21 κυβερνητικές πρωτοβουλίες σε 3 κύκλους μέσα στο 2022 και το 2023 – Ολα όσα ανακοίνωσε ο πρωθυπουργός

Δέσμη 21 μέτρων στή­ρι­ξης με στόχο την ανα­κού­φιση των φοι­τη­τών, των συντα­ξιού­χων, των ευά­λω­των πολιτών αλλά και τη δια­τή­ρηση των θέσεων εργα­σίας και την τόνωση των επι­χει­ρή­σεων,  ανα­κοί­νωσε ο πρω­θυ­πουρ­γός Κυριά­κος Μητσο­τά­κης από την 86η ΔΕΘ.

Τα μέτρα μόνιμα και έκτακτα αθροί­ζο­νται σε 5,5 δισ, χωρίς σε αυτά να υπο­λο­γί­ζε­ται η μηνιαία επι­δό­τηση του ρεύ­μα­τος για όλους.

Συγκε­κρι­μένα ο πρω­θυ­πουρ­γός ανα­κοί­νωσε:

Τον Δεκέμ­βριο, 2.300.000 πιο ευά­λω­τοι συμπο­λί­τες θα στη­ρι­χτούν και πάλι. Η ενί­σχυση θα είναι 250 ευρώ και θα αφορά χαμη­λο­συ­ντα­ξιού­χους, ανα­σφά­λι­στους υπε­ρή­λι­κες, άτομα με ανα­πη­ρία και μακρο­χρό­νια ανέρ­γους. Ενώ οι δικαιού­χοι του Ελά­χι­στου Εγγυ­η­μέ­νου Εισο­δή­μα­τος θα εισπρά­ξουν μία ακόμη μηναία δόση και οι δικαιού­χοι του επι­δό­μα­τος παιδιών μιάμιση δόση.

Αυξά­νε­ται αμέσως το φοι­τη­τικό επίδομα στέ­γα­σης από τα 1.000 στα 1.500 ευρώ. Θα διευ­κο­λυν­θεί έτσι η καθη­με­ρι­νό­τητα δεκάδων χιλιά­δων φοι­τη­τών και σπου­δα­στών στις πόλεις όπου φοιτούν. Επι­πλέον, για τους δικαιού­χους φοι­τη­τές που απο­φα­σί­ζουν να συγκα­τοι­κή­σουν στην ίδια μισθω­μένη κατοι­κία, το επίδομα αυξά­νε­ται στα 2.000 ευρώ ανά άτομο.

Το επίδομα θέρ­μαν­σης, πέρυσι είχε αυξηθεί από τα 84 εκα­τομ­μύ­ρια και είχε πάει στα 174 εκα­τομ­μύ­ρια. Σήμερα θα φτάσει τα 300 εκα­τομ­μύ­ρια. Τα κρι­τή­ρια διευ­ρύ­νο­νται, ώστε να ανα­κου­φι­στούν περίπου 1,3 εκ. νοι­κο­κυ­ριά. Την ίδια στιγμή, για όσους δικαιού­χους κατα­να­λώ­σουν για πρώτη φορά φέτος πετρέ­λαιο ή άλλες μορφές καυ­σί­μου, πλην φυσικού αερίου, το επίδομα θα διπλα­σιά­ζε­ται. Ένα ισχυρό κίνητρο για την αντι­κα­τά­σταση του ηλε­κτρι­σμού ή του φυσικού αερίου με άλλες μορφές θέρ­μαν­σης, τονίζω, όπου αυτό μπορεί να είναι εφικτό. Ενώ μελε­τούμε και θα είμαστε έτοιμοι να ανα­κοι­νώ­σουμε σύντομα, και μία ειδική παρέμ­βαση που θα μειώνει το κόστος του πετρε­λαίου θέρ­μαν­σης στην αντλία για όλους τους Έλληνες κατα­να­λω­τές.

