«Είναι πολλά τα προβλήματα που αντιμετωπίζει το νοσοκομείο»

Τα προ­βλή­μα­τα με τις ελ­λεί­ψεις αν­θρώ­πι­νου δυ­να­μι­κού σε πολλά τμή­μα­τα του Νο­σο­κο­μεί­ου Ρόδου και μά­λι­στα εν μέσω παν­δη­μί­ας, επι­ση­μαί­νει σε δη­λώ­σεις της στην «δ», η διευ­θύ­ντρια του Αναι­σθη­σιο­λο­γι­κού Τμή­μα­τος και πρό­ε­δρος νο­σο­κο­μεια­κών ια­τρών κυρία Πο­λύ­μνια Γα­λα­νού.

Ανα­λυ­τι­κό­τε­ρα, η κα Γα­λα­νού δή­λω­σε με­τα­ξύ άλλων και τα εξής:

«Θα ξε­κι­νή­σω από το Αναι­σθη­σιο­λο­γι­κό Τμήμα το οποίο έχει απα­σχο­λή­σει αρ­κε­τό καιρό την επι­και­ρό­τη­τα της Ρόδου –και γε­νι­κό­τε­ρα του νομού Δ/σου. Θα δια­χω­ρί­σω την πλη­ρό­τη­τα, την επάρ­κεια σε προ­σω­πι­κό και τη λει­τουρ­γία. Όσον αφορά στη λει­τουρ­γία, όλα τα χει­ρουρ­γεία εκτε­λού­νται κα­νο­νι­κά και όλες οι ει­δι­κό­τη­τες εξυ­πη­ρε­τού­νται. Βε­βαί­ως αυτό γί­νε­ται με τη συν­δρο­μή κι ενός συ­να­δέλ­φου, ο οποί­ος έρ­χε­ται από το νο­σο­κο­μείο της Κω. Οι προ­σλή­ψεις έχουν κα­τα­στεί άγο­νες καθώς στα δη­μό­σια νο­σο­κο­μεία της χώρας, δεν υπάρ­χει εν­δια­φέ­ρον από τους αναι­σθη­σιο­λό­γους. Ο λόγος είναι ότι οι αμοι­βές είναι πάρα πολύ χα­μη­λές, είναι τε­ρά­στιος ο όγκος ερ­γα­σί­ας (ο οποί­ος δεν ανα­γνω­ρί­ζε­ται, ούτε και από τους συ­να­δέλ­φους μας τους χει­ρουρ­γούς) με απο­τέ­λε­σμα να προ­τι­μούν τον ιδιω­τι­κό τομέα. Για να έρθει κά­ποιος να ερ­γα­στεί σε οποιο­δή­πο­τε τμήμα, κοι­τά­ζει εάν είναι επαρ­κώς στε­λε­χω­μέ­νο. Ει­δάλ­λως, θα ανα­γκα­στεί να κάνει πάρα πολ­λές εφη­με­ρί­ες που θα επη­ρε­ά­ζουν τη ζωή του. Το πρό­βλη­μα μπο­ρεί να λυθεί εάν το υπουρ­γείο Υγεί­ας, επι­τέ­λους, απο­φα­σί­σει να επα­να­φέ­ρει τα μι­σθο­λό­για στα δε­δο­μέ­να του 2012. Σε άλλη πε­ρί­πτω­ση, δεν θα υπάρ­ξει εν­δια­φέ­ρον….».

Ανα­φε­ρό­με­νη στους επι­κεί­με­νους κα­λο­και­ρι­νούς μήνες κατά τους οποί­ους, το Γε­νι­κό Νο­σο­κο­μείο Ρόδου επι­βα­ρύ­νε­ται πάρα πολύ, η κα Γα­λα­νού, έκρου­σε τον κώ­δω­να του κιν­δύ­νου:

