ΑΠΟΨΕΙΣ

Όταν ο νόμος χάνει την επαφή με τον ανθρωπο: Μια σκέψη για το μέλλον της Ρόδου

Αλέξανδρος Βελώνης
3 λεπτά ανάγνωση

Δεν επι­διώκω να εμπλακώ σε πολι­τι­κές αντι­πα­ρα­θέ­σεις. Ωστόσο, αισθά­νο­μαι την ανάγκη να εκφράσω έναν προ­βλη­μα­τι­σμό για την αυξα­νό­μενη τάση χρήσης του νόμου ως άκαμ­πτου

μηχα­νι­σμού τιμω­ρίας, χωρίς διάθεση κατα­νό­η­σης ή διά­κρι­σης. Μια τάση που μπορεί να έχει σοβαρές συνέ­πειες για το μέλλον της Ρόδου και την πολι­τι­στική της ταυ­τό­τητα.

Η Ρόδος είναι ένας τόπος με ιδιαί­τερο χαρα­κτήρα, όπου η φιλο­ξε­νία και η παρά­δοση συνυ­πάρ­χουν με την του­ρι­στική ανά­πτυξη. Οι χώροι που δημιουρ­γού­νται και συντη­ρού­νται από

ανθρώ­πους με όραμα και μεράκι απο­τε­λούν ζωντανά κύτταρα της τοπικής κοι­νω­νίας και συμ­βάλ­λουν καθο­ρι­στικά στην εικόνα του νησιού. Όταν όμως οι αρχές εφαρ­μό­ζουν τον νόμο με

μονα­δικό κρι­τή­ριο τη συμ­μόρ­φωση σε δια­δι­κα­στι­κούς κανόνες, χωρίς να αξιο­λο­γούν την πραγ­μα­τική προ­σφορά ενός χώρου, το απο­τέ­λε­σμα μπορεί να είναι η απώλεια πολύ­τι­μων σημείων

ανα­φο­ράς για την τοπική κοι­νω­νία.

Το παρά­δειγμα του Santa Marina είναι χαρα­κτη­ρι­στικό. Για χρόνια υπήρξε σημείο ανα­φο­ράς για όσους ανα­ζη­τού­σαν ποιο­τική δια­σκέ­δαση, με ιδιαί­τερη αισθη­τική και ατμό­σφαιρα που ανα­βάθ­μιζε

την περιοχή. Το σημείο αυτό, αν και τυπικά απο­τε­λούσε παραλία, είχε αισθη­τική αλλά όχι πραγ­μα­τική αξία ως χώρος κολύμ­βη­σης, λόγω της υπο­βάθ­μι­σης και της περι­βαλ­λο­ντι­κής κατά­στα­σης της περιο­χής. Παρ’ όλα αυτά, το Santa Marina έκλεισε με την αιτιο­λο­γία της κατά­λη­ψης ακτο­γραμ­μής.

Η απώλειά του άφησε ένα κενό, καθώς ο χώρος παρα­μέ­νει πλέον ανα­ξιο­ποί­η­τος και εγκα­τα­λε­λειμ­μέ­νος, ενώ την ίδια στιγμή στην ευρύ­τερη περιοχή έχουν πολ­λα­πλα­σια­στεί πρό­χειρα, θορυ­βώδη, παρά­νομα μπαρ, τα οποία απο­μα­κρύ­νουν κάθε ποιο­τικό του­ρι­σμό και υπο­βαθ­μί­ζουν περαι­τέρω την εικόνα του νησιού.

Η περί­πτωση του Tassos Beach είναι ακόμη πιο χαρα­κτη­ρι­στική. Πρό­κει­ται για μια οικο­γε­νειακή ταβέρνα που για δεκα­ε­τίες μετέ­τρεψε ένα παρα­με­λη­μένο τμήμα της παρα­λίας σε καθαρό,

περι­ποι­η­μένο και φιλό­ξενο χώρο. Το Tassos Beach δεν ήταν απλώς μια εμπο­ρική επι­χεί­ρηση, αλλά τόπος συνά­ντη­σης για ντό­πιους και επι­σκέ­πτες από όλο τον κόσμο, που γνώ­ρι­ζαν εκεί την

αυθε­ντική ελλη­νική φιλο­ξε­νία και την παρα­δο­σιακή κουζίνα. Είναι χαρα­κτη­ρι­στικό ότι προ­σω­πικά συνή­θιζα να φέρνω φίλους και συνερ­γά­τες από το εξω­τε­ρικό, ώστε να γνω­ρί­σουν μια αυθε­ντική,

ποιο­τική πλευρά του νησιού, πέρα από τα συνη­θι­σμένα του­ρι­στικά στε­ρε­ό­τυπα. Το κλεί­σιμό του, λόγω ζητη­μά­των αδειο­δό­τη­σης, δείχνει πώς η εφαρ­μογή του νόμου μπορεί να γίνεται με τρόπο

που αγνοεί την ουσία και την πραγ­μα­τική συμβολή τέτοιων χώρων.