Για τον πρω­το­γενή τομέα, για τους αγρότες μας και τους κτη­νο­τρό­φους μας. Θα κατα­βλη­θεί επι­δό­τηση στους αγρότες 60 εκ. ευρώ ως άμυνα στο κόστος των λιπα­σμά­των. Και 50.000 κτη­νο­τρό­φοι θα λάβουν 89 εκ. για να αντι­με­τω­πί­σουν αυξη­μέ­νες τιμές στις ζωο­τρο­φές.

Οι δικαιού­χοι του εξαι­ρε­τικά πετυ­χη­μέ­νου προ­γράμ­μα­τος «Ανα­κυ­κλώνω – Αλλάζω συσκευή» αυξά­νο­νται, στο εξής, κατά 200.000. Θα δια­θέ­σουμε 140 εκ. ευρώ γι’ αυτό από το Πρό­γραμμα Δημο­σίων Επεν­δύ­σεων. Ακόμα πιο σημα­ντικό, εξα­σφα­λί­ζουμε τον ανα­γκαίο χώρο στο δίκτυο ώστε να μπορεί να δέχεται πια ρεύμα προς κατα­νά­λωση από μεμο­νω­μέ­νους παρα­γω­γούς. Θα χρη­μα­το­δο­τή­σουμε 250.000 μικρά φωτο­βολ­ταϊκά σε στέγες κατοι­κιών, σε επι­χει­ρή­σεις, σε αγρο­τι­κές εκμε­ταλ­λεύ­σεις, που θα κατα­να­λώ­νουν δωρεάν τη δική τους ενέρ­γεια. Το πρό­γραμμα αυτό σύντομα θα ανα­κοι­νω­θεί από τα Υπουρ­γεία Ενέρ­γειας και Ανά­πτυ­ξης.

Μετά την εξαι­ρε­τικά επι­τυ­χη­μένη του­ρι­στική σεζόν του καλο­και­ριού, θέλουμε να δώσουμε πρό­σθετα κίνητρα για την επέ­κταση της του­ρι­στι­κής περιό­δου, κυρίως μέσα από τη διεύ­ρυνση του προ­γράμ­μα­τος «Του­ρι­σμός για Όλους», ώστε να καλύψει ακόμη 200.000 νέους δικαιού­χους. Να μην αισθά­νο­νται συμπο­λί­τες μας ότι λόγω της οικο­νο­μι­κής κρίσης δεν μπό­ρε­σαν να πάνε φέτος δια­κο­πές. Προ­κει­μέ­νου να επε­κτα­θεί η του­ρι­στική περί­ο­δος και τον χειμώνα, θα εγκρί­νουμε πρό­σθετα κον­δύ­λια. Θα δια­τε­θούν ώστε η Ελλάδα να δια­φη­μι­στεί από κοινού με τον ΕΟΤ, με αερο­πο­ρι­κές εται­ρείες, με tour operators, για το διά­στημα έως τον Μάρτιο του 2023.

Διευ­θε­τού­νται αμέσως μια σειρά -όχι όλα, αλλά μία σειρά- από αιτή­ματα των Ενόπλων Δυνά­μεων: η μισθο­λο­γική εξέλιξη Εθε­λο­ντών Μακράς Διάρ­κειας και Οπλιτών Βρα­χείας Ανα­κα­τά­τα­ξης. H επέ­κταση της Μάχιμης 5ετίας και η νυχτε­ρινή απο­ζη­μί­ωση. Ενώ θεσπί­ζε­ται πρό­σθετη αμοιβή στα πλη­ρώ­ματα των πολε­μι­κών πλοίων που βρί­σκο­νται σε απο­στολή.

