Με μέτρα κατά υπερτουρισμού το νέο ειδικό χωροταξικό – Σε πέντε τουριστικές περιοχές μοιράζεται η χώρα

Επι­βάλ­λε­ται ειδικό τέλος για ανα­πλά­σεις

Περιο­ρι­σμό της βρα­χυ­χρό­νιας μίσθω­σης ακι­νή­των σε κορε­σμέ­νες του­ρι­στικά περιο­χές και θέσπιση ειδικού τέλους για τη χρη­μα­το­δό­τηση ανα­πλά­σεων και υπο­δο­μών προ­τεί­νε­ται, μεταξύ άλλων, στο νέο Ειδικό Χωρο­τα­ξικό Πλαίσιο για τον Του­ρι­σμό (ΕΧΠ).

Το ΕΧΠ για τον Του­ρι­σμό τέθηκε χθες σε δημόσια δια­βού­λευση, συν­δυα­στικά με την Στρα­τη­γική Μελέτη Περι­βαλ­λο­ντι­κών Επι­πτώ­σεων (ΣΜΠΕ) αυτού, από την ηγεσία του υπουρ­γείου Περι­βάλ­λο­ντος, έπειτα από συνερ­γα­σία με το υπουρ­γείο Του­ρι­σμού, έως τις 15 Σεπτεμ­βρίου.

Βάσει αυτού η χώρα (1.034 Δημο­τι­κές Ενό­τη­τες ) χωρί­ζε­ται σε πέντε κατη­γο­ρίες περιο­χών με βάση τη χωρική διάρ­θρωση των του­ρι­στι­κών κατα­λυ­μά­των ως εξής:

Στην πρώτη (Α) υπό την ονο­μα­σία Περιο­χές Ελέγχου (υπερ ανα­πτυγ­μέ­νες) έχουν συμπε­ρι­λη­φθεί 18 Δημο­τι­κές Ενό­τη­τες (ΔΕ), στη Β, ανε­πτυγ­μέ­νες περιο­χές 84, στη Γ ανα­πτυσ­σό­με­νες περιο­χές 139, στη Δ περιο­χές με δυνα­τό­τη­τες ανά­πτυ­ξης 265 και στη Ε, μη ανε­πτυγ­μέ­νες περιο­χές 528 Δημο­τι­κές Ενό­τη­τες.

Για τις ΔΕ που περι­λαμ­βά­νο­νται στις κατη­γο­ρίες Α και Β προ­βλέ­πε­ται η εκπό­νηση μελετών εκτί­μη­σης του­ρι­στι­κής φέρου­σας ικα­νό­τη­τας από τον υπο­κεί­μενο σχε­δια­σμό (Τοπικά Πολε­ο­δο­μικά Σχέδια – ΤΠΣ) ενώ δεν συστή­νε­ται κάποια ορι­ζό­ντια απα­γό­ρευση στη δόμηση.

Για τις τρεις από τις κατη­γο­ρίες (Α, Β και Γ) προ­τεί­νε­ται η θέσπιση ειδικού τέλους υπέρ του Πρά­σι­νου Ταμείου, επί των δρα­στη­ριο­τή­των του του­ρι­σμού, συμπε­ρι­λαμ­βα­νο­μέ­νων των βρα­χυ­χρό­νιων μισθώ­σεων και των απλών ενοι­κια­ζό­με­νων δωμα­τίων, με σκοπό να χρη­σι­μο­ποι­η­θεί για τη χρη­μα­το­δό­τηση ανα­πλά­σεων και υπο­δο­μών που υπο­στη­ρί­ζουν τον του­ρι­σμό.

