Εντείνεται ο ανταγωνισμός Ελλάδας και Τουρκίας στις ιχθυοκαλλιέργειες

Την πρώτη θέση στην παρα­γωγή λαβρα­κίου ιχθυο­καλ­λιέρ­γειας κατέχει πλέον η Τουρκία, αφή­νο­ντας στη δεύτερη θέση την Ελλάδα, ενώ διεκ­δι­κεί πλέον με αξιώ­σεις την πρωτιά και στην παρα­γωγή τσι­πού­ρας. Παράλ­ληλα, αυξάνει τη διείσ­δυσή της στις αγορές που δρα­στη­ριο­ποιού­νται και οι ελλη­νι­κές εται­ρείες, διπλα­σιά­ζο­ντας τη χρονιά που πέρασε τις εξα­γω­γές της προς το Ηνωμένο Βασί­λειο και τις ΗΠΑ. Το ρωσικό εμπάρ­γκο εξάλλου αξιο­ποι­ή­θηκε με τον καλύ­τερο δυνατό τρόπο από τους Τούρ­κους, καθώς, μετά τον απο­κλει­σμό των ελλη­νι­κών ψαριών, έμειναν οι μονα­δι­κοί προ­μη­θευ­τές αυτής της τερά­στιας αγοράς σε τσι­πούρα και λαβράκι.

Το μόνο παρή­γορο στοι­χείο είναι ότι σύμφωνα με τις πρώτες ενδεί­ξεις από την αγορά για το 2015, οι Τούρκοι παρα­γω­γοί επι­κε­ντρώ­νο­νται πλέον περισ­σό­τερο στην αύξηση των περι­θω­ρίων κέρδους και για τον λόγο αυτό δεν δια­θέ­τουν τα προ­ϊ­ό­ντα τους σε ιδιαι­τέ­ρως χαμηλές τιμές.

Σύμφωνα με την πλέον πρό­σφατη έκθεση του FAO Globefish (πρό­κει­ται για το παράρ­τημα του Οργα­νι­σμού Γεωρ­γίας και Τρο­φί­μων του ΟΗΕ που ασχο­λεί­ται με τα θέματα αλιείας) οι εισα­γω­γές ελλη­νι­κών ψαριών στο Ηνωμένο Βασί­λειο, κυρίως της τσι­πού­ρας, μειώ­θη­καν δρα­μα­τικά το 2014, ενώ την ίδια ώρα οι εισα­γω­γές από Τουρκία υπερ­δι­πλα­σιά­στη­καν. Ανάλογη ήταν η εξέλιξη στην αγορά των ΗΠΑ. Τα ελλη­νικά ψάρια συνε­χί­ζουν να έχουν την πρωτιά, όμως οι εισα­γω­γές από την Τουρκία επίσης υπερ­δι­πλα­σιά­στη­καν τη χρονιά που πέρασε, καθώς, όπως επι­ση­μαί­νουν Ελληνες επι­χει­ρη­μα­τίες του κλάδου, τα τουρ­κικά ψάρια μετα­φέ­ρο­νται με πολύ χαμη­λό­τερο κόστος στις ξένες αγορές.

Υπο­χώ­ρηση των ελλη­νι­κών ψαριών παρα­τη­ρή­θηκε και στην Ισπανία. Είναι χαρα­κτη­ρι­στικό ότι σύμφωνα με τα στοι­χεία της έκθεσης το μερίδιο των ελλη­νι­κών ψαριών (τσι­πούρα και λαβράκι) στην ισπα­νική αγορά ήταν 73% το 2012, για να μειωθεί δύο χρόνια μετά σε 54%. Τα τουρ­κικά ψάρια, από την άλλη, έχουν μερίδιο στην ισπα­νική αγορά περίπου 29% από μόλις 18% το 2012. Αυξα­νό­μενη εξάλλου ζήτηση για τα εισα­γό­μενα από την Τουρκία ψάρια, λόγω του γεγο­νό­τος ότι είναι φθη­νό­τερα, παρα­τη­ρή­θηκε και στη Γερ­μα­νία.

Λίγο καλύ­τερα ήταν τα πράγ­ματα για τα ελλη­νικά προ­ϊ­ό­ντα στην ιταλική αγορά που απο­τε­λεί και τη βασι­κό­τερη για τις ελλη­νι­κές εται­ρείες. Οι εξα­γω­γές ψαριών προς την Ιταλία το 2014 παρέ­μει­ναν στα ίδια επίπεδα με το 2013 και μάλιστα τα προ­ϊ­ό­ντα πωλή­θη­καν σε υψη­λό­τε­ρες τιμές.

Το μυστικό της επι­τυ­χίας για τον κλάδο της ιχθυο­καλ­λιέρ­γειας στη γείτονα συνί­στα­ται, σύμφωνα με την έκθεση του FAO Globefish σε δύο παρά­γο­ντες: πρώτον, οι κυριό­τε­ροι αντα­γω­νι­στές των τουρ­κι­κών εται­ρειών, οι ελλη­νι­κές βρί­σκο­νται, ως γνωστόν, είτε στο στάδιο της πτώ­χευ­σης είτε στο στάδιο της ανα­διάρ­θρω­σης των χρεών. Δεύ­τε­ρον, στις τουρ­κι­κές εται­ρείες ιχθυο­καλ­λιέρ­γειας, πέραν των σημα­ντι­κών επεν­δύ­σεων που έχουν πραγ­μα­το­ποι­η­θεί τα τελευ­ταία χρόνια, δίνο­νται και κρα­τι­κές επι­χο­ρη­γή­σεις. Το γεγονός αυτό επι­τρέ­πει τη διάθεση των ψαριών τουρ­κι­κής προ­έ­λευ­σης στις ξένες αγορές σε πολύ χαμη­λό­τε­ρες τιμές από τα ελλη­νικά. Οι εξαι­ρε­τικά αντα­γω­νι­στι­κές τιμές των τουρ­κι­κών ψαριών έχουν ιδιαί­τερα αρνη­τικό αντί­κτυπο για τα αντί­στοιχα ελλη­νικά, ειδικά στις ανα­δυό­με­νες αγορές.

Καθη­με­ρινή