Der Spiegel: «Μικροπρεπής και δειλή» η άρνηση του Βερολίνου για ευρωομόλογα

«Μη-αλληλέγγυα, μικρό­ψυχη και δειλή» χαρα­κτη­ρί­ζει την άρνηση της γερ­μα­νι­κής κυβέρ­νη­σης στο αίτημα για έκδοση ευρω­ο­μο­λό­γων προ­κει­μέ­νου να ξεπε­ρα­στούν οι οικο­νο­μι­κές συνέ­πειες της παν­δη­μίας του κορο­νοϊού, το γερ­μα­νικό περιο­δικό «Der Spiegel».

Στο κεντρικό άρθρο της σημε­ρι­νής του έκδοσης, το περιο­δικό υπεν­θυ­μί­ζει την δήλωση της Καγκε­λα­ρίου ‘Αγγελα Μέρκελ το 2012, κατά την διάρ­κεια της ευρω-κρίσης: «Όσο ζω, ευρω­ο­μό­λογα δεν θα υπάρ­ξουν» και επι­ση­μαί­νει ότι κατά την πρό­σφατη Σύνοδο Κορυφής της Ε.Ε. πολλοί από τους ηγέτες κρατών – μελών εισέ­πρα­ξαν νέα απόρ­ριψη της Καγκε­λα­ρίου στο αίτημά τους για έκδοση ευρω­ο­μο­λό­γων. Ο δε υπουρ­γός Οικο­νο­μίας Πέτερ Αλτμάιερ, είχε προη­γου­μέ­νως κάνει λόγο για «συζή­τηση – φάντα­σμα».

«Είτε η ηγεσία της Γερ­μα­νίας δεν αντι­λαμ­βά­νε­ται αυτό που απορ­ρί­πτει τόσο επι­πό­λαια είτε επι­λέ­γει να μην το αντι­λη­φθεί, από φόβο ότι η λαϊ­κι­στική δεξιά Εναλ­λα­κτική για την Γερ­μα­νία (AfD) θα μπο­ρούσε να εκμε­ταλ­λευ­τεί για την δική της προ­πα­γάνδα την βοήθεια προς τους ευρω­παί­ους γεί­το­νες. Ήταν άλλωστε η αντι­πα­ρά­θεση για την βοήθεια προς την Ελλάδα που οδήγησε στην ίδρυση της ΑfD το 2013», υπεν­θυ­μί­ζει το έγκυρο γερ­μα­νικό περιο­δικό.

Η κυβέρ­νηση της κυρίας Μέρκελ, συνε­χί­ζει ο αρθρο­γρά­φος, αντί να εξη­γή­σει με ειλι­κρί­νεια ότι σε μια τέτοια κρίση δεν υπάρχει εναλ­λα­κτική από τα ευρω­ο­μό­λογα, υπονοεί ότι υπάρχει κάτι «σάπιο» σε αυτά ομόλογα. Ότι στο τέλος θα κληθούν να τα πλη­ρώ­σουν οι σκληρά εργα­ζό­με­νοι Γερ­μα­νοί, επειδή οι Ιταλοί υπο­τί­θε­ται ότι δεν ήταν ποτέ καλοί στην δια­χεί­ριση χρή­μα­τος. «Η Καγκε­λά­ριος έχει κατα­φύ­γει σε αυτή τη ρητο­ρική τόσες φορές που οποια­δή­ποτε παρα­χώ­ρηση προς τους Ιταλούς και τους Ισπα­νούς θα έμοιαζε με ήττα. Δεν έπρεπε να το αφήσει να φτάσει τόσο μακριά – αν όχι για άλλο λόγο, έστω από συμπό­νοια και αλλη­λεγ­γύη», γράφει το περιο­δικό, ανα­φε­ρό­μενο στην ανθρω­πι­στική τρα­γω­δία που αντι­με­τω­πί­ζουν οι άνθρω­ποι στην Ιταλία και στην Ισπανία. «Και για αυτό ευθύ­νο­νται και τα αυστηρά μέτρα λιτό­τη­τας που επι­βλή­θη­καν από τις Βρυ­ξέλ­λες και όχι το γεγονός ότι ζούσαν πάνω από τις δυνά­μεις τους», τονίζει ο αρθρο­γρά­φος.

Ούτε όμως η ηγεσία της Ε.Ε. ξεφεύ­γει από την κριτική του Spiegel: «Η Ε.Ε. βρί­σκε­ται τώρα σε υπαρ­ξιακή κρίση. Το να ενεργεί σαν φύλακας της δημο­σιο­νο­μι­κής αρετής σε μια τέτοια κατά­σταση είναι μικρο­πρε­πές και κακό. Ίσως θα έπρεπε για μια στιγμή να θυμη­θούμε ποιος βοήθησε να εξο­φλη­θεί η ανοι­κο­δό­μηση της Γερ­μα­νίας μετά τον Β’ Παγκό­σμιο Πόλεμο», γράφει χαρα­κτη­ρι­στικά και εξηγεί ότι τα ευρω­ο­μό­λογα είναι κοινά ομόλογα που εκδί­δο­νται από όλα τα μέλη της Ευρω­ζώ­νης «και δεν ισο­δυ­να­μούν με μια ένωση μετα­φο­ράς χρέους, αλλά το πλε­ο­νέ­κτημά τους είναι ότι θεω­ρού­νται ασφαλής επέν­δυση, καθώς συμ­με­τέ­χουν σε αυτά και χώρες όπως η Γερ­μα­νία, με υψηλή φερεγ­γυό­τητα, οι οποίες ανα­λαμ­βά­νουν και τις υπο­χρε­ώ­σεις των μικρό­τε­ρων. Αυτό θα κατα­στή­σει τον δανει­σμό για την Γερ­μα­νία «λίγο πιο ακριβό», αλλά αισθητά φθη­νό­τερο για την Ιταλία, υπο­γραμ­μί­ζε­ται.