Τα συναρ­μό­δια υπουρ­γεία παρα­δέ­χο­νται μέσω του ΕΧΠ ότι «πολλοί του­ρι­στι­κοί προ­ο­ρι­σμοί στην Ελλάδα παρου­σιά­ζουν μη ικα­νο­ποι­η­τικό επίπεδο υπη­ρε­σιών με παράλ­ληλη απα­ξί­ωση σημα­ντι­κού ποσο­στού των του­ρι­στι­κών κατα­λυ­μά­των, παρά την επι­χει­ρού­μενη αργή αλλά σταθερή ποιο­τική ανα­βάθ­μιση του ξενο­δο­χεια­κού δυνα­μι­κού. Εντο­πί­ζο­νται επίσης ελλεί­ψεις στη γενική υποδομή και τις μετα­φο­ρές παρά την βελ­τί­ωση των τελευ­ταίων, καθώς και δυσλει­τουρ­γίες, όπως κυκλο­φο­ριακή συμ­φό­ρηση, έλλειψη χώρων στάθ­μευ­σης κ.λπ.».

Εκτι­μούν δε ότι η του­ρι­στική δρα­στη­ριό­τητα μακρο­πρό­θε­σμα θα διο­γκω­θεί ως οικο­νο­μικό, κοι­νω­νικό και πολι­τι­σμικό φαι­νό­μενο σε παγκό­σμιο επίπεδο.

Ανε­πτυγ­μέ­νες

Για τις κατη­γο­ρίες Α και Β το σε δια­βού­λευση ΕΧΠ προ­τεί­νει καθο­ρι­σμό περιο­ρι­σμών στον αριθμό των ακι­νή­των βρα­χυ­χρό­νιας μίσθω­σης και των απλών ενοι­κια­ζό­με­νων δωμα­τίων, ως ποσο­στού των κλινών των κύριων του­ρι­στι­κών κατα­λυ­μά­των.

Στις περιο­χές ελέγχου, δηλαδή τις υπερ ανα­πτυγ­μέ­νες περιο­χές περι­λαμ­βά­νο­νται η Δημο­τική Ενότητα (ΔΕ), Παρα­λίας, Περι­φε­ρεια­κής Ενό­τη­τας (ΠΕ) Πιερίας, Σκιάθος, ΔΕ Κερ­κυ­ραίων, ΔΕ Ζακυν­θίων, Αρκα­δίων και Λαγανά στην ΠΕ Ζακύν­θου, ΔΕ Ερμου­πό­λεως (Σύρος), οι ΔΕ Θήρας και Οίας (ΠΕ Θήρας), ΔΕ Κως (ΠΕ Κως), ΔΕ Μυκόνου, οι ΔΕ Αφάντου, Ιαλυσού και Καλ­λι­θέας στην ΠΕ Ρόδου, ΔΕ Τήνου, οι ΔΕ Μαλίων και Χερ­σο­νή­σου (ΠΕ Ηρά­κλειο Κρήτης) και Νέας Κυδω­νίας (ΠΕ Χανίων).

Στις κατευ­θύν­σεις της κατη­γο­ρίας Α ανα­φέ­ρο­νται μεταξύ άλλων η παροχή κινή­τρων για εκσυγ­χρο­νι­σμό υφι­στά­με­νων του­ρι­στι­κών κατα­λυ­μά­των (κύριων ή/και μη κύριων) με ανα­βάθ­μιση αυτών (4 ή 5 αστέρων), η μερική ή ολική από­συρση μη αξιό­λο­γων, απα­ξιω­μέ­νων ή εγκα­τα­λε­λειμ­μέ­νων κτιρίων και εγκα­τα­στά­σεων χρήσης του­ρι­σμού, η  ενί­σχυση των υπο­δο­μών που υπο­στη­ρί­ζουν την οργά­νωση των προ­ο­ρι­σμών (μετα­φο­ρι­κών, ψηφια­κών, λοιπών τεχνι­κών, περι­βαλ­λο­ντι­κών, πολι­τι­στι­κών, υγείας).

