Αναστολή κατάσχεσης 7 εκατ. ευρώ πολλαπλών τελών από το Τελωνείο σε υπόθεση λαθρεμπορίας

• Με από­φα­ση χο­ρη­γή­θη­κε με­ρι­κή ανα­στο­λή κα­τά­σχε­σης εις χεί­ρας τρί­του, με το δι­κα­στή­ριο να σταθ­μί­ζει τη ζημία από την άμεση εκτέ­λε­ση και να «πα­γώ­νει» την από­δο­ση στο Δη­μό­σιο όσων ποσών θα εισ­ρεύ­σουν σε λο­γα­ρια­σμούς έως την ορι­στι­κή κρίση επί ανα­κο­πής

Υπό­θε­ση που απα­σχό­λη­σε το Διοι­κη­τι­κό Πρω­το­δι­κείο Ρόδου ανέ­δει­ξε, με τρόπο ιδιαί­τε­ρα κα­θα­ρό, το ει­δι­κό βάρος που απο­κτούν συ­γκε­κρι­μέ­να ποσά όταν με­τα­τρέ­πο­νται από λο­γι­στι­κές κα­τα­χω­ρί­σεις σε άμεσα εκτε­λε­στά μέτρα διοι­κη­τι­κής εκτέ­λε­σης. Στο επί­κε­ντρο βρί­σκε­ται το ποσό των 7.008.817,45 ευρώ, που ανα­φέ­ρε­ται ως πολ­λα­πλά τέλη, δη­λα­δή το χρη­μα­τι­κό απο­τύ­πω­μα μιας τε­λω­νεια­κής πα­ρά­βα­σης που χα­ρα­κτη­ρί­στη­κε λα­θρε­μπο­ρία, στο πλαί­σιο ελέγ­χων για από­κρυ­ψη πω­λή­σε­ων ζύθου και μη κα­τα­βο­λή των αντί­στοι­χων επι­βα­ρύν­σε­ων.

Το ποσό αυτό, που ξε­περ­νά τα 7 εκατ. ευρώ, λει­τουρ­γεί ως βα­σι­κός άξο­νας της οι­κο­νο­μι­κής πί­ε­σης που πε­ρι­γρά­φε­ται στη δι­κο­γρα­φία και συν­δέ­ε­ται, κατά την κρίση του δι­κα­στη­ρί­ου, με τον κίν­δυ­νο ανε­πα­νόρ­θω­της βλά­βης από την άμεση εκτέ­λε­ση.

Το αί­τη­μα αφο­ρού­σε ανα­στο­λή εκτέ­λε­σης πρά­ξης ανα­γκα­στι­κής κα­τά­σχε­σης εις χεί­ρας τρί­του που είχε επι­βλη­θεί σε τρα­πε­ζι­κό ίδρυ­μα, για οφει­λές έως 26.079.805,61 ευρώ, όπως αυτές απο­τυ­πώ­νο­νταν σε πί­να­κα χρεών.

Το δι­κα­στή­ριο ξε­χώ­ρι­σε ότι ο πί­να­κας χρεών, ως έγ­γρα­φο πλη­ρο­φο­ρια­κού χα­ρα­κτή­ρα, δεν έχει εκτε­λε­στό­τη­τα και, συ­νε­πώς, το σχε­τι­κό σκέ­λος του αι­τή­μα­τος κρί­θη­κε απα­ρά­δε­κτο ως προς αυτό το έγ­γρα­φο.

Το κρί­σι­μο, ωστό­σο, ήταν η τύχη της κα­τά­σχε­σης ως πρά­ξης διοι­κη­τι­κής εκτέ­λε­σης. Η ανα­στο­λή ζη­τή­θη­κε έως τη δη­μο­σί­ευ­ση ορι­στι­κής από­φα­σης επί ανα­κο­πής που είχε ασκη­θεί κατά της κα­τα­σχε­τή­ριας έκ­θε­σης και εκ­κρε­μού­σε ενώ­πιον του ίδιου δι­κα­στη­ρί­ου.

Η δι­κο­γρα­φία πε­ρι­γρά­φει ως αφε­τη­ρία ελέγ­χους από υπη­ρε­σία δί­ω­ξης οι­κο­νο­μι­κού εγκλή­μα­τος σε εγκα­τά­στα­ση εται­ρεί­ας που λει­τουρ­γού­σε ως εγκε­κρι­μέ­νος απο­θη­κευ­τής και δια­τη­ρού­σε φο­ρο­λο­γι­κή απο­θή­κη στη Ρόδο, με αντι­κεί­με­νο, με­τα­ξύ άλλων, χον­δρι­κό εμπό­ριο ποτών και πα­ρα­γω­γή και εμπο­ρία ζύθου. Κατά το πό­ρι­σμα που απο­τυ­πώ­νε­ται στην από­φα­ση, δια­πι­στώ­θη­κε από­κρυ­ψη πω­λή­σε­ων ση­μα­ντι­κής πο­σό­τη­τας ζύθου και μη κα­τα­βο­λή επι­βα­ρύν­σε­ων, για την πε­ρί­ο­δο από Ια­νουά­ριο 2008 έως και Μάιο 2012, ύστε­ρα από συ­σχέ­τι­ση δη­λώ­σε­ων ει­δι­κού φόρου κα­τα­νά­λω­σης με συ­γκε­ντρω­τι­κές κα­τα­στά­σεις εμπο­ρι­κού τμή­μα­τος.