Ο γερ­μα­νός αρθρο­γρά­φος προει­δο­ποιεί ακόμη αν η Ιταλία, η Γαλλία και η Ισπανία πιε­στούν να δια­θέ­σουν πακέτα ενί­σχυ­σης της οικο­νο­μίας τους, όπως αυτό που ανα­κοί­νωσε ήδη η γερ­μα­νική κυβέρ­νηση, «τότε αντί για δισε­κα­τομ­μύ­ρια θα χρεια­στούν τρι­σε­κα­τομ­μύ­ρια». «Και αν οι Ευρω­παίοι δεν δώσουν αμέσως το μήνυμα ότι συνερ­γά­ζο­νται για να αντι­με­τω­πί­σουν την κρίση, τότε θα κάνουν πάρτι οι λαϊ­κι­στές, οι εχθροί της Ε.Ε. και τα φαντς στο Λονδίνο και στη Νέα Υόρκη. Όπως όταν η Ελλάδα βρι­σκό­ταν στο χείλος της αβύσσου, πόντα­ραν στην κατάρ­ρευση ολό­κλη­ρης της Ευρω­ζώ­νης. Και αυτή τη φορά θα κερ­δί­σουν», εκτιμά ο αρθρο­γά­φος και προ­σθέ­τει ότι η Ιταλία και η Ισπανία είναι πολύ μεγάλες για να δια­σω­θούν από τα υπάρ­χο­ντα εργα­λεία, όπως ο Ευρω­παϊ­κός Μηχα­νι­σμός Στα­θε­ρό­τη­τας με τα 410 δισε­κα­τομ­μύ­ριά του. Η γερ­μα­νική κυβέρ­νηση, συνε­χί­ζει, έχει δηλώσει ότι θέλει να χαλα­ρώ­σει τους κανόνες και δείχνει προς την ΕΚΤ, λέγο­ντας ότι θα μπο­ρούσε να αγο­ρά­σει τα ομόλογα που δεν θα έχουν ζήτηση. «Οι πολι­τι­κοί της Ευρω­ζώ­νης εκμε­ταλ­λεύ­τη­καν την ΕΚΤ ως την τελευ­ταία γραμμή άμυνας πριν από οκτώ χρόνια, επειδή ήταν πολύ δειλοί για να λύσουν μόνοι τα προ­βλή­ματά τους.

Τελικά όμως όλες αυτές οι προ­τά­σεις ουσια­στικά απο­τε­λούν μια τερά­στια ανάληψη ευθύνης, ακόμη και αν δεν λέγο­νται ευρω­ο­μό­λογα», επι­ση­μαί­νει το περιο­δικό και τονίζει ότι θα ήταν πιο έντιμο και απο­τε­λε­σμα­τικό να συμ­φω­νή­σουν με την πρό­σφατη γαλλική πρόταση, η οποία αρέσει ακόμη και σε επι­φυ­λα­κτι­κούς προς τα ευρω­ο­μό­λογα, τα «κορονο-ομόλογα», με περιο­ρι­σμένη διάρ­κεια και δια­σύν­δεση με τους σκοπούς υπέρ­βα­σης της παν­δη­μίας. «Θα έστελ­ναν έτσι ένα ισχυρό μήνυμα στις αγορές, καθώς και στους πολίτες της Ευρώπης, θα απο­δεί­κνυαν ότι δεν έχουν εγκα­τα­λεί­ψει ο ένας τον άλλον σε μια στιγμή μεγάλης ανάγκης και ότι η Ευρώπη είναι κάτι περισ­σό­τερο από μια συμ­μα­χία εγω­μα­νών και κάτι περισ­σό­τερο από μια απλώς καλο­λα­δω­μένη αλλά ψυχρή ενιαία αγορά η οποία δια­θέ­τει (ακόμη) ένα κοινό νόμισμα. Και επι­πλέον, τα κορονο-ομόλογα θα απο­τε­λού­σαν και μια θωρα­κι­σμένη επέν­δυση η οποία τελικά θα έφερνε και πάλι επι­τό­κια – απλώς όχι για τα φαντς», κατα­λή­γει το άρθρο, που έρχεται να προ­στε­θεί σε μια έντονη αντι­πα­ρά­θεση που εξε­λίσ­σε­ται πλέον και στο εσω­τε­ρικό της Γερ­μα­νίας.

^{Πηγή: ΑΠΕ}