Μάρα Αντωνιάδη σε Βαγιανό: «Το Περιφερειακό Συμβούλιο δεν εκβιάζεται με “νομικές επιφυλάξεις”- Είναι καθήκον μου να προφυλάξω το Σώμα»

Σε δήλωση της  η πρό­ε­δρος του Περι­φε­ρεια­κού Συμ­βου­λίου κ. Μάρα Αντω­νιάδη ανα­φέ­ρει τα εξής:

Κατά την διάρ­κεια της σημε­ρι­νής συνε­δρί­α­σης του Περι­φε­ρεια­κού Συμ­βου­λίου που διε­ξή­χθη δια ζώσης στη Ρόδο και σε απά­ντηση επι­στο­λής προς το Σώμα του πρό­ε­δρου της ΔΕΥΑΡ Σωτήρη Βαγια­νού και των καθόλα ανυ­πό­στα­των ισχυ­ρι­σμών του, που απηχούν και την άγνοια του για τη λει­τουρ­γία και τις αρμο­διό­τη­τες του Οργάνου, η Πρό­ε­δρος του Περι­φε­ρεια­κού Συμ­βου­λίου, Μάρα Αντω­νιάδη, τοπο­θε­τού­μενη επί του θέματος, τόνισε τα εξής:

«Επειδή έχουμε λάβει μία επι­στολή  – διαρ­κού­σης της συνε­δρί­α­σης του Περι­φε­ρεια­κού Συμ­βου­λίου – και είναι η τρίτη επι­στολή που λαμβάνω,  με ομο­λο­γου­μέ­νως προ­κλη­τικό ύφος,  επιθυμώ να ενη­με­ρώσω το Σώμα –  το οποίο  πάντως είναι  πλήρως ενη­με­ρω­μένο, αφού και οι επι­κε­φα­λής των παρα­τά­ξεων έχουν λάβει  την επι­στολή του  Προ­έ­δρου της ΔΕΥΑΡ από  την Παρα­σκευή:

Το αίτημα του κ.  Βαγια­νού αφορά την τρο­πο­ποί­ηση της πρώτης προ­γραμ­μα­τι­κής σύμ­βα­σης για το Φράγμα Γαδουρά και τη σύναψη νέας προ­γραμ­μα­τι­κής σύμ­βα­σης για την Β’ Φάση του Φράγ­μα­τος .  Στην ουσία το θέμα του κ. Βαγια­νού επι­κε­ντρώ­νε­ται στο ποιος θα είναι ο φορέας υλο­ποί­η­σης του έργου αυτού και ποια η ανα­θέ­τουσα αρχή.

Σε όλες τις επι­στο­λές, και κυρίως στη δεύτερη από αυτές, την οποία  ονο­μά­ζει “υπό­μνηση” του πρώτου αιτή­μα­τος, ανα­φέ­ρε­ται μετ’ επι­τά­σεως  ότι  εμπί­πτει στην αρμο­διό­τητα του Περι­φε­ρεια­κού Συμ­βου­λίου να απο­φα­σί­σει για τα θέματα τα οποία θέτει.

Καθιστώ σαφές στο Περι­φε­ρειακό Συμ­βού­λιο, ότι  τα θέματα τα οποία ζητάει  ο κ. Βαγια­νός να τεθούν, είναι ζητή­ματα τα οποία περι­λαμ­βά­νο­νται στις αρμο­διό­τη­τες της Περι­φε­ρεια­κής Επι­τρο­πής και όχι του Περι­φε­ρεια­κού Συμ­βου­λίου.

Επίσης, επειδή μέρος του αιτή­μα­τος αυτού ήταν να δοθεί ο λόγος στον κύριο Βαγιανό, προ­κει­μέ­νου να ειση­γη­θεί ο ίδιος  στο Περι­φε­ρειακό Συμ­βού­λιο όσα ανα­φέ­ρει  στις επι­στο­λές του, επι­ση­μαίνω  ότι είναι σαφές  στη νομο­θε­σία ότι σε ένα τρίτο φορέα, ο λόγος δίνεται στο Περι­φε­ρειακό Συμ­βού­λιο επί εισηγ­μέ­νου θέματος και κατόπιν από­φα­σης της πλειο­ψη­φίας του Σώματος.

Είναι στη δια­κρι­τική μου ευχέ­ρεια, ως προ­έ­δρου του Περι­φε­ρεια­κού Συμ­βου­λίου  να απο­φα­σίσω αν ένα θέμα θα εισα­χθεί προς συζή­τηση ή όχι. Με σκοπό πάντοτε να προ­φυ­λάξω το Σώμα, δεν έκρινα ότι μπορεί να μπει το θέμα αυτό στην ημε­ρή­σια διάταξη. Άλλωστε, για να εισα­χθεί ένα  θέμα και να συζη­τη­θεί, θα πρέπει να προη­γη­θεί αίτημα από μέλος του Περι­φε­ρεια­κού Συμ­βου­λίου. Ειση­γη­τής μπορεί να είναι μόνο Περι­φε­ρεια­κός Σύμ­βου­λος ή ο Περι­φε­ρειάρ­χης.  Έχετε λάβει όλοι  την επι­στολή αυτή και το αίτημα, και θα είχατε δικαί­ωμα, ακόμα και η παρά­ταξη της πλειο­ψη­φίας, να ζητή­σετε από το Προ­ε­δρείο την εισα­γωγή του προς συζή­τηση. Τέτοιο αίτημα δεν ετέθη από κανέναν. Συνεπώς, αυτές οι προ­ϋ­πο­θέ­σεις εκλεί­πουν.

Για όσα σας αναφέρω, έχουν προη­γη­θεί εξα­ντλη­τι­κές συνα­ντή­σεις  και με τις νομικές υπη­ρε­σίες μας και με τους νομι­κούς μας συμ­βού­λους, και καθόλου αυθαί­ρετα δεν λέγο­νται.

Όσον αφορά τον τόνο των επι­στο­λών της ΔΕΥΑΡ, τονίζω ότι καθόλου δεν αρμόζει σε γόνιμο διάλογο μεταξύ φορέων. Ειδικά δε η επι­στολή με τίτλο “υπό­μνηση”, υπο­δει­κνύει την ερμη­νεία του νόμου κατά τη δική της άποψη και κλείνει – για τη δημιουρ­γία εντυ­πώ­σεων –  επι­φυ­λασ­σό­μενη δια του προ­έ­δρου της για κάθε νόμιμο δικαί­ωμά της.

Ο τόνος αυτός δεν αρμόζει σε μία συζή­τηση γόνιμη, με καλές προ­θέ­σεις μεταξύ φορέων. Το  Περι­φε­ρειακό Συμ­βού­λιο δεν εκβιά­ζε­ται με “νομικές επι­φυ­λά­ξεις”.  Οφείλει να εξε­τά­ζει όλες τις περι­πτώ­σεις της νομο­θε­σίας  και για το λόγο αυτό θεωρώ καθήκον μου να προ­φυ­λάξω το Σώμα.»