Η Κλεονίκη Αλεξοπούλου με δεσμούς στη Ρόδο ανάμεσα στους συλληφθέντες του «Οξυγόνου» στον Στόλο Αλληλεγγύης για την Παλαιστίνη

• Η πανε­πι­στη­μια­κός που μεγά­λωσε και φοίτησε σε σχολεία της Ρόδου, με ισχυ­ρούς προ­σω­πι­κούς δεσμούς με το νησί, οικο­γε­νειακή φίλη του πρώην βου­λευτή Δημήτρη Γάκη και με στενή σχέση με την Έλλη Παρα­σκευά, βρέθηκε ανάμεσα στους Έλληνες ακτι­βι­στές που συνε­λή­φθη­σαν από τις ισραη­λι­νές δυνά­μεις στο ταξίδι ανθρω­πι­στι­κής αλλη­λεγ­γύης προς τη Γάζα

Η σύλληψη του ελλη­νι­κού πλη­ρώ­μα­τος του πλοίου «Οξυγόνο» από τις ισραη­λι­νές δυνά­μεις στα διεθνή ύδατα δεν απο­τέ­λεσε απλώς μια διεθνή είδηση, αλλά συγκλό­νισε ιδιαί­τερα και τη Ρόδο.

Κι αυτό γιατί ανάμεσα στους επι­βαί­νο­ντες βρι­σκό­ταν η Κλε­ο­νίκη Αλε­ξο­πού­λου, πανε­πι­στη­μια­κός με διεθνές κύρος και ενεργή δράση στο κίνημα αλλη­λεγ­γύης για την Παλαι­στίνη, η οποία όμως συν­δέ­ε­ται στενά με το νησί, καθώς μεγά­λωσε εδώ και φοίτησε σε σχολεία του.

Η ελλη­νική απο­στολή και ο διεθνής στο­λί­σκος

Το πλοίο «Οξυγόνο», με συμ­βο­λικό όνομα που παρα­πέ­μπει στην τρα­γω­δία των Τεμπών, συμ­με­τείχε στον Global Sumud Flotilla, μια απο­στολή που συγκέ­ντρωσε 561 ακτι­βι­στές από δεκάδες χώρες. Στόχος του στο­λί­σκου ήταν να μετα­φέ­ρει ανθρω­πι­στική βοήθεια στη Γάζα και να ανα­δεί­ξει διεθνώς την ανάγκη τερ­μα­τι­σμού του απο­κλει­σμού.

Η ελλη­νική παρου­σία ήταν έντονη, με τρία πλοία, ανάμεσά τους και το «Οξυγόνο», στο οποίο επέ­βαι­ναν η βου­λευ­τής της Νέας Αρι­στε­ράς Πέτη Πέρκα, γνωστοί ακτι­βι­στές και πανε­πι­στη­μια­κοί. Η απο­στολή τους είχε σαφή στόχο: να καταγ­γεί­λει την «παρά­νομη πολιορ­κία» και να δηλώσει ότι η διεθνής κοι­νό­τητα δεν μένει αμέτοχη στη συνε­χι­ζό­μενη αιμα­το­χυ­σία.

Η Κλε­ο­νίκη Αλε­ξο­πού­λου και οι δεσμοί με τη Ρόδο

Η παρου­σία της Κλε­ο­νί­κης Αλε­ξο­πού­λου στο πλοίο είχε βαρύ­νουσα σημασία για τη Ρόδο, καθώς το νησί δια­τη­ρεί μαζί της ισχυ­ρούς δεσμούς. Έχοντας μεγα­λώ­σει και φοι­τή­σει στα σχολεία της Ρόδου, η πανε­πι­στη­μια­κός είναι γνωστή στην τοπική κοι­νω­νία, τόσο για τη νεανική της δια­δρομή όσο και για τις φιλίες που δια­τή­ρησε στο χρόνο.

Ιδιαί­τερη βαρύ­τητα αποκτά η οικο­γε­νειακή της φιλία με τον πρώην βου­λευτή του ΣΥΡΙΖΑ Δημήτρη Γάκη, με τον οποίο την συν­δέ­ουν στενοί κοι­νω­νι­κοί δεσμοί. Η Αλε­ξο­πού­λου υπήρξε μάλιστα συμ­μα­θή­τρια της κόρης του, με την οικο­γέ­νεια Γάκη να γνω­ρί­ζει καλά το επι­στη­μο­νικό της έργο αλλά και την ακτι­βι­στική της δράση.

Επι­πλέον, η σχέση της με την Έλλη Παρα­σκευά, πρόσωπο με έντονη παρου­σία στα πολι­τικά και κοι­νω­νικά δρώμενα, ενι­σχύει ακόμη περισ­σό­τερο το απο­τύ­πωμά της στο νησί. Οι συν­δέ­σεις αυτές δεν είναι απλώς προ­σω­πι­κές, αλλά συν­θέ­τουν ένα δίκτυο σχέσεων που καθιστά την υπόθεσή της σημείο ανα­φο­ράς για τη ροδί­τικη κοι­νω­νία.

