Στις 19 και 20 Σεπτεμβρίου θα συναντηθούν οι Ιατρικοί Σύλλογοι στη Ρόδο

• Θα συμ­με­τέ­χουν ο Πανελ­λή­νιος Ιατρι­κός Σύλ­λο­γος και 60 πρό­ε­δροι από όλη την Ελλάδα • Tο θέμα της Συνόδου θα είναι ‘Η πολι­τική Υγείας στα νησιά’ • Κατε­ρίνα Γαβαλά: «Χρεια­ζό­μα­στε μακρο­πρό­θε­σμη στρα­τη­γική για την Υγεία στα νησιά • Απο­δο­μεί­ται συστη­μα­τικά το δημόσιο σύστημα»

Στη Ρόδο και συγκε­κρι­μένα στο ξενο­δο­χείο ‘Ρόδος Παλάς’ θα πραγ­μα­το­ποι­η­θεί στις 19 και 20 Σεπτεμ­βρίου 2025, η Σύνοδος των προ­έ­δρων των Ιατρι­κών Συλ­λό­γων όλης της Ελλάδας. Ανα­μέ­νε­ται να συμ­με­τά­σχουν ο Πανελ­λή­νιος Ιατρι­κός Σύλ­λο­γος καθώς και 60 εκπρό­σω­ποι από τους Ιατρι­κούς Συλ­λό­γους της χώρας.

Σύμφωνα με την πρόεδρο του Ιατρι­κού Συλ­λό­γου της Κω, κα Κατε­ρίνα Γαβαλά, που μίλησε προς την ‘δ’ το θέμα της Συνόδου θα είναι ‘Η πολι­τική Υγείας στα νησιά’:

«Η Σύνοδος θα κληθεί να συζη­τή­σει ποια θα πρέπει να είναι η πολι­τική για την Υγεία στα νησιά μας, ποια πρέπει να είναι τα κίνητρα, πώς πρέπει να εφαρ­μο­στεί και τι πρέπει να αλλάξει προ­κει­μέ­νου οι νησιω­τι­κές περιο­χές να γίνουν πιο ελκυ­στικά για τους για­τρούς. Είναι μια σπου­δαία ευκαι­ρία ώστε η πραγ­μα­τι­κό­τητα στα Δωδε­κά­νησα –η οποία είναι πολύ χαρα­κτη­ρι­στική και άμεσα συν­δε­δε­μένη με τη νησιωτικότητα- και τους προ­βλη­μα­τι­σμούς που υπάρ­χουν γύρω από την Υγεία αλλά τα προ­βλή­ματα στην κάλυψη των δομών Υγείας που απο­τε­λούν για εμάς καθη­με­ρι­νό­τητα, να τεθούν στο τραπέζι του δια­λό­γου και να γίνουν όλοι κοι­νω­νοί του προ­βλή­μα­τος και της κατά­στα­σης, όλοι οι πρό­ε­δροι των Ιατρι­κών Συλ­λό­γων της Ελλάδας. Με αυτό τον τρόπο, θα μπο­ρέ­σουμε όλοι μαζί να βρούμε ποια θα είναι εκείνα τα κίνητρα, τα οποία θα δια­φο­ρο­ποι­ή­σουν την κατά­σταση στα νησιά μας και θα τα κάνουν πιο ελκυ­στικά για τους για­τρούς».

Είναι γεγονός πως το πρό­βλημα είναι υπαρκτό και οι δομές υγείας σε όλα τα νησιά, είναι αντι­μέ­τω­πες εδώ και πολλά χρόνια με την έλλειψη επαρ­κούς στε­λέ­χω­σης σε ιατρικό, νοση­λευ­τικό ακόμη και διοι­κη­τικό προ­σω­πικό. Να σημειω­θεί ότι έχει απο­στα­λεί πρό­σκληση προς τον υπουργό Υγείας, κ. Άδωνι Γεωρ­γιάδη για να παρα­στεί στη συνά­ντηση αλλά μέχρι στιγμής δεν έχει απα­ντή­σει.

Όπως υπο­γραμ­μί­ζει η κα Γαβαλά:

«Είναι πολύ σημα­ντικό, να δια­σφα­λί­σουμε μια ισότιμη υγειο­νο­μική κάλυψη. Αυτό θέλουμε, ως νησιώ­τες. Και για να μπο­ρέ­σουμε να το επι­τύ­χουμε αυτό θεω­ρούμε ότι πέρα από τις πολι­τι­κές ή κομ­μα­τι­κές δια­φο­ρο­ποι­ή­σεις που μπορεί να έχει ο κάθε πρό­ε­δρος ή κάθε ιατρι­κός σύλ­λο­γος, προέχει η κοι­νω­νία, ο πολίτης, ο ασθενής και βεβαίως η κάλυψη όλων των υγειο­νο­μι­κών αναγκών των συμπο­λι­τών μας. Προ­σω­πικά, κατα­θέτω μια αγωνία αλλά και την επιμονή μας, ως Ιατρι­κός Σύλ­λο­γος της Κω, για να ακου­στεί η φωνή της περι­φέ­ρειας, των ιατρι­κών συλ­λό­γων των νησιών έτσι ώστε να βρούμε περισ­σό­τε­ρες λύσεις. Δεν είναι η πρώτη φορά που το συζη­τάμε αυτό. Ως ιατρι­κοί σύλ­λο­γοι των νησιών, πριν από περίπου ενάμιση χρόνο είχαμε κατα­θέ­σει μια σειρά προ­τά­σεων, από τις οποίες κάποιες έγιναν απο­δε­κτές. Η αλήθεια όμως είναι ότι πρέπει να υπάρξει μια ολι­στική αντι­με­τώ­πιση των προ­βλη­μά­των της Υγείας στα νησιά μας, άρα συνο­λικά κίνητρα (επι­στη­μο­νικά, οικο­νο­μικά και διοι­κη­τικά)».

Όπως ανα­φέ­ρει η ίδια, υπάρ­χουν κάποιες αντι­φά­σεις στην χάραξη της εθνικής πολι­τι­κής απέ­να­ντι στην Υγεία. «Ενώ βλέ­πουμε να υπο­στη­ρί­ζο­νται κάποιες δομές –σε ό,τι αφορά στο κτη­ριακό κομμάτι- η υπο­στε­λέ­χωση, συνε­χί­ζει να κυριαρ­χεί. Αυτό είναι μια πραγ­μα­τι­κό­τητα και δεν μπορεί να αλλάξει μόνον με τις επι­σκέ­ψεις του υπουρ­γού. Πρέπει να βρεθούν ορι­στι­κές λύσεις. Το υπουρ­γείο και οι συναρ­μό­διοι στην κυβέρ­νηση, πρέπει να ενσκή­ψουν πάνω στα προ­βλή­ματα για να αλλάξει κάτι. Επί της ουσίας, συνε­χί­ζε­ται να υπάρχει υπο­στε­λέ­χωση στις δομές Υγείας. Αυτό που μπο­ρούμε να πούμε είναι ότι υπάρχει σίγουρα, μια απο­τύ­πωση επι­κοι­νω­νια­κής διά­θε­σης. Είναι ένα δεδο­μένο. Από εκεί και πέρα, νομίζω ότι χρεια­ζό­μα­στε μια στρα­τη­γική. Αυτό που προ­σω­πικά αισθά­νο­μαι ότι λείπει, είναι μια μακρο­πρό­θε­σμη στρα­τη­γική η οποία θα φέρει τα επι­θυ­μητά απο­τε­λέ­σματα. Έχω την αίσθηση ότι όλοι μας τρέ­χουμε πίσω από τα γεγο­νότα και προ­σπα­θούμε να καλύ­ψουμε τα κενά, όταν δημιουρ­γού­νται. Μα έχουμε να κάνουμε με έναν τόπο, ο οποίος απο­δο­μεί­ται από κάθε πλευρά. Βλέ­πουμε ότι και γενι­κό­τερα, το δημόσιο σύστημα, απο­δο­μεί­ται. Την ίδια ώρα, βλέ­πουμε ότι και το δημο­γρα­φικό, αρχίζει να λαμ­βά­νει δια­στά­σεις. Οι νέοι φεύγουν από τα νησιά, επι­λέ­γο­ντας να ζήσουν είτε σε μεγα­λύ­τε­ρες πόλεις, είτε στο εξω­τε­ρικό. Αυτό είναι μια πραγ­μα­τι­κό­τητα. Όλο αυτό, απο­τυ­πώ­νε­ται και σε ό,τι αφορά στις πολι­τι­κές της Υγείας. Συνεπώς, αν δεν δούμε ολι­στικά τη νησιω­τι­κό­τητα, αν δεν απο­φα­σί­σουμε ότι πρέπει να δώσουμε ζωή και πνοή στα νησιά μας, είναι πάρα πολύ δύσκολο να μπο­ρέ­σουμε να φέρουμε επι­στή­μο­νες –γιατί αυτό χρεια­ζό­μα­στε. Ολο­κλη­ρω­μέ­νους επι­στή­μο­νες στα νησιά μας. πώς θα τους προ­σελ­κύ­σουμε όταν οι κοι­νω­νίες μας, έχουν ζωή έξι ή οκτώ μήνες το καλο­καίρι σε τρελούς ρυθμούς, λόγω της του­ρι­στι­κής ανά­πτυ­ξης –αλλά χωρίς μια ολο­κλη­ρω­μένη στρα­τη­γική ανά­πτυ­ξης των τοπικών κοι­νω­νιών σε βάθος; Νομίζω ότι αυτό που λείπει, είναι γενι­κό­τερα μια στρα­τη­γική την οποία πρέπει να δούμε με σοβα­ρό­τητα και υπευ­θυ­νό­τητα τόσο σαν ιατρι­κοί σύλ­λο­γοι, όσο και η κυβέρ­νηση, κεντρικά».

