Δημογραφικό: «Η Ελλάδα πεθαίνει» με μειωμένες γεννήσεις

• Οι συνε­χείς αυξή­σεις και η ακρί­βεια έχουν εκτο­ξεύ­σει το κόστος ζωής με απο­τέ­λε­σμα να μην θέλουν οι Έλληνες να κάνουν οικο­γέ­νεια • Στα­θε­ρές οι γεν­νή­σεις στην Ρόδο τα τελευ­ταία χρόνια – Δεν ξεπερ­νούν τα 1000 μωρά κάθε χρόνο!  • Πολλές οι παρά­με­τροι του προ­βλή­μα­τος – Τι λέει η κυβέρ­νηση

Μπορεί ο Έλον Μασκ να δηλώνει ότι ‘η Ελλάδα πεθαί­νει’ λόγω του δημο­γρα­φι­κού, αλλά οι αριθμοί δεί­χνουν ότι δεν κάνει λάθος.

Από την άλλη, το δημο­σί­ευμα των Financial Times ανα­φέ­ρει κατη­γο­ρη­μα­τικά ότι η Ελλάδα ανα­στέλ­λει τη λει­τουρ­γία περισ­σό­τε­ρων από 750 σχο­λείων για την νέα ακα­δη­μαϊκή χρονιά καθώς η βουτιά στις γεν­νή­σεις έχει μειώσει τον αριθμό των μαθητών.

Το κλεί­σιμο των σχο­λείων – το οποίο αντι­στοι­χεί σε πάνω από 5% των σχο­λείων – επε­κτεί­νε­ται πέρα από απο­μο­νω­μένα χωριά και νησιά, επη­ρε­ά­ζο­ντας και περιο­χές της Αττικής, ανα­φέ­ρουν οι FT.

Τα στοι­χεία του υπουρ­γείου Παι­δείας δεί­χνουν πτώση κατά 111.000 στον αριθμό των μαθητών της Α’ Δημο­τι­κού στη διάρ­κεια της τελευ­ταίας επτα­ε­τίας, ήτοι πτώση 19% από το 2018.

Ωστόσο, εξαί­ρεση απο­τε­λούν τα νησιά κοντά στην Τουρκία και οι παρα­με­θό­ριες περιο­χές, όπου τα σχολεία παρα­μέ­νουν ανοιχτά ακόμα και με μικρό αριθμό μαθητών.

Την ίδια ώρα, οι δημο­γρά­φοι τονί­ζουν ότι τα οικο­νο­μικά κίνητρα από μόνα τους δεν μπορούν να αντι­στρέ­ψουν την πτωτική τάση των γεν­νή­σεων.

Οι αιτίες της υπο­γεν­νη­τι­κό­τη­τας στην Ελλάδα είναι πολ­λα­πλές. Οι επι­στή­μο­νες ανα­φέ­ρουν ότι τα ζευ­γά­ρια προ­τι­μούν να καθυ­στε­ρή­σουν να πάρουν απόφαση για να κάνουν παιδιά -με κύριες αιτίες τα οικο­νο­μικά προ­βλή­ματα, την σταθερή εργασία, το κόστος ζωής- ενώ και πολλές γυναί­κες (μονο­γο­νεϊ­κές οικο­γέ­νειες) επίσης, απο­φα­σί­ζουν να τεκνο­ποι­ή­σουν αργό­τερα, όταν θα έχουν ολο­κλη­ρώ­σει τις σπουδές τους και θα έχουν εξα­σφα­λί­σει την επαγ­γελ­μα­τική τους στα­θε­ρό­τητα.

Στην Ρόδο δεν γεν­νιού­νται πάνω από 1000 μωρά το χρόνο!

Σύμφωνα με τα στοι­χεία του ληξιαρ­χείου του Δήμου Ρόδου μέχρι και το τέλος Αυγού­στου, κατα­γρά­φτη­καν 279 γεν­νή­σεις ενώ η ιδιω­τική κλινική κατέ­γραψε 416 γεν­νή­σεις.

Τα στοι­χεία μαρ­τυ­ρούν ότι τα τελευ­ταία τρία με τέσσερα χρόνια, στην Ρόδο οι γεν­νή­σεις δεν ξεπερ­νούν τα 1000 μωρά. Αυτός ο αριθμός ούτε αυξά­νε­ται, ούτε και μειώ­νε­ται, απο­δει­κνύ­ο­ντας ότι ακόμη και σε μια περιοχή όπου υπάρ­χουν πολλές θέσεις εργα­σίας και γενι­κό­τερα, θεω­ρεί­ται ότι το βιοτικό επίπεδο έχει καλύ­τερα δεδο­μένα σε σχέση με άλλες περιο­χές, τα ζευ­γά­ρια ΔΕΝ απο­φα­σί­ζουν να τεκνο­ποι­ή­σουν.