Επίσης, μέχρι τον καθο­ρι­σμό χρήσεων γης από εργα­λεία πολε­ο­δο­μι­κού σχε­δια­σμού πρώτου επι­πέ­δου, στις εκτός σχεδίου και εκτός ορίων οικι­σμών περιο­χές συστή­νε­ται ο περιο­ρι­σμός της δημιουρ­γίας νέων εγκα­τα­στά­σεων/χρήσεων μη συμ­βα­τών με την του­ρι­στική δρα­στη­ριό­τητα (ιδίως βιο­μη­χα­νι­κές/βιο­τε­χνι­κές εγκα­τα­στά­σεις, εγκα­τα­στά­σεις χον­δρι­κού εμπο­ρίου, κτίρια και γήπεδα απο­θή­κευ­σης, κτη­νο­τρο­φι­κές εγκα­τα­στά­σεις).

Στις περιο­χές της κατη­γο­ρίας Α η αρτιό­τητα του ακι­νή­του αυξά­νε­ται σε 16 στρέμ­ματα, ενώ επι­τρέ­πε­ται η κατα­σκευή νέων κατα­λυ­μά­των 4 και 5 αστέρων, το ίδιο και στην περί­πτωση επέ­κτα­σης υφι­στά­με­νου κατα­λύ­μα­τος.

Για τις ανα­πτυγ­μέ­νες περιο­χές μεταξύ άλλων προ­τεί­νε­ται η παροχή κινή­τρων για την ανά­πτυξη ειδικών μορφών του­ρι­σμού, η μετα­τροπή παρα­δο­σια­κών ή δια­τη­ρη­τέων κτιρίων σε ξενο­δο­χεια­κές μονάδες και η εκπό­νηση Σχεδίων Δια­χεί­ρι­σης Του­ρι­στι­κών Προ­ο­ρι­σμών. Το όριο αρτιό­τη­τας ορί­ζε­ται σε 12 στρέμ­ματα και επίσης μπορεί να γίνουν κατα­λύ­ματα 4 και 5 αστέρων.

Στις ανα­πτυγ­μέ­νες περιο­χές στις οποίες θα επι­χει­ρη­θεί να ελεγ­χθεί η βρα­χυ­χρό­νια μίσθωση εντάσ­σο­νται και ορι­σμέ­νες στην Αττική: ΔΕ Αθη­ναίων (Κεντρι­κός Τομέας Αθηνών) Μετα­μορ­φώ­σεως (Βορείου Τομέα) Αγίου Δημη­τρίου, Αλίμου, Γλυ­φά­δας, Μοσχά­του, Νέας Σμύρνης και Παλαιού Φαλήρου (Νοτίου Τομέα) Βου­λιαγ­μέ­νης, Νέας Μάκρης και Ανα­βύσ­σου (Ανα­το­λική Αττική)και οι ΔΕ Πει­ραιώς, Αγκι­στρίου, Αίγινας, Πόρου και Σπετσών.

Ανα­πτυσ­σό­με­νες

Για τις ανα­πτυσ­σό­με­νες περιο­χές προ­τεί­νε­ται η παροχή κινή­τρων για εκσυγ­χρο­νι­σμό υφι­στά­με­νων του­ρι­στι­κών κατα­λυ­μά­των (κύριων ή/και μη κύριων) με ανα­βάθ­μιση αυτών (3 ή 4 ή 5 αστέρων) και για την ανά­πτυξη ειδικών μορφών του­ρι­σμού και ειδικών του­ρι­στι­κών υπο­δο­μών. Επίσης συστή­νε­ται η αξιο­ποί­ηση εγκα­τα­λε­λειμ­μέ­νων οικι­σμών που παρου­σιά­ζουν αρχι­τε­κτο­νικό ενδια­φέ­ρον, με τη μετα­τροπή κτιρίων σε κατα­λύ­ματα ή και με νέες μεγα­λύ­τε­ρου μεγέ­θους επεν­δύ­σεις με κίνητρα είτε προς τους σημε­ρι­νούς ιδιο­κτή­τες είτε προς ενδια­φε­ρό­με­νους επεν­δυ­τές. Επι­τρέ­πε­ται η κατα­σκευή νέων κατα­λυ­μά­των 3, 4 και 5 αστέρων.

