Επιφυλάξεις

Πολλές επι­φυ­λά­ξεις ακούω, εάν η απειλή του Πρω­θυ­πουρ­γού σχετικά με το ποδό­σφαιρο θα φέρει απο­τε­λέ­σματα και εάν δεν έπρεπε απλά να είναι απειλή, αλλά πράξη. Μια πράξη που θα έπρεπε εδώ και χρόνια να έχει πραγ­μα­το­ποι­η­θεί.  Από τότε που κερ­κί­δες, «θύρες», δρόμοι και στενά γύρω από τα γήπεδα βάφτη­καν με αίμα, νέων στην πλειο­ψη­φία τους ανθρώ­πων. Από τότε  που οι φυσιο­λο­γι­κοί άνθρω­ποι άρχισαν να απο­μα­κρύ­νο­νται από τις κερ­κί­δες ή να το σκέ­φτο­νται δύο και τρεις φορές πριν πάνε να παρα­κο­λου­θή­σουν έναν αγώνα και πολλές φορές απο­φεύ­γει ακόμη και να δουν την αγα­πη­μένη τους ομάδα  και από την τηλε­ό­ραση για να μην την …σπάσουν. Από τότε που ανε­γκέ­φα­λοι χου­λι­γκά­νοι, έσπαγαν ότι έβρι­σκαν μπροστά τους. Από τότε που παρά­γο­ντες κυκλο­φο­ρού­σαν στα γήπεδα με πιστό­λια.  Ας μην πούμε για όσα ακούμε και δια­βά­ζουμε για σκάν­δαλα, στη­μέ­νους αγώνες, «που­λη­μέ­νους» και την δια­πλοκή ανάμεσα σε αθλη­τι­κούς, οικο­νο­μι­κούς και πολι­τι­κούς παρά­γο­ντες. Κι αν δεν υπάρ­χουν αφορμές για να μπει ένα ορι­στικό τέλος σ’ αυτό και να ασχο­λη­θούμε με τα πολύ σοβαρά. Όπως για παρά­δειγμα με το Ορουτς Ρέις που κάνει βόλτες ανοιχτά του Καστελ­λό­ρι­ζου. Κάτι για  το οποίο άνοιξα την τηλε­ό­ραση, προ­κει­μέ­νου να μάθω περισ­σό­τερα και έπεσα πάνω σε πάνελ (και στο κρατικό κανάλι) που μιλού­σαν για το ποδό­σφαιρο…