ΤΟΠΙΚΕΣ ΕΙΔΗΣΕΙΣ

Μήνυμα του Μητροπολίτη Ρόδου κ. Κυρίλλου για το Πάσχα

news room 5 λεπτά ανάγνωση
ΚΥΡΙΛΛΟΣ

Δια της χάριτος του Κυρίου ημών Ιησού Χριστού Μητρο­πο­λί­της της Αγιω­τά­της Μητρο­πό­λεως Ρόδου, προς τον ιερό Κλήρο και τον φιλό­χρι­στο Λαό της καθ̉ ημάς Ιεράς Μητρο­πό­λεως.

 

«Κατήλ­θες εν τοις κατω­τά­τοις της γης και συνέ­τρι­ψας μοχλούς αιω­νί­ους, κατό­χους πεπε­δη­μέ­νων, Χριστέ, και τρι­ή­με­ρος, ως εκ κήτους Ιωνάς, εξα­νέ­στης του τάφου.»

 

Αδελφοί και τέκνα εν Κυρίω αγαπητά.

ΧΡΙΣΤΟΣ ΑΝΕΣΤΗ!

«Ανα­στά­σεως ημέρα, λαμπρυν­θώ­μεν λαοί· Πάσχα Κυρίου Πάσχα».

 

Οι πανη­γυ­ρι­κές κωδω­νο­κρου­σίες εξαγ­γέ­λουν και εφέτος, μέσα στη μυρο­βόλο ανοι­ξιά­τικη αυτή νύκτα το μονα­δικό γεγονός της τρι­η­μέ­ρου από του τάφου Ανα­στά­σεως του Σωτήρος Χριστού. Ο νικη­φό­ρος ύμνος «Χριστός ανέστη εκ νεκρών, θανάτω θάνατον πατήσας…» επα­να­λαμ­βά­νε­ται και εφέτος μυριό­στο­μος στους Ναούς μας και ανε­βαί­νει χαι­ρε­τι­σμός χαράς και ειρήνης στα χείλη μας.

Ο Εσταυ­ρω­μέ­νος και Εντα­φια­σμέ­νος Χριστός κατέ­βηκε στα κατώ­τατα μέρη της γης, στον Άδη, και συνέ­τριψε τους μοχλούς που κρα­τού­σαν για αμέ­τρητα χρόνια αιχ­μα­λώ­τους τους νεκρούς. Τους νεκρούς δεν μπο­ρού­σαν να είναι ελεύ­θε­ροι, να έχουν ειρήνη. Εκεί, στον Άδη, ο Ιησούς συνά­ντησε όλους τους απ αἰώνων θανό­ντας, οι οποίοι βίωναν τον θάνατο διότι ήταν μακριά από τον Ζωοδότη Θεό. Βρί­σκο­νταν εκεί όπου δεν υπάρχει αγάπη, ειρήνη, ελευ­θε­ρία. Εκεί όπου δεν υπάρχει αγάπη δεν υπάρχει ζωή. Φθά­νο­ντας εκεί, τους κράτησε από το χέρι και, μετά από τρεις ημέρες, σηκώ­θηκε ανα­στη­μέ­νος από τον τάφο, και μαζί του τους επα­νά­φερε στη ζωή. «Ας νιώσει αγαλ­λί­αση η κτίση, ας ευφραν­θούν όλοι οι άνθρω­ποι επί της γης· διότι ο εχθρός άδης έχει κατά κράτος ηττηθεί και απο­γυ­μνω­θεί από τη δύναμή του». Ο Χριστός ανέστη ως νικητής του θανάτου για να λύσει την έχθρα που υπάρχει μεταξύ μας και να μας συμ­φι­λιώ­σει με τον Θεό. Με την Ανά­σταση δεν είμαστε πια ξένοι μεταξύ μας, αλλά ανή­κουμε στον ίδιο Πατέρα, σε μία οικο­γέ­νεια, και απο­τε­λούμε το οικο­δό­μημα του Θεού, που είναι το ίδιο του το Σώμα: η Εκκλη­σία.

Ο «Άδης» είναι η βιβλική ονο­μα­σία που σημαί­νει την πραγ­μα­τι­κό­τητα του θανάτου, την κατά­σταση του σκότους και της απελ­πι­σίας, της κατα­στρο­φής, της από­λυ­της μονα­ξιάς, και το χάσμα που υπάρχει μεταξύ των ανθρώ­πων και μεταξύ του καθενός μας με τον Θεό. Είναι η κατά­σταση όπου υπάρχει έλλειψη νοή­μα­τος σε όλα τα επίπεδα της ζωής˙ όπου έχουν χρε­ω­κο­πή­σει οι ανθρώ­πι­νες σχέσεις. Είναι η διάλυση της ενω­τι­κής δύναμης που συγκρο­τεί κοι­νω­νίες όπου οι

άνθρω­ποι ζουν αρμο­νικά. Ο άνθρω­πος δεν είχε πλαστεί για να ζει μόνος του και δεν μπορεί να ολο­κλη­ρω­θεί μόνο με τις δικές του ενέρ­γειες. Δημιουρ­γή­θηκε από την ελεύ­θερη αγάπη του Θεού ώστε να εκφρά­ζε­ται από τον άνθρωπο η ελευ­θε­ρία και η αγάπη. Σκοπός της δημιουρ­γίας αυτής είναι η ενότητα των πάντων, με τη χάρη του Αγίου Πνεύ­μα­τος, ώστε δια της αλλη­λεγ­γύης μεταξύ των ανθρώ­πων να εκφρά­ζε­ται η φιλάν­θρωπη αγάπη του Θεού. Γι’ αυτό, αν θέλουμε να λαμπρύ­νουμε την πανή­γυρη της Ανα­στά­σεως, οφεί­λουμε να δεί­ξουμε την τελειό­τερη αλλη­λεγ­γύη που υπάρχει. Όπως ψάλ­λουμε «αλλή­λους περι­πτυ­ξώ­μεθα», να αγκα­λια­σθούμε μεταξύ μας και να συγ­χω­ρέ­σουμε ο ένας τον άλλον, ώστε να ενω­θούμε όλοι μαζί με τον Ανα­στά­ντα Χριστό και, με αυτόν τον τρόπο, να δια­κη­ρύτ­τουμε το «Χριστός Ανέστη» σε όλη την οικου­μένη.

Ενώ εμείς απόψε πανη­γυ­ρί­ζουμε, οι σει­ρή­νες του πολέμου ηχούν συνεχώς και οι βομ­βαρ­δι­σμοί σκο­τώ­νουν αθώους ανθρώ­πους. Σε άλλα μέρη του κόσμου, διάφορα οικο­νο­μικά συμ­φέ­ρο­ντα έχουν φέρει τη φτώχεια και τη δυστυ­χία σε πολλούς, αφαι­ρώ­ντας τους τη δυνα­τό­τητα να προ­μη­θευ­τούν βασικά αγαθά επι­βί­ω­σης, και προ­κα­λώ­ντας θανα­τη­φό­ρες ασθέ­νειες στους ίδιους και στους αγα­πη­μέ­νους τους. Συνάμα, καθη­με­ρινά χάνο­νται ζωές από παρά­λο­γες φονικές επι­θέ­σεις και κακο­ποιού­νται βάναυσα μικροί και μεγάλοι. Τι παρα­φρο­σύνη! Με όλα αυτά που γίνο­νται, στ ἀλήθεια, υπάρχει λύτρωση μέσα από τον Σταυρό και την Ανά­σταση; Ο Χριστός ανέστη; Και απα­ντάμε εμφα­τικά: «Ναι»! «Αληθώς ανέστη ο Κύριος!». Οι αρχές και εξου­σίες, οι κυρί­αρ­χοι του σκο­τει­νού τούτου κόσμου, τα πονηρά πνεύ­ματα που βρί­σκο­νται ανάμεσα στη γη και στον ουρανό αρνού­νται να το απο­δε­χθούν.1 Αυτό που θέλουν είναι να παρα­πλα­νούν τον κόσμο λέγο­ντας ότι υπάρχει μια άλλη και καλύ­τερη ζωή από αυτήν που προήλθε από τον κενό τάφο της Ανα­στά­σεως. Όμως, η ζωή που προ­βάλ­λουν κρύβει πολλές δόλιες παγίδες και μοχλούς πονη­ρούς, μέσα από τον φόβο του θανάτου και την έλλειψη εμπι­στο­σύ­νης. Έτσι, στο­χεύ­ουν συνεχώς στη διαί­ρεση των ανθρώ­πων, υπο­βάλ­λο­ντάς τους την ιδέα ότι, για να ευτυ­χή­σουν, πρέπει να εξου­σιά­σει και να κυριαρ­χή­σει ο ένας πάνω στον άλλον, να απο­δεί­ξουν σε όλους την ισχύ τους, να προ­βά­λουν και να επι­βά­λουν τον εαυτό τους μέσα από διά­φο­ρες κατα­κτή­σεις, να ικα­νο­ποι­ή­σουν τις εγω­κε­ντρι­κές τους επι­θυ­μίες, που τις ονο­μά­ζουν «δικαιώ­ματα», και μετά, να εκφρά­σουν την οργή τους όταν δεν τις πραγ­μα­το­ποιούν.

Αδελφοί και τέκνα εν Κυρίω αγαπητά

Μπροστά σε όλες αυτές τις δυσμε­νείς κατα­στά­σεις, ας μη μεί­νουμε σκυ­θρω­ποί, όπως οι δύο μαθητές του Ιησού που περ­πα­τού­σαν προς τους Εμμαούς μετά την Ανά­σταση, γεμάτοι από απο­γο­ή­τευση και αμφι­βο­λίες για το γεγονός, αλλά να ντυ­θούμε τον φωτεινό χιτώνα που λάβαμε στη βάπτισή μας, ο οποίος φωτί­ζε­ται από το Φως που ανά­τειλα από τον Πανάγιο Τάφο του Κυρίου. Να προ­σφέ­ρουμε τον εαυτό μας στον Θεό,

όπως ται­ριά­ζει σε ανθρώ­πους που πέθαναν και ανα­στή­θη­καν σε μια νέα ζωή. Να κάνουμε κάθε μέλος μας όπλο στα χέρια του Θεού για το καλό1. Να ζητούμε πάντα την αγάπη, το έλεος, την αλήθεια και τη δικαιο­σύνη του Θεού. Να δια­κη­ρύτ­τουμε το χαρού­μενο άγγελμα της ειρήνης. Να κρατάμε πάντα αναμ­μένη τη φλογερή πίστη μας στον Ανα­στη­μένο Χριστό σαν ένα ακοί­μητο καντήλι στην καρδιά μας. Να δια­φυ­λάτ­τουμε την ενότητα της πίστεώς μας μέσα από την αλλη­λεγ­γύη. Προ­πα­ντός, να μένουμε στα­θε­ροί στην ελπίδα μας, η οποία στη­ρί­ζε­ται στην υπό­σχεση ότι ο Θεός δεν θα μας εγκα­τα­λεί­ψει ποτέ˙ ότι ο Ανα­στη­μέ­νος Κύριος θα είναι πάντοτε μαζί μας. Αυτή η ελπίδα μας στε­ρε­ώ­νει και μας ασφα­λί­ζει σαν άγκυρα, οδη­γώ­ντας μας στα ενδό­τερα της Βασι­λείας Του.

ΧΡΙΣΤΟΣ ΑΝΕΣΤΗ, αδελφοί και τέκνα εν Κυρίω.

Ευχό­μα­στε το ανέ­σπερο φως της Ανα­στά­σεως να λάμψει στις καρδιές μας, να πλη­ρώ­σει τα σύμπα­ντα οικου­μένη και να δια­λύ­σει κάθε υπαρ­ξιακό και κοσμικό σκοτάδι. Ο ανα­στη­μέ­νος Χριστός να ειρη­νεύ­σει τις ψυχές μας και τον κόσμο και η χάρις Του να ενεργεί μέσα μας ακα­τά­παυ­στα παρέ­χο­ντας μας τη βεβαιό­τητα της παρου­σίας Του στην προ­σω­πική μας ζωή και στο ευρύ­τερο κοι­νω­νικό γίγνε­σθαι.

Χρόνια πολλά και ευλο­γη­μένα, πλήρη ανα­στα­σί­μου φωτός και πασχά­λιας χαράς.

 

Άγιον Πάσχα του δισχι­λιο­στού και εικο­στού τετάρ­του σωτη­ρίου έτους

Διά­πυ­ρος προς Χριστόν Ανα­στά­ντα ευχέτης πάντων ημών.

 

Ο ΜΗΤΡΟΠΟΛΙΤΗΣ

†Ο ΡΟΔΟΥ ΚΥΡΙΛΛΟΣ

Πώς σας φάνηκε το άρθρο;

Ένα πάτημα, χωρίς λογαριασμό. Μία ψήφος ανά συσκευή.

Σχολιασμός άρθρου

Προσθέστε ένα σχόλιο

Εμφανίζεται μετά από έγκριση · το e-mail δεν δημοσιεύεται0 / 2000

Τα σχόλια εκφράζουν τον σχολιαστή, όχι τη Δημοκρατική. Όροι σχολιασμού

Τα σχόλια εκφράζουν αποκλειστικά τον εκάστοτε σχολιαστή. Η Δημοκρατική δεν υιοθετεί αυτές τις απόψεις. Διατηρούμε το δικαίωμα να διαγράψουμε όποια σχόλια θεωρούμε προσβλητικά ή περιέχουν ύβρεις, χωρίς καμία προειδοποίηση. Χρήστες που δεν τηρούν τους όρους χρήσης αποκλείονται. Τα σχόλια δημοσιεύονται μετά από έγκριση· το e-mail δεν δημοσιεύεται.

Γίνετε ο πρώτος που θα σχολιάσει.