στευτη αισχρο­κέρ­δεια και το υπέ­ρο­γκο κόστος στέ­γα­σης που «κατα­πί­νουν» εν ριπή οφθαλ­μού τους πενι­χρούς μισθούς των εργα­ζο­μέ­νων και τις συντά­ξεις πείνας, ενώ η κυβέρ­νηση απαντά με μέτρα… ασπι­ρί­νες, καθαρά επι­κοι­νω­νια­κού χαρα­κτήρα. Ουσία μηδέν. Ο λαός υπο­φέ­ρει και οι πολι­τι­κοί, όταν δεν δια­πράτ­τουν εγκλή­ματα, όπως αυτό στα Τέμπη, σχε­διά­ζουν τα επόμενα ληστρικά μέτρα.

Ο κόμπος έχει φτάσει προ πολλού στο χτένι. Η κοι­νω­νία μοιάζει με καζάνι που βράζει έτοιμο να εκραγεί. Οι πολίτες νιώθουν οργή και αγα­νά­κτηση βλέ­πο­ντας τις ζωές τους να κατα­στρέ­φο­νται και το μέλλον των παιδιών τους να σμπα­ρα­λιά­ζε­ται. Όλοι θέλουν τις ζωές τους πίσω. Αυτό είναι και το μήνυμα της μεγάλης συμ­με­το­χής των εργα­ζο­μέ­νων της Τοπικής Αυτο­διοί­κη­σης στις τοπικές εκλογές των Σωμα­τείων και των Συλ­λό­γων ανά την Ελλάδα. Στις δια­δι­κα­σίες για το 51ο Τακτικό Συνέ­δριο της Π.Ο.Ε.-Ο.Τ.Α. συμ­με­τεί­χαν με την ψήφο τους 48.945 εργα­ζό­με­νοι εκλέ­γο­ντας συνο­λικά 707 Αντιπροσώπους-Συνέδρους.

Η μεγάλη αυτή συμ­με­τοχή των εργα­ζο­μέ­νων της Τοπικής Αυτο­διοί­κη­σης στις τοπικές εκλογές και στο 51ο Τακτικό Συνέ­δριο της Π.Ο.Ε.-Ο.Τ.Α. μίας εκ των μαχη­τι­κό­τε­ρων Ομο­σπον­διών, κατα­δει­κνύει την θέληση τους για ένα καλύ­τερο αύριο. Κι αυτό μπορεί να συμβεί με την ανα­τροπή της εφαρ­μο­ζό­με­νης αντι­λαϊ­κής πολι­τι­κής. Σε αυτή την κατεύ­θυνση κινεί­ται σταθερά και ατα­λά­ντευτα τα τελευ­ταία χρόνια και η ηγεσία της Π.Ο.Ε.-Ο.Τ.Α. αφου­γκρα­ζό­μενη τις ανάγκες και τα προ­βλή­ματα των εργα­ζο­μέ­νων. Η ιστορία άλλωστε των εβδο­μή­ντα πέντε (75) χρόνων από την ίδρυση και λει­τουρ­γία της Π.Ο.Ε.-Ο.Τ.Α., που συμπί­πτει με το 51ο Τακτικό Συνέ­δριο, έχει διδάξει πώς μόνο όταν οι εργα­ζό­με­νοι αγω­νί­ζο­νται ενω­μέ­νοι και προ­ση­λω­μέ­νοι σε έναν στόχο, μπορούν να τον επι­τύ­χουν.

Η Π.Ο.Ε.-Ο.Τ.Α., μέσα από τις εργα­σίες του 51ου Τακτι­κού Συνε­δρίου ανα­μέ­νε­ται να θέσει τους στόχους και τις προ­τε­ραιό­τη­τες των εργα­ζο­μέ­νων στην Τοπική Αυτο­διοί­κηση για το επόμενο χρονικό διά­στημα. Μεταξύ αυτών θα είναι, οι προ­σλή­ψεις μόνιμου προ­σω­πι­κού σε όλες τις υπη­ρε­σίες και τις δομές των Ο.Τ.Α. με ταυ­τό­χρονη κατάρ­γηση των ελα­στι­κών μορφών εργα­σίας, η υπε­ρά­σπιση του Δημό­σιου και Κοι­νω­νι­κού χαρα­κτήρα των υπη­ρε­σιών της Τοπικής Αυτο­διοί­κη­σης με την απο­τροπή κάθε προ­σπά­θειας εκχώ­ρη­σης σε ιδιω­τικά συμ­φέ­ρο­ντα, η δημιουρ­γία οικο­νο­μικά αυτο­δύ­να­μων Ο.Τ.Α., η αυστηρή τήρηση της νομο­θε­σίας για την Υγεία και την Ασφά­λεια, καθώς και η μονι­μο­ποί­ηση χιλιά­δων εργα­ζο­μέ­νων που απα­σχο­λού­νται με συνε­χείς συμ­βά­σεις εργα­σίας για πολλά χρόνια.

