Οκτώ χρόνια από την τραγωδία της Μarfin: Οι αδικαίωτοι νεκροί και οι ασύλληπτοι δολοφόνοι

Συ­μπλη­ρώ­νο­νται σή­με­ρα 8 χρό­νια από την τρα­γω­δία της Μarfin, από το με­ση­μέ­ρι της 5η Μαϊου του 2010 που έχα­σαν την ζωή τους  η Αγ­γε­λι­κή Πα­πα­θα­να­σο­πού­λου, 32 ετών (έγκυος 4 μηνών), ο Επα­μει­νών­δας Τσά­κα­λης, 36 ετών και η Πα­ρα­σκευή Ζού­λια, 35 ετών.

Οκτώ χρό­νια, οι νε­κροί της οδού Στα­δί­ου μέ­νουν αδι­καί­ω­τοι, οι δο­λο­φό­νοι τους πα­ρα­μέ­νουν ασύλ­λη­πτοι, η έρευ­να είναι στο σκο­τά­δι, όποια κυ­βέρ­νη­ση κι αν πέ­ρα­σε από τότε, όποια δι­κα­στι­κή εξου­σία κι αν ανέ­λα­βε να εξι­χνιά­σει την υπό­θε­ση.

Το χρο­νι­κό

Την 5η Μαϊου του 2010 γι­νό­ταν ένα ιδιαί­τε­ρα μα­ζι­κό συλ­λα­λη­τή­ριο στο κέ­ντρο της Αθή­νας ενά­ντια στα οι­κο­νο­μι­κά μέτρα για την υπο­γρα­φή δα­νεια­κής σύμ­βα­σης, που είχε εξαγ­γεί­λει η κυ­βέρ­νη­ση Πα­παν­δρέ­ου. Είχε προ­κη­ρυ­χθεί γε­νι­κή απερ­γία από την ΓΣΣΕ και ο όγκος της κύ­ριας δια­δή­λω­σης υπο­λο­γί­στη­κε στις πε­ρί­που 150.000 κό­σμου.

Η ει­ρη­νι­κή δια­δή­λω­ση δια­κό­πη­κε από επει­σό­δια στο ύψος της Κλαυθ­μώ­νος. Άγνω­στοι με κου­κού­λες, πλα­γί­ως του όγκου της πο­ρεί­ας, έρι­ξαν βόμ­βες μο­λό­τοφ στο βι­βλιο­πω­λείο Ιανός και στο κα­τά­στη­μα της τρά­πε­ζας Marfin, το οποίο ήταν κλει­δω­μέ­νο με απο­τέ­λε­σμα οι ερ­γα­ζό­με­νοι που βρί­σκο­νταν μέσα να μην μπο­ρούν να δια­φύ­γουν, ούτε και να ανέ­βουν στην τα­ρά­τσα που ήταν επί­σης κλει­δω­μέ­νη. Η τρά­πε­ζα τυ­λί­χτη­κε στις φλό­γες, ενώ από την άλλη πλευ­ρά της Στα­δί­ου οι δυ­νά­μεις των ΜΑΤ έρι­χναν δα­κρυ­γό­να.

Οι ανα­θυ­μιά­σεις ανά­γκα­σαν τους ερ­γα­ζό­με­νους της τρά­πε­ζας να βγουν στα μικρά μπαλ­κό­νια, χωρίς όμως να μπο­ρούν να δια­φύ­γουν από το κλει­δω­μέ­νο κτί­ριο. Όταν εμ­φα­νί­στη­καν τα οχή­μα­τα της Πυ­ρο­σβε­στι­κής, ο κύ­ριος όγκος της πο­ρεί­ας ανέ­βη­κε στο αρι­στε­ρό πε­ζο­δρό­μιο της Στα­δί­ου για να διευ­κο­λύ­νει την διέ­λευ­ση, ενώ φώ­να­ζε κατά των κου­κου­λο­φό­ρων προ­σπα­θώ­ντας να τους εμπο­δί­σει, πράγ­μα που κα­τέ­στη αδύ­να­το λόγω της απο­πνι­κτι­κής ατμό­σφαι­ρας που δη­μιουρ­γή­θη­κε από τους κα­πνούς και τα δα­κρυ­γό­να.

Οι δια­δη­λω­τές κα­τά­φε­ραν να με­τα­κι­νη­θούν προς το Σύ­νταγ­μα. Με πα­ρέμ­βα­ση της Πυ­ρο­σβε­στι­κής η φωτιά έσβη­σε, αλλά ήταν αργά για τους τρεις ερ­γα­ζό­με­νους, που ανα­σύρ­θη­καν νε­κροί από ασφυ­ξία.