Μη ανε­πτυγ­μέ­νες

Για τις περιο­χές με δυνα­τό­τη­τες ανά­πτυ­ξης (Δ) και για τις μη ανα­πτυγ­μέ­νες περιο­χές (Ε) προ­βλέ­πε­ται η παροχή κινή­τρων για την ανά­πτυξη ειδικών μορφών του­ρι­σμού και ειδικών του­ρι­στι­κών υπο­δο­μών, για τη μετα­τροπή παρα­δο­σια­κών ή δια­τη­ρη­τέων κτιρίων σε ξενο­δο­χεια­κές μονάδες  και η αξιο­ποί­ηση εγκα­τα­λε­λειμ­μέ­νων οικι­σμών που παρου­σιά­ζουν αρχι­τε­κτο­νικό ενδια­φέ­ρον, με τη μετα­τροπή κτιρίων σε κατα­λύ­ματα ή και με νέες μεγα­λύ­τε­ρου μεγέ­θους επεν­δύ­σεις με κίνητρα είτε προς τους σημε­ρι­νούς ιδιο­κτή­τες είτε προς ενδια­φε­ρό­με­νους επεν­δυ­τές.

Για τις μη ανε­πτυγ­μέ­νες περιο­χές συστή­νε­ται επίσης η παροχή κινή­τρων από τα εργα­λεία πολε­ο­δο­μι­κού σχε­δια­σμού πρώτου επι­πέ­δου, όπως ευνοϊ­κό­τε­ροι όροι δόμησης.

Παρά­κτια

Για την παρά­κτια ζώνη (της ηπει­ρω­τι­κής χώρας και των νήσων σε βάθος 500 μ. από τη γραμμή αιγια­λού, το οποίο κατά περί­πτωση περιο­ρί­ζε­ται από την ισοϋψή των 100 μ.) ανα­φέ­ρε­ται ότι λαμ­βα­νο­μέ­νων υπόψη των σημε­ρι­νών βασικών σενα­ρίων για την εξέλιξη της ανόδου της στάθμης της θάλασ­σας λόγω της Κλι­μα­τι­κής Αλλαγής, απα­γο­ρεύ­ε­ται η εγκα­τά­σταση κτιρίων μόνιμου χαρα­κτήρα σε υψό­με­τρο μικρό­τερο του υψο­μέ­τρου της γραμμής αιγια­λού στην αντί­στοιχη θέση, προ­σαυ­ξη­μένο κατά 0,6 μ.

Ακόμη σύμφωνα με τα όσα ανα­φέ­ρει το σε δια­βού­λευση χωρο­τα­ξικό για τον Του­ρι­σμό:

Στις περιο­χές ελέγχου (Α), ανα­πτυγ­μέ­νες (Β) ή ανα­πτυσ­σό­με­νες (Γ) η χωρο­θέ­τηση βιο­μη­χα­νι­κών εγκα­τα­στά­σεων μέσης και υψηλής όχλησης επι­βάλ­λε­ται κατά κανόνα να γίνεται σε οργα­νω­μέ­νους υπο­δο­χείς.

Η τυχόν σημειακή χωρο­θέ­τηση της βιο­μη­χα­νίας δεν πρέπει να θίγει το περι­βάλ­λον και το τοπίο ως του­ρι­στι­κούς πόρους. Η συνύ­παρξη της παρα­δο­σια­κής βιο­τε­χνίας – χει­ρο­τε­χνίας καθώς και μονάδων τυπο­ποί­η­σης τοπικών προ­ϊ­ό­ντων με τον του­ρι­σμό κρί­νε­ται επι­θυ­μητή.

