ΡΕΠΟΡΤΑΖ

Η δήμαρχος Τήλου Μαρία Καμμά υπερασπίζεται τη δημοσιοποίηση του βίντεο ως απάντηση στη ρητορική μίσους

Δαμιανός Αθανασίου 7 λεπτά ανάγνωση
screen-shot-2026-03-20-at-15741-mm

• Δίωξη για απο­τύ­πωση συνο­μι­λίας χωρίς ρητή συναί­νεση, παρα­βί­αση προ­σω­πι­κών δεδο­μέ­νων, συκο­φα­ντική δυσφή­μιση μέσω δια­δι­κτύου κατ’ εξα­κο­λού­θηση, εξύ­βριση και απειλή • Η ίδια αρνεί­ται τις καταγ­γε­λίες και υπο­στη­ρί­ζει ότι ενήρ­γησε δημόσια, σε συν­θή­κες έντασης, για να απο­τρα­πεί η ανα­πα­ρα­γωγή ρατσι­στι­κού λόγου και η διάδοση ψευδών πλη­ρο­φο­ριών

Ποι­νι­κές εξε­λί­ξεις κατα­γρά­φο­νται, όπως έγραψε η «δημο­κρα­τική» στην υπόθεση που άνοιξε μετά το επει­σό­διο στο λιμάνι της Τήλου, την Τετάρτη 4 Σεπτεμ­βρίου 2024, κατά την άφιξη και απο­βί­βαση μετα­να­στών.

Η Εισαγ­γε­λία Πλημ­με­λειο­δι­κών Ρόδου άσκησε δίωξη εις βάρος της δημάρ­χου Τήλου, κ. Μαρίας Καμμά, και ακο­λού­θησε παρα­πο­μπή σε κύρια ανά­κριση, σημα­το­δο­τώ­ντας ότι η δικο­γρα­φία περνά πλέον στο ανα­κρι­τικό στάδιο, με συλλογή υλικού και κατα­θέ­σεων.

Αφε­τη­ρία της υπό­θε­σης ήταν μήνυση αλλο­δα­πής, κατοί­κου Ρόδου, η οποία υπο­στή­ριξε ότι στο­χο­ποι­ή­θηκε μέσω βίντεο και αναρ­τή­σεων, ότι της απο­δό­θη­καν λόγια που δεν είπε και ότι η εικόνα της δια­κι­νή­θηκε με τρόπο που οδήγησε σε κύμα δια­δι­κτυα­κής επί­θε­σης. Από την άλλη πλευρά, η δήμαρ­χος παρου­σιά­ζει μια εντελώς δια­φο­ρε­τική εκδοχή. Περι­γρά­φει δημόσια παρέμ­βαση σε μια εξαι­ρε­τικά φορ­τι­σμένη στιγμή, με στόχο να ανα­χαι­τι­στεί, όπως λέει, ρητο­ρική μίσους απέ­να­ντι σε δια­σω­θέ­ντες ανθρώ­πους και να απο­τρα­πεί η δια­σπορά ψευδών πλη­ρο­φο­ριών.

Οι εξη­γή­σεις που έδωσε η ίδια ενώπιον της Προ­α­να­κρί­τριας Ρόδου, μέσω του συνη­γό­ρου της, κ. Φώτη Κωστό­που­λου, επι­χει­ρεί να μετα­φέ­ρει το επί­κε­ντρο από τη στενή αντι­πα­ρά­θεση γύρω από ένα βίντεο, στη συνο­λική εικόνα του περι­στα­τι­κού, τις συν­θή­κες του λιμα­νιού, τη δημόσια διά­σταση της στιγμής και το κίνητρο της δημο­σιο­ποί­η­σης.