Στη συ­νέ­χεια, εκ­δό­θη­κε κα­τα­λο­γι­στι­κή πράξη που χα­ρα­κτή­ρι­σε την πα­ρά­βα­ση ως λα­θρε­μπο­ρία και κα­τα­λό­γι­σε, με­τα­ξύ άλλων, πολ­λα­πλά τέλη ύψους 7.008.817,45 ευρώ, καθώς και δα­σμο­φο­ρο­λο­γι­κές επι­βα­ρύν­σεις 2.281.516,10 ευρώ. Το ποσό των 7.008.817,45 ευρώ ξε­χω­ρί­ζει, όχι μόνο λόγω με­γέ­θους αλλά και γιατί απο­τε­λεί, πρα­κτι­κά, το βα­σι­κό «κομ­μά­τι» της χρη­μα­τι­κής επι­βά­ρυν­σης που συ­νο­δεύ­ει τον χα­ρα­κτη­ρι­σμό της τε­λω­νεια­κής πα­ρά­βα­σης ως λα­θρε­μπο­ρί­ας.

Σε όρους οι­κο­νο­μι­κής πραγ­μα­τι­κό­τη­τας, πρό­κει­ται για ποσό που από μόνο του μπο­ρεί να κα­θο­ρί­σει την αντο­χή μιας επι­χεί­ρη­σης στη ρευ­στό­τη­τα, ανε­ξάρ­τη­τα από το ύψος του κύ­κλου ερ­γα­σιών.

Η υπό­θε­ση δεν έμει­νε εκεί. Η από­φα­ση ανα­φέ­ρε­ται και σε με­τα­γε­νέ­στε­ρους ελέγ­χους, όπου απο­δί­δε­ται από­κρυ­ψη πω­λή­σε­ων ζύθου και μη κα­τα­βο­λή επι­βα­ρύν­σε­ων για τα έτη 2012, 2013, 2014 και 2015, με νέα κα­τα­λο­γι­στι­κή πράξη που κα­τα­λό­γι­σε πολ­λα­πλά τέλη 7.305.580,22 ευρώ και δα­σμο­φο­ρο­λο­γι­κές επι­βα­ρύν­σεις 2.378.118,56 ευρώ.

Η συσ­σώ­ρευ­ση αυτών των ποσών εξη­γεί γιατί η κα­τά­σχε­ση που επι­βλή­θη­κε αρ­γό­τε­ρα συν­δέ­ε­ται με συ­νο­λι­κό ύψος οφει­λών που εμ­φα­νί­ζε­ται ως ιδιαί­τε­ρα υψηλό.

Η προ­σβαλ­λό­με­νη πράξη ήταν κα­τά­σχε­ση εις χεί­ρας τρί­του σε τρα­πε­ζι­κό ίδρυ­μα, δη­λα­δή μέτρο που «μπλο­κά­ρει» την κί­νη­ση κε­φα­λαί­ων και επι­διώ­κει να οδη­γή­σει στην από­δο­ση χρη­μά­των στον πι­στω­τή, εδώ το Δη­μό­σιο, από ό,τι οφεί­λει ή θα οφεί­λει η τρά­πε­ζα προς τον οφει­λέ­τη.

Το δι­κα­στή­ριο πε­ρι­γρά­φει ότι η πράξη κα­τα­σχέ­σε­ως στρε­φό­ταν σε ποσά που οφεί­λο­νται ή θα οφεί­λο­νται στο μέλ­λον, μέχρι του ορίου των 26.079.805,61 ευρώ.

Στο ση­μείο αυτό ανα­δει­κνύ­ε­ται ο ρόλος του ποσού των 7.008.817,45 ευρώ. Πα­ρό­τι η κα­τά­σχε­ση εμ­φα­νί­ζε­ται να αφορά πολύ με­γα­λύ­τε­ρο συ­νο­λι­κό ποσό, τα 7 εκατ. ευρώ των πολ­λα­πλών τελών απο­τε­λούν έναν από τους βα­σι­κούς πυ­λώ­νες των οφει­λών, με τον οποίο συν­δέ­ε­ται η οι­κο­νο­μι­κή πίεση που επι­κα­λού­νται οι αι­τού­ντες και που τε­λι­κά συ­νε­κτι­μά το δι­κα­στή­ριο για να κρί­νει την ανε­πα­νόρ­θω­τη βλάβη.

Με άλλα λόγια, ακόμη και μέσα σε ένα συ­νο­λι­κό ποσό που ξε­περ­νά τα 26 εκατ. ευρώ, τα 7.008.817,45 ευρώ έχουν αυ­το­τε­λές βάρος ως μέ­γε­θος και ως πε­ριε­χό­με­νο, επει­δή αφο­ρούν πολ­λα­πλά τέλη.