Το ταξίδι με το «Οξυγόνο»

Η ίδια η Αλε­ξο­πού­λου περιέ­γραψε το ταξίδι προς τη Γάζα με συγκλο­νι­στικό τρόπο, μιλώ­ντας για «ένα κατάρτι – σταυρό» που έβλεπε κάθε πρωί όταν ξυπνούσε, για την εμπει­ρία να μετράει «αστέρια και drones», για τη θάλασσα που τη νύχτα γινόταν «μαύρη άβυσσος» και για την ψυχική δύναμη που προ­σέ­φερε το κοινό όραμα των επι­βαι­νό­ντων.

Η μαρ­τυ­ρία της λίγο πριν τη σύλληψη ήταν απο­κα­λυ­πτική:

«Έχουμε όλους τους λόγους του κόσμου να πολε­μή­σουμε για το δίκιο αυτού του λαού που αντι­στέ­κε­ται τόσα πολλά χρόνια, με φοβερή αντοχή. Δεν εισβάλ­λουμε στο Ισραήλ, πηγαί­νουμε στη Γάζα, που θα έπρεπε να είναι περιοχή της ανα­γνω­ρι­σμέ­νης Παλαι­στί­νης».

Η στάση της, όπως και των υπο­λοί­πων Ελλήνων, ήταν σαφής: ειρη­νική αντί­σταση, άρνηση να υπο­γρά­ψουν έγγραφα που θα νομι­μο­ποιού­σαν την ισραη­λινή εκδοχή περί «παρά­νο­μης εισόδου» και απο­φα­σι­στι­κό­τητα να συνε­χί­σουν τον αγώνα, ακόμη κι αν αυτό σήμαινε κράτηση.

Η ανα­χαί­τιση και οι συνέ­πειες

Η ανα­χαί­τιση του πλοίου «Οξυγόνο» πραγ­μα­το­ποι­ή­θηκε τις πρώτες πρωινές ώρες της Πέμπτης 2 Οκτω­βρίου. Ισραη­λι­νές δυνά­μεις επι­βι­βά­στη­καν στο σκάφος, κατέ­σχε­σαν εξο­πλι­σμό και μετέ­φε­ραν τους επι­βαί­νο­ντες σε ισραη­λινό λιμάνι.

Από την πρώτη στιγμή, οργα­νώ­σεις αλλη­λεγ­γύης μίλησαν για «πει­ρα­τεία σε διεθνή ύδατα», παρα­βί­αση του Διε­θνούς Δικαίου και κατά­φωρη παρα­βί­αση ανθρω­πί­νων δικαιω­μά­των. Το March to Gaza Greece εξέδωσε σκληρή ανα­κοί­νωση, καλώ­ντας την ελλη­νική κυβέρ­νηση να ανα­λά­βει άμεσα δράση για την απε­λευ­θέ­ρωση των συλ­λη­φθέ­ντων.

Οι κινη­το­ποι­ή­σεις στην Ελλάδα

Η είδηση της σύλ­λη­ψης προ­κά­λεσε κύμα αντί­δρα­σης στην Ελλάδα. Χθες το πρωί οργα­νώ­θη­καν συγκε­ντρώ­σεις έξω από το Υπουρ­γείο Εξω­τε­ρι­κών, ενώ το από­γευμα προ­γραμ­μα­τί­στηκε πορεία από το Πάρκο Ελευ­θε­ρίας προς την ισραη­λινή πρε­σβεία. Το κίνημα αλλη­λεγ­γύης κάλεσε σε μαζική συμ­με­τοχή, τονί­ζο­ντας ότι «η διεθνής κοι­νό­τητα πρέπει να δράσει τώρα».

Η υπόθεση έχει λάβει έντονη πολι­τική διά­σταση, με κόμματα και οργα­νώ­σεις να ζητούν από την ελλη­νική κυβέρ­νηση να επα­νε­ξε­τά­σει τις στρα­τη­γι­κές σχέσεις με το Ισραήλ, ενώ η κοι­νω­νία δείχνει να ταυ­τί­ζε­ται με την αγωνία των επι­βαι­νό­ντων.

Το απο­τύ­πωμα μιας επι­λο­γής

Η συμ­με­τοχή της Κλε­ο­νί­κης Αλε­ξο­πού­λου στον Στόλο Αλλη­λεγ­γύης δεν ήταν μια στιγ­μιαία απόφαση, αλλά συνέ­χεια μιας δια­δρο­μής επι­στη­μο­νι­κής και κοι­νω­νι­κής στρά­τευ­σης. Οι δεσμοί της με τη Ρόδο δίνουν στο γεγονός μια πιο άμεση διά­σταση, καθώς η τοπική κοι­νω­νία παρα­κο­λου­θεί με συγκί­νηση και ανη­συ­χία τις εξε­λί­ξεις.

Η ιστορία της είναι χαρα­κτη­ρι­στική της γενιάς που μεγά­λωσε στο νησί, συν­δέ­θηκε με προ­σω­πι­κό­τη­τες όπως ο Δημή­τρης Γάκης και η Έλλη Παρα­σκευά, και τελικά βρέθηκε να διεκ­δι­κεί με πράξεις, και όχι μόνο με λόγια, το δίκιο ενός λαού που βιώνει την πιο σκληρή πολιορ­κία της σύγ­χρο­νης εποχής.