Επι­βάλ­λε­ται να ληφθούν το επόμενο χρονικό διά­στημα απο­φά­σεις σημα­ντι­κές για να ανα­τρα­πεί το δυσμε­νές για τους εργα­ζό­με­νους τοπίο. Γι’ αυτό, προ­τε­ραιό­τη­τες της Π.Ο.Ε.-Ο.Τ.Α. θα είναι, η τακτο­ποί­ηση των συμ­βα­σιού­χων που καλύ­πτουν πάγιες και διαρ­κείς ανάγκες, η μονι­μο­ποί­ηση των Αορί­στου Χρόνου, οι ουσια­στι­κές αυξή­σεις στους μισθούς και τις συντά­ξεις, η επα­να­φορά του 13ου και 14ου μισθού, η υπε­ρά­σπιση των συντα­ξιο­δο­τι­κών και ασφα­λι­στι­κών δικαιω­μά­των, η εξα­σφά­λιση συν­θη­κών αξιο­πρε­πούς δια­βί­ω­σης.

Πολύ πιο ανα­λυ­τικά ανα­φέρ­θη­καν τα εξής:

Φ. ΜΠΑΚΙΡΗΣ: Καλη­μέρα σας. Ευχα­ρι­στούμε για την προ­σέ­λευση. Εκ μέρους του Δ.Σ. του Συλ­λό­γου των Υπαλ­λή­λων του Δήμου Ρόδου σας καλω­σο­ρί­ζουμε στη συνέ­ντευξη Τύπου. Να ευχα­ρι­στήσω την Ομο­σπον­δία που μετά από 20 χρόνια επέλεξε να ξανα­κά­νει το Συνέ­δριο της εδώ στη Ρόδο.

Να ευχη­θούμε στους συνέ­δρους όλους καλή διαμονή και είμαστε εδώ για οποια­δή­ποτε λεπτο­μέ­ρεια ή βοήθεια χρεια­στεί για τη φιλο­ξε­νία και τη διαμονή τους στο νησί μας.

Δίνω το λόγο στον Πρόεδρο της Ομο­σπον­δίας κ. Νίκο Τράκα να μιλήσει.

Ν. ΤΡΑΚΑΣ: Καλη­μέρα. Σας ευχα­ρι­στούμε όλους που είστε εδώ για να ακού­σετε τα προ­βλή­ματα και τα αιτή­ματά μας, τα οποία θα ανα­λυ­θούν και στο Συνέ­δριο μας. Να ευχα­ρι­στή­σουμε και τον Πρόεδρο του Συλ­λό­γου Υπαλ­λή­λων της Ρόδου για τη φιλο­ξε­νία και για όλες τις ενέρ­γειες που έχει κάνει ο Σύλ­λο­γος για να διε­ξα­χθεί το Συνέ­δριο.

Βρι­σκό­μα­στε στο 51ο Συνέ­δριο της Ομο­σπον­δία μας, που διε­ξά­γε­ται σε μία πολύ δύσκολη συγκυ­ρία. Τη Ρόδο την είχα επι­σκε­φτεί πριν 2 μήνες, συνα­ντή­θηκα με τους εκπρο­σώ­πους του Συλ­λό­γου και δια­πι­στώ­σαμε τα πολλά προ­βλή­ματα που υπάρ­χουν στο χώρο εργα­σίας, την έλλειψη προ­σω­πι­κού και πολλά ακόμη. Τα προ­βλή­ματα αυτά σε όλη τη χώρα.

Το 51ο Συνέ­δριο της Π.Ο.Ε.-Ο.Τ.Α. θα ανα­δεί­ξει τα προ­βλή­ματα που υπάρ­χουν στην Τοπική Αυτο­διοί­κηση και θα απο­φα­σί­σει το σχέδιο δράσης για τα επόμενα τρία χρόνια.

Η έλλειψη προ­σω­πι­κού στους χώρους της Τοπικής Αυτο­διοί­κη­σης είναι γύρω στο 50%. Οι δια­δι­κα­σίες και οι κινή­σεις που γίνο­νται, ειδικά από τους Αιρε­τούς, είναι πολύ αργές. Η Κ.Ε.Δ.Ε. ουσια­στικά δεν διεκ­δι­κεί μόνιμες προ­σλή­ψεις στους Δήμους. Τα προ­βλή­ματα που υπάρ­χουν με τα εργα­τικά ατυ­χή­ματα, και μας έχουν δώσει, δυστυ­χώς, μια θλιβερή πρωτιά ως Τοπική Αυτο­διοί­κηση έχουν σαν συνέ­πεια πολλούς θανά­τους και τραυ­μα­τι­σμούς. Γιατί; Γιατί δεν τηρού­νται τα μέτρα Ασφά­λειας και Υγείας στην εργασία. Γιατί δεν γίνο­νται οι απαι­τού­με­νες ενέρ­γειες αντι­με­τώ­πι­σης αυτής της μάστι­γας.

Ούτε τα Μέτρα Ατο­μι­κής Προ­στα­σίας δίδο­νται, ούτε αυξή­σεις μισθών υπάρ­χουν στην Τοπική Αυτο­διοί­κηση. Αυτά τα θέματα είναι στα μείζονα και για το επόμενο διά­στημα.

