Ο κίνδυνος διακοπών ηλεκτροδότησης το καλοκαίρι και το σχέδιο αντιμετώπισης

Μια εξαι­ρε­τικά κρίσιμη εβδο­μάδα για την εξα­σφά­λιση της αδιά­κο­πης ηλε­κτρο­δό­τη­σης νοι­κο­κυ­ριών και επι­χει­ρή­σεων ξεκι­νάει. Μέσα στην εβδο­μάδα, ενδε­χο­μέ­νως και αύριο Δευτέρα, ο ΔΕΣΦΑ θα υπο­βάλ­λει την έκθεση βιω­σι­μό­τη­τας για την προ­σθήκη νέας δεξα­με­νής απο­θή­κευ­σης αερίου στη Ρεβυ­θούσα –η κίνηση απο­σκο­πεί στο να αυξηθεί η δυνα­τό­τητα αεριο­ποί­η­σης του υγρο­ποι­η­μέ­νου αερίου που θα φτάνει στην Ελλάδα με καράβια- ενώ την Τρίτη η ΔΕΗ θα κατα­θέ­σει το σχέδιο εντα­τι­κής λει­τουρ­γίας των λιγνι­τι­κών σταθμών αλλά και της δυνα­τό­τη­τας εξό­ρυ­ξης λιγνίτη.

Σε τι απο­σκο­πούν όλα αυτά; Στο να θωρα­κι­στεί η χώρα και να απο­φευ­χθεί ο κίν­δυ­νος δια­κο­πών ηλε­κτρο­δό­τη­σης ειδικά το καλο­καίρι όταν η ζήτηση για ηλε­κτρική ενέρ­γεια θα φτάσει –και λόγω των και­ρι­κών συνθηκών- στο ζενίθ.

Μέσα στο τελευ­ταίο 10ήμερο του Απρι­λίου, η ΔΕΠΑ εμπο­ρίας θα πρέπει να πλη­ρώ­σει την επόμενη παρα­λαβή φυσικού αερίου από την ρωσική Gazprom και εκεί θα τεθεί το δίλημμα “ρούβλι (όπως ζητάει ο Ρώσος πρό­ε­δρος)” ή “ευρώ” (όπως ανα­φέ­ρουν τα συμ­βό­λαια). Η ευχή όλων είναι ότι μέχρι τότε (θα έχουν μεσο­λα­βή­σει πλη­ρω­μές ρωσικού αερίου και από άλλες χώρες) το θέμα θα έχει διευ­θε­τη­θεί με απο­τέ­λε­σμα να μην υπάρξει διακοπή παροχή του ρωσικού αερίου στην Ελλάδα. Του ρωσικού αερίου που είναι εξαι­ρε­τικά κρίσιμο όχι μόνο για τις βιο­μη­χα­νίες που το χρη­σι­μο­ποιούν ή για τα νοι­κο­κυ­ριά που καλύ­πτουν τις ανάγκες θέρ­μαν­σης (σ.σ σε αυτό το… μέτωπο πρα­κτικά εξα­σφα­λί­ζουμε πίστωση χρόνου καθώς ο υδράρ­γυ­ρος ανε­βαί­νει) αλλά κυρίως για την παρα­γωγή ηλε­κτρι­κού ρεύ­μα­τος.

Το αέριο είναι το καύσιμο στο οποίο οφεί­λε­ται η παρα­γωγή ποσο­στού από 40% έως και 60% της ηλε­κτρι­κής ενέρ­γειας (σ.σ ανάλογα με τις ημέρες και την απόδοση των ανα­νε­ώ­σι­μων πηγών ενέρ­γειας)

Η άσκηση της ανα­πλή­ρω­σης τόσο μεγάλων ποσο­τή­των, δεν είναι καθόλου εύκολη. Αν υπάρξει διακοπή του ρωσικού αερίου, η πίεση χρόνου θα είναι πολύ μεγάλη καθώς τα απο­θέ­ματα που δια­θέ­τει η χώρα επαρ­κούν για χρονικό διά­στημα όχι μεγα­λύ­τερο των δύο μηνών. Αυτό σημαί­νει ότι δεν υπάρ­χουν αυτή τη στιγμή ποσό­τη­τες για να δια­σφα­λί­σουν την ηλε­κτρο­δό­τηση μέσα στο καλο­καίρι που είναι και η περί­ο­δος μεγα­λύ­τε­ρης κατα­νά­λω­σης ρεύ­μα­τος από κάθε άλλη εποχή του χρόνου λόγω των πολύ υψηλών θερ­μο­κρα­σιών.

Στην “εξίσωση” πρέπει να συνε­κτι­μη­θεί ότι υγρο­ποι­η­μένο αέριο θα επι­διώ­ξουν να αγο­ρά­σουν όχι μόνο η Ελλάδα αλλά όλη η Ευρώπη πολλές χώρες της οποίας έχουν ακόμη μεγα­λύ­τερη ενερ­γειακή εξάρ­τηση από την Ελλάδα. Άρα, ήδη τίθεται το θέμα πώς θα γίνει η κατα­νομή των προ­σφε­ρό­με­νων ποσο­τή­των.