«Το άνοιγ­μα της του­ρι­στι­κής πε­ριό­δου, ση­μαί­νει ότι η δου­λειά θα αυ­ξη­θεί. Είμαι της άπο­ψης ότι απαι­τεί­ται προ­γραμ­μα­τι­σμός από νωρίς. Είναι εν­δια­φέ­ρου­σα η ανα­κοί­νω­ση της ανα­πλη­ρώ­τριας υπουρ­γού Υγεί­ας κας Μίνας Γκά­γκα ότι τα νο­σο­κο­μεία θα μπο­ρούν να προ­κη­ρύσ­σουν τις θέ­σεις που θέ­λουν οι ίδιες οι διοι­κή­σεις –αλλά πρέ­πει να νο­μο­θε­τη­θεί και να εφαρ­μο­στεί. Εάν π.χ. το υπουρ­γείο βγά­ζει απλά μια προ­κή­ρυ­ξη τη στιγ­μή που δεν υπάρ­χουν αναι­σθη­σιο­λό­γοι, δεν υπάρ­χει αντα­πό­κρι­ση. Εάν όμως εμείς εδώ, που γνω­ρί­ζου­με τα δε­δο­μέ­να και ξέ­ρου­με πότε υπάρ­χει εν­δια­φέ­ρον, προ­χω­ρή­σου­με σε προ­κή­ρυ­ξη, δεν θα χρεια­στεί να πε­ρι­μέ­νου­με τι θα γίνει στην υπό­λοι­πη χώρα.

Σε αυτό το ση­μείο θέλω να ξε­κα­θα­ρί­σω ότι δεν πρέ­πει να απα­ξιώ­νου­με το νο­σο­κο­μείο, το οποίο εκτε­λεί έργο. Τα δη­μό­σια νο­σο­κο­μεία ασκούν έργο, το οποίο δεν μπο­ρεί να κάνει κα­νέ­να ιδιω­τι­κό».

Ει­δι­κά για τη Μο­νά­δα Εντα­τι­κής Θε­ρα­πεί­ας στο Γ.Ν.Ρόδου η κα Γα­λα­νού τό­νι­σε πως δεν έχει στε­λε­χω­θεί ποτέ –ούτε από ια­τρι­κό, ούτε από νο­ση­λευ­τι­κό προ­σω­πι­κό: «Δύο κρε­βά­τια εξα­κο­λου­θούν να μέ­νουν κλει­στά. Κά­ποιες στιγ­μές χρεια­ζό­μα­στε πε­ρισ­σό­τε­ρα κρε­βά­τια και λόγω του κο­ρω­νοϊ­ού. Όπως κα­τα­λα­βαί­νε­τε πρέ­πει να γί­νουν προ­σλή­ψεις. Οι εντα­τι­κο­λό­γοι ανή­κουν στο προ­σω­πι­κό που κρα­τούν σε υψηλό επί­πε­δο τις πα­ρο­χές υγεί­ας του νο­σο­κο­μεί­ου.

Ακο­λού­θως, θα μι­λή­σω και για το Αι­μο­δυ­να­μι­κό. Όταν έγι­ναν τα εγκαί­νια ήμα­σταν όλοι αι­σιό­δο­ξοι. Τώρα, κιν­δυ­νεύ­ει κι αυτό με κλεί­σι­μο.

Το ίδιο πρό­βλη­μα υπάρ­χει και στο Απει­κο­νι­στι­κό Τμήμα όπου έχουν φύγει για­τροί κι άλλοι έχουν συ­ντα­ξιο­δο­τη­θεί.

Το Τμήμα Επει­γό­ντων Πε­ρι­στα­τι­κών, ήταν πάντα μια με­γά­λη… πληγή. Πρέ­πει να είναι στε­λε­χω­μέ­νο πάντα από εμπει­ρό­τα­τους για­τρούς γιατί είναι πολύ δύ­σκο­λο κι έχει απαι­τή­σεις. Έχου­με βρει τη λύση να παίρ­νου­με τους “ει­δι­κευό­με­νους” για να “βου­λώ­νουν” τρύ­πες. Το απο­τέ­λε­σμα είναι να μην υπάρ­χει επαρ­κής πα­ρο­χή υπη­ρε­σιών. Χρεια­ζό­μα­στε αυ­τό­νο­μο Τμήμα Επει­γό­ντων Πε­ρι­στα­τι­κών με για­τρούς που θα ξε­κι­νούν την κα­ριέ­ρα τους και θα συ­νε­χί­ζουν εκεί –όπως σε όλες τις χώρες.

Βλέ­πε­τε λοι­πόν ότι ενώ υπάρ­χει εξο­πλι­σμός δεν υπάρ­χει προ­σω­πι­κό. Η αλή­θεια είναι ότι ο κό­σμος τα­λαι­πω­ρεί­ται και δεν βρί­σκει εύ­κο­λα ρα­ντε­βού. Συ­νε­πώς, πριν αρ­χί­σου­με να μι­λά­με για άνοιγ­μα τμη­μά­των θα πρέ­πει να μι­λή­σου­με για επαρ­κή στε­λέ­χω­ση».