Όταν μπήκαμε στα μνη­μό­νια κατήρ­γη­σαν τον 13ο και 14ο μισθό. Τώρα που μας λένε ότι βγήκε η χώρα από τα μνη­μό­νια γιατί δεν επα­να­φέ­ρουν τον 13ο και τον 14ο μισθό; Το επόμενο διά­στημα θα απαι­τή­σουμε από την κυβέρ­νηση την επα­να­φορά τους, όπως και την μονι­μο­ποί­ηση των εκα­το­ντά­δων χιλιά­δων εργα­ζο­μέ­νων που βρί­σκο­νται για πολλά χρόνια συμ­βα­σιού­χοι στην Τοπική Αυτο­διοί­κηση, 10, 12, 13, 14 χρόνια συμ­βα­σιού­χοι, καθώς επίσης και την κατάρ­γηση της διά­τα­ξης του νόμου Βορίδη, όπου ουσια­στικά κάνει παρέμ­βαση στην Αυτο­διοί­κηση, ακόμα και σε δικα­στι­κές απο­φά­σεις που κερ­δί­ζουν οι εργα­ζό­με­νοι να γίνο­νται προ­σφυ­γές από τους Αιρε­τούς σε βάρος των εργα­ζο­μέ­νων. Η κυβέρ­νηση τους εκβιά­ζει πως αν δεν τον πράξουν θα βρεθούν αντι­μέ­τω­ποι με την κατη­γο­ρία της παρά­βα­σης καθή­κο­ντος.

Για μας, τους εργα­ζό­με­νους στην Τοπική Αυτο­διοί­κηση, η Π.Ο.Ε.-Ο.Τ.Α. είναι μία μαχη­τική Ομο­σπον­δία και κατά πάσα πιθα­νό­τητα η πρώτη ή η δεύτερη σε δύναμη στο Δημόσιο Τομέα. Από τις εκλογές που έχουν κάνει οι Σύλλογοι-Μέλη και μέχρι να κλείσει η δια­δι­κα­σία θα έχουμε αύξηση 30% της δύναμης, ίσως και παρα­πάνω. Στο προη­γού­μενο Συνέ­δριο είχαμε 634 σύνε­δρους συνο­λικά και τώρα φτά­νουμε τους 713. Έχουν ψηφίσει δηλαδή περίπου 8.000 παρα­πάνω εργα­ζό­με­νοι από το προη­γού­μενο Συνέ­δριο.

Η Ομο­σπον­δία μας, σύμφωνα με το Κατα­στα­τικό Συνέ­δριο που πραγ­μα­το­ποί­ησε έστειλε το μήνυμα το πόσο στη­ρί­ζουμε τους εργα­ζό­με­νους, αλλά και τους συμ­βα­σιού­χους. Σύμφωνα με το νέο κατα­στα­τικό, τα ΕΣΠΑ, οι παι­δι­κοί σταθμοί και άλλοι συμ­βα­σιού­χοι θα έχουν τη δυνα­τό­τητα να είναι σύνε­δροι και να ψηφί­σουν αυτό που πραγ­μα­τικά πιστεύ­ουν, ποιοι θα είναι αυτοί που θα τους εκπρο­σω­πή­σουν και θα τους υπε­ρα­σπί­στουν το επόμενο διά­στημα.

Η κατά­σταση τόσο στη χώρα, όσο και στην Αυτο­διοί­κηση, αλλά και σε ολό­κληρο το Δημόσιο είναι τραγική. Δια­πι­στώ­νουμε τα επι­κοι­νω­νιακά τρικ της κυβέρ­νη­σης. Η κυβέρ­νηση μετά τα Τέμπη και το τερά­στιο αυτό όχι ατύχημα, αλλά εμείς λέμε δολο­φο­νία ανθρώ­πων, συναν­θρώ­πων μας στα Τέμπη, έκανε ένα άλλο επι­κοι­νω­νιακό τρικ.

Λέει αξιο­λό­γηση των πολιτών στο Δημόσιο. Και η ερώτηση είναι απλή. Στην Τοπική Αυτο­διοί­κηση οι πολίτες θα μας αξιο­λο­γή­σουν βάσει της παροχής υπη­ρε­σιών και εξυ­πη­ρέ­τη­σης της κοι­νω­νίας. Πώς θα συμβεί αυτό όταν έχουμε 35% λιγό­τερο προ­σω­πικό στην καθα­ριό­τητα, 45% λιγό­τερο προ­σω­πικό στους Παι­δι­κούς Σταθ­μούς;

Πώς θα μας αξιο­λο­γή­σουν οι πολίτες όταν δεν υπάρ­χουν μηχα­νι­κοί σε όλους τους δήμους και καθυ­στε­ρούν οι διεκ­πε­ραιώ­σεις υπο­θέ­σεων; Με τα νοσο­κο­μεία και τους για­τρούς που όταν υπάρχει εφη­με­ρία, υπάρχει ένας γιατρός στο νοσο­κο­μείο και ένας νοση­λευ­τής για να εξυ­πη­ρε­τή­σει χιλιά­δες ασθε­νείς σε ένα δημόσιο νοσο­κο­μείο;

Εμείς πιστεύ­ουμε στην αξιο­λό­γηση. Η κυβέρ­νηση όμως θα πρέπει να  στα­μα­τή­σει τα επι­κοι­νω­νιακά τρικ και να κάνει προ­σλή­ψεις μόνιμου προ­σω­πι­κού. Χωρίς προ­σλή­ψεις και χωρίς κόσμο δεν μπορεί να γίνει πραγ­μα­τική αξιο­λό­γηση.