Το κόστος ζωής, η ακρί­βεια, οι μισθοί που παρα­μέ­νουν καθη­λω­μέ­νοι και η ανα­σφά­λεια είναι οι βασικοί παρά­γο­ντες που επι­κα­λού­νται τα ζευ­γά­ρια για να καθυ­στε­ρή­σουν να απο­κτή­σουν παιδιά.

Συνεπώς, ‘οι εποχές είναι δύσκολες’ για να κάνεις παιδιά και κυρίως να απο­φα­σί­σεις να κάνεις οικο­γέ­νεια και μάλιστα, παρα­πάνω από ένα παιδί.

Οι λύσεις για το δημο­γρα­φικό, δεν είναι απλές. Ωστόσο, θα πρέπει να είναι σχε­δια­σμού –βρα­χυ­πρό­θε­σμα. Οικο­νο­μική και θεσμική στήριξη των οικο­γε­νειών με φορο­λο­γικά και κοι­νω­νικά μέτρα. Πολι­τι­κές που συμ­φι­λιώ­νουν καριέρα και οικο­γέ­νεια, βοη­θώ­ντας το βάρος της ανα­τρο­φής παιδιών, μειώ­σεις στο κόστος ζωής, αυξή­σεις στους μισθούς και εξα­σφά­λιση στα­θε­ρό­τη­τας στην αγορά εργα­σίας και μια σειρά από μέτρα τα οποία πρέπει να τα δει η πολι­τεία, τόσο κεντρικά όσο και στις τοπικές κοι­νω­νίες.

Όπως ανέφερε και ο ίδιος ο πρω­θυ­πουρ­γός, κ. Κυριά­κος Μητσο­τά­κης:

«Οι αριθμοί αφη­γού­νται, βέβαια, μια ιστορία, χωρίς ωστόσο να απο­κα­λύ­πτουν όλες τις πτυχές της. Γιατί η δημο­γρα­φική πρό­κληση δεν συν­δέ­ε­ται μόνο με τις στα­τι­στι­κές, αλλά και με ανα­σφα­λείς εργα­ζό­με­νους, με νέα ζευ­γά­ρια δίχως σπίτι, αλλά και με μία νέα κουλ­τούρα για την οικο­γέ­νεια, που απλώ­νε­ται στις σύγ­χρο­νες δυτικές κοι­νω­νίες.

Με αυτά τα δεδο­μένα, η Πολι­τεία αντι­με­τώ­πισε το πρό­βλημα θεσμικά, συστή­νο­ντας το Υπουρ­γείο Κοι­νω­νι­κής Συνοχής και Οικο­γέ­νειας και χαρά­ζο­ντας αμέσως το Εθνικό Σχέδιο για το Δημο­γρα­φικό, μία στρα­τη­γική με ορί­ζο­ντα δεκα­ε­τίας, διαρ­θρω­μένη σε τέσ­σε­ρις βασι­κούς άξονες με δράσεις που ήδη έχουν δρο­μο­λο­γη­θεί.

Ο πρώτος είναι η στήριξη της οικο­γέ­νειας, με μέτρα όπως το επίδομα γέν­νη­σης που καθιε­ρώ­σαμε και το επίδομα τέκνων που αυξή­σαμε. Και ακόμα, με πιο πολλές θέσεις σε παι­δι­κούς σταθ­μούς, με φορο­λο­γι­κές ελα­φρύν­σεις όσων τεκνο­ποιούν, ευνοϊ­κές ρυθ­μί­σεις για τρί­τε­κνους και με τις πολι­τι­κές μας για τη στέγη που αγγί­ζουν τα 7 δισ. ευρώ.

Δεύ­τε­ρος πυλώνας του σχεδίου είναι η ενί­σχυση της απα­σχό­λη­σης, κάτι το οποίο υπη­ρε­τεί­ται τόσο με τη συνεχή δημιουρ­γία νέων θέσεων εργα­σίας όσο και με τη διευ­κό­λυνση των εργα­ζό­με­νων γονέων, με πρό­σθετα κίνητρα και με περισ­σό­τε­ρες γονικές άδειες.

Τρίτη βασική κατεύ­θυνση απο­τε­λεί η γόνιμη αξιο­ποί­ηση της τρίτης ηλικίας, ώστε το αυξα­νό­μενο προσ­δό­κιμο ζωής, μία τόσο θετική εξέλιξη, να γίνει από αδυ­να­μία, κοι­νω­νικό και οικο­νο­μικό πλε­ο­νέ­κτημα.

Και τέταρτη προ­τε­ραιό­τητα είναι η περι­φε­ρειακή ανά­πτυξη, με άλλα λόγια η δια­μόρ­φωση ευκαι­ριών για προκοπή και δημιουρ­γία οικο­γέ­νειας σε κάθε γωνιά της επι­κρά­τειας».

Θα δείξει σύντομα, εάν όλα αυτά θα μπο­ρέ­σουν να βοη­θή­σουν το σοβαρό αυτό ζήτημα, που λαμ­βά­νει ολοένα και μεγα­λύ­τε­ρες δια­στά­σεις για την ελλη­νική κοι­νω­νία.