Η χωρο­θέ­τηση νέων μονάδων υδα­το­καλ­λιερ­γειών πρέπει να απο­φεύ­γε­ται στις περιο­χές Α, Β και Γ, ή παρου­σιά­ζουν μεγάλο ενδια­φέ­ρον για την ανά­πτυξη θαλάσ­σιου του­ρι­σμού. Στις υπό­λοι­πες περιο­χές του­ρι­στι­κού ενδια­φέ­ρο­ντος η χωρο­θέ­τηση μονάδων επι­τρέ­πε­ται σε δια­κριτά τμήματα τους που δεν παρου­σιά­ζουν του­ρι­στικό ενδια­φέ­ρον είτε μεμο­νω­μένα είτε σε οργα­νω­μέ­νους υπο­δο­χείς.

Για τις μητρο­πο­λι­τι­κές περιο­χές, δηλαδή τις εντός σχεδίου περιο­χές της Περι­φέ­ρειας Αττικής και της Μητρο­πο­λι­τι­κής Περιο­χής Θεσ­σα­λο­νί­κης όπως αυτή προσ­διο­ρί­ζε­ται στο εκά­στοτε ισχύον ΠΧΠ Κεντρι­κής Μακε­δο­νίας, προ­βλέ­πε­ται η παροχή κινή­τρων για την επα­νά­χρηση παλαιών βιο­μη­χα­νι­κών εγκα­τα­στά­σεων ως του­ρι­στι­κών.

Τα νησιά, πλην της Εύβοιας και της Κρήτης, χωρί­ζο­νται σε τρεις ομάδες. Στην πρώτη ομάδα περι­λαμ­βά­νο­νται τα του­ρι­στικά ανα­πτυγ­μένα και ανα­πτυσ­σό­μενα: Αίγινα, Αλόν­νη­σος, Αμοργός, Άνδρος, Αντί­πα­ρος, Αστυ­πά­λαια, Ζάκυν­θος, Θάσος, Θήρα, Ιθάκη, Ικαρία, Ίος, Κάλυ­μνος, Κάρ­πα­θος, Κάσος, Κέα, Κέρκυρα, Κεφα­λο­νιά, Κύθηρα, Κύθνος, Κως, Λέρος, Λευκάδα, Λέσβος, Λήμνος, Μήλος, Μύκονος, Νάξος, Πάρος, Πάτμος, Πόρος, Ρόδος, Σαμο­θράκη, Σάμος, Σέριφος, Σίφνος, Σκιάθος, Σκό­πε­λος, Σκύρος, Σπέτσες, Σύμη, Σύρος, Τήνος, Ύδρα, Φολέ­γαν­δρος, Χίος.

Όπως ανα­φέ­ρε­ται στο πλαίσιο του πρώτου επι­πέ­δου του πολε­ο­δο­μι­κού σχε­δια­σμού, πρέπει να διε­ρευ­νά­ται η σκο­πι­μό­τητα καθο­ρι­σμού (α) ζωνών του­ρι­στι­κής ανά­πτυ­ξης στις εκτός σχεδίου και εκτός ορίων οικι­σμών περιο­χές, και β) ζωνών προ­στα­σίας της φυσικής και πολι­τι­στι­κής κλη­ρο­νο­μιάς, των φυσικών πόρων και του τοπίου (επι­πλέον αυτών που προσ­διο­ρί­ζο­νται στο Εθνικό Σύστημα Προ­στα­τευό­με­νων Περιο­χών) στις οποίες θα περιο­ρί­ζε­ται ή/και θα απα­γο­ρεύ­ε­ται η δυνα­τό­τητα δόμησης του­ρι­στι­κών εγκα­τα­στά­σεων.