Και εμείς ως πολίτες στην Τοπική Αυτο­διοί­κηση – και είπα για τα νοσο­κο­μεία – θέλουμε ο δικός μας άνθρω­πος εκείνη την ώρα που έχει το πρό­βλημα υγείας να εξυ­πη­ρε­τη­θεί, να ζήσει ο ασθενής, ο άνθρω­πός μας. Και όταν αυτό δεν συμ­βαί­νει το ρίχνουμε στο γιατρό. Φταίει ο γιατρός που είναι μόνος του με μια νοση­λεύ­τρια με χιλιά­δες ασθε­νείς; Όχι.

Φταίει η κυβέρ­νηση και οι πολι­τι­κές της. Και αυτό εμείς στο 51ο Συνέ­δριο θα το ανα­δεί­ξουμε. Θα δώσουμε αγώνα το επόμενο διά­στημα -και ξαναλέω- για τη μονι­μο­ποί­ηση των εργα­ζο­μέ­νων και για την υπε­ρά­σπιση των πολιτών και της κοι­νω­νίας.

Η κυβέρ­νηση απα­ξιώ­νει την Τοπική Αυτο­διοί­κηση. Και αυτό για μας είναι πολύ σοβαρό. Γιατί εμείς δεν κρυ­φτή­καμε ούτε στις δύσκο­λες εποχές του covid, ούτε στις πυρ­κα­γιές, ούτε σε άλλες φυσικές κατα­στρο­φές. Εμείς ήμασταν στην πρώτη γραμμή. Αλλά στην πρώτη γραμμή ήμασταν χωρίς τον εξο­πλι­σμό που προ­βλέ­πε­ται στις περιο­χές που υπάρχει πρό­βλημα. Χωρίς ακόμα να υπάρ­χουν εργα­ζό­με­νοι που να έχουν είδη ατο­μι­κής προ­στα­σίας.

Γι’ αυτό έχουμε και νεκρούς, γι’ αυτό έχουμε και τραυ­μα­τίες. Άρα για μας το σημα­ντι­κό­τερο που υπάρχει είναι ένας αγώνας που θα ξεκι­νή­σει από την επομένη του Συνε­δρίου, με όποια Διοί­κηση και εάν υπάρχει, για να υπε­ρα­σπι­στούμε όχι συντε­χνιακά την Τοπική Αυτο­διοί­κηση, αλλά θα υπε­ρα­σπι­στούμε την κοι­νω­νία και τους πολίτες. Ευχα­ρι­στώ πολύ.

     Ερω­τή­σεις εάν υπάρ­χουν.

ΔΗΜΟΣΙΟΓΡΑΦΟΣ: Εμείς ακούμε συνεχώς τους Αιρε­τούς, δηλαδή είτε είναι στην Περι­φέ­ρεια, είτε οι Δήμοι, που έχουν πάντοτε αυτό το πρό­βλημα. Υπο­στε­λέ­χωση. Είναι θέμα του νόμου. Αν δεν κάνω λάθος είναι ο ΑΣΕΠ. Δεν ξέρω ποιος άλλος νόμος είναι. Τι μπορεί να γίνει γι’ αυτό κατά την δική σας άποψη;

Ν. ΤΡΑΚΑΣ: Κατ’ αρχήν δεν είναι ζήτημα νόμου σε όλες τις περι­πτώ­σεις. Για παρά­δειγμα στην καθα­ριό­τητα μπορούν οι δήμοι να πάρουν μόνιμο προ­σω­πικό. Είναι από τα αντα­πο­δο­τικά. Σας θυμίζω ότι η Π.Ο.Ε.-Ο.Τ.Α. είναι η μονα­δική Ομο­σπον­δία που πριν λίγα χρόνια, που υπήρχαν και τα μνη­μό­νια που πέτυχε να γίνουν μονι­μο­ποι­ή­σεις 9.800 εργα­ζο­μέ­νων. Γιατί ακόμα και οι άνθρω­ποι των μνη­μο­νίων που ερχό­ντου­σαν εδώ στη χώρα για να μας… σώσουνε, απο­δέ­χτη­καν ότι η καθα­ριό­τητα είναι από τα αντα­πο­δο­τικά. Δηλαδή πλη­ρώ­νει ο πολίτης. Άρα οι Δήμαρ­χοι μπορούν και έχουν τη δυνα­τό­τητα, και το ξέρουν πολύ καλά ότι εάν κάνουν αίτηση για την καθα­ριό­τητα στο Υπουρ­γείο, σύμφωνα με την οικο­νο­μική τους δυνα­τό­τητα θα γίνουν δεκτές οι προ­σλή­ψεις. Προ­σλή­ψεις μόνιμου προ­σω­πι­κού με ΑΣΕΠ.

