«Μαστίγιο και καρότο» με τον κίνδυνο εκπτώσεως λόγω οφειλών του Μιχάλη Κορδίνα

Σε εξίσωση για δυνα­τούς λύτες εξε­λίσ­σε­ται στην δημο­τική αρχή αλλά και στην Απο­κε­ντρω­μένη Διοί­κηση Αιγαίου η δια­χεί­ριση των οφειλών του δημο­τι­κού συμ­βού­λου και πρώην δημάρ­χου του πρώην δήμου Πετα­λου­δών κ. Μιχάλη Κορδίνα που τον έχουν φέρει αντι­μέ­τωπο με το ενδε­χό­μενο έκπτω­σής του από το αξίωμα.

Το δημο­τικό συμ­βού­λιο (βλέπε άλλες στήλες) ανέ­στειλε για να μελε­τή­σει περαι­τέρω το όλο ζήτημα ενώ προ­έ­κυψε από τον έλεγχο του αντι­δη­μάρ­χου επί των Οικο­νο­μι­κών κ. Κώστα Χαλκιά, δια­κε­κρι­μέ­νου δικη­γό­ρου, ότι δεν μπορεί να κινηθεί δια­δι­κα­σία εκπτώ­σεως για τον κ. Κορδίνα για τον κατα­λο­γι­σμό που του έχει γίνει για ανύ­παρ­κτο έλλειμμα!!!

Πιο συγκε­κρι­μένα στην υπ’ αριθμ. 849 (ΑΠ 65437/3-8-2023) εγκύ­κλιο για τη διε­νέρ­γεια των εκλογών στους ΟΤΑ περι­λαμ­βά­νε­ται εδάφιο στην δεύτερη παρά­γραφο της 66ης σελίδας που προ­βλέ­πει τα εξής:

«Ο κατα­λο­γι­σμός χρη­μα­τι­κού ποσού σε βάρος αιρετών από το Ελεγ­κτικό Συνέ­δριο ή από Οικο­νο­μι­κούς Επι­θε­ω­ρη­τές, δεν εμπί­πτει στην έννοια οφειλής, η μη πληρωμή ή η εκπρό­θε­σμη πληρωμή της οποίας συνε­πά­γε­ται την έκπτωση από το αξίωμα».

Η συγκε­κρι­μένη πρό­βλεψη ενσω­μα­τώ­θηκε μάλιστα στην εκλο­γική εγκύ­κλιο μετά από απόφαση του Συμ­βου­λίου της Επι­κρα­τείας για ad hoc υπόθεση του είδους.

Οπως απο­κα­λύ­πτει σήμερα η «δημο­κρα­τική» η υπ΄α­ριθμ. 2178/2002 απόφαση του Γ’ τμή­μα­τος του Συμ­βου­λίου της Επι­κρα­τείας προ­βλέ­πει ότι…

«Οι οφειλές που κατα­λο­γί­ζο­νται σε δημο­τικό ή κοι­νο­τικό άρχοντα λόγω της μη σύν­νο­μης άσκησης των καθη­κό­ντων του δεν εμπί­πτουν στην έννοια των οφειλών του άρθρου 48 ΔΚΚ, οι οποίες επι­σύ­ρουν αυτο­δι­καίως το διοι­κη­τικό μέτρο της έκπτω­σης/εφόσον ήθελε θεω­ρη­θεί ότι ο δημο­τι­κός ή κοι­νο­τι­κός άρχο­ντας, κατά την άσκηση των καθη­κό­ντων του, από δόλο ή βαρειά αμέλεια δια­χει­ρί­στηκε πλημ­με­λώς χρήματα σε βάρος του Δήμου ή της Κοι­νό­τη­τας πρέπει να διωχθεί πει­θαρ­χικά σύμφωνα με τα άρθρα 184 επ. ΔΚΚ, και εφόσον δια­πι­στω­θεί, με τις εγγυ­ή­σεις και τη δια­δι­κα­σία που προ­βλέ­πουν οι δια­τά­ξεις αυτές, ότι έχει πράγ­ματι δια­πρά­ξει αντί­στοιχα πει­θαρ­χικά παρα­πτώ­ματα, μπορεί να του επι­βλη­θούν οι πει­θαρ­χι­κές ποινές της αργίας ή της έκπτω­σης, εντός του πλαι­σίου που προσ­διο­ρί­ζε­ται από τη διάταξη του άρθρου 102 παρ. 4 του Συντάγ­μα­τος».