Σύμ­φω­να με την πρό­ε­δρο των νο­σο­κο­μεια­κών ια­τρών, το Γ.Ν. Ρόδου ξε­κί­νη­σε να αντι­με­τω­πί­σει την παν­δη­μία του κο­ρω­νοϊ­ού, με -50% σε νο­ση­λευ­τι­κό, ια­τρι­κό και διοι­κη­τι­κό προ­σω­πι­κό.

«Ο κό­σμος νο­μί­ζει ότι το Νο­σο­κο­μείο είναι για­τροί! Η αλή­θεια είναι ότι εί­μα­στε το 1/3 σε σχέση με το υπό­λοι­πο προ­σω­πι­κό. Όλα περ­νούν από τη διοί­κη­ση όπου τα τε­λευ­ταία τρία χρό­νια έχουν φύγει 18 άτομα τα οποία ΔΕΝ έχουν αντι­κα­τα­στα­θεί. Στο νο­ση­λευ­τι­κό, ξε­κι­νή­σα­με με μείον 200 άτομα, και πα­ρα­μέ­νου­με στα ίδια νού­με­ρα…».

ΟΙ ΑΝΕΜ­ΒΟ­ΛΙΑ­ΣΤΟΙ ΥΓΕΙΟ­ΝΟ­ΜΙ­ΚΟΙ

Μι­λώ­ντας για τους ανεμ­βο­λί­α­στους υγειο­νο­μι­κούς, η κα Γα­λα­νού ξε­κα­θά­ρι­σε τα εξής:

«Ή έχεις σε­βα­στεί το ια­τρι­κό επάγ­γελ­μα και το ασκείς (από οποια­δή­πο­τε πλευ­ρά) ή όχι. Υπάρ­χει ένας Νόμος. Ή εί­μα­στε όλοι ίσοι ή όχι. Υπάρ­χουν εξαι­ρέ­σεις –και όσοι έχουν πραγ­μα­τι­κό πρό­βλη­μα υγεί­ας είναι ελά­χι­στοι. Τεί­νει να γίνει ένας εκ­βια­σμός: επει­δή δεν υπάρ­χει προ­σω­πι­κό, να πά­ρου­με τους ανεμ­βο­λί­α­στους. Αυτό ΔΕΝ γί­νε­ται! Εάν ζη­τούν από εμάς (τους εμ­βο­λια­σμέ­νους) να τους στη­ρί­ξου­με, ερωτώ ποια είναι η δική τους στή­ρι­ξη σ’ εμάς που μεί­να­με πίσω και δου­λεύ­ου­με υπό πολύ σκλη­ρές συν­θή­κες, χωρίς άδειες και με εξο­ντω­τι­κά ωρά­ρια;».

Κα­τα­λή­γο­ντας η κα Γα­λα­νού, ανα­φέρ­θη­κε στην κα­τά­στα­ση του κο­ρω­νοϊ­ού: «Πρέ­πει να κρα­τά­με μικρά… κα­λά­θια. Η με­τάλ­λα­ξη Όμι­κρον είναι πιο με­τα­δο­τι­κή. Μπο­ρεί να είναι λι­γό­τε­ρο πα­θο­γό­νος σε σχέση με την Δέλτα, αλλά έχει υψη­λό­τε­ρη με­τα­δο­τι­κό­τη­τα –που ση­μαί­νει πε­ρισ­σό­τε­ρες ει­σα­γω­γές στα νο­σο­κο­μεία. Συ­νε­πώς, το σύ­στη­μα δεν πιέ­ζε­ται μόνο από τα βαριά πε­ρι­στα­τι­κά, αλλά και από τα πολλά πε­ρι­στα­τι­κά. Άρα, πρέ­πει να εί­μα­στε όλοι προ­σε­κτι­κοί στη Ρόδο και να δεί­ξου­με αλ­λη­λεγ­γύη σε όλους τους ερ­γα­ζό­με­νους μέσα στο Νο­σο­κο­μείο. Θεωρώ ντρο­πή να εκ­με­ταλ­λεύ­ε­σαι αυτή την κρί­σι­μη πε­ρί­ο­δο, προ­σω­πι­κό που έχεις σαν συμ­βα­σιού­χους και σαν επι­κου­ρι­κούς (με πα­ρα­τά­σεις). Θα πρέ­πει να τους μο­νι­μο­ποι­ή­σουν και να τους πρι­μο­δο­τή­σουν γιατί ήρθαν να δου­λέ­ψουν –ενώ κά­ποιοι… κά­θι­σαν σπίτι».