Η εικόνα που χτίζει για τον ρόλο της και για το νησί

Στην εισα­γω­γική ενότητα των εξη­γή­σεών της, η δήμαρ­χος επι­χει­ρεί να πλαι­σιώ­σει την υπόθεση μέσα από το προφίλ της Τήλου και το δημόσιο απο­τύ­πωμα της ίδιας. Ανα­φέ­ρει ότι είναι δήμαρ­χος από το 2012, συνδέει τη σημε­ρινή πορεία του νησιού με πολι­τι­κές που προη­γή­θη­καν και υπο­στη­ρί­ζει ότι η Τήλος έχει μετα­τρα­πεί σε παρά­δειγμα σε πολλούς τομείς, από την περι­βαλ­λο­ντική πολι­τική έως τη δια­χεί­ριση του μετα­να­στευ­τι­κού.

Στο ίδιο πλαίσιο, εντάσ­σει και την αναφορά σε δια­κρί­σεις που, όπως σημειώ­νει, έλαβε το 2024 το πρό­γραμμα “Just Go Zero Tilos”, καθώς και σειρά δημο­σιευ­μά­των που περι­γρά­φουν την Τήλο ως νησί αλλη­λεγ­γύης. Το βασικό μήνυμα αυτής της γραμμής είναι ότι το νησί, λόγω γεω­γρα­φίας, βρί­σκε­ται συχνά στην πρώτη γραμμή αφίξεων και ότι η τοπική κοι­νω­νία έχει οικο­δο­μή­σει μια πρα­κτική υπο­δο­χής που, κατά την ίδια, βασί­ζε­ται στην ανθρω­πιά, παρά τα περιο­ρι­σμένα μέσα.

Η δήμαρ­χος επι­λέ­γει να ενι­σχύ­σει αυτή την εικόνα με αναφορά σε περι­στα­τικό διά­σω­σης βρέφους τον Αύγου­στο 2024, ως παρά­δειγμα της πίεσης και της συναι­σθη­μα­τι­κής φόρ­τι­σης που συνο­δεύ­ουν τέτοια γεγο­νότα. Η επιλογή δεν είναι τυχαία. Το υπό­μνημα επι­χει­ρεί να δείξει ότι το σκηνικό στο λιμάνι δεν ήταν μια τυπική δημόσια στιγμή, αλλά η κατά­ληξη μιας πολύ­ω­ρης επι­χεί­ρη­σης, με ανθρώ­πους εξα­ντλη­μέ­νους, παιδιά, γυναί­κες και ανάγκες άμεσης φρο­ντί­δας.

Η περι­γραφή της 4ης Σεπτεμ­βρίου 2024 και το σημείο σύγκρου­σης

Στο αφη­γη­μα­τικό σκέλος για τα γεγο­νότα, η δήμαρ­χος περι­γρά­φει ότι ενη­με­ρώ­θηκε τη νύχτα της 3ης Σεπτεμ­βρίου 2024 για ομάδα 106 ανθρώ­πων εγκλω­βι­σμέ­νων σε δύσβατη περιοχή της Ερίστου, χωρίς νερό, τροφή και ιατρική βοήθεια, για πάνω από 30 ώρες. Την 4η Σεπτεμ­βρίου, κατά την περι­γραφή της, οργα­νώ­θηκε επι­χεί­ρηση με μέσα του Λιμε­νι­κού και ολο­κλη­ρώ­θηκε το από­γευμα, με άφιξη στο λιμάνι των Λιβα­δίων στις 18:30.

Η ίδια δίνει έμφαση στη συγκέ­ντρωση εθε­λο­ντών, μελών της δημο­τι­κής αρχής, ιατρι­κού προ­σω­πι­κού και λιμε­νι­κών στο λιμάνι και στην προ­τε­ραιο­ποί­ηση των παιδιών κατά την απο­βί­βαση. Εντάσ­σει μάλιστα στην αφήγηση το περι­στα­τικό με παιδί ΑμεΑ που λιπο­θύ­μησε από εξά­ντληση, στοι­χείο που λει­τουρ­γεί ως βασικός δείκτης για το πόσο οριακές ήταν, κατά την άποψή της, οι συν­θή­κες.

