Τρία χρόνια στην αναμονή οι επιχειρήσεις για το Μεταφορικό Ισοδύναμο!

• Σε εκ­κρε­μό­τη­τα η πλη­ρω­μή των δι­καιού­χων για το 2ο εξά­μη­νο του 2022! • Γιάν­νης Πάπ­που: «Αυτό δεν είναι στή­ρι­ξη, είναι πρό­κλη­ση»

Ανοί­γει η του­ρι­στι­κή σεζόν, με τριε­τείς κα­θυ­στε­ρή­σεις στην κα­τα­βο­λή, ελέγ­χους χωρίς τέλος και υπο­σχέ­σεις που ακόμα δεν έχουν υλο­ποι­η­θεί.

Ενώ η του­ρι­στι­κή σεζόν στα νησιά ανοί­γει επι­σή­μως, οι μι­κρές επι­χει­ρή­σεις, βα­σι­κός αι­μο­δό­της της το­πι­κής οι­κο­νο­μί­ας, ξε­κι­νούν με το ίδιο γνώ­ρι­μο αί­σθη­μα: οι­κο­νο­μι­κή ασφυ­ξία.

Η ακρί­βεια, το υψηλό κό­στος ενέρ­γειας και πρώ­των υλών, αλλά και η με­γά­λη κα­θυ­στέ­ρη­ση σε ου­σια­στι­κά μέτρα στή­ρι­ξης, δη­μιουρ­γούν ένα εκρη­κτι­κό μείγ­μα που απει­λεί τη βιω­σι­μό­τη­τα εκα­το­ντά­δων μι­κρών επαγ­γελ­μα­τι­κών μο­νά­δων σε όλο το νη­σιω­τι­κό σύ­μπλεγ­μα.

Στην καρ­διά των πα­ρα­πό­νων βρί­σκε­ται ξανά το Με­τα­φο­ρι­κό Ισο­δύ­να­μο (Μ.Ι.), το οποίο ενώ σχε­διά­στη­κε για να μειώ­σει τις ανι­σό­τη­τες στα κόστη με­τα­φο­ράς, σή­με­ρα λει­τουρ­γεί με πο­λυ­ε­τείς κα­θυ­στε­ρή­σεις, διοι­κη­τι­κή επι­βά­ρυν­ση και πλήρη απου­σία αξιο­πι­στί­ας.

Χα­ρα­κτη­ρι­στι­κό είναι ότι, όπως δή­λω­σε στη «δ» ο πρό­ε­δρος του Επι­με­λη­τη­ρί­ου Δω­δε­κα­νή­σου, κ. Γιάν­νης Πάπ­που, η πλη­ρω­μή των δι­καιού­χων επι­χει­ρή­σε­ων για το 2ο εξά­μη­νο του 2022 βρί­σκε­ται ακόμη στη φάση της έγκρι­σης της σχε­τι­κής λί­στας, που έγινε πριν από με­ρι­κές ημέ­ρες. «Εγκρί­θη­καν οι λί­στες — όχι τα ποσά. Το 2ο εξά­μη­νο του 2022 θα πλη­ρω­θεί, στην κα­λύ­τε­ρη πε­ρί­πτω­ση, το 1ο εξά­μη­νο του 2025. Δη­λα­δή κα­τα­βο­λή του με­τα­φο­ρι­κού ισο­δύ­να­μου με σχε­δόν τρία χρό­νια κα­θυ­στέ­ρη­ση. Αυτό δεν είναι στή­ρι­ξη, είναι πρό­κλη­ση», λέει στη «δ» ο πρό­ε­δρος του Επι­με­λη­τη­ρί­ου Δω­δε­κα­νή­σου.

Από το Υπουρ­γείο Ναυ­τι­λί­ας και Νη­σιω­τι­κής Πο­λι­τι­κής πά­ντως έχει γίνει γνω­στό ότι στις επό­με­νες εβδο­μά­δες ανα­μέ­νε­ται να ξε­κι­νή­σει η απο­πλη­ρω­μή των δι­καιού­χων, χωρίς όμως να προσ­διο­ρί­ζε­ται ακρι­βές χρο­νο­διά­γραμ­μα ή να δο­θούν εγ­γυ­ή­σεις για πλήρη εκ­κα­θά­ρι­ση.

Την ίδια ώρα, για τους πο­λί­τες (φυ­σι­κά πρό­σω­πα), δεν έχει κα­τα­βλη­θεί ούτε ένα ευρώ για ολό­κλη­ρο το έτος 2024 (!), σύμ­φω­να με επί­ση­μα στοι­χεία της πλατ­φόρ­μας του Μ.Ι., εντεί­νο­ντας την αί­σθη­ση εγκα­τά­λει­ψης και άνι­σης με­τα­χεί­ρι­σης.

Ο κ. Γιάν­νης Πάπ­που πά­ντως, ξε­κα­θα­ρί­ζει ότι το με­τα­φο­ρι­κό ισο­δύ­να­μο έτσι όπως έχει εξε­λι­χθεί όχι μόνο δεν είναι αντι­στάθ­μι­σμα, δεν είναι ούτε καν λει­τουρ­γι­κό μέτρο. «Το μέτρο σχε­διά­στη­κε για να εξι­σώ­σει το κό­στος με­τα­φο­ράς ενός επαγ­γελ­μα­τία στη Ρόδο με έναν στη Λαμία. Αλλά στη νη­σιω­τι­κή Ελ­λά­δα πλη­ρώ­νεις προ­κα­τα­βο­λι­κά και πε­ρι­μέ­νεις δύο-τρία χρό­νια να σου επι­στρα­φεί ένα μέρος. Στην ηπει­ρω­τι­κή Ελ­λά­δα, πλη­ρώ­νεις απευ­θεί­ας χα­μη­λό­τε­ρα κόστη. Ποια ισό­τη­τα;».