Δεύ­τε­ρον. Έχουμε ζήτημα βεβαίως στις άλλες προ­σλή­ψεις. Την ερώτηση που μου κάνετε εγώ σας την απαντώ με ερώτηση. Ένας Δήμος, όπως είναι ο Δήμος της Ρόδου, εάν δεν λει­τουρ­γή­σει τους Παι­δι­κούς Σταθ­μούς, δεν προ­σλά­βει κόσμο, θα ανα­γκα­στεί να κλείσει τους Παι­δι­κούς Σταθ­μούς. Και πού θα πάνε τα παιδιά αυτά; Στους Ιδιω­τι­κούς Παι­δι­κούς Σταθ­μούς. Κλεί­νουν οι Δημο­τι­κοί Παι­δι­κοί Σταθμοί που εξυ­πη­ρε­τούν τον κόσμο, που οι Παι­δι­κοί Σταθμοί μας είναι εξει­δι­κευ­μέ­νοι και είναι ό,τι καλύ­τερο υπάρχει και πάνε στους Ιδιω­τι­κούς Παι­δι­κούς Σταθ­μούς. Πόσο θα κοστί­σουν οι Ιδιω­τι­κοί Παι­δι­κοί Σταθμοί; Πολύ ακριβά και πάλι θα πλη­ρώ­σει ο Δημότης. Αν δε κλεί­σουν οι Δημο­τι­κοί που υπάρ­χουν σε ορι­σμένα σημεία, τα οποία μπορεί να μην είναι κερ­δο­φόρα για τους Ιδιώτες τότε αντι­λαμ­βά­νε­στε το κοι­νω­νικό πρό­βλημα που δημιουρ­γεί­ται. Εμείς παλέ­ψαμε και κατα­φέ­ραμε να υπάρχει μια παρά­ταση των ΕΣΠΑ μέχρι το 2028, γιατί θα το είχαν λήξει και πολλοί Παι­δι­κοί Σταθμοί θα έκλει­ναν.

Έχουμε το πρό­βλημα στους εργα­ζό­με­νους που λέμε Πρα­σί­νου. Έχετε δει να υπάρ­χουν το τελευ­ταίο διά­στημα, εδώ και 12, 13 χρόνια κηπου­ροί; Δεν μπο­ρούμε να κάνουμε προ­σλή­ψεις. Ποιο είναι το ζήτημα; Η ΚΕΔΕ πρέπει να απαι­τή­σει και εμείς το απαι­τούμε και από την κυβέρ­νηση, να απε­λευ­θε­ρω­θούν οι ειδι­κό­τη­τες αυτές και να μπορούν οι Δήμοι να κάνουν μόνιμες προ­σλή­ψεις σύμφωνα με την οικο­νο­μική τους δυνα­τό­τητα. Δεν τους δίνει όμως αυτό το δικαί­ωμα η κυβέρ­νηση.

Όπως προ­α­νέ­φερα ομως δεν διεκ­δι­κεί και η ΚΕΔΕ. Η ΚΕΔΕ εάν την παρα­κο­λου­θή­σατε και εάν ήσασταν στο Συνέ­δριο της, εγώ είχα πει χαρα­κτη­ρι­στικά ότι η Τοπική Αυτο­διοί­κηση από τους Υπουρ­γούς πήρε 0+0=0. Τους έδωσε 35,00 € αύξηση για τους δημο­τι­κούς συμ­βού­λους και τους έλεγαν πώς θα κάνουν εκλογές την άλλη 3ετία, τα άλλα 3,5 χρόνια. Μα, για να κάνουν εκλογές θα πρέπει να δώσουν όμως παροχές και στους πολίτες που σήμερα δεν μπορούν να τις δώσουν γιατί δεν έχουν προ­σω­πικό.

Και τι κάνουν κάποιοι; Κάνουν ένα πιο έξυπνο κόλπο. Προ­χω­ρούν σε Ανα­πτυ­ξια­κές Επι­χει­ρή­σεις, οι οποίες είναι δώρο του προη­γού­με­νου υπουρ­γού της κυβέρ­νη­σης, του κ. Θεο­δω­ρι­κά­κου. Οι Ανα­πτυ­ξια­κές, σε λίγο χρονικό διά­στημα θα είναι όπως ήταν οι παλιές Δημο­τι­κές Επι­χει­ρή­σεις, το «μαύρο χρήμα» της Αυτο­διοί­κη­σης. Αυτή είναι η κατά­σταση. Χωρίς προ­κή­ρυξη, χωρίς ΑΣΕΠ, με λιγό­τερα χρήματα οι εργα­ζό­με­νοι, κοι­νω­νι­κός αυτο­μα­τι­σμός και δύσκο­λες κατα­στά­σεις για τους εργα­ζό­με­νους.

Βέβαια, λένε οι Δήμαρ­χοι, εμείς δεν έχουμε κανένα ζήτημα. Την Ανα­πτυ­ξιακή δεν την διοι­κούμε εμείς. Θα τη διοι­κή­σει, λέει, ο Διευ­θύ­νων Σύμ­βου­λος. Ο Διευ­θύ­νων Σύμ­βου­λος θα παίρνει 3.500 €. Και θα έρχεται ο Διευ­θύ­νων Σύμ­βου­λος, που θα τον έχουν ορίσει βέβαια οι Δήμαρ­χοι, μεταξύ τους, κάποιοι δήμαρ­χοι, έξυπνα που δεν ανα­κα­τεύ­ο­νται και θα διοι­κεία μία Ανα­πτυ­ξιακή, την οποία θα πλη­ρώ­νουν οι Δημότες. Και τι θα γίνεται μετά; Θα έρχεται σε εμάς, να υπο­γρά­φουν οι εργα­ζό­με­νοί μας, να ανα­λαμ­βά­νουν την ευθύνη και να περνάνε ΕΔΕ για δια­φθορά. Ε, αυτό δεν είναι απο­δε­κτό.

