Ποιοι κλάδοι έχουν τις περισσότερες ελλείψεις εργαζομένων

Νέα απει­λή λόγω των δη­μο­γρα­φι­κών εξε­λί­ξε­ων προ­βάλ­λει στην αγορά ερ­γα­σί­ας, με επι­πτώ­σεις όπως η αύ­ξη­ση των θέ­σε­ων απα­σχό­λη­σης που μέ­νουν κενές λόγω της μεί­ω­σης του ερ­γα­τι­κού δυ­να­μι­κού και της γή­ραν­σης του πλη­θυ­σμού.

Η στα­δια­κή μεί­ω­ση του δια­θέ­σι­μου ερ­γα­τι­κού δυ­να­μι­κού αλλά και η γή­ραν­ση του πλη­θυ­σμού, μαζί με την απο­χώ­ρη­ση με­γά­λου αριθ­μού ερ­γα­ζο­μέ­νων λόγω συ­ντα­ξιο­δό­τη­σης, πε­ριο­ρί­ζουν την προ­σφο­ρά ερ­γα­σί­ας, και σε ορι­σμέ­νους κλά­δους εξα­κο­λου­θούν να κα­τα­γρά­φο­νται δυ­σκο­λί­ες ακόμα και στη δια­τή­ρη­ση του προ­σω­πι­κού, πόσω δε μάλ­λον στην αύ­ξη­σή του.

Είναι εν­δει­κτι­κό ότι στο πρώτο τρί­μη­νο του 2026 κα­τα­γρά­φη­καν 52.231 κενές θέ­σεις ερ­γα­σί­ας, με πρώτο τον κλάδο του­ρι­σμού και εστί­α­σης, όπου κα­τα­γρά­φε­ται το 1/3 των ελ­λεί­ψε­ων (18.192 κενές θέ­σεις), και ακο­λου­θούν το χον­δρι­κό και λια­νι­κό εμπό­ριο, η δη­μό­σια διοί­κη­ση και άμυνα, η με­τα­ποί­η­ση και η υγεία.

Σύμ­φω­να με την επε­ξερ­γα­σία των στοι­χεί­ων της ΕΛ­ΣΤΑΤ, που πα­ρου­σιά­ζει σή­με­ρα το “Κ”, οι κενές θέ­σεις ερ­γα­σί­ας αυ­ξή­θη­καν από 32.850 το πρώτο τρί­μη­νο του 2023 σε 70.826 το αντί­στοι­χο τρί­μη­νο του 2024, ση­μειώ­νο­ντας αύ­ξη­ση κατά 115,6%. Η ιδιαί­τε­ρα υψηλή αυτή επί­δο­ση ακο­λου­θή­θη­κε από ση­μα­ντι­κή απο­κλι­μά­κω­ση το 2025, όταν οι κενές θέ­σεις δια­μορ­φώ­θη­καν στις 52.070 (-26,5%), ενώ το 2026 πα­ρέ­μει­ναν σχε­δόν αμε­τά­βλη­τες, φθά­νο­ντας τις 52.231 (+0,3%). Η εξέ­λι­ξη αυτή υπο­δη­λώ­νει ότι, μετά την έντο­νη αύ­ξη­ση του 2024, η αγορά ερ­γα­σί­ας ει­σήλ­θε σε φάση στα­θε­ρο­ποί­η­σης, δια­τη­ρώ­ντας ωστό­σο επί­πε­δα ζή­τη­σης προ­σω­πι­κού αι­σθη­τά υψη­λό­τε­ρα από εκεί­να του 2023 και πολύ υψη­λό­τε­ρα ένα­ντι προη­γού­με­νων ετών (π.χ. 12.570 κενά το πρώτο τρί­μη­νο του 2019).

Ελ­λεί­ψεις προ­σω­πι­κού σε ανά­λο­γα επί­πε­δα με αυτά του 2026 πα­ρα­τη­ρού­νται στο πρώτο τρί­μη­νο του 2009 (51.613 κενές θέ­σεις), όπου και τότε υπήρ­χε χα­μη­λή ανερ­γία. Σή­με­ρα στη χα­μη­λή ανερ­γία προ­στί­θε­ται και η συρ­ρί­κνω­ση του ερ­γα­τι­κού δυ­να­μι­κού αλλά και η γή­ραν­ση του πλη­θυ­σμού, που ση­μαί­νει ότι οι με­γά­λες ελ­λεί­ψεις σε προ­σω­πι­κό απο­κτούν μό­νι­μα χα­ρα­κτη­ρι­στι­κά στην αγορά ερ­γα­σί­ας.

