Εκτός νόμου Κατσέλη τα χρέη στα Ταμεία

Δεν μπορούν να υπα­χθούν στον προ­στα­τευ­τικό για τα «υπερ­χρε­ω­μένα νοι­κο­κυ­ριά» ν. 3869/10 (νόμο Κατσέλη) οι οφειλές προς ασφα­λι­στικά ταμεία, καθώς κάθε τέτοια προ­σπά­θεια είναι αντι­συ­νταγ­μα­τική.

Απο­φά­σεις δια­φό­ρων περι­φε­ρεια­κών Ειρη­νο­δι­κείων ξεκα­θα­ρί­ζουν ότι οι οφει­λέ­τες των ασφα­λι­στι­κών ταμείων πρέπει να κατα­βά­λουν κανο­νικά τα χρέη τους προς τους οργα­νι­σμούς κοι­νω­νι­κής ασφά­λι­σης (ΟΚΑ), βάζο­ντας έτσι «φρένο» στην προ­σπά­θειά τους να πετύ­χουν ακόμα και την πλήρη δια­γραφή των οφει­λό­με­νων εισφο­ρών τους ή το «μπλο­κά­ρι­σμα» τυχόν εκπλει­στη­ρια­σμού ακί­νη­της (και κινητής) περιου­σίας, όπως μπορεί να τα πετύχει υπό προ­ϋ­πο­θέ­σεις ένας δανειο­λή­πτης που υπά­γε­ται στον «νόμο Κατσέλη».

Δια­πι­στώ­νο­ντας την αντι­συ­νταγ­μα­τι­κό­τητα και του περ­σι­νού νόμου 4336/15, που επι­χεί­ρησε να εντάξει κάποιες υπο­θέ­σεις ασφα­λι­στι­κών χρεών στον ν.3869/10, τα δικα­στή­ρια ορθώ­νουν ενδε­χο­μέ­νως ανυ­πέρ­βλητα εμπόδια στην ανα­με­νό­μενη ρύθμιση για απο­τε­λε­σμα­τι­κό­τερη προ­στα­σία από πλει­στη­ρια­σμούς, αφού δέχο­νται ότι δεν μπορούν να απο­φευ­χθούν οι πλη­ρω­μές προς ασφα­λι­στι­κούς οργα­νι­σμούς, καθώς η πολι­τεία οφείλει να εγγυά­ται τον θεσμό της κοι­νω­νι­κής ασφά­λι­σης με τη δια­σφά­λιση της λει­τουρ­γίας βιώ­σι­μων ασφα­λι­στι­κών επι­χει­ρή­σεων, σε υγιείς οικο­νο­μι­κές βάσεις.

ΕΘΝΟΣ