Το σημείο τριβής, σύμφωνα με την ίδια, ξεκινά όταν ακούει γυναίκα να φωνάζει προς τους λιμε­νι­κούς, σε έντονο τόνο. Όπως περι­γρά­φει, την πλη­σιά­ζει με ευγε­νικό τρόπο για να ρωτήσει ποιο είναι το πρό­βλημα, θεω­ρώ­ντας ότι ίσως υπήρχε ανη­συ­χία για τη δια­χεί­ριση. Εκεί, η δήμαρ­χος απο­δί­δει στη γυναίκα φράσεις απα­ξιω­τι­κές για τους μετα­νά­στες και κατα­λή­γει να υπο­στη­ρί­ζει ότι η γυναίκα είπε τη φράση «Να τους πετά­ξετε στη θάλασσα», την οποία, όπως τονίζει, επα­νέ­λαβε και όταν εκείνη την ξανα­ρώ­τησε, με αναφορά και σε μικρά παιδιά.

Η δήμαρ­χος παρου­σιά­ζει τη συνέ­χεια ως μια προ­σπά­θεια να θέσει όρια. Ανα­φέ­ρει ότι της είπε πως τέτοια συμπε­ρι­φορά δεν είναι απο­δε­κτή στην Τήλο και ότι αν έχει τέτοιες απόψεις, το νησί δεν της ται­ριά­ζει. Κατόπιν, όπως σημειώ­νει, η γυναίκα φέρεται να είπε «Τώρα θα σου δείξω εγώ!» και να άρχισε να την κατα­γρά­φει με κινητό.

Σε αυτό ακριβώς το σημείο, η δήμαρ­χος επι­χει­ρεί να αντι­στρέ­ψει τον πυρήνα της μήνυσης. Περι­γρά­φει ότι ρώτησε το όνομα της γυναί­κας, έλαβε απά­ντηση που αργό­τερα χαρα­κτη­ρί­ζει ψευδή και ότι η ίδια έβγαλε επίσης κινητό, προ­τρέ­πο­ντας να επα­να­λη­φθούν τα λόγια που είχαν προη­γη­θεί, κάτι που, κατά τη δήμαρχο, η γυναίκα απέφυγε, επι­λέ­γο­ντας σιωπή.

Παράλ­ληλα, η δήμαρ­χος ανα­φέ­ρει ως επι­πλέον επι­χεί­ρημα ότι η ίδια γυναίκα επα­νέ­λαβε τη φράση για τη θάλασσα λίγο αργό­τερα σε εστια­τό­ριο, παρου­σία τρίτων, με αναφορά σε συγκε­κρι­μένο ιδιο­κτήτη και παρευ­ρι­σκο­μέ­νους, στοι­χείο που συν­δέ­ε­ται με την πρόθεσή της να στη­ρί­ξει την εκδοχή της σε μαρ­τυ­ρίες.

Γιατί δημο­σιο­ποι­ή­θηκε το βίντεο, η αιτιο­λό­γηση της επι­λο­γής

Κεντρι­κός άξονας των θέσεων της δημάρ­χου είναι η αιτιο­λό­γηση της δημο­σιο­ποί­η­σης του βιντε­ο­λη­πτι­κού υλικού. Δεν την παρου­σιά­ζει ως κίνηση αντι­πα­ρά­θε­σης, αλλά ως πολι­τική και κοι­νω­νική παρέμ­βαση.

Στο υπό­μνημα δια­τυ­πώ­νει 2 λόγους που, κατά την ίδια, εξηγούν την ανάρ­τηση στα μέσα κοι­νω­νι­κής δικτύ­ω­σης. Πρώτον, για να στιγ­μα­τι­στούν και να προ­λη­φθούν ανάλογα περι­στα­τικά μίσους και ρατσι­σμού στο μέλλον. Δεύ­τε­ρον, για να απο­τρα­πεί η διάδοση ψευδών πλη­ρο­φο­ριών από τη συγκε­κρι­μένη γυναίκα.