Με εξαί­ρεση τα νησιά Ρόδος και Κέρκυρα, εφόσον πρό­κει­ται για οργα­νω­μένο υπο­δο­χέα του­ρι­στι­κών δρα­στη­ριο­τή­των (ΟΥΤΔ) επι­τρέ­πο­νται μόνο «ήπιας ανά­πτυ­ξης»

Η ομάδα 2 περι­λαμ­βά­νει τα λοιπά κατοι­κη­μένα νησιά που δεν περι­λαμ­βά­νο­νται στην πρώτη ομάδα και προ­τεί­νε­ται η προ­σαρ­μογή των νέων του­ρι­στι­κών εγκα­τα­στά­σεων στα μορ­φο­λο­γικά πρότυπα και την κλίμακα των οικι­σμών, η παροχή κινή­τρων για εκσυγ­χρο­νι­σμό υφι­στά­με­νων του­ρι­στι­κών κατα­λυ­μά­των (κύριων και μη κύριων) με ανα­βάθ­μιση σε υψη­λό­τερη κατη­γο­ρία (3, 4 ή 5 αστέρων), ή και επέ­κταση αυτών και συμπλη­ρώ­σεις με ειδικές του­ρι­στι­κές υπο­δο­μές και η απο­κα­τά­σταση και αξιο­ποί­ηση παλαιών κελυφών, επα­νά­χρηση αξιό­λο­γων κτιρίων ή συνόλων και παροχή κινή­τρων για μετα­τροπή παρα­δο­σια­κών ή δια­τη­ρη­τέων κτιρίων σε ξενο­δο­χεια­κές μονάδες του­λά­χι­στον 3 αστέρων.

Τα νέα κατα­λύ­ματα θα πρέπει να είναι 3, 4 και 5 αστέρων, μέγι­στης δυνα­μι­κό­τη­τας 100 κλινών και εφόσον πρό­κει­ται για ΟΥΤΔ επι­τρέ­πο­νται μόνο «ήπιας ανά­πτυ­ξης»

Η τρίτη ομάδα αφορά τα ακα­τοί­κητα νησιά και τις βρα­χο­νη­σί­δες και περι­λαμ­βά­νει δύο υπο­ο­μά­δες, με βάση τα ιδιαί­τερα φυσικά και ανθρω­πο­γενή χαρα­κτη­ρι­στικά τους, το μέγεθος και την εγγύ­τητά τους με κατοι­κη­μέ­νες περιο­χές. Στην πρώτη υπο­ο­μάδα περι­λαμ­βά­νο­νται οι βρα­χο­νη­σί­δες, τα νησιά με έκταση μικρό­τερη των 300 στρεμ­μά­των, τα νησιά, τα οποία  βρί­σκο­νται σε από­σταση μικρό­τερη των 10 ναυ­τι­κών μιλίων από τα θαλάσ­σια σύνορα της χώρας και τα νησιά, τα οποία βρί­σκο­νται σε από­σταση μεγα­λύ­τερη των 10 ναυ­τι­κών μιλίων από παρά­κτιες περιο­χές του ηπει­ρω­τι­κού τμή­μα­τος της χώρας ή από νησιά που δια­θέ­τουν ακτο­πλοϊκή πρό­σβαση.

Στη δεύτερη υπο­ο­μάδα περι­λαμ­βά­νο­νται όλα τα ακα­τοί­κητα νησιά (μηδε­νι­κός πλη­θυ­σμός κατά την εκά­στοτε τελευ­ταία απο­γραφή) που δεν ανήκουν στην πρώτη υπο­ο­μάδα.

Για τα νησιά της πρώτης υπο­ο­μά­δας δεν επι­τρέ­πε­ται κανένα είδος του­ρι­στι­κής ανά­πτυ­ξης και για αυτά της δεύ­τε­ρης υπο­ο­μά­δας επι­τρέ­πο­νται μόνο ΟΥΤΔ «ήπιας ανά­πτυ­ξης».

