Δεν θα γίνει κατηγορία εις βάρος Ροδίτη που καταμηνύθηκε για θανάτωση σκύλου με τσάπα

Να μην γίνει κα­τη­γο­ρία εις βάρος ενός ημε­δα­πού, κα­τοί­κου Κο­σκι­νού, για τις αξιό­ποι­νες πρά­ξεις της δια­κε­κρι­μέ­νης πε­ρί­πτω­σης ζω­ο­κτο­νί­ας μέσα από πε­ρι­φραγ­μέ­νο χώρο από δύο ή πε­ρισ­σό­τε­ρα άτομα από κοι­νού με οπλο­φο­ρία, της επι­βα­ρυ­ντι­κής πε­ρί­πτω­σης ζω­ο­κλο­πής μέσα από πε­ρι­φραγ­μέ­νο χώρο, της κα­κο­ποί­η­σης (θα­νά­τω­σης) ζώου συ­ντρο­φιάς και της οπλο­χρη­σί­ας, απο­φά­σι­σε με Βού­λευ­μα, που εξέ­δω­σε, το Συμ­βού­λιο Πλημ­με­λειο­δι­κών Ρόδου.

Με το ίδιο Βού­λευ­μα, παύει υφ’ όρων η δίωξη εις βάρος του ίδιου κα­τη­γο­ρού­με­νου για τα αδι­κή­μα­τα της πα­ρά­νο­μης οπλο­φο­ρί­ας, της φθο­ράς ξένης ιδιο­κτη­σί­ας και της αυ­το­δι­κί­ας, κα­τό­πιν ορ­θό­τε­ρου νο­μι­κού χα­ρα­κτη­ρι­σμού της αρ­χι­κά απο­δι­δό­με­νης σε αυτόν αξιό­ποι­νης πρά­ξης της κλο­πής, που φέ­ρε­ται ότι τέ­λε­σε στ’ Ασγού­ρου την 29η Αυ­γού­στου 2015.

Όπως δέ­χτη­κε το δι­κα­στι­κό συμ­βού­λιο από κα­νέ­να απο­δει­κτι­κό στοι­χείο δεν προ­έ­κυ­ψε ότι ο κα­τη­γο­ρού­με­νος την 29η Αυ­γού­στου 2015 επι­τέ­θη­κε με αιχ­μη­ρό αντι­κεί­με­νο και δη με τσάπα στον σκύλο με το όνομα «ΤΖΕΪΚ» ρά­τσας Bichon Frise, χρώ­μα­τος λευ­κού και αρ­σε­νι­κού γέ­νους, ηλι­κί­ας τεσ­σά­ρων ετών, ιδιο­κτη­σί­ας της εγκα­λού­σας, τραυ­μα­τί­ζο­ντας τον θα­νά­σι­μα στη δεξιά τρα­χη­λι­κή χώρα καθώς και ότι στον αυτό ως άνω τόπο και χρόνο εκ προ­θέ­σε­ως έκανε χρήση του ως άνω ανα­φε­ρό­με­νου αιχ­μη­ρού αντι­κει­μέ­νου και δη τσά­πας.

Άλ­λω­στε, η εγκα­λού­σα απου­σί­α­ζε με την οι­κο­γέ­νειά της για δια­κο­πές από τις αρχές Αυ­γού­στου, από όπου και επέ­στρε­ψε στις 31 Αυ­γού­στου 2015, ήτοι δύο ημέ­ρες μετά τη φε­ρό­με­νη τέ­λε­ση των ως άνω αξιό­ποι­νων πρά­ξε­ων από τον κα­τη­γο­ρού­με­νο.

Ο ισχυ­ρι­σμός της δε ότι ο κα­τη­γο­ρού­με­νος προ­έ­βη στις απο­δι­δό­με­νες σε αυτόν πρά­ξεις την 29η Αυ­γού­στου 2015 μετά την απο­χώ­ρη­ση της οι­κια­κής της βοη­θού από την κα­τοι­κία της δεν κρί­νε­ται πει­στι­κός, ούτε επι­βε­βαιώ­νε­ται από κά­ποιο άλλο απο­δει­κτι­κό στοι­χείο.

