Πολύ σπάνια παλαιοντολογικά ευρήματα σαρκοφάγου ζώου στη Ρόδο

Και όμως… στη Ρόδο ζούσε Μαχαι­ρό­δο­ντας, πριν από 3.000.000 χρόνια όπως προ­κύ­πτει από τα πολύ σπάνια ευρή­ματα που έφερε πρό­σφατα στο φως ο υπεύ­θυ­νος ερευνών στη Ρόδο για το Παλαιο­ντο­λο­γικό Μουσείο Αρχαγ­γέ­λου – Μουσείο Φυσικής Ιστο­ρίας της Ρόδου κ. Νίκος Γουδής.

Πρό­κει­ται για ένα εξαι­ρε­τικά σπάνιο εύρημα όχι μόνο για τη Ρόδο αλλά και για ολό­κληρη την Ελλάδα, καθώς είναι ελά­χι­στα τα ευρή­ματα σε όλη τη χώρα για το προϊ­στο­ρικό σαρ­κο­βόρο ζώο, στα οποία προ­στέ­θη­καν πλέον και αυτά που ανα­κά­λυψε ο κ. Νίκος Γουδής, ο οποίος στα τελευ­ταία χρόνια έχει κατα­φέ­ρει να ανα­κα­λύ­ψει σπά­νιους θησαυ­ρούς από την πλούσια φυσική ιστορία του νησιού μας.

Όπως δήλωσε ο ίδιος στη «δ», εντό­πισε την δεξιά κάτω γνάθο μαζί με τα δόντια, τους κυνό­δο­ντες, τα οστά από το εμπρός δεξί πόδι και τα δάχτυλα του ποδιού. Τα πολύ σπάνια παλαιο­ντο­λο­γικά ευρή­ματα του σαρ­κο­φά­γου ζώου και όπως απε­φάν­θη­σαν οι καθη­γη­τές στους οποίους απευ­θύν­θηκε, ανήκουν στο εξα­φα­νι­σμένο είδοσςς του Μαχαι­ρό­δο­ντα ή Σμι­λό­δο­ντα.

Ο Μαχαι­ρό­δο­ντας ή Σμι­λό­δο­ντας όπως λέγεται ανήκε στα αιλου­ροειδή, εμφα­νί­στηκε στη γη την ανώτερη Μειό­καινη περίοδο, πριν από 7 εκα­τομ­μύ­ρια χρόνια και εξα­φα­νί­στηκε κατά την μέση Πλει­στό­καινη περίοδο, πριν από 1,2 εκα­τομ­μύ­ρια χρόνια.. Από τα ευρή­ματα φαί­νε­ται ότι έζησε και στη Ρόδο την ανώτερη Πλειό­καινη περίοδο, πριν από 3 εκα­τομ­μύ­ρια χρόνια!

Έζησε στην Αμερική, την Ευρώπη, την Ασία και την Αφρική και εξα­φα­νί­στηκε από τον πλανήτη κατά την μέση Πλει­στό­καινη περίοδο, πριν από 1,2 εκα­τομ­μύ­ρια χρόνια. Τα πιο καλο­δια­τη­ρη­μένα απο­λι­θώ­ματά του, έχουν εντο­πι­στεί σε περιο­χές του σημε­ρι­νού Λος Αντζε­λες.

Ο Σμι­λό­δο­ντας είχε μήκος 1,2-1,5 μέτρα, ύψος ένα μέτρο και ζύγιζε περίπου 200 κιλά. Εκανε την εμφά­νισή του πριν από περίπου δύο εκ. έτη και εξα­φα­νί­στηκε πριν από περίπου δέκα χιλιά­δες έτη. Κύριο χαρα­κτη­ρι­στικό του ήταν οι μεγάλοι κυνό­δο­ντές του. Τα δόντια του ήταν ριζω­μένα στο στόμα του, σε αντί­θεση με τους περισ­σό­τε­ρους σμι­λό­δο­ντες της εποχής, που είχαν μακριούς κυνό­δο­ντες που προ­ε­ξεί­χαν από το στόμα τους.

Το γένος ονο­μά­στηκε το 1842 βάσει απο­λι­θω­μά­των από τη Βρα­ζι­λία· η ονο­μα­σία που του δόθηκε συν­δυά­ζει τις αρχαίες ελλη­νι­κές λέξεις «σμίλη» και «οδούς», δηλαδή δόντι.

Ερευ­νη­τές του Αμε­ρι­κα­νι­κού Μου­σείου Φυσικής Ιστο­ρίας της Νέας Υόρκης μελέ­τη­σαν με νέα προηγ­μένα όργανα απο­λι­θώ­ματα του Σμι­λό­δο­ντα και κατέ­λη­ξαν σε πολύ ενδια­φέ­ρο­ντα συμπε­ρά­σματα για τους τρο­με­ρούς κυνό­δο­ντές του. Εφταναν σε μήκος τα 18 εκα­το­στά και απο­τε­λού­σαν βέβαια το μεγάλο όπλο του που του επέ­τρεψε να κυριαρ­χή­σει στις περιο­χές όπου ζούσε για πολύ μεγάλο χρονικό διά­στημα.