Με αυτή τη δια­τύ­πωση, η δήμαρ­χος μετα­φέ­ρει τη συζή­τηση από το επίπεδο του προ­σω­πι­κού επει­σο­δίου στο επίπεδο του δημό­σιου συμ­φέ­ρο­ντος, παρου­σιά­ζο­ντας την πράξη της ως δήλωση ότι το νησί δεν ανέ­χε­ται ρητο­ρι­κές μίσους απέ­να­ντι σε ανθρώ­πους σε ανάγκη. Το υπό­μνημα κατα­λή­γει σε μια φράση με αξιακό περιε­χό­μενο, στη λογική ότι η στάση αυτή είναι συνεπής με την ταυ­τό­τητα της Τήλου και ότι, ακόμη και αν αυτό οδηγεί την ίδια σε θέση κατη­γο­ρου­μέ­νης, εκείνη το θεωρεί κόστος που μπορεί να ανα­λη­φθεί.

Η άρνηση των κατη­γο­ριών και η γραμμή ότι δεν πλη­ρού­νται τα στοι­χεία

Στο σκέλος που αφορά στα απο­δι­δό­μενα αδι­κή­ματα, η δήμαρ­χος υιο­θε­τεί διπλή γραμμή. Από τη μία, αρνεί­ται συνο­λικά ότι έχει τελέσει τα αδι­κή­ματα που της απο­δί­δο­νται. Από την άλλη, υπο­στη­ρί­ζει ότι, ακόμη και με βάση τα περι­στα­τικά όπως τα περι­γρά­φει η ίδια, δεν συγκρο­τεί­ται η απαι­τού­μενη μορφή των πράξεων.

Σε ό,τι αφορά στην εξύ­βριση, η θέση της είναι ότι δεν χρη­σι­μο­ποί­ησε υβρι­στι­κούς χαρα­κτη­ρι­σμούς, αλλά μόνο περι­γρα­φι­κούς όρους. Παράλ­ληλα, ανα­πτύσ­σει ότι η φόρτιση της στιγμής και τα λεγό­μενα που απο­δί­δει στην καταγ­γέλ­λουσα δημιουρ­γού­σαν, κατά την άποψή της, δικαιο­λο­γη­μένη αγα­νά­κτηση, εντός του σκη­νι­κού απο­βί­βα­σης 106 προ­σφύ­γων, ανάμεσά τους παιδιά και βρέφη.

Για την ηθική αυτουρ­γία σε εξύ­βριση, η δήμαρ­χος ισχυ­ρί­ζε­ται ότι μια ανάρ­τηση με παρά­θεση γεγο­νό­των δεν ισο­δυ­να­μεί με προ­τροπή τρίτων σε παρά­νο­μες πράξεις και ότι η δημόσια φύση ενός λογα­ρια­σμού στο δια­δί­κτυο δεν συνιστά προ­σω­πική παρό­τρυνση σε συγκε­κρι­μένο, προσ­διο­ρί­σιμο απο­δέ­κτη.

Στο ζήτημα της συκο­φα­ντι­κής δυσφή­μη­σης, η δήμαρ­χος υπο­στη­ρί­ζει ότι όσα ανέφερε δημόσια ήταν αληθή, απο­τε­λού­σαν παρά­θεση γεγο­νό­των και ότι η πρόθεσή της ήταν η απο­τροπή ανά­λο­γων περι­στα­τι­κών και η ανά­σχεση ψευδών πλη­ρο­φο­ριών. Εντάσ­σει, επίσης, στο αφήγημα την αναφορά σε ανα­δη­μο­σί­ευση ανάρ­τη­σης από την καταγ­γέλ­λουσα, ως στοι­χείο που, κατά τη δήμαρχο, δείχνει δημό­σιες θέσεις οι οποίες δεν συμ­βα­δί­ζουν με τους ισχυ­ρι­σμούς περί «κατα­σκευα­σμέ­νων» γεγο­νό­των.

