Προτάσεις για αντισταθμιστικά της κατάργησης των μειωμένων συντελεστών ΦΠΑ μέτρα στο Νότιο Αιγαίο των Α. Ανανία, Ηλ. Γ. Ζωγραφίδη και Π. Κουνάκη

Ρόδος, 4.11.2017

Στην 11^η συνε­δρί­αση της 4^ης Νοεμ­βρίου 2017 του Περι­φε­ρεια­κού Συμ­βου­λίου Νοτίου Αιγαίου και στο πλαίσιο της συζή­τη­σης του πρώτου θέματος της ημε­ρή­σιας διά­τα­ξης με τίτλο «Ανάληψη πρω­το­βου­λιών εν όψει της επι­κεί­με­νης κατάρ­γη­σης των μειω­μέ­νων συντε­λε­στών Φ.Π.Α. στο σύνολο των νησιών του Αιγαίου», υπο­βάλ­λαμε τις προ­τά­σεις μας για επα­νεκ­κί­νηση της οικο­νο­μίας και συγκρά­τηση του πλη­θυ­σμού στα νησιά του Νοτίου Αιγαίου ως αντί­με­τρα στην κατάρ­γηση των μειω­μέ­νων συντε­λε­στών του Φ.Π.Α. στα νησιά της Περι­φέ­ρειας Νοτίου Αιγαίου.

Αφε­τη­ρία του όποιου πολι­τι­κού σχε­δια­σμού θα πρέπει να είναι η βαθιά και επε­ξερ­γα­σμένη γνώση των ιδιαι­τέ­ρων χαρα­κτη­ρι­στι­κών γνω­ρι­σμά­των της οικο­νο­μίας, της συγκοι­νω­νίας, της κοι­νω­νίας και γενι­κό­τερα της φυσιο­γνω­μίας κάθε νησιού ξεχω­ρι­στά. Π.χ. υπάρ­χουν νησιά, όπως η Κάλυ­μνος, όπου το κύμα της μετα­νά­στευ­σης είναι μεγάλο και πολλοί νέοι της Καλύ­μνου μη βρί­σκο­ντας εργασία εκεί μετα­να­στεύ­ουν. Υπάρ­χουν άλλα νησιά λιγο­στών μονίμων κατοί­κων, όπως π.χ. η Ανάφη, το Καστελ­λό­ριζο, το Μαράθι, η Ψέριμος, οι Αρκιοί ή ακόμη και η Μεγίστη, η Τήλος, η Χάλκη, η Αστυ­πά­λαια κλπ, όπου οι μόνιμοι κάτοι­κοι «φυλούν Θερ­μο­πύ­λες», κρα­τώ­ντας τα νησιά μας ζωντανά με την ελλη­νική σημαία ψηλά.

Στα νησιά αυτά μπορούν να θεσπι­σθούν μέτρα, που θα ωφε­λή­σουν και τις τοπικές οικο­νο­μίες, αλλά και τα ίδια τα δημόσια οικο­νο­μικά του Κράτους.

Πριν από την παρά­θεση συγκε­κρι­μέ­νων μέτρων δηλώ­νουμε ότι κατά την άποψή μας θα ήταν πολύ χρήσιμο και ωφέ­λι­μοτο φλέγον αυτό ζήτημα πριν την εισα­γωγή του στην ημε­ρή­σια διάταξη της συνε­δρί­α­σης του Περι­φε­ρεια­κού μας Συμ­βου­λίου, να είχε ήδη εισα­χθεί ως θέμα συζή­τη­σης στο Δημο­τικό Συμ­βού­λιου κάθε Δήμου / Νησιού της Περι­φέ­ρειάς μας, κατόπιν οι σχε­τι­κές απο­φά­σεις – γνώμες των Δημο­τι­κών αυτών Συμ­βου­λίων να δια­βι­βά­ζο­νταν στην Περι­φέ­ρειά μας και στο σύνολο των Περι­φε­ρεια­κών μας Συμ­βού­λων, ώστε να γίνει μία ολο­κλη­ρω­μένη συζή­τηση επί του θέματος, που θα ελάμ­βανε υπόψη της τις ανάγκες και τις γνώμες κάθε τοπικής κοι­νω­νίας. Ο πρώτος βαθμός αυτο­διοί­κη­σης είναι ακρο­γω­νιαίος λίθος της αυτο­διοί­κη­σης και η επι­κοι­νω­νία της Περι­φέ­ρειας με αυτόν πρέπει να είναι συνεχής, άμεση και δια­δρα­στική.