Προ­σπα­θούμε σε πολλές περι­πτώ­σεις και με αγω­νι­στι­κές δράσεις, αλλά και με δικα­στή­ρια, μην περά­σουν οι Ανα­πτυ­ξια­κές. Έχετε ξαναδεί Ανα­πτυ­ξιακή, λέω παρά­δειγμα, να είναι στην Κοζάνη και να κάνει συνε­ται­ρι­σμό με το Φάληρο; Ανα­πτυ­ξιακή εται­ρεία για να πάρει προ­σω­πικό; Παρα­δείγ­ματα σας λέω. Τι Ανα­πτυ­ξια­κές είναι αυτές που προ­σπα­θούν να φτιά­ξουν; Και αυτές βέβαια δεν λύνουν το πρό­βλημα στην Αυτο­διοί­κηση.

Για μας το πρό­βλημα λύνεται μόνο με προ­σλή­ψεις μόνιμου προ­σω­πι­κού. Ξεκα­θα­ρί­σαμε στην ΚΕΔΕ ότι εμείς την ώρα που θα κλεί­σετε τους Δήμους για να διεκ­δι­κή­σετε για τους πολίτες σας πράγ­ματα, για την Τοπική Αυτο­διοί­κηση, εμείς θα ακο­λου­θή­σουμε. Όσο εσείς το έχετε δει, άλλο τόσο και εμείς το έχουμε δει. Όταν έρχο­νται οι Υπουρ­γοί μιλάνε τρεις Αιρετοί και μετά το από­γευμα τους μαντρώ­νουν στις παρα­τά­ξεις και περνάει άλλο ένα συνέ­δριο χωρίς απο­τέ­λε­σμα. Μιλάω για την ΚΕΔΕ

ΔΗΜΟΣΙΟΓΡΑΦΟΣ: Είπατε ότι είχατε και κάποιες επαφές και ότι και τώρα αντι­με­τω­πί­ζουμε πολλά προ­βλή­ματα στο Δήμο της Ρόδου. Τις σας μετέ­φε­ραν; Ποια έχετε υπόψη σας;

Ν. ΤΡΑΚΑΣ: Τα προ­βλή­ματα είναι χαρα­κτη­ρι­στικά. Όταν δεν έχεις προ­σω­πικό και έχουν πάει πέντε αρμο­διό­τη­τες σε έναν υπάλ­ληλο, πως θα προ­λά­βει ο υπάλ­λη­λος να εξυ­πη­ρε­τή­σει την κοι­νω­νία; Την κοι­νω­νία δεν την ενδια­φέ­ρει όταν πηγαί­νει στο Δήμο, να της λες ότι εγώ δεν έχω προ­σω­πικό. Θέλει λύσεις. Θέλει πραγ­μα­τική βοήθεια.

Η κυβέρ­νηση έχει αφήσει τους Δήμους χωρίς προ­σω­πικό. Όχι κάνο­ντας απο­λύ­σεις. Με ένα άλλο… κόλπο. Αφή­νο­ντας τους να συντα­ξιο­δο­τη­θούν χωρίς να ανα­πλη­ρώ­νει τα κενά. Έχουμε παι­δα­γω­γούς στο 55% – 60% που είναι 60 χρονών πια. Μεγα­λώ­σανε. Εάν δεν έρθει «νέο αίμα» στους Παι­δι­κούς Σταθ­μούς, παρά­δειγμα δίνω, θα μπο­ρούμε να εξυ­πη­ρε­τή­σουμε τα παιδιά μας; Έχουμε τα ΕΣΠΑ, έχουμε νέους ανθρώ­πους. 10 χρόνια, 11 χρόνια, 14 χρόνια.

Δεν πρέπει κάποια στιγμή να μονι­μο­ποι­η­θούν; Να μπο­ρέ­σουμε να εξυ­πη­ρε­τή­σουμε τη δια­δι­κα­σία; Έχουμε εργα­ζό­με­νους που φεύγουν στη σύνταξη. Αν δείτε τώρα τους Δήμους, το 2025 μας φεύγουν συνεχώς εργα­ζό­με­νοι. Αυτοί δεν αντι­κα­θί­στα­νται ποτέ. Άρα λοιπόν έρχο­νται και λένε, εμείς δεν απο­λύ­ουμε κανέναν, απλά δεν έχουμε κόσμο, δεν μπο­ρούμε να εξυ­πη­ρε­τή­σουμε και είναι πολύ εύκολο να το δώσουμε σε έναν ιδιώτη που εδώ μπορεί – λέω παρά­δειγμα – ο ιδιώτης να είναι στην πόλη της Ρόδου – δεν λέω για τη Ρόδο, λέω παρά­δειγμα τη Ρόδο- αλλά στα χωριά και στα δύσκολα σημεία δεν θα υπάρχει. Θα πάνε οι εργα­ζό­με­νοι στα δύσκολα σημεία και η πόλη θα είναι καθαρή με τέσ­σε­ρις και πέντε φορές παρα­πάνω χρήματα, που θα έρθει να πλη­ρώ­σει ο δημότης