Το θέμα της Ρεβυ­θού­σας

Το θέμα της Ρεβυ­θού­σας και της τοπο­θέ­τη­σης πλωτής μονάδας αφορά στην αύξηση των δυνα­τό­τη­των “υπο­δο­χής” του υγρο­ποι­η­μέ­νου αερίου και μετα­τρο­πής του σε αέρια μορφή ώστε να μπορεί να μετα­φέ­ρε­ται μέσα από τους αγωγούς.

Η αύξηση των εισα­γω­γών αζέ­ρι­κου αερίου απο­σκο­πεί στο να γίνει ανα­πλή­ρωση μέρους των ποσο­τή­των που σήμερα εισά­γο­νται από τη Ρωσία ενώ η αυξη­μένη χρήση του λιγνίτη (σ.σ όπου όμως υπάρ­χουν περιο­ρι­σμοί καθώς και η άμεση δια­θε­σι­μό­τητα λιγνίτη είναι πλέον περιο­ρι­σμένη και οι μονάδες της ΔΕΗ έχουν συγκε­κρι­μέ­νες ώρες που μπορούν να χρη­σι­μο­ποι­η­θούν) αφορά στην ανάγκη να περιο­ρι­στούν συνο­λικά οι απαι­τού­με­νες ποσό­τη­τες φυσικού αερίου.

Τον ίδιο στόχο έχει και η μετα­τροπή μονάδων που σήμερα λει­τουρ­γούν με φυσικό αέριο, σε μονάδες λει­τουρ­γίας με πετρέ­λαιο.

Δύο είναι τα ερω­τή­ματα που θα πρέπει να απα­ντη­θούν στην πράξη;

1. Θα φτάσουν οι ποσό­τη­τες ενέρ­γειας που θα παρα­χθούν από αυτές τις “πηγές” για να ανα­πλη­ρώ­σουν το κενό που θα δημιουρ­γη­θεί αν κλεί­σουν οι στρό­φιγ­γες του ρωσικού αερίου;

2. Πόσο θα κοστί­σει στους παρα­γω­γούς ενέρ­γειας –και κατά συνέ­πεια και στους καταναλωτές- αυτή η απότομη αλλαγή πηγών ενέρ­γειας την ώρα μάλιστα που πολλές ακόμη χώρες θα καλού­νται να κάνουν αντί­στοιχη στροφή;

Προς το παρόν, μιλάμε για “ασκή­σεις επί χάρτου” καθώς δεν έχουμε φτάσει στο σημείο που η Ρωσία έχει δια­κό­ψει (με τερά­στιες οικο­νο­μι­κές συνέ­πειες και για την ίδια) τις πωλή­σεις του βασικού εξα­γω­γι­κού της προ­ϊ­ό­ντος). Όμως επειδή ουδείς μπορεί να προ­βλέ­ψει αυτή τη στιγμή το τι θα συμβεί μέσα στα επόμενα 24ωρα ή μέσα στις επό­με­νες εβδο­μά­δες, τα σχέδια θα πρέπει να είναι έτοιμα να υλο­ποι­η­θούν και μάλιστα άμεσα.

Ο Απρί­λιος και Μάιος, είναι μήνες συγκρα­τη­μέ­νης ζήτησης όσον αφορά στην ηλε­κτρική ενέρ­γεια του­λά­χι­στον από τα νοι­κο­κυ­ριά. Ο Ιούνιος όμως δεν είναι και ο Ιούλιος είναι ο μήνας των ρεκόρ. Πέρυσι, το σύστημα δέχτηκε πολύ μεγάλη πίεση εξαι­τίας του καύσωνα και των κατα­στρο­φι­κών πυρ­κα­γιών. Φέτος, αν προ­στε­θεί και ο παρά­γο­ντας του αερίου, το πρό­βλημα θα μεγα­λώ­σει ακόμη περισ­σό­τερο. Όλοι απεύ­χο­νται στο να φτά­σουμε στο σημείο να υπάρ­ξουν δια­κο­πές.

Αν πάντως οδη­γη­θούμε και σε αυτό, υπάρχει ήδη κατα­τε­θει­μένο σχέδιο –το οποίο μάλιστα είναι ψηφι­σμέ­νος νόμος του κράτους προ­σαρ­μο­σμέ­νος σε κοι­νο­τική οδηγία- για τις προ­τε­ραιό­τη­τες: σε αυτόν ακριβώς τον νόμο ανα­φε­ρό­ταν και ο υπουρ­γός Ενέρ­γειας σε πρό­σφα­τες δηλώ­σεις του όταν έλεγε ότι τα νοι­κο­κυ­ριά θα είναι τα τελευ­ταία που θα υπο­στούν διακοπή ηλε­κτρο­δό­τη­σης.

Πηγή thetoc.gr