Μέτρο πρώτο :

Ενθάρ­ρυνση ενάρ­ξεως νέων επι­χει­ρή­σεων με μείωση πάσης φύσεως φορο­λο­γι­κών συντε­λε­στών κάτω του 50 % από αυτούς που ισχύουν σήμερα για τα πρώτα 3 έτη της λει­τουρ­γίας τους και μη κατα­βολή εργο­δο­τι­κών εισφο­ρών για τους εργα­ζο­μέ­νους που θα προ­σλαμ­βά­νουν για αντί­στοιχη χρονική περίοδο. Με τον τρόπο αυτό και η επι­χει­ρη­μα­τι­κό­τητα θα μπορεί να ανα­πτυ­χθεί και η ανεργία να κατα­πο­λε­μη­θεί και η τοπική κοι­νω­νία να τονωθεί και η συγκρά­τηση του πλη­θυ­σμού να επι­τευ­χθεί και το Κράτος να απο­κτή­σει νέα έσοδα τόσο από τον εργο­δότη επι­χει­ρη­μα­τία όσο και από τον εργα­ζό­μενο, οι οποίοι θα συνι­στούν πλέον νέους ενερ­γούς φορο­λο­γού­με­νους πολίτες, ενώ μέχρι τότε κάλ­λι­στα θα μπο­ρού­σαν να βρί­σκο­νται στην ανεργία λαμ­βά­νο­ντας επι­δο­τή­σεις ανερ­γίας ή απορίας και επι­βα­ρύ­νο­ντας, χωρίς καμία αντα­πό­δοση τα οικο­νο­μικά του κράτους.

Μέτρο δεύτερο :

Στην εποχή μας υπάρ­χουν πολλές εται­ρείες οι οποίες μπορεί μεν να έχουν την έδρα τους στην Αθήνα, αλλά δεν χρειά­ζε­ται οπωσ­δή­ποτε οι εργα­ζό­με­νοί τους να βρί­σκο­νται εκεί για να εργα­στούν, όπως π.χ. όλα τα τμήματα εξυ­πη­ρέ­τη­σης πελατών των εται­ρειών κινητής και στα­θε­ρής τηλε­φω­νίας, καθώς και τρα­πε­ζι­κών εται­ρειών και εται­ρειών καλω­δια­κής τηλε­ό­ρα­σης, οι εται­ρείες παροχής πλη­ρο­φο­ριών τηλε­φω­νι­κού κατα­λό­γου κλπ.

Όταν κάποιος από όποιο σημείο της Ελλη­νι­κής Επι­κρά­τειας καλεί αυτές τις εται­ρείες και επι­θυ­μεί για την επίλυση του προ­βλή­μα­τός του να συνο­μι­λή­σει με εκπρό­σωπό τους, αυτός ο εκπρό­σω­πος, εφ’ όσον έχει εκπαι­δευ­θεί κατάλ­ληλα, δεν χρειά­ζε­ται να βρί­σκε­ται οπωσ­δή­ποτε στην Αθήνα. Μπορεί να βρί­σκε­ται στη Μεγίστη, στην Ανάφη, στην Ηρα­κλειά, στην Τήλο, στους Αρκιούς, στη Σέριφο, στη Σύμη, στη Χάλκη, στην Κάρπαθο, στην Κάσο και σε οποιο­δή­ποτε άλλο μικρό νησία μας.

Η πρότασή μας, λοιπόν, είναι είτε να επι­δο­τη­θούν όσες επι­χει­ρή­σεις επι­λέ­ξουν μονί­μους κατοί­κους των νησιών μας (ορίστε εσείς τα νησιά, αλλά με προ­σε­κτικά κρι­τή­ρια κατόπιν μελέτης – την οποία δέον όπως μην ανα­θέ­σετε σε επι­τροπή, καθώς θα παρέλ­θουν 5 έτη, οπότε και θα οριστεί άλλη επι­τροπή για να επε­ξερ­γα­στεί τα ανύ­παρ­κτα ουσια­στικά πεπραγ­μένα της πρώτης) για εργα­ζο­μέ­νους είτε να απαλ­λα­γούν από την υπο­χρέ­ωση κατα­βο­λής εισφο­ρών για τα πρώτα 3 – 5 έτη. Θα μπο­ρού­σατε δε, να προ­χω­ρή­σετε και ένα βήμα παρα­πάνω μειώ­νο­ντας τη φορο­λο­γία στο μισθό των εργα­ζο­μέ­νων αυτών. Το μέτρο αυτό θα μπο­ρούσε αφ’ ενός μεν να εφα­ρομ­σθεί και σε κάθε μορφή και είδος επι­χεί­ρη­σης μπορεί να επι­τυ­χεί το παρα­γω­γικό της απο­τέ­λε­σμα με τηλε-εργασία και αφ’ ετέρου να επε­κτα­θεί σε ορεινά χωριά της ηπει­ρω­τι­κής ελλη­νι­κής μεθο­ρίου, που έχουν ερη­μώ­σει.

Μέτρο τρίτο :

Μειω­μέ­νος συντε­λε­στής ΦΠΑ στα ξενο­δο­χεία και κατα­λύ­ματα τα οποία δέχο­νται ατομικέςκρατήσειςέναντιτωνκρατήσεωνall inclusive, ώστε να δωθεί κίνητρο να επω­φε­λεί­ται η κοι­νω­νία περισ­σό­τερα.

Μέτρο τέταρτο :

Να εκπί­πτει από το φορο­λο­γη­τέο εισό­δημα το κόστος των εισι­τη­ρίων της δια­μο­νής και της σίτισης από και προς τα αστικά κέντρα (Αθήνα, Πει­ραίας, Θεσ­σα­λο­νίκη) από και προς τα μεγάλα νησιά της περι­φέ­ρειας είτε ως νομικά πρόσωπα είτε ως φυσικά, όπως επίσης και τα έξοδα συνοδών σε περι­πτώ­σεις ασθέ­νείας.