Οι κλά­δοι με τις πε­ρισ­σό­τε­ρες κενές θέ­σεις ερ­γα­σί­ας για το α’ τρί­μη­νο στην πε­ρί­ο­δο 2023-2026 είναι οι εξής:

1. Του­ρι­σμός και Εστί­α­ση. Οι ανά­γκες προ­σω­πι­κού αυ­ξή­θη­καν από 7.466 θέ­σεις το 2023 σε 25.398 το 2024, πε­ριο­ρί­στη­καν στις 11.028 το 2025 και αυ­ξή­θη­καν εκ νέου στις 18.192 το 2026.

2. Χον­δρι­κό και Λια­νι­κό Εμπό­ριο. Οι κενές θέ­σεις αυ­ξή­θη­καν από 6.401 το 2023 σε 9.038 το 2024 και στη συ­νέ­χεια μειώ­θη­καν στις 8.541 το 2025 και στις 6.123 το 2026, πα­ρα­μέ­νο­ντας όμως σε ιδιαί­τε­ρα υψηλά επί­πε­δα.

3. Δη­μό­σια Διοί­κη­ση και Άμυνα. Πα­ρου­σί­α­σε έντο­νη αύ­ξη­ση των κενών θέ­σε­ων, από 2.099 το 2023 σε 6.624 το 2024. Το 2025 οι κενές θέ­σεις πε­ριο­ρί­στη­καν στις 5.309, ενώ το 2026 δια­μορ­φώ­θη­καν στις 5.389, γε­γο­νός που υπο­δη­λώ­νει στα­θε­ρά αυ­ξη­μέ­νες ανά­γκες στε­λέ­χω­σης στον δη­μό­σιο τομέα.

4. Με­τα­ποί­η­ση. Οι κενές θέ­σεις αυ­ξή­θη­καν ση­μα­ντι­κά το 2024 (6.280 ένα­ντι 3.710 το 2023), ενώ ακο­λού­θη­σε στα­δια­κή μεί­ω­ση στις 5.724 το 2025 και στις 3.984 το 2026.

5. Κα­τα­σκευ­ές. Κα­τέ­γρα­ψαν έντο­νη αύ­ξη­ση έως το 2024 (4.393 θέ­σεις), ακο­λου­θού­με­νη από υπο­χώ­ρη­ση στις 3.270 το 2025 και στις 2.611 το 2026, χωρίς όμως να επι­στρέ­ψουν στα επί­πε­δα του 2023.

6. Υγεία και Κοι­νω­νι­κή Μέ­ρι­μνα. Πα­ρου­σιά­ζει επί­σης δια­χρο­νι­κά υψηλή ζή­τη­ση προ­σω­πι­κού, με τις κενές θέ­σεις να αυ­ξά­νο­νται από 2.569 το 2023 σε 4.760 το 2024, σε 4.079 το 2025 και σε 3.976 το 2026.

7. Εκ­παί­δευ­ση. Οι κενές θέ­σεις, από μόλις 371 που ήταν το 2023, αυ­ξή­θη­καν σε 2.331 το 2024 και έφθα­σαν τις 2.483 το πρώτο τρί­μη­νο του 2026, που απο­τε­λεί την υψη­λό­τε­ρη τιμή της πε­ριό­δου.

Ιδιαί­τε­ρο εν­δια­φέ­ρον πα­ρου­σιά­ζουν οι Διοι­κη­τι­κές και Υπο­στη­ρι­κτι­κές Δρα­στη­ριό­τη­τες, στις οποί­ες οι κενές θέ­σεις σχε­δόν τρι­πλα­σιά­στη­καν με­τα­ξύ 2023 και 2025 (από 1.340 σε 3.527), πριν μειω­θούν στις 2.049 το 2026.

Ένας από τους κλά­δους που εμ­φα­νί­ζουν μεί­ω­ση στις κενές θέ­σεις είναι οι δρα­στη­ριό­τη­τες Ενη­μέ­ρω­σης και Επι­κοι­νω­νί­ας. Τα κενά απα­σχό­λη­σης μειώ­θη­καν από 2.219 το 2023 σε 852 το 2024 και 754 το 2025. Το 2026, με την εφαρ­μο­γή της νέας τα­ξι­νό­μη­σης, ο κλά­δος δια­χω­ρί­στη­κε σε δύο επι­μέ­ρους κα­τη­γο­ρί­ες (Δρα­στη­ριό­τη­τες έκ­δο­σης και Τη­λε­πι­κοι­νω­νί­ες/Πλη­ρο­φο­ρι­κή), οι οποί­ες συ­γκε­ντρώ­νουν συ­νο­λι­κά 342 κενές θέ­σεις.