Δυστυ­χώς, παρα­μέ­νουμε (ακόμη) στο ίδιο έργο… θεατές. Όπως έχουν δηλώσει επα­νει­λημ­μένα οι εκά­στοτε κυβερ­νή­σεις, γίνο­νται συνεχώς προ­κη­ρύ­ξεις αλλά δεν υπάρχει ενδια­φέ­ρον. Τα νησιά μας δεν είναι ελκυ­στικά για τους επι­στή­μο­νες, να έρθουν να στε­λε­χώ­σουν τις δομές Υγείας.

Οι τρεις άξονες για τα κίνητρα σε επι­στη­μο­νικό, οικο­νο­μικό και διοι­κη­τικό επίπεδο, είναι οι βασικοί που πρέπει να εξε­τα­στούν και να δοθούν λύσεις. «Θα πρέπει υπο­χρε­ω­τικά, να βρούμε τον τρόπο με τον οποίο να έχουμε μια σταθερή στε­λέ­χωση των νοσο­κο­μείων. Οι υγειο­νο­μι­κές μονάδες πρέπει να έχουν στα­θε­ρές βάσεις. Αυτή τη στιγμή βλέ­πουμε ότι ο σχε­δια­σμός προ­σα­να­το­λί­ζε­ται στο να μπορούν, οι ιδιώτες να μπαί­νουν στα νοσο­κο­μεία και αντί­στοιχα, οι νοσο­κο­μεια­κοί να μπορούν να βγαί­νουν έξω. Θα μπο­ρούσε να είναι ένα σύστημα πιο ελα­στικό το οποίο να είναι και λει­τουρ­γικό. Αλλά, εάν δεν υπάρχει μια σταθερή βάση, πάνω στην οποία θα μπορεί να στη­ρι­χθεί όλο αυτό, έχω την αίσθηση ότι είναι σα να βρι­σκό­μα­στε στα… σύννεφα. Ας μπούμε σε μια δια­δι­κα­σία να κατα­λά­βουμε, πώς θα δημιουρ­γή­σουμε έναν σταθερό άξονα και μετά να συζη­τή­σουμε για τα υπό­λοιπα. Η βασική στε­λέ­χωση των νοσο­κο­μείων θα πρέπει να είναι υπαρκτή και όχι να τ’ αφή­νουμε με προ­σω­πικό που θα είναι για έναν χρόνο και την επόμενη χρονιά, δεν θα ξέρουμε αν θα υπάρχει. δεν μπο­ρούμε να εξα­σφα­λί­σουμε την ποιό­τητα και τις παρε­χό­με­νες υπη­ρε­σίες στις δομές Υγείας με αυτό τον τρόπο».

Από εκεί και πέρα, μπαίνει και το θέμα των ασφαλών δια­κο­μι­δών. Όπως ανα­φέ­ρει η πρό­ε­δρος του Ιατρι­κού Συλ­λό­γου της Κω, δεν θα στα­μα­τή­σουν οι δια­κο­μι­δές από τα νησιά, γιατί πάντα θα υπάρ­χουν εξει­δι­κευ­μέ­νες υπη­ρε­σίες, τις οποίες, δεν δια­θέ­τουν τα νησιά μας.

«Θα πρέπει να είναι ασφα­λείς, να είναι άμεσες και χωρίς την πολύωρη ενα­σχό­ληση. Π.χ. θα μπο­ρού­σαν, τα νοσο­κο­μεία της Παρα­με­θο­ρίου, να υιο­θε­τη­θούν από κάποια μεγάλα, πανε­πι­στη­μιακά νοσο­κο­μεία στις μεγάλες πόλεις και να ξέρουμε ότι όταν συμβεί κάποιο σοβαρό περι­στα­τικό να υπάρχει συνερ­γα­σία –δηλαδή, κάποια σταθερή συνερ­γα­σία και να μην είναι ανα­γκα­σμέ­νοι οι γιατροί να ψάχνουν πού θα γίνει απο­δε­κτό ένα περι­στα­τικό ή να περι­μέ­νει το ΕΚΑΒ κ.λπ. Πρέπει να γίνεται κάτι με μεγα­λύ­τερο αυτο­μα­τι­σμό, ώστε να κάνει πολύ μικρό­τερο τον χρόνο από­κρι­σης στο πρό­βλημα του ασθε­νούς. Και από εκεί και πέρα, ψηφια­κές και­νο­το­μίες, τηλεϊ­α­τρική κ.ο.κ. Γενι­κό­τερα, λύσεις υπάρ­χουν, αρκεί να θέλουμε και να μπο­ρέ­σουμε να τις βρούμε» -όπως είπε χαρα­κτη­ρι­στικά η κα Γαβαλά.