Τα χρήματα εδώ, δεν είναι των Αιρετών, είναι των πολιτών. Αυτό που έχει ουσια­στικά παρα­τη­ρη­θεί είναι ότι ο ιδιώτης λέει «εγώ είμαι πιο φτηνός…». Δεν είναι σε καμία περί­πτωση. Απα­ξιώ­νουν σκόπιμα τον μηχα­νο­λο­γικό εξο­πλι­σμό και το προ­σω­πικό για να εκχω­ρή­σουν σε ιδιώτες Υπη­ρε­σίες και Αρμο­διό­τη­τες των Δήμων. Θα κατα­ντή­σουμε στη χώρα να διοικεί μια μαφία, όπως διοικεί τα σκου­πί­δια στην Ιταλία η μαφία.

Η μαφία έχει τα σκου­πί­δια. Άρα θα έχουμε τους ιδιώτες, θα απει­λούν τους Αιρε­τούς… Εγώ, λέω τώρα, δεν ξέρω και πόσο απει­λού­νται όταν θα εκχω­ρούν με εκα­τομ­μύ­ρια τις Υπη­ρε­σίες των Ο.Τ.Α. που έχουν σήμερα Δημόσιο και Κοι­νω­νικό χαρα­κτήρα και από εκεί και πέρα η κοι­νω­νία θα πλη­ρώ­νει. Ε, η κοι­νω­νία δεν έχει άλλο να πλη­ρώ­σει. Πρέπει να το κατα­λά­βουν αυτό.

Η κοι­νω­νία περι­μέ­νει όχι τα χαρ­τζι­λί­κια που μας δίνει η Κυβέρ­νηση και τα επι­δο­μα­τά­κια των 100 και των 200 ευρώ. Η κοι­νω­νία περι­μέ­νει να ζήσει. Η κοι­νω­νία περι­μέ­νει να υπάρ­χουν πραγ­μα­τι­κές αυξή­σεις σε αυτή τη χώρα, να υπάρχει αξιο­πρέ­πεια και η χώρα απαιτεί να μεγα­λώ­σει τα παιδιά της και αυτή, όπως τα μεγα­λώ­νουν και άλλοι.

Και όλα αυτά τα επι­κοι­νω­νιακά τρικ που ακούμε για τις περι­βό­η­τες αυξή­σεις που έχουν δώσει, δηλαδή μετά από 14 χρόνια έδωσαν αυξή­σεις των 35 ευρώ στους εργα­ζό­με­νους, όταν τα είδη πρώτης ανάγκης, τα καύσιμα, τα ενοίκια έχουν πάει στα ύψη, είναι απλά κοροϊ­δία. Στη Ρόδο για να νοι­κιά­σει ένας ένα σπίτι και να έρθει ένας σήμερα καθη­γη­τής ωρο­μί­σθιος θα πρέπει να πλη­ρώ­σει 500 ή 600 ευρώ ενοίκιο. Όταν ο μισθός του είναι 800 ευρώ. Θα έρθει άραγε; Η απά­ντηση είναι όχι.

Όταν τα παιδιά μας τα σπου­δά­ζουμε με πολύ κόπο και περνάνε στο Πανε­πι­στή­μιο, είναι από τέλος Σεπτεμ­βρίου μέχρι το Μάιο. Γιατί μετά πρέπει να φύγουν, γιατί εδώ στα νησιά νοι­κιά­ζο­νται τα σπίτια στους του­ρί­στες. Πόσο το ενοίκιο; 500 ευρώ. Και πού θα σπου­δά­σει το παιδί; Πώς θα σπου­δά­σουμε τα παιδιά μας; Με τι δια­δι­κα­σία θα γίνει;

Η Κυβέρ­νηση στα ενοίκια, αλλά στους φοι­τη­τές -γιατί είναι κομμάτι μας- τι ακριβώς θα κάνει; Δυστυ­χώς δεν θα κάνει τίποτα και δεν κάνει τίποτα.

Γι’ αυτό πρέπει να ξεση­κω­θούμε όλοι, όχι συντε­χνιακά. Θα πρέπει να απαι­τή­σουμε. Και αυτή είναι η Π.Ο.Ε.-Ο.Τ.Α. Εμείς έχουμε τις δια­φο­ρές μας, θα έχουμε κι ένα Συνέ­δριο με δια­φο­ρε­τι­κές προ­τά­σεις, με δια­φο­ρε­τι­κές απόψεις αλλά όμως η ενότητά μας είναι ότι σε αυτά που λέμε, τα πιστεύ­ουμε όλοι μας και θα δώσουμε τη μάχη.

Δεν είναι δυνατόν αυτή τη στιγμή να βγαί­νουν και να σου λένε ότι έχεις πάρει αυξή­σεις. Είναι απί­στευτο, είναι απα­ρά­δε­κτο.