Συ­νο­λι­κά, η πε­ρί­ο­δος 2023-2026 χα­ρα­κτη­ρί­ζε­ται από έντο­νη αύ­ξη­ση των κενών θέ­σε­ων ερ­γα­σί­ας το 2024 και στη συ­νέ­χεια από στα­θε­ρο­ποί­η­ση σε επί­πε­δα ση­μα­ντι­κά υψη­λό­τε­ρα από εκεί­να του 2023. Οι με­γα­λύ­τε­ρες ελ­λεί­ψεις προ­σω­πι­κού εξα­κο­λου­θούν να εντο­πί­ζο­νται στους κλά­δους του του­ρι­σμού και της εστί­α­σης, του εμπο­ρί­ου, της δη­μό­σιας διοί­κη­σης, της με­τα­ποί­η­σης, της υγεί­ας και των κα­τα­σκευών, γε­γο­νός που αντα­να­κλά τις διαρ­θρω­τι­κές ανά­γκες της ελ­λη­νι­κής οι­κο­νο­μί­ας για εξει­δι­κευ­μέ­νο και επο­χι­κό αν­θρώ­πι­νο δυ­να­μι­κό.

Ο ρόλος της ανερ­γί­ας 

Οι κενές θέ­σεις εξε­λίσ­σο­νται δια­χρο­νι­κά αντι­στρό­φως ανά­λο­γα με τους δεί­κτες ανερ­γί­ας και με το ερ­γα­τι­κό δυ­να­μι­κό. Από τις 15.367 κενές θέ­σεις ερ­γα­σί­ας που είχαν κα­τα­γρα­φεί στην αγορά ερ­γα­σί­ας το α’ τρί­μη­νο του 2015, με υψηλή ανερ­γία, σή­με­ρα (α’ τρί­μη­νο 2026) κα­τα­γρά­φο­νται 52.231 κενές θέ­σεις με χα­μη­λή ανερ­γία μεν (κάτω από 10%), αλλά και με συρ­ρί­κνω­ση του ερ­γα­τι­κού δυ­να­μι­κού.

Ου­σια­στι­κά, οι ερ­γα­ζό­με­νοι δεν επαρ­κούν για να κα­λύ­ψουν τις προ­σφε­ρό­με­νες θέ­σεις απα­σχό­λη­σης, καθώς το ερ­γα­τι­κό δυ­να­μι­κό μειώ­νε­ται, ένας ση­μα­ντι­κός πλη­θυ­σμός –κυ­ρί­ως γυ­ναί­κες– μένει εκτός αγο­ράς ερ­γα­σί­ας και οι με­γα­λύ­τε­ρης ηλι­κί­ας ερ­γα­ζό­με­νοι βγαί­νουν στη σύ­ντα­ξη, χωρίς επαρ­κή αντι­κα­τά­στα­ση από νε­οει­σερ­χό­με­νους ερ­γα­ζο­μέ­νους.

Ως απο­τέ­λε­σμα, οι επι­χει­ρή­σεις αντι­με­τω­πί­ζουν αυ­ξα­νό­με­νες δυ­σκο­λί­ες στην κά­λυ­ψη των δια­θέ­σι­μων θέ­σε­ων ερ­γα­σί­ας, ιδιαί­τε­ρα σε κλά­δους με υψηλή ζή­τη­ση, όπως ο του­ρι­σμός, το εμπό­ριο, η με­τα­ποί­η­ση, οι κα­τα­σκευ­ές και οι υπη­ρε­σί­ες υγεί­ας. Η εξέ­λι­ξη αυτή υπο­δη­λώ­νει ότι η έλ­λει­ψη ερ­γα­τι­κού δυ­να­μι­κού απο­τε­λεί πλέον έναν από τους ση­μα­ντι­κό­τε­ρους πε­ριο­ρι­στι­κούς πα­ρά­γο­ντες για την απα­σχό­λη­ση και την οι­κο­νο­μι­κή ανά­πτυ­ξη, κα­θι­στώ­ντας ανα­γκαί­ες πο­λι­τι­κές που ενι­σχύ­ουν τη συμ­με­το­χή στην αγορά ερ­γα­σί­ας, την ανα­βάθ­μι­ση των δε­ξιο­τή­των του αν­θρώ­πι­νου δυ­να­μι­κού και την κα­λύ­τε­ρη αντι­στοί­χι­ση της προ­σφο­ράς με τη ζή­τη­ση ερ­γα­σί­ας.

Πηγή: capital.gr