Από την πλευ­ρά των αι­τού­ντων, προ­βάλ­λε­ται ότι η ανα­κο­πή κατά της κα­τά­σχε­σης στη­ρί­ζε­ται σε λό­γους που εκτι­μά­ται ότι θα οδη­γή­σουν σε ευ­δο­κί­μη­ση. Η από­φα­ση κα­τα­γρά­φει ισχυ­ρι­σμούς που σχε­τί­ζο­νται με κοι­νο­ποι­ή­σεις, ενη­μέ­ρω­ση, προσ­διο­ρι­σμό ποσών, πρό­σβα­ση σε στοι­χεία, καθώς και ανα­λο­γι­κό­τη­τα των μέ­τρων ενό­ψει εκ­κρε­μο­τή­των. Το δι­κα­στή­ριο, ωστό­σο, έκρι­νε ότι στο στά­διο της προ­σω­ρι­νής δι­κα­στι­κής προ­στα­σί­ας δεν μπο­ρεί να κα­τα­λή­ξει σε συ­μπέ­ρα­σμα περί προ­δή­λως απα­ρα­δέ­κτου ή προ­δή­λως βά­σι­μου, καθώς απαι­τεί­ται εν­δε­λε­χής έρευ­να πραγ­μα­τι­κών και νο­μι­κών ζη­τη­μά­των.

Η κρί­σι­μη με­τα­τό­πι­ση γί­νε­ται στο πεδίο της ανε­πα­νόρ­θω­της βλά­βης, εκεί όπου το μέ­γε­θος των ποσών, και ει­δι­κά τα 7.008.817,45 ευρώ, απο­κτούν άμεση πρα­κτι­κή ση­μα­σία.

Για να κρι­θεί αν συ­ντρέ­χει ανε­πα­νόρ­θω­τη βλάβη, το δι­κα­στή­ριο συ­νε­κτί­μη­σε οι­κο­νο­μι­κά στοι­χεία που πα­ρα­τί­θε­νται στην από­φα­ση. Ανα­φέ­ρε­ται, με­τα­ξύ άλλων, ει­κό­να απο­τε­λε­σμά­των χρή­σης με ζη­μί­ες σε έτη, λο­γι­στι­κά κέρδη σε άλλες χρή­σεις, υψη­λός κύ­κλος ερ­γα­σιών αλλά συ­νο­λι­κά ζη­μιο­γό­να απο­τε­λέ­σμα­τα σε συ­γκε­κρι­μέ­νες χρή­σεις, καθώς και ση­μα­ντι­κές υπο­χρε­ώ­σεις προς προ­μη­θευ­τές.

Πε­ρι­γρά­φο­νται επί­σης πά­γιες υπο­χρε­ώ­σεις λει­τουρ­γί­ας, μι­σθο­δο­σία ερ­γα­ζο­μέ­νων 48 ατό­μων, λο­γα­ρια­σμοί ΔΕΚΟ με εν­δει­κτι­κή ανα­φο­ρά ρεύ­μα­τος 16.000,00 ευρώ ανά μήνα, καθώς και στοι­χεία τρα­πε­ζι­κών υπο­λοί­πων με χα­μη­λά δια­θέ­σι­μα.

Η από­φα­ση δεν κα­ταρ­γεί την κα­τά­σχε­ση συ­νο­λι­κά, αλλά χο­ρη­γεί με­ρι­κή ανα­στο­λή με συ­γκε­κρι­μέ­νη έν­νοια: από την έκ­δο­ση της από­φα­σης και έως τη δη­μο­σί­ευ­ση ορι­στι­κής από­φα­σης επί της ανα­κο­πής κατά της κα­τα­σχε­τή­ριας έκ­θε­σης, δεν επι­τρέ­πε­ται η δέ­σμευ­ση και η από­δο­ση στο Δη­μό­σιο όσων ποσών εισ­ρεύ­σουν στους τρα­πε­ζι­κούς λο­γα­ρια­σμούς που τη­ρού­νται στο συ­γκε­κρι­μέ­νο πι­στω­τι­κό ίδρυ­μα.

Πρό­κει­ται για μια δια­τύ­πω­ση με πρα­κτι­κό απο­τέ­λε­σμα, καθώς δεν αφορά μόνο υφι­στά­με­να υπό­λοι­πα αλλά και μελ­λο­ντι­κές εισ­ρο­ές, δη­λα­δή χρή­μα­τα που θα μπο­ρού­σαν να κα­λύ­ψουν μι­σθο­δο­σί­ες, λει­τουρ­γι­κές υπο­χρε­ώ­σεις και συ­ναλ­λα­γές της επι­χεί­ρη­σης κατά το διά­στη­μα εκ­κρε­μο­δι­κί­ας.

Την υπό­θε­ση χει­ρί­στη­κε το δι­κη­γο­ρι­κό γρα­φείο «Μηνάς Τσέρ­κης και Συ­νερ­γά­τες».