Δράκος Στέφανος: Σας παρουσιάζουμε τη μελέτη για τη «νέα» πλατεία στη Λίνδο!

Ολο­κλη­ρώ­θη­κε η Α’ Φάση της Με­λέ­της Εφαρ­μο­γής για την εκτέ­λε­ση του έργου: «Ανά­πλα­ση πλα­τεί­ας Λίν­δου», σε υλο­ποί­η­ση της δέ­σμευ­σης του Αντι­δη­μάρ­χου Πο­λι­τι­στι­κών Μνη­μεί­ων και Υπη­ρε­σί­ας Δό­μη­σης Δρα. Στέ­φα­νου Ι. Δρά­κου και σε αγα­στή συ­νερ­γα­σία με την ηγε­σία του Υπουρ­γεί­ου Πο­λι­τι­σμού για την πα­ράλ­λη­λη δια­μόρ­φω­ση της οδού που θα οδη­γεί στον ανελ­κυ­στή­ρα πλα­γιάς που θα το­πο­θε­τη­θεί στην Ακρό­πο­λη της Λίν­δου.

Η με­λέ­τη, αμέ­σως μετά τη λήξη της θε­ρι­νής/του­ρι­στι­κής πε­ριό­δου, θα τεθεί σε δια­βού­λευ­ση με τη Δη­μο­τι­κή Κοι­νό­τη­τα Λίν­δου, τους κα­τοί­κους και δρα­στη­ριο­ποιού­ντες στην εκεί πε­ριο­χή, αλλά και εν γένει σε δη­μό­σια δια­βού­λευ­ση με το σύ­νο­λο όσων επι­θυ­μούν να κα­τα­θέ­σουν τις από­ψεις, τις σκέ­ψεις και τις θέ­σεις τους. Οι προ­τά­σεις αυτές, θα έρ­θουν σε γνώση του Αντι­δη­μάρ­χου και της με­λε­τη­τι­κής ομά­δας, θα αξιο­λο­γη­θούν και θα εν­σω­μα­τω­θούν στην τε­λι­κή πρό­τα­ση που θα υπο­βλη­θεί για έγκρι­ση στην Εφο­ρεία Αρ­χαιο­τή­των Δω­δε­κα­νή­σου, στα αρ­μό­δια Όρ­γα­να του Υπουρ­γεί­ου Πο­λι­τι­σμού, στο Συμ­βού­λιο Αρ­χι­τε­κτο­νι­κής κ.α. Πρω­τύ­τε­ρα της εφαρ­μο­γής της με­λέ­της, θα εφαρ­μο­στούν λύ­σεις για ζη­τή­μα­τα όπως το κυ­κλο­φο­ρια­κό (κα­τευ­θύν­σεις οχη­μά­των, μο­νο­δρο­μή­σεις, στάση, στάθ­μευ­ση κ.α.).

Στην πρό­τα­ση για την «Ανά­πλα­ση της πλα­τεί­ας Λίν­δου», επι­λέ­γε­ται η δια­τή­ρη­ση του κε­ντρι­κού δέ­ντρου ως στοι­χεί­ου της σύν­θε­σης. Ο διά­δρο­μος κί­νη­σης των οχη­μά­των περνά βό­ρεια του δέ­ντρου, δη­μιουρ­γώ­ντας την αί­σθη­ση ‘’δύο μι­κρό­τε­ρων σε έκτα­ση πλα­τειών’’, ενώ στο τέλος του δια­δρό­μου, δια­μορ­φώ­νε­ται μία διεύ­ρυν­ση, ώστε να επι­τρέ­πει την προ­σω­ρι­νή στάθ­μευ­ση οχή­μα­τος χωρίς να πα­ρε­μπο­δί­ζε­ται η κυ­κλο­φο­ρία. Με αυτόν τον τρόπο, επι­τρέ­πε­ται και η στρο­φή των οχη­μά­των, αλλά και η προ­σέγ­γι­ση της ει­σό­δου του οι­κι­σμού από οχή­μα­τα έκτα­κτης ανά­γκης (ασθε­νο­φό­ρα, οχή­μα­τα πυ­ρό­σβε­σης).