Φυσικά, οι νόμοι και οι κανο­νι­σμοί υπάρ­χουν για καλούς λόγους, όπως η προ­στα­σία της δημό­σιας υγείας, του περι­βάλ­λο­ντος και της δίκαιης επι­χει­ρη­μα­τι­κής δρα­στη­ριό­τη­τας. Όμως, όταν

εφαρ­μό­ζο­νται χωρίς διά­κριση, ευε­λι­ξία και διάθεση αξιο­λό­γη­σης των πραγ­μα­τι­κών συν­θη­κών, δεν επι­τυγ­χά­νουν το σκοπό τους. Αντι­θέ­τως, οδηγούν σε απώλεια ποιο­τι­κών επι­λο­γών, υπο­βάθ­μιση

του του­ρι­στι­κού προ­ϊ­ό­ντος και απο­ξέ­νωση όσων επεν­δύ­ουν με ενδια­φέ­ρον για τον τόπο.

Η Ρόδος αξίζει μια διοί­κηση που να μπορεί να ανα­γνω­ρί­ζει τη διαφορά ανάμεσα σε όσους κατα­πα­τούν τον νόμο εις βάρος του κοινού συμ­φέ­ρο­ντος και σε όσους με προ­σω­πικό μόχθο,

συνέ­πεια και αγάπη για το νησί δημιουρ­γούν αξία για την τοπική κοι­νω­νία και τον ποιο­τικό του­ρι­σμό. Η αυστηρή, τιμω­ρη­τική προ­σέγ­γιση μπορεί να δείχνει απο­τε­λε­σμα­τική στα χαρτιά, αλλά

μακρο­πρό­θε­σμα ζημιώ­νει τον χαρα­κτήρα και την εικόνα της Ρόδου.

Επι­πλέον, η επίθεση σε επι­χει­ρή­σεις όπως αυτές δεν πλήττει μόνο τον πολι­τι­σμό και την εικόνα του νησιού, αλλά απο­τε­λεί άμεσο πλήγμα στην τοπική οικο­νο­μία. Οι χώροι αυτοί προ­σφέ­ρουν

θέσεις εργα­σίας, στη­ρί­ζουν τοπι­κούς προ­μη­θευ­τές, ψαράδες και μικρούς παρα­γω­γούς, δημιουρ­γώ­ντας μια αλυσίδα δρα­στη­ριο­τή­των που κρατά ζωντανή την οικο­νο­μία της Ρόδου. Η

διακοπή αυτής της αλυ­σί­δας έχει ως απο­τέ­λε­σμα μια αθόρυβη αλλά βαθιά κατα­στρο­φική επί­δραση στην τοπική κοι­νω­νία και την ευη­με­ρία της.

Γι’ αυτό είναι κρίσιμο να επα­νε­ξε­τά­σουμε πώς εφαρ­μό­ζο­νται οι κανόνες, ώστε το νομικό πλαίσιο να λει­τουρ­γεί ως εργα­λείο δικαιο­σύ­νης και ενί­σχυ­σης της ποιό­τη­τας, και όχι ως μηχα­νι­σμός που

τιμωρεί αδιά­κριτα και υπο­νο­μεύει την προ­σπά­θεια όσων εργά­ζο­νται για ένα καλύ­τερο, πιο αυθε­ντικό και βιώσιμο μέλλον για το νησί μας.

Η Ρόδος χρειά­ζε­ται μια διοί­κηση που να μπορεί να συν­δυά­ζει τη νομι­μό­τητα με την κατα­νό­ηση, ώστε να προ­στα­τεύ­ε­ται το περι­βάλ­λον και το κοινό συμ­φέ­ρον, χωρίς να χάνεται η αυθε­ντι­κό­τητα και η δυνα­μική της τοπικής οικο­νο­μίας. Μόνο έτσι μπορεί το νησί να δια­τη­ρή­σει τον ξεχω­ρι­στό του χαρα­κτήρα και να εξε­λίσ­σε­ται με τρόπο που σέβεται την ιστορία του και εξα­σφα­λί­ζει ένα βιώσιμο μέλλον.

Πώς σας φάνηκε το άρθρο;

Ένα πάτημα, χωρίς λογαριασμό. Μία ψήφος ανά συσκευή.

Σχολιασμός άρθρου

Προσθέστε ένα σχόλιο

Εμφανίζεται μετά από έγκριση · το e-mail δεν δημοσιεύεται0 / 2000

Τα σχόλια εκφράζουν τον σχολιαστή, όχι τη Δημοκρατική. Όροι σχολιασμού

Τα σχόλια εκφράζουν αποκλειστικά τον εκάστοτε σχολιαστή. Η Δημοκρατική δεν υιοθετεί αυτές τις απόψεις. Διατηρούμε το δικαίωμα να διαγράψουμε όποια σχόλια θεωρούμε προσβλητικά ή περιέχουν ύβρεις, χωρίς καμία προειδοποίηση. Χρήστες που δεν τηρούν τους όρους χρήσης αποκλείονται. Τα σχόλια δημοσιεύονται μετά από έγκριση· το e-mail δεν δημοσιεύεται.

Γίνετε ο πρώτος που θα σχολιάσει.