Ταυ­τό­χρονα όπως έγραψε η «δημο­κρα­τική» έχει ανα­κύ­ψει μείζον θέμα λογι­στι­κής φύσεως.

Πιο συγκε­κρι­μένα, ο κ. Κορ­δί­νας έχει κριθεί πανη­γυ­ρικά αθώος υπε­ξαί­ρε­σης και το ποσό που του είχε κατα­λο­γι­στεί από την υπό τον κ. Στάθη Κου­σουρνά δημο­τική αρχή κατόπιν εγγρά­φου της Οικο­νο­μι­κής Επι­θε­ώ­ρη­σης Κρήτης για έλλειμμα που είχε υπο­λο­γι­στεί στο ποσό των 296.399,31 ευρώ και δεν είχε κριθεί δικα­στι­κώς ως τότε δεν υφί­στα­ται.

Εχει προ­κύ­ψει χωρίς καμία αμφι­βο­λία ότι έλλειμμα δεν υφί­στα­ται παρά μόνο μετα­κί­νηση του συγκε­κρι­μέ­νου ποσού από έναν κωδικό σε άλλο και ως εκ τούτου δεν έχει υποστεί ισόποση ζημία ο πρώην Δήμος Πετα­λου­δών και κατ΄ε­πέ­κταση ο ενιαίος Δήμος Ρόδου μετά την εφαρ­μογή του Καλ­λι­κράτη.

Ως εκ τούτου, με δεδο­μένο ότι δεν υφί­στα­ται έλλειμμα και δεν έχει απο­τυ­πω­θεί πουθενά έλλειμμα στις οικο­νο­μι­κές κατα­στά­σεις του Δήμου Ρόδου δε νοείται να υφί­στα­ται ισόποση εγγραφή κατα­λο­γι­σμού γιατί αυτό­ματα προ­κα­λεί πλε­ό­να­σμα για αιτία που δεν υφί­στα­ται.

Κι ενώ έτσι έχουν τα πράγ­ματα κι ενώ ο κ. Κορ­δί­νας φαί­νε­ται να ξεπερνά τον σκόπελο και τον κίνδυνο εκπτώ­σεως λόγω του άδικου κατα­λο­γι­σμού προ­έ­κυψε το ακό­λουθο απίθανο:

Από τον έλεγχο των οικο­νο­μι­κών υπη­ρε­σιών του Δήμου Ρόδου έχει δια­πι­στω­θεί ότι το ύψος της οφειλής του είναι 750.198 ευρώ εκ των οποίων τα 406.808 και 333.449 ευρώ αφορούν τον παρά­νομο κατα­λο­γι­σμό.

Ποσό ύψους 9.941 ευρώ που υπερ­βαί­νει την βάση των 300 ευρώ που θέτει ο εκλο­γι­κός νόμος για έκπτωση αιρετού λόγω οφειλών φέρεται να αφορά τέλη ηλε­κτρο­δο­τού­με­νων χώρων, Τ.Α.Π. κλπ για τα οποία ο κ. Κορ­δί­νας ουδέ­ποτε ενη­με­ρώ­θηκε και ως εκ τούτου μένει να δια­πι­στω­θεί αν αυτά θα απο­τε­λέ­σουν την αφορμή για την έκδοση της δυσμε­νούς απο­φά­σεως.