FAZ: Το φάντασμα του Grexit επιστρέφει πάνω από την Ελλάδα

Η Frankfurter Allgemeine Zeitung σε εκτε­νές ρε­πορ­τάζ της ανα­φέ­ρε­ται στο φά­ντα­σμα του Grexit και γρά­φει: «Το εν­δε­χό­με­νο του Grexit φαί­νε­ται να ξε­χά­στη­κε γρή­γο­ρα όταν τα κράτη μέλη της Ευ­ρω­ζώ­νης, το κα­λο­καί­ρι του 2015, συμ­φώ­νη­σαν με την Ελ­λά­δα σε ένα τρίτο πα­κέ­το βο­ή­θειας ύψους 86 δι­σε­κα­τομ­μυ­ρί­ων ευρώ. Η χώρα μπο­ρού­σε και πάλι να αντα­πο­κρι­θεί στις υπο­χρε­ώ­σεις της, η κυ­βέρ­νη­ση επε­ξερ­γα­ζό­ταν αργά τον κα­τά­λο­γο των με­ταρ­ρυθ­μί­σε­ων που συμ­φώ­νη­σε με τους πι­στω­τές. Τα δη­μό­σια οι­κο­νο­μι­κά πά­ντως ήταν κα­λύ­τε­ρα το 2016 από ό,τι ανα­με­νό­ταν ωστό­σο με­γά­λα θέ­μα­τα πα­ρα­μέ­νουν άλυτα».

Η FAZ ανα­φέ­ρει πως ανοι­χτά πα­ρα­μέ­νουν ακόμα οι με­ταρ­ρυθ­μί­σεις στα ερ­γα­σια­κά και στον τομέα της ενέρ­γειας όπως και η αξιο­λό­γη­ση, η οποία έχει βαλ­τώ­σει και θε­ω­ρεί «ου­το­πι­κό» να κλεί­σει στις 20 Φε­βρουα­ρί­ου. Όσο για την επι­στρο­φή του θέ­μα­τος Grexit ως εν­δε­χό­με­νου στο Βε­ρο­λί­νο γρά­φει: «Πρό­σφα­τα η εφη­με­ρί­δα Bild έγρα­ψε ότι ο Σόι­μπλε θα δε­χό­ταν τον τερ­μα­τι­σμό του τρέ­χο­ντος προ­γράμ­μα­τος εάν το ΔΝΤ δεν συμ­με­τεί­χε. Κάτι τέ­τοιο όμως δεν είναι εύ­λο­γο διότι αυτό τον χρόνο των εκλο­γών δεν μπο­ρεί να αντι­τα­χθεί στην Κα­γκε­λά­ριο, η οποία θε­ω­ρεί απα­ραί­τη­τη την πα­ρα­μο­νή της Ελ­λά­δας στην Ευ­ρω­ζώ­νη. Ωστό­σο ο υπουρ­γός Οι­κο­νο­μι­κών συ­νε­χί­ζει τη σκλη­ρή στάση του σχε­τι­κά με τις με­ταρ­ρυθ­μί­σεις. Την Πα­ρα­σκευή ανέ­φε­ρε στο Ζα­αρ­μπρί­κεν, ότι ‘δεν μπο­ρεί να συ­νε­χι­στεί έτσι επ’ άπει­ρον εάν η Ελ­λά­δα δεν κάνει αυτά που έχει συμ­φω­νή­σει».

Θε­σμοί που να λει­τουρ­γούν είναι η βάση της οι­κο­νο­μί­ας

Οι άθλιες συν­θή­κες που επι­κρα­τούν στην Ελ­λά­δα κα­τα­δει­κνύ­ουν πως η ΕΕ χρειά­ζε­ται ένα και­νούρ­γιο σύμ­φω­νο, πι­στεύ­ει ο Αλέ­ξαν­δρος Κρη­τι­κός, διευ­θυ­ντής του Γερ­μα­νι­κού Ιν­στι­τού­του Οι­κο­νο­μι­κών Ερευ­νών του Βε­ρο­λί­νου. Ο οι­κο­νο­μο­λό­γος γρά­φει σε άρθρο του στην Süddeutsche Zeitung πως η Ελ­λά­δα απέ­χει πολύ ακόμα από την ανάρ­ρω­ση και αυτό δεν είναι καλό ση­μά­δι ούτε για τις εφτά ελ­λη­νι­κές κυ­βερ­νή­σεις των τε­λευ­ταί­ων εννέα χρό­νων της πα­γκό­σμιας οι­κο­νο­μι­κής κρί­σης ούτε για την ΕΕ. Και επι­ση­μαί­νει αυτό που κατά τη γνώμη του χρειά­ζε­ται: «Αυτό που λεί­πει δεν είναι το κε­φά­λαιο. Το πρό­βλη­μα είναι οι κρα­τι­κοί θε­σμοί που λει­τουρ­γούν ανε­παρ­κώς και αυτός είναι ένας κε­ντρι­κός πα­ρά­γο­ντας σε ένα κόσμο όπου οι και­νο­τό­μες επι­χει­ρή­σεις επι­λέ­γουν την έδρα τους με κρι­τή­ριο την ποιό­τη­τα αυτών των θε­σμών. Η Ελ­λά­δα δεί­χνει πως οι με­ταρ­ρυθ­μί­σεις δεν μπο­ρούν να γί­νουν με εκ­κλή­σεις. Η ΕΕ μπο­ρεί όμως να δώσει την ώθηση. Χρειά­ζε­ται ένα νέο επι­τυ­χη­μέ­νο πρό­γραμ­μα, ένα ‘σύμ­φω­νο για την και­νο­το­μία’ όπου οι νέες ιδέες και ο αντα­γω­νι­σμός θα είναι στο επί­κε­ντρο».

Και το άρθρο συ­νε­χί­ζει λίγο πα­ρα­κά­τω: «Ένα τέ­τοιο σύμ­φω­νο θα απο­τε­λού­νταν από τρία στοι­χεία: πρώ­τον την πρό­σβα­ση σε ένα τα­μείο και­νο­το­μί­ας, το οποίο θα δια­δε­χθεί τα διαρ­θρω­τι­κά τα­μεία και θα δίνει τη δυ­να­τό­τη­τα για επεν­δύ­σεις σε πε­ρι­φε­ρεια­κά συ­στή­μα­τα και­νο­το­μί­ας. Αυτή η πρό­σβα­ση θα εξαρ­τιό­ταν από την υλο­ποί­η­ση με­ταρ­ρυθ­μί­σε­ων, τις οποί­ες θα συμ­φω­νού­σε το κάθε κρά­τος μέλος δε­σμευ­τι­κά με την ΕΕ. Και τρί­τον, τα κράτη που θα προ­χω­ρού­σαν σε με­ταρ­ρυθ­μί­σεις σχε­τι­κά με την απο­τε­λε­σμα­τι­κό­τε­ρη λει­τουρ­γία των θε­σμών θα είχαν με­γα­λύ­τε­ρη στή­ρι­ξη από την ΕΕ, αφού η απο­τε­λε­σμα­τι­κή λει­τουρ­γία των κρα­τι­κών θε­σμών είναι το απα­ραί­τη­το στή­ριγ­μα της και­νο­τό­μου οι­κο­νο­μί­ας».

Πηγή: Deutsche Welle