Οι επό­με­νες ημέ­ρες

Η Στα­δί­ου μύ­ρι­ζε κα­μέ­νο για πολύ καιρό έπει­τα. Στο ση­μείο το­πο­θε­τού­σαν κάθε μέρα λου­λού­δια για τους νε­κρούς ερ­γα­ζό­με­νους, ενώ ξε­κί­νη­σε ένα γαϊ­τα­νά­κι ευ­θυ­νών που αφο­ρού­σε συλ­λή­βδην τον κόσμο του αντιε­ξου­σια­στι­κού χώρου και της Αρι­στε­ράς.

Αυ­το­μά­τως εντά­θη­κε η κα­τα­στο­λή στα Εξάρ­χεια, ενώ αυ­ξή­θη­καν οι προ­σα­γω­γές γε­νι­κών «υπό­πτων», χωρίς στοι­χεία, που έμοια­ζαν με τις πε­ρι­γρα­φές των μαρ­τύ­ρων: Ήταν άντρες και… φο­ρού­σαν μαύρα ρούχα.

Ο αντιε­ξου­σια­στι­κός χώρος δια­χώ­ρι­σε την θέση του τις αμέ­σως επό­με­νες ημέ­ρες, δη­μο­σιεύ­ο­ντας μία προ­κή­ρυ­ξη ενά­ντια στην «εξου­σία της βίας» και κα­τα­δι­κά­ζο­ντας το τρα­γι­κό συμ­βάν.

Η δίκη και οι κα­τα­δί­κες

Η δι­κα­στι­κή δια­δι­κα­σία κι­νή­θη­κε δύο ημέ­ρες πριν από την πρώτη επέ­τειο του εμπρη­σμού της Marfin, όταν έφτα­σε στα χέρια της αστυ­νο­μί­ας μία… ανώ­νυ­μη επι­στο­λή που κα­το­νό­μα­ζε τρεις αν­θρώ­που για τα γε­γο­νό­τα της Κε­ρα­τέ­ας (Κε­ρα­τα­έα, όπως είχε γρα­φτεί) και ανέ­φε­ρε ότι είναι υπεύ­θυ­νοι για τον εμπρη­σμό της τρά­πε­ζας. Η ίδια επι­στο­λή ανα­φέ­ρει τα ονό­μα­τά τους, τα στοι­χεία των ταυ­το­τή­των τους, τα κι­νη­τά τους τη­λέ­φω­να και τους αριθ­μούς κυ­κλο­φο­ρί­ας των οχη­μά­των τους.

Η αστυ­νο­μι­κή έρευ­να έχει κενά, αφού δεν έγινε καμία δια­δι­κα­σία ελέγ­χου της επι­στο­λής ανα­ζη­τώ­ντας τον απο­στο­λέα μέσω δα­χτυ­λι­κών απο­τυ­πω­μά­των κλπ. Ωστό­σο, οι έρευ­νες κι­νή­θη­καν για τον εντο­πι­σμό των φε­ρό­με­νων ως δρα­στών.

Σε μία από­πει­ρα να υπάρ­ξουν ένο­χοι, οδη­γή­θη­καν σε δίκες δύο άντρες. Ο Θε­ό­δω­ρος Σίψας, 34 ετών, κα­τη­γο­ρή­θη­κε για  «αν­θρω­πο­κτο­νί­ας εκ προ­θέ­σε­ως τε­λε­σθεί­σας σε ήρεμη ψυ­χι­κή κα­τά­στα­ση, κατά συ­ναυ­τουρ­γία και κατά συρ­ροή τε­τε­λε­σμέ­νης και εν απο­πεί­ρα, της εκρή­ξε­ως εκ της οποί­ας επήλ­θε θά­να­τος και κίν­δυ­νος για αν­θρώ­πους και ξένα πράγ­μα­τα, της κα­τα­σκευ­ής και κα­το­χής εκρη­κτι­κής βόμ­βας και της απρό­κλη­της φθο­ράς ξένης πε­ριου­σί­ας διά εκρή­ξε­ως από πρό­σω­πο που είχε κα­λυμ­μέ­να τα χα­ρα­κτη­ρι­στι­κά του προ­σώ­που του».