Ση­μειω­τέ­ον ότι και ο ίδιος ο κα­τη­γο­ρού­με­νος δια­τη­ρεί στην πα­τρι­κή του οικία στα Κο­σκι­νού Ρόδου, όπου δια­μέ­νει με τους γο­νείς του, σκυ­λιά, γε­γο­νός που δεν συ­νά­δει με τον ει­δε­χθή τρόπο θα­νά­τω­σης του σκύ­λου της εγκα­λού­σας.

Το δι­κα­στι­κό συμ­βού­λιο έκρι­νε πα­ρα­πέ­ρα πως δεν πλη­ρού­νται τα στοι­χεία της αντι­κει­με­νι­κής και υπο­κει­με­νι­κής υπό­στα­σης του εγκλή­μα­τος της κλο­πής, κα­θό­σον ο κα­τη­γο­ρού­με­νος δεν αφαί­ρε­σε από την κα­το­χή της εγκα­λού­σας τα κι­γκλι­δώ­μα­τα του μα­ντρό­τοι­χου του ακι­νή­του της, καθώς και τη δί­φυλ­λη σφυ­ρή­λα­τη με­ταλ­λι­κή εξώ­θυ­ρα του ακά­λυ­πτου χώρου της οι­κο­δο­μής, συ­νο­λι­κής αξίας 8.000 ευρώ, με σκοπό να τα ιδιο­ποι­η­θεί πα­ρά­νο­μα.

Αντι­θέ­τως, έκρι­νε πως πλη­ρού­νται υπο­κει­με­νι­κώς και αντι­κει­με­νι­κώς, τα στοι­χεία του εγκλή­μα­τος της αυ­το­δι­κί­ας, διότι ο κα­τη­γο­ρού­με­νος θε­ω­ρώ­ντας ότι οι­κο­πε­δι­κό τμήμα 661 τ.μ. του ανή­κει κατά δι­καί­ω­μα πλή­ρους κυ­ριό­τη­τας και ότι είχε κα­τα­λη­φθεί πα­ρα­νό­μως εκ μέ­ρους της εγκα­λού­σας, ενερ­γώ­ντας αυ­θαί­ρε­τα και κατά πα­ρέκ­κλι­ση της δι­κα­στι­κής οδού, αφαί­ρε­σε από την κα­το­χή της εγκα­λού­σας τα ως άνω πε­ρι­γρα­φό­με­να κι­νη­τά πράγ­μα­τα ιδιο­κτη­σί­ας της, τα οποία στη συ­νέ­χεια απο­θή­κευ­σε στις εγκα­τα­στά­σεις της επι­χεί­ρη­σής του στο όμορο με την ιδιο­κτη­σία της εγκα­λού­σας ακί­νη­τό του, σύμ­φω­να και με την ομο­λο­γία του.

Στην πα­ρά­νο­μη, δε, αυτή πράξη του προ­έ­βη μετά την έκ­δο­ση πρω­το­κόλ­λου της Διεύ­θυν­σης Υπη­ρε­σί­ας Δό­μη­σης του Δήμου Ρόδου, σύμ­φω­να με το οποίο δια­πι­στώ­θη­κε κα­τό­πιν κα­ταγ­γε­λί­ας ότι στο οι­κό­πε­δο ιδιο­κτη­σί­ας του έχει κα­τα­σκευα­στεί εγκάρ­σιο τοι­χίο από οπλι­σμέ­νο σκυ­ρό­δε­μα, το οποίο θα πρέ­πει άμεσα να αφαι­ρε­θεί, άλλως θα του επι­βλη­θούν οι νό­μι­μες προ­βλε­πό­με­νες κυ­ρώ­σεις.

Ως συ­νή­γο­ρος υπε­ρά­σπι­σής του πα­ρέ­στη ο δι­κη­γό­ρος κ. Βα­σί­λης Κα­βου­ριού.