Στο νέο χωρο­τα­ξικό για τον Του­ρι­σμό προ­τεί­νε­ται επίσης η εισα­γωγή της έννοιας του «σπο­ρα­δι­κού ξενο­δο­χείου» στην ελλη­νική του­ρι­στική νομο­θε­σία, με αφε­τη­ρία την πρό­βλεψη για δυνα­τό­τητα δημιουρ­γίας ΣΤΚ και εντός εγκα­τα­λε­λειμ­μέ­νων οικι­σμών προ του 1923 ή κάτω των 2.000 κατοί­κων σε συν­δυα­σμό με την ανά­πλαση τμή­μα­τος ή και του συνόλου του οικι­σμού.

Προ­ϋ­πο­θέ­τει νομο­θε­τική ρύθμιση (εξει­δί­κευση της σημε­ρι­νής πρό­βλε­ψης) και έκδοση του προ­βλε­πό­με­νου στην παρ.1.δ της παρ. 1 του άρ. 9 του ν.4002/2011 π.δ. με το οποίο (θα) καθο­ρί­ζο­νται τα ειδι­κό­τερα κρι­τή­ρια επι­λο­γής των σχε­τι­κών οικι­σμών, οι τρόποι και τα μέσα πολε­ο­δο­μι­κής επέμ­βα­σης, οι τρόποι από­κτη­σης των απαι­τού­με­νων ακι­νή­των, τα παρε­χό­μενα πολε­ο­δο­μικά ή και οικο­νο­μικά κίνητρα, οι φορείς υλο­ποί­η­σης των σχε­τι­κών προ­γραμ­μά­των και κάθε άλλη λεπτο­μέ­ρεια για την εφαρ­μογή της παρα­γρά­φου αυτής.

Ανα­φο­ρικά με τις εγκα­τα­στά­σεις γκολφ προ­τεί­νε­ται η ανα­βάθ­μιση των ήδη υπαρ­χό­ντων γηπέδων γκολφ και δημιουρ­γία δικτύων γηπέδων και «του­ρι­στι­κών προ­ο­ρι­σμών γκολφ» σε όλες τις περιο­χές πλην των Περιο­χών Ελέγχου. Σημειώ­νε­ται ότι η  χωρο­θέ­τηση εγκα­τα­στά­σεων γκολφ πρέπει να είναι συμβατή με το Σχέδιο Δια­χεί­ρι­σης του κατά περί­πτωση υδα­τι­κού δια­με­ρί­σμα­τος, με ειδική σχετική τεκ­μη­ρί­ωση στο πλαίσιο της σχε­τι­κής περι­βαλ­λο­ντι­κής μελέτης (ΜΠΕ ή ΣΜΠΕ).

Μετά την ολο­κλή­ρωση της δια­βού­λευ­σης και την ορι­στική δια­μόρ­φωση του νέου ΕΧΠ για τον του­ρι­σμό θα ακο­λου­θή­σει η γνω­μο­δό­τηση του Εθνικού Συμ­βου­λίου Χωρο­τα­ξίας του άρθρου 4 του N. 4447/2016 (Α’ 241) όπως ισχύει, προ­κει­μέ­νου να προ­ω­θη­θεί στη συνέ­χεια η έγκριση του νέου ΕΧΠ και της ΣΜΠΕ αυτού, με Κοινή Απόφαση των Υπουρ­γών Περι­βάλ­λο­ντος και Ενέρ­γειας και Του­ρι­σμού.

Το νέο ΕΧΠ για τον Του­ρι­σμό έρχεται να καλύψει το κενό που δημιουρ­γή­θηκε στον Χωρο­τα­ξικό Σχε­δια­σμό, μετά την ακύρωση από το Συμ­βού­λιο της Επι­κρα­τείας (ΣτΕ) των προη­γού­με­νων ΕΧΠ Του­ρι­σμού των ετών 2009 και 2013.

Πηγή naftemporiki.gr