Στο δι­κα­στή­ριο δή­λω­σε πως «πήγα να βοη­θή­σω και τώρα με κα­τη­γο­ρούν για ένα έγκλη­μα που δεν έχω κάνει και μά­λι­στα τόσο βαρύ».

Ο δεύ­τε­ρος, ο Παύ­λος Αντρέ­εβ, δή­λω­σε στο δι­κα­στή­ριο ότι εύ­χε­ται πραγ­μα­τι­κά να βρε­θούν οι ένο­χοι για τον εμπρη­σμό.

Οι δύο κα­τη­γο­ρού­με­νοι αθω­ώ­θη­καν ομό­φω­να από την έδρα στην δίκη που ολο­κλη­ρώ­θη­κε τον Οκτώ­βριο του 2016.

Ωστό­σο, κα­τα­δι­κα­στι­κές απο­φά­σεις υπήρ­ξαν και αφο­ρού­σαν  στον διευ­θύ­νο­ντα σύμ­βου­λος της Marfin, τον υπεύ­θυ­νος ασφα­λεί­ας του κτι­ρί­ου και τη διευ­θύ­ντρια του κα­τα­στή­μα­τος για φόνο εξ αμε­λεί­ας τριών υπαλ­λή­λων, τις σω­μα­τι­κές βλά­βες άλλων 21 υπαλ­λή­λων και για πα­ρα­λεί­ψεις στα μέτρα πυ­ρα­σφά­λειας και στην εκ­παί­δευ­ση του προ­σω­πι­κού. Κα­τα­δι­κά­στη­καν σε ποι­νές φυ­λά­κι­σης, οι δύο πρώ­τοι 22 ετών και η διευ­θύ­ντρια του κα­τα­στή­μα­τος πέντε ετών και ενός μήνα.

Όπως έγινε εκ των υστέ­ρων γνω­στό, οι υπάλ­λη­λοι βρί­σκο­νταν στο κτί­ριο την ημέρα της απερ­γί­ας υπό τον φόβο της από­λυ­σής τους.

Οι συγ­γε­νείς των θυ­μά­των κι­νή­θη­καν νο­μι­κά κατά της τρά­πε­ζας και πέ­τυ­χαν απο­ζη­μιώ­σεις ύψους 1,1 εκατ. ευρώ στους συγ­γε­νείς του ενός θύ­μα­τος και  και 720.000 ευρώ στους υπαλ­λή­λους που εγκλω­βί­στη­καν στο κτί­ριο.

Το αφή­γη­μα στον πο­λι­τι­κό λόγο

Η Marfin δεν έπαψε ποτέ να χρη­σι­μο­ποιεί­ται ως αντε­πι­χεί­ρη­μα στον δη­μό­σιο λόγο. Ακο­λου­θεί συ­νή­θως κα­ταγ­γε­λί­ες ενά­ντια στην αστυ­νο­μι­κή βία ή, ακόμα, και την ίδια την δο­λο­φο­νία του Παύ­λου Φύσσα, η οποία είχε χα­ρα­κτη­ρι­στεί από τον Αντώ­νη Σα­μα­ρά ως «αντί­στοι­χη της Marfin».

Η ίδια η θε­ω­ρία της βίας που ξε­κι­νά­ει από τα δύο άκρα του πο­λι­τι­κού φά­σμα­τος χτί­στη­κε ακρι­βώς πάνω στην δο­λο­φο­νι­κή ενέρ­γεια στην υπό­θε­ση της Μarfin, με απο­τέ­λε­σμα στο έγκλη­μα να απο­δο­θούν έως και συλ­λο­γι­κές ευ­θύ­νες από με­ρί­δα του πο­λι­τι­κού κό­σμου.

Η ουσία, όμως, είναι μία όποιοι κι αν είναι οι δο­λο­φό­νοι. Τρεις νέοι άν­θρω­ποι σκο­τώ­θη­καν στα γρα­φεία τους. Είτε επει­δή η τρά­πε­ζα τους ανά­γκα­σε να ερ­γα­στούν, είτε γιατί το ήθε­λαν αυτό που έγινε και είναι απα­ρά­γρα­πτο, ήταν μια δο­λο­φο­νι­κή επί­θε­ση από κου­κου­λο­φό­ρους με μο­λό­τοφ «ει­δι­κής κα­τα­σκευ­ής».

Κι ότι αυτοί οι θρα­σύ­δει­λοι δο­λο­φό­νοι κυ­κλο­φο­ρούν ανά­με­σά τους.

Πηγή in.gr