Η απο­γο­ή­τευ­ση εντεί­νε­ται καθώς, όπως ση­μειώ­νει, το μέτρο πα­ρου­σιά­στη­κε στο πα­ρελ­θόν ως αντι­σταθ­μι­στι­κό της απώ­λειας των μειω­μέ­νων συ­ντε­λε­στών ΦΠΑ.

«Είναι ένα γρα­φειο­κρα­τι­κό τέρας που απαι­τεί από τις επι­χει­ρή­σεις να μα­ζεύ­ουν απο­δεί­ξεις, πα­ρα­στα­τι­κά, να κά­νουν δη­λώ­σεις, να πε­ρι­μέ­νουν ελέγ­χους, χωρίς καμία εγ­γύ­η­ση πότε θα πά­ρουν τα χρή­μα­τά τους. Οι λο­γι­στές δου­λεύ­ουν μέρα-νύχτα. Αυτό δεν είναι στή­ρι­ξη – είναι επι­βά­ρυν­ση», δη­λώ­νει ο πρό­ε­δρος του Επι­με­λη­τη­ρί­ου Δω­δε­κα­νή­σου.

Οι μι­κρές επι­χει­ρή­σεις —οι πε­ρισ­σό­τε­ρες οι­κο­γε­νεια­κές, επο­χι­κές και πλή­ρως εξαρ­τώ­με­νες από την του­ρι­στι­κή ροή— λει­τουρ­γούν χωρίς ρευ­στό­τη­τα, σε μία αγορά με συ­νε­χείς ανα­τι­μή­σεις. Η ανά­γκη για κε­φά­λαιο κί­νη­σης είναι επι­τα­κτι­κή, αλλά οι κα­θυ­στε­ρή­σεις του Με­τα­φο­ρι­κού Ισο­δύ­να­μου τις αφή­νουν ου­σια­στι­κά χωρίς στή­ρι­ξη, σε μία πε­ρί­ο­δο που πρέ­πει να προ­ε­τοι­μα­στούν για την υψηλή ζή­τη­ση της κα­λο­και­ρι­νής πε­ριό­δου.

«Οι επι­χει­ρή­σεις δεν αντέ­χουν να χρη­μα­το­δο­τούν από την τσέπη τους τα κόστη με­τα­φο­ράς και να πε­ρι­μέ­νουν τρία χρό­νια να απο­ζη­μιω­θούν. Ούτε έχουν τη δυ­να­τό­τη­τα να προ­σλά­βουν προ­σω­πι­κό ή να επεν­δύ­σουν σε νέες υπο­δο­μές όταν βα­σι­κές ενι­σχύ­σεις κα­θυ­στε­ρούν τόσο. Αυτό δεν είναι ανά­πτυ­ξη – είναι κα­θη­με­ρι­νός αγώ­νας για επι­βί­ω­ση» ανα­φέ­ρει ο κ. Γιάν­νης Πάπ­που.

Η απου­σία προ­γραμ­μα­τι­σμού, η έλ­λει­ψη δια­φά­νειας και η πο­λύ­πλο­κη δομή του συ­στή­μα­τος κα­θι­στούν το Με­τα­φο­ρι­κό Ισο­δύ­να­μο ανα­πο­τε­λε­σμα­τι­κό και ανα­ξιό­πι­στο.

Όπως φαί­νε­ται, το κό­στος της γρα­φειο­κρα­τί­ας και της δια­χεί­ρι­σης του μέ­τρου συχνά ξε­περ­νά ακόμα και την αξία της ενί­σχυ­σης που τε­λι­κά απο­δί­δε­ται, ιδιαί­τε­ρα για μι­κρές επι­χει­ρή­σεις.

«Το Με­τα­φο­ρι­κό Ισο­δύ­να­μο δεν είναι λύση – είναι πρό­βλη­μα. Αν δεν αλ­λά­ξει ρι­ζι­κά η φι­λο­σο­φία και η υλο­ποί­η­σή του, απλώς θα διαιω­νί­ζει τη στρε­βλό­τη­τα. Χρεια­ζό­μα­στε μέτρα άμεσα, με δια­φά­νεια, προ­βλε­ψι­μό­τη­τα και σε­βα­σμό στον νη­σιώ­τη», το­νί­ζει ο κ. Πάπ­που.

Το Με­τα­φο­ρι­κό Ισο­δύ­να­μο έχει εξε­λι­χθεί σε έναν γρα­φειο­κρα­τι­κό μη­χα­νι­σμό χωρίς ου­σια­στι­κό αντί­κρι­σμα. Οι επι­χει­ρή­σεις των νη­σιών, και κυ­ρί­ως οι μι­κρές, που απο­τε­λούν τον κορμό της το­πι­κής οι­κο­νο­μί­ας, κα­λού­νται να προ­ε­τοι­μα­στούν για τη σεζόν χωρίς ου­σια­στι­κή στή­ρι­ξη, με βάρη ετών και υπο­σχέ­σεις που διαρ­κώς με­τα­τί­θε­νται.

Όταν το “ισο­δύ­να­μο” ση­μαί­νει ανα­μο­νή τριών ετών, τότε δεν μι­λά­με για πο­λι­τι­κή στή­ρι­ξης — μι­λά­με για συ­ντα­γή εγκα­τά­λει­ψης.