Ο χώρος που βρί­σκε­ται ανά­με­σα στον προ­α­να­φε­ρό­με­νο διά­δρο­μο και στον τοίχο οριο­θέ­τη­σης του αρ­χαιο­λο­γι­κού χώρου στα νότια, απο­τε­λεί την ‘’πάνω πλα­τεία’’. Εκεί συ­νυ­πάρ­χουν το κε­ντρι­κό δέ­ντρο με την πυκνή σκιά, η οθω­μα­νι­κή κρήνη με τη συ­νε­χή κυ­κλο­φο­ρία νερού και τα νέα κα­θι­στι­κά. Πα­ράλ­λη­λα, βό­ρεια της οθω­μα­νι­κής κρή­νης και κατά μήκος του τει­χί­ου, προ­τεί­νε­ται η δια­μόρ­φω­ση οπών κυ­κλο­φο­ρί­ας νερού, ώστε να δια­μορ­φώ­νε­ται μία συν­θή­κη δρο­σι­σμού. Το νερό αυτό, μέσω αντλί­ας, θα ανα­κυ­κλώ­νε­ται και θα επα­να­χρη­σι­μο­ποιεί­ται. Ταυ­τό­χρο­να, γύρω από το δέ­ντρο ανα­πτύσ­σο­νται δύο σει­ρές κερ­κί­δων, ώστε να δια­μορ­φω­θεί ένας ευ­ρύ­τε­ρος χώρος στά­σης με θέα προς την πα­ρα­λία στα βό­ρεια και προς το κά­στρο στα ανα­το­λι­κά. Στα νότια του πλα­τώ­μα­τος υπάρ­χει μία κλί­μα­κα κα­θό­δου προς την υπό­λοι­πη πλα­τεία και τον οι­κι­σμό, όπως επί­σης και μία ράμπα που οδη­γεί πρώτα στον προ­τει­νό­με­νο χώρο πλη­ρο­φό­ρη­σης επι­σκε­πτών και έπει­τα στην υπό­λοι­πη πλα­τεία. Στο χα­μη­λό­τε­ρο επί­πε­δο, η ‘’κάτω πλα­τεία’’ είναι σχε­τι­κά επί­πε­δη και έχει δια­φο­ρά στάθ­μης από το ένα άκρο στο άλλο, ώστε να ικα­νο­ποιεί­ται και η ανά­γκη διευ­θέ­τη­σης των ομ­βρί­ων υδά­των. Βα­σι­κή επι­λο­γή για τον χώρο αυτό είναι να μην το­πο­θε­τη­θεί πε­ραι­τέ­ρω φύ­τευ­ση, πέρα από την υφι­στά­με­νη, για να μην εμπο­δί­ζε­ται η απε­ρί­σπα­στη θέα προς τη θά­λασ­σα και το κά­στρο. Προς αυτό το στόχο, οδη­γεί και η επι­λο­γή των φω­τι­στι­κών σω­μά­των χα­μη­λού ύψους. Πα­ράλ­λη­λα, με­τα­κι­νού­νται και τα καρ­το­τη­λέ­φω­να στα βό­ρεια της πλα­τεί­ας, ώστε να μην πα­ρε­μπο­δί­ζουν κι αυτά την απρό­σκο­πτη θέα. Δια­τη­ρεί­ται το υφι­στά­με­νο δέ­ντρο στα ανα­το­λι­κά του με­γά­λου κε­ντρι­κού δέ­ντρου και φυ­τεύ­ο­νται άλλα τέσ­σε­ρα στα δυ­τι­κά της πλα­τεί­ας. Επί­σης, επι­λέ­γε­ται η το­πο­θέ­τη­ση κα­θι­στι­κών στο βό­ρειο τμήμα, ώστε να συν­δυά­ζε­ται με την σκί­α­ση από τα δέ­ντρα. Το νότιο τμήμα επι­λέ­γε­ται να πα­ρα­μεί­νει ελεύ­θε­ρο για να επι­τρέ­πει την απρό­σκο­πτη θέα, τη συ­νε­χή κί­νη­ση και συ­γκέ­ντρω­ση κα­τοί­κων και επι­σκε­πτών. Μο­να­δι­κό στοι­χείο σκια­σμού σε αυτό το τμήμα της πλα­τεί­ας, είναι μία ξύ­λι­νη πέρ­γκο­λα σε συν­δυα­σμό με ένα επί­μη­κες κα­θι­στι­κό σώμα.

Η με­λέ­τη, θα πα­ρου­σια­στεί επί­ση­μα και ανα­λυ­τι­κά προ­τού τεθεί σε δη­μό­σια δια­βού­λευ­ση, αμέ­σως μετά τη λήξη της του­ρι­στι­κής πε­ριό­δου.

Δρά­κος ΣΤΕ­ΦΑ­ΝΟΣ του Ιω­άν­νη

Αντι­δή­μαρ­χος Πο­λι­τι­στι­κών Μνη­μεί­ων και Υπη­ρε­σί­ας Δό­μη­σης

Δρ Πο­λι­τι­κός Μη­χα­νι­κός ΑΠΘ

Υπο­ψή­φιος Δη­μο­τι­κός Σύμ­βου­λος

με την πα­ρά­τα­ξη του Αντώ­νη Β. Κα­μπου­ρά­κη «ΜΕ ΔΥ­ΝΑ­ΜΗ ΓΙΑ ΤΗ ΡΟΔΟ»