Με τους κυνό­δο­ντές του ο Σμι­λό­δο­ντας κατά­φερνε άμεσα θανα­τη­φόρα δαγκώ­ματα στα θύματά του. Οπως δια­πί­στω­σαν οι ερευ­νη­τές, οι κυνό­δο­ντες του Σμι­λό­δο­ντα μεγά­λω­ναν με διπλά­σιο ρυθμό σε σύγκριση με εκεί­νους του αφρι­κα­νι­κού λιο­ντα­ριού. Μάλιστα, σύμφωνα με τους επι­στή­μο­νες, είχαν ανα­πτυ­χθεί πλήρως όταν αυτός συμπλή­ρωνε τα τρία του χρόνια.

Τα πόδια του ήταν πολύ κοντά για να διανύει μεγάλες απο­στά­σεις στο κυνήγι, όμως ήταν και καλός άλτης. και ότι χρη­σι­μο­ποιούσε τα δόντια του για να κόψει τον λαιμό των θηρα­μά­των του.

Απο­λι­θώ­ματα είδους Μαχαι­ρό­δο­ντα είχαν βρεθεί μόνο σε κάποιες περιο­χές της βόρειας Ελλάδας, μέχρι την ανα­κά­λυψη του κ. Νίκου Γουδή στη Ρόδο που θεω­ρεί­ται εξαι­ρε­τικά σημα­ντική.

Και τιτα­νο­χε­λώ­νες

έζησαν στη Ρόδο!

Σύμφωνα με πρό­σφατα ευρή­ματα του κ. Ν. Γουδή, στη Ρόδο έζησαν και τιτα­νο­χε­λώ­νες! Εντό­πισε απο­λι­θω­μένα οστά από το καβούκι μίας Τιτα­νο­χε­λώ­νας, μιας τερά­στιας χελώνας που το μήκος της έφτανε το 1,5 μέτρο και το βάρος της τα 300 κιλά!

Από τους γεω­λο­γι­κούς σχη­μα­τι­σμούς της περιο­χής που βρέ­θη­καν τα οστά και σύμφωνα με τους γεω­λο­γι­κούς χάρτες της Ρόδου, υπο­λο­γί­ζε­ται ότι έζησε στο νησί μας την κατώ­τερη Πλει­στό­καινη περίοδο, δηλαδή πριν 2,5 εκα­τομ­μύ­ρια χρόνια. Οι Τιτα­νο­χε­λώ­νες εξα­φα­νί­στη­καν από τη Ρόδο πιθανόν λόγω της μεγάλης κλι­μα­τι­κής αλλαγής.

Ζούσαν σε ένα περι­βάλ­λον ελαφρώς πιο υγρό και θερμό από το σημε­ρινό, πεδινό, με λίμνες, ποτάμια και χαμηλή βλά­στηση, που προσ­διο­ρί­ζε­ται πριν από 3 με 5 εκα­τομ­μύ­ρια χρόνια.

Οι συνε­χείς ανα­κα­λύ­ψεις του, φωτί­ζουν άγνω­στες πτυχές της φυσικής ιστο­ρίας του νησιού παρέ­χο­ντας πολύ­τι­μες πλη­ρο­φο­ρίες για τα είδη που ενδη­μού­σαν πριν από εκα­τομ­μύ­ρια χρόνια στη Ρόδο.

Φυλάσ­σει τα ευρή­ματα σε δικούς του χώρους μέχρι την ολο­κλή­ρωση του Παλαιο­ντο­λο­γι­κού Μου­σείου Αρχαγ­γέ­λου και θα παρα­δώ­σει τους θησαυ­ρούς του όταν αυτό θα είναι έτοιμο να τους φιλο­ξε­νή­σει.

Μέχρι τότε, θα συνε­χί­σει τις ανα­σκα­φές μακριά από τα… άγρυπνα μάτια όσων καρα­δο­κούν να υφαρ­πά­ξουν τους θησαυ­ρούς της Ρόδου για να τους εμπο­ρευ­τούν.

Ο Νίκος Γουδής, παρότι είναι βιο­πα­λαι­στής και για τη συντή­ρηση όλου αυτού του θησαυ­ρού πλη­ρώ­νει από την τσέπη του, δέχθηκε πολλές προ­τά­σεις από συλ­λέ­κτες εντός και εκτός Ελλάδας για να αγο­ρά­σουν μερικά από τα εξαι­ρε­τικά ευρή­ματά του, προ­σφέ­ρο­ντάς του χιλιά­δες ευρώ, ο ίδιος αρνεί­ται σθεναρά.