Για το αδίκημα της παρα­βί­α­σης προ­σω­πι­κών δεδο­μέ­νων, η δήμαρ­χος προ­βάλ­λει τη θέση ότι δεν υπήρξε επέμ­βαση σε αρχείο ή σύστημα αρχειο­θέ­τη­σης, αλλά ότι πρό­κει­ται για υλικό που κατα­γρά­φηκε σε δημόσιο χώρο κατά τη δική της εκδοχή, και άρα δεν τίθεται, όπως υπο­στη­ρί­ζει, το στοι­χείο που απαιτεί η συγκε­κρι­μένη διάταξη.

Στο ζήτημα της απο­τύ­πω­σης συνο­μι­λίας χωρίς ρητή συναί­νεση, η δήμαρ­χος κινεί­ται στη γραμμή ότι το περι­στα­τικό έλαβε χώρα σε δημόσιο χώρο με πλήθος παρευ­ρι­σκο­μέ­νων, ότι δεν πρό­κει­ται για «μη δημόσια συνο­μι­λία» και ότι, από το ίδιο το βίντεο, όπως υπο­στη­ρί­ζει, προ­κύ­πτει μονό­λο­γος και όχι ιδιω­τική επι­κοι­νω­νία που να προ­στα­τεύ­ε­ται ως απόρ­ρητο.

Για την απειλή, η δήμαρ­χος απαντά με τρόπο που αφήνει 2 επίπεδα. Δηλώνει ότι δεν θυμάται να εκστό­μισε τη φράση που απο­δί­δε­ται στη μήνυση, ενώ προ­σθέ­τει ότι ακόμη και αν ειπώ­θηκε, εντάσ­σε­ται στην ένταση της στιγμής, χωρίς πρόθεση άσκησης σωμα­τι­κής βίας, και ότι δεν προ­κά­λεσε τρόμο ή ανη­συ­χία, όπως απαι­τεί­ται για την πλήρωση του αδι­κή­μα­τος.

Τέλος, στην κατη­γο­ρία περί δημό­σιας υπο­κί­νη­σης μίσους, η δήμαρ­χος αντι­τεί­νει ότι η δική της φρα­σε­ο­λο­γία στόχευε να στιγ­μα­τί­σει συμπε­ρι­φορά που θεωρεί απάν­θρωπη και όχι να προ­τρέ­ψει σε πράξεις μίσους, επι­μέ­νο­ντας ότι, κατά την ανά­γνωσή της, το επίμαχο στοι­χείο της υπό­θε­σης είναι η φράση που απο­δί­δει στην καταγ­γέλ­λουσα για τους μετα­νά­στες και όχι όσα η ίδια υπο­στη­ρί­ζει ότι είπε ως αντί­δραση.

Πώς σας φάνηκε το άρθρο;

Ένα πάτημα, χωρίς λογαριασμό. Μία ψήφος ανά συσκευή.

Σχολιασμός άρθρου

Προσθέστε ένα σχόλιο

Εμφανίζεται μετά από έγκριση · το e-mail δεν δημοσιεύεται0 / 2000

Τα σχόλια εκφράζουν τον σχολιαστή, όχι τη Δημοκρατική. Όροι σχολιασμού

Τα σχόλια εκφράζουν αποκλειστικά τον εκάστοτε σχολιαστή. Η Δημοκρατική δεν υιοθετεί αυτές τις απόψεις. Διατηρούμε το δικαίωμα να διαγράψουμε όποια σχόλια θεωρούμε προσβλητικά ή περιέχουν ύβρεις, χωρίς καμία προειδοποίηση. Χρήστες που δεν τηρούν τους όρους χρήσης αποκλείονται. Τα σχόλια δημοσιεύονται μετά από έγκριση· το e-mail δεν δημοσιεύεται.

Γίνετε ο πρώτος που θα σχολιάσει.