Ο καθρέφτης του

Την κυριαρ­χία της Νέας Δημο­κρα­τίας στο πολι­τικό σκηνικό δεί­χνουν αναμ­φί­βολα όλες οι τελευ­ταίες δημο­σκο­πή­σεις. Ο Κυριά­κος Μητσο­τά­κης είναι ο ρυθ­μι­στής της κατά­στα­σης. Όχι μόνο γιατί ο ίδιος μπορεί, αλλά και διότι οι αντί­πα­λοί του δεν μπορούν. Ο κίν­δυ­νος άρα, για εκείνον που παίζει μόνος παρα­μέ­νει πρω­τί­στως στον… καθρέ­φτη του. Είναι ο εαυτός της κυβέρ­νη­σης: ο τρόπος που κινεί­ται μετά το 41% . Το πώς εκτελεί κανείς αυτή την εντολή. Με σεμνό­τητα ή με σημάδια αλα­ζο­νείας της εξου­σίας  που ουδέ­ποτε περνούν απα­ρα­τή­ρητα ούτε συγ­χω­ρού­νται από τους πολίτες; Μπορεί αυτή η κατά­σταση να προ­κα­λέ­σει φαι­νό­μενα αλα­ζο­νείας στην κυβέρ­νηση; Προ­φα­νώς! Και υπάρ­χουν δείγ­ματα γραφής. Λογικό είναι να παίρ­νουν τα μυαλά των ανθρώ­πων αέρα. Αλλά αυτός ναι! Είναι ένας πραγ­μα­τι­κός κίν­δυ­νος για την κυβέρ­νηση Μητσο­τάκη. Το ξέρει και  ίδιος, λέγο­ντας προχθές σε συνέ­ντευξή του: «Ο κίν­δυ­νος πολι­τι­κής αλα­ζο­νείας είναι ορατός και θα σας έλεγα ότι είναι υπο­χρέ­ωσή μου να μην εισχω­ρή­σει στους υπουρ­γούς μια τέτοια λογική.» Είπε κάτι ακόμα προ ημερών ο Κυρ Μητσο­τά­κης σε συζή­τηση περί λαϊ­κι­σμού – ίσως για να την ακούσει ο ίδιος και πρώτοι οι εντός και εκτός του Μαξίμου: «Μη συγ­χέ­εις τους αντι­πά­λους σου με τους ψηφο­φό­ρους, τα προ­βλή­ματα των πολιτών από τα οποία τρέ­φο­νται οι λαϊ­κι­στές είναι πραγ­μα­τικά (…)  Μην προ­βάλ­λεις υπέρ­με­τρα τις επι­τυ­χίες σου, ειδικά σε ό,τι αφορά την οικο­νο­μία».