Πυροτεχνήματα

Μετά την ανα­κοί­νωση της ημε­ρο­μη­νίας των εκλογών από τον πρω­θυ­πουργό για τις 21 Μαΐου ξεκι­νάει ένα ταξίδι περίπου πενήντα ημερών κυριο­λε­κτικά «στο άγνωστο» με βάρκα την ελπίδα. Τα ερω­τή­ματα  για την ακρί­βεια, Υγεία, Παιδεία, θα πετά­ξουν ως την πλατεία, αλλά δεν θα εξα­φα­νι­στούν όταν σβήσουν τα φώτα. Πόσους πολι­τι­κούς απα­σχο­λεί; Ελά­χι­στους, αν κρίνω από το ρεπερ­τό­ριο και τις παρα­στά­σεις που σερ­βί­ρουν το ασή­μα­ντο σαν σπου­δαίο, την απραξία σαν ιδιοφυή πράξη, την αμη­χα­νία σαν άποψη. Για την ώρα τοπο­θε­τούν «φράχτες», ώστε να απο­φύ­γουν διαρ­ροές ψηφο­φό­ρων. Σπίτια στο Σούνιο, την Πάρο ή την Τήνο, επι­χει­ρη­μα­τικά δάνεια, αβελ­τη­ρίες, λαθρο­χει­ρίες ή λάθη στε­λε­χών και ανθυ­πο­στε­λε­χών… Σκάν­δαλα και σκαν­δα­λά­κια δηλαδή, εντός ή εκτός εισα­γω­γι­κών, ικανά όμως να λει­τουρ­γή­σουν ως «φράχτης» απέ­να­ντι σε απο­σκιρ­τή­σεις ψηφο­φό­ρων. Πυρο­τε­χνή­ματα στον προ­ε­κλο­γικό ουρανό για να μαγέ­ψουν τους ιθα­γε­νείς. Δεν πτο­ού­νται οι θορυ­βο­ποιοί. Ακόμη και η συμ­με­τοχή στην πιο σκληρή αντι­πα­ρά­θεση είναι ρόλος και οι ρόλοι εναλ­λάσ­σο­νται. Παίζουν λοιπόν, παίζουν. Είναι σαν να σου λένε, κάτσε και κοίτα. Ακόμη κι αν δεν χει­ρο­κρο­τείς.