Σκέψεις για το νέο Ειδικό Χωροταξικό Πλαίσιο για τον τουρισμό

Με αφορ­μή τη δια­βού­λευ­ση για το νέο χω­ρο­τα­ξι­κό του του­ρι­σμού δια­πι­στώ­νου­με για άλλη μια φορά τον πραγ­μα­τι­κό στόχο της κυ­βέρ­νη­ση. Η κα­τα­στρο­φή της μι­κρο­με­σαί­ας επι­χει­ρη­μα­τι­κό­τη­τας, αγνο­ώ­ντας τα δείγ­μα­τα της επερ­χό­με­νης κλι­μα­τι­κής κα­τάρ­ρευ­σης.

Σε πε­ριο­χές ελέγ­χου, όπως είναι οι του­ρι­στι­κές πε­ριο­χές της κοι­νό­τη­τας  Αφά­ντου αλλά και της κοι­νό­τη­τας Κα­λυ­θιών, πε­ριο­ρί­ζει τον αριθ­μό των «χώρων του­ρι­σμού δια­μοι­ρα­σμού» και  των ενοι­κια­ζό­με­νων  δω­μα­τί­ων που κατά κα­νό­να ανή­κουν σε μι­κρούς και με­σαί­ους επι­χει­ρη­μα­τί­ες, ενώ ταυ­τό­χρο­να ευ­νο­εί τους με­γα­λο­ε­πι­χει­ρη­μα­τί­ες.

Ανα­λυ­τι­κό­τε­ρα:

Ση­μείο πρώτο: Για πα­ρά­δειγ­μα, έστω ότι έχου­με ένα οι­κό­πε­δο 4.000 τ.μ. Στην πε­ρί­πτω­ση ανέ­γερ­σης ενοι­κια­ζό­με­νων δω­μα­τί­ων, η μέ­γι­στη επι­τρε­πτή δό­μη­ση θα είναι 186 τ.μ,  ενώ στη πε­ρί­πτω­ση ανέ­γερ­σης ξε­νο­δο­χεί­ου η μέ­γι­στη επι­τρε­πτή δό­μη­ση φτά­νει τα 720 τ.μ. Δη­λα­δή ο δεί­κτης δό­μη­σης είναι πολ­λα­πλά­σιος για επεν­δύ­σεις με­γά­λης κλί­μα­κας.

Να ση­μειω­θεί πως ένα ξε­νο­δο­χείο πέντε αστέ­ρων χρειά­ζε­ται πολύ πε­ρισ­σο­τέ­ρους πό­ρους από ένα ξε­νο­δο­χείο τριών αστέ­ρων όπως είναι το νερό, ρεύμα, απο­χέ­τευ­ση κ.τ.λ.π

Επι­πλέ­ον, τα ενοι­κια­ζό­με­να δω­μά­τια το­νώ­νουν την το­πι­κή αγορά. Ο πε­λά­της ενός ξε­νο­δο­χεί­ου πέντε αστέ­ρων είναι πολύ πιο πι­θα­νό να πε­ριο­ρι­στεί  σε δια­δρο­μές τύπου αε­ρο­δρό­μιο -ξε­νο­δο­χείο και ξε­νο­δο­χείο- αρ­χαιο­λο­γι­κοί χώροι. Δη­λα­δή οι με­γα­λο- επεν­δύ­σεις συ­νει­σφέ­ρουν λι­γό­τε­ρο στην το­πι­κή οι­κο­νο­μία σε σχέση με τα μι­κρό­τε­ρα κα­τα­λύ­μα­τα.

Με αρ­τιό­τη­τα στα 16 στρέμ­μα­τα ελά­χι­στοι είναι αυτοί που μπο­ρούν να κα­τα­σκευά­σουν ένα ξε­νο­δο­χείο και έτσι οι μικρό-ιδιο­κτή­τες γης ανα­γκά­ζο­νται να που­λή­σουν την πε­ριου­σία  τους στο κε­φά­λαιο, ευ­νο­ώ­ντας τους με­γα­λο­ε­πι­χει­ρη­μα­τί­ες, άρα την αύ­ξη­ση των κοι­νω­νι­κών ανι­σο­τή­των.

Ση­μείο Δεύ­τε­ρο:  Στην Καλ­λι­θέα που είναι πε­ριο­χή ελέγ­χου, γιατί η κυ­βέρ­νη­ση δεν κα­ταρ­γεί τον 1. Π.Δ. /31-1-72, (Φ.Ε.Κ. 400/Δ/22-2-1972) όπως τρο­πο­ποι­ή­θη­κε με το 2. Π.Δ. /26-1-79, άρθρο 2, (Φ.Ε.Κ. 132/Δ/1-3-79) Συ­ντε­λε­στής Δό­μη­σης : 0,80 Μέ­γι­στο επι­τρε­πό­με­νο ύψος : 30,00 μ., έναν νόμο κα­τά­λοι­πο της χού­ντας που αφορά τις πε­ριο­χές εκτός σχε­δί­ου, χωρίς απαί­τη­ση πε­ρι­βαλ­λο­ντι­κής με­λέ­της, ενώ ταυ­τό­χρο­να επι­τρέ­πει τη ύψωση τοί­χου εξαι­τί­ας της ανέ­γερ­ση ψηλών κτη­ρί­ων στο πα­ρα­λια­κό μέ­τω­πο του νη­σιού, χωρίς να επι­τρέ­πει πρό­σβα­ση στον αι­για­λό με ότι αυτό  συ­νε­πά­γε­τε.

Συμ­φώ­να με τα πα­ρα­πά­νω η κυ­βέρ­νη­ση φαί­νε­ται να αδια­φο­ρεί για την προ­στα­σία του πε­ρι­βάλ­λο­ντος, ενώ ταυ­τό­χρο­να  κα­τα­στρέ­φει την  μι­κρο­με­σαία υπο­δου­λώ­νο­ντας τους κα­τοί­κους στο ίδιο τους το νησί, αυ­ξά­νο­ντας το τα­ξι­κό χάσμα.

Κα­τε­ρί­να Σα­ρά­ντη

Πρω­τα­θλή­τρια Πα­ρα­τριά­θλου

Γιώρ­γος Σα­ρά­ντης, Δι­πλω­μα­τού­χος Πο­λι­τι­κός Μη­χα­νι­κός Meg