Οι κατα­σχέ­σεις των σπιτιών ξεκι­νούν ξανά, με πολύ γρή­γο­ρες δια­δι­κα­σίες. Χάνο­νται σπίτια στη χώρα και αυτό το βλέ­πουμε όλοι μας, όλοι οι Έλληνες. Το βλέ­πουμε. Τα παιδιά δεν μπο­ρούμε να τα ζήσουμε, οι υπο­χρε­ώ­σεις είναι μεγάλες. Στους συντα­ξιού­χους έχουν κόψει τη σύνταξη, του δίνουν ένα επι­δο­μα­τάκι των 30 και 40 ευρώ, για να τον κοροϊ­δέ­ψουν. Αλλά εδώ πέρα αυξά­νο­νται τα φάρμακα.

Εδώ είμαστε. Σε αυτή τη χώρα ζούμε. Ο κόσμος δεν μπορεί να ζήσει. Δεν μπορεί να πλη­ρώ­σει το ρεύμα του που έχει πάει στα ύψη. Άρα, είναι υπο­χρέ­ωση και για εμάς, στην Τοπική Αυτο­διοί­κηση κι αυτά θα συζη­τή­σουμε στο 51ο Συνέ­δριό μας και βάζο­ντας και τα ζητή­ματα και στο Τρι­το­βάθ­μιο όργανο μας, ότι από το επόμενο διά­στημα ήρθε η ώρα της αντε­πί­θε­σης.

Αντε­πί­θε­σης όχι για εμάς, αντε­πί­θεση για την κοι­νω­νία, αντε­πί­θεση για τα παιδιά μας, αντε­πί­θεση για τους συντα­ξιού­χους που επί 40 χρόνια δού­λευαν στην οικο­δομή, στο μαγαζί τους, ή οπου­δή­ποτε, ήρθαν τους έκοψαν τις συντά­ξεις, τους άφησαν πια σε μεγάλη ηλικία ακόμη και χωρίς υπο­στή­ριξη δημο­σίου Νοσο­κο­μείου.

Μας λένε ότι θα πηγαί­νουμε ιδιω­τικά στο δημόσιο Νοσο­κο­μείο και θα πλη­ρώ­νουμε παρα­πάνω χρήματα για να υπάρ­χουν χει­ρουρ­γεία; Αυτή είναι η δια­δι­κα­σία της χώρας μας; Ότι σήμερα ένας άνθρω­πος που θέλει να χει­ρουρ­γη­θεί, γιατί δεν προ­σλαμ­βά­νουν κόσμο, θα πηγαί­νει ιδιω­τικά το από­γευμα και θα πλη­ρώ­νει για να κάνει χει­ρουρ­γείο; Αυτό για εμάς είναι ό,τι χει­ρό­τερο υπάρχει. Αυτό θα ακού­σουμε για να είμαστε ευχα­ρι­στη­μέ­νοι;

Και νομίζω ότι έχει έρθει η ώρα, όχι νομίζω, είμαστε σίγου­ροι ότι έχει έρθει η ώρα και αυτά θα είναι τα ζητή­ματα μας στο 51ο Συνέ­δριο.

ΔΗΜΟΣΙΟΓΡΑΦΟΣ: Και αυξά­νε­ται ο πλη­θυ­σμός που μένει στο νησί, σε τρεις μήνες έρχο­νται 100.000. Από 180.000 που μένουν στο νησί, πάει στις 280.000 και αυξά­νο­νται οι ανάγκες και το προ­σω­πικό του Δήμου είναι το ίδιο, δεν αυξά­νε­ται. Έχουμε κι αυτό το πρό­βλημα εμείς στους του­ρι­στι­κούς Δήμους.

Ν. ΤΡΑΚΑΣ: Στους του­ρι­στι­κούς Δήμους έχετε πολλά προ­βλή­ματα και τα έχουμε συζη­τή­σει. Είναι το προ­σω­πικό και είναι και οι συν­θή­κες εργα­σίας. Στους του­ρι­στι­κούς Δήμους και σε κλει­στές κοι­νω­νίες τα πράγ­ματα είναι χει­ρό­τερα. Οι εργα­ζό­με­νοι παλεύ­ουν να υπε­ρα­σπι­στούν το δημόσιο και κοι­νω­νικό χαρα­κτήρα της Τοπικής Αυτο­διοί­κη­σης σε έναν τόπο που είναι όλοι γνωστοί.

Όταν εμείς από τις μεγάλες πόλεις αγω­νι­ζό­μα­στε μια φορά, οι εργα­ζό­με­νοι των νησιών και της Περι­φέ­ρειας αγω­νί­ζο­νται χίλιες με πολλούς κιν­δύ­νους και με πολλές απειλές. Γιατί καμία φορά όταν σηκώνει ανά­στημα ένας εργα­ζό­με­νος, μπορεί να τον μετα­κι­νή­σουν σε μια άλλη Υπη­ρε­σία που μπορεί να σημαί­νει και δύο ώρες δρόμο. Γνω­ρί­ζουμε και τις απειλές και τους εκβια­σμούς.

Όμως οι εργα­ζό­με­νοι στην Αυτο­διοί­κηση αντι­στέ­κο­νται, δίνουν μάχη, προ­χω­ράνε και είμαστε όλοι μαζί για να δώσουμε τη μάχη και για την κοι­νω­νία.