Για να δημιουρ­γη­θούν περισ­σό­τε­ρες μόνιμες θέσεις εργα­σίας, από αύριο και έως τέλη του 2023 όσες επι­χει­ρή­σεις μετα­τρέ­ψουν σε μόνιμες τις συμ­βά­σεις μερικής απα­σχό­λη­σης των εργα­ζο­μέ­νων τους, θα απαλ­λάσ­σο­νται από το 40% των ασφα­λι­στι­κών εισφο­ρών αυτών των εργα­ζό­με­νων. Και κάτι για τους επι­τη­δευ­μα­τίες και τις μικρές επι­χει­ρή­σεις που σχε­διά­ζουν κάποια νέα πρό­σληψη: στο εξής υπό μία προ­ϋ­πό­θεση: αν αυξά­νουν το μέσο ετήσιο αριθμό υπαλ­λή­λων πλήρους απα­σχό­λη­σης, δεν θα πλη­ρώ­νουν τέλος επι­τη­δεύ­μα­τος εκείνο το έτος.

Μόνιμη δέσμη μέτρων που θα ισχύσει από τον Ιανουά­ριο του 2023:

Μονι­μο­ποιεί­ται η μείωση κατά 3 μονάδες των ασφα­λι­στι­κών εισφο­ρών. Μέτρο που αυξάνει το δια­θέ­σιμο εισό­δημα 2.200.000 εργα­ζο­μέ­νων, μειώ­νο­ντας ταυ­τό­χρονα και το μισθο­λο­γικό βάρος για τις επι­χει­ρή­σεις.

Καταρ­γεί­ται για πάντα και για όλους -δημοσίους και ιδιω­τι­κούς υπαλ­λή­λους και συνταξιούχους- η Ειδική Εισφορά Αλλη­λεγ­γύης. Ένα βάρος των μνη­μο­νίων παίρνει τέλος και ανα­κου­φί­ζο­νται σχεδόν 3.000.000 φορο­λο­γού­με­νοι.

Στο Δημόσιο, μαζί με την κατάρ­γηση της Εισφο­ράς Αλλη­λεγ­γύης και τη θέσπιση για πρώτη φορά Κινή­τρων Επί­τευ­ξης Στόχων, παίρνει τέλος και η μη αντα­πο­δο­τική Εισφορά υπέρ του πρώην Ταμείου Πρό­νοιας Υπαλ­λή­λων. Μία ακόμη ελά­φρυνση. Πρα­κτικά, ένας τμη­μα­τάρ­χης του Δημο­σίου ωφε­λεί­ται ετησίως κατά 364 ευρώ. Ένας απλός υπάλ­λη­λος, νεο­προ­σλη­φθείς, κατά 109 ευρώ. Ένας διευ­θυ­ντής κατά 591 ευρώ. Και ένας γενικός διευ­θυ­ντής κατά 1.125 ευρώ.

Ύστερα από πολλά χρόνια αυξά­νο­νται οι συντά­ξεις 1.500.000 συντα­ξιού­χων με χαμηλή ή μηδε­νική προ­σω­πική διαφορά. Το ύψος της αύξησης θα προ­κύ­πτει κατά 50% από την αύξηση του ΑΕΠ και κατά 50% από τη μετα­βολή στον Δείκτη Τιμών Κατα­να­λωτή. Για φέτος υπο­λο­γί­ζε­ται ότι θα είναι πάνω από 6%. Οι συντα­ξιού­χοι που έχουν υψηλή προ­σω­πική διαφορά θα δουν αύξηση στα εισο­δή­ματά τους, όχι από την αύξηση των συντά­ξεων, η οποία θα περιο­ρί­σει το ύψος της προ­σω­πι­κής δια­φο­ράς, αλλά από την κατάρ­γηση της Εισφο­ράς Αλλη­λεγ­γύης, καθώς μιλάμε κυρίως για συντα­ξιού­χους με υψη­λό­τε­ρες συντά­ξεις.

Ανα­μορ­φώ­νε­ται από 1/1/2023 το Ειδικό Μισθο­λό­γιο των 20.000 γιατρών του ΕΣΥ με αύξηση του βασικού μισθού και των επι­δο­μά­των ευθύνης. Η αύξηση θα είναι μεσο­σταθ­μικά περίπου 10% επί του συνόλου των απο­δο­χών τους.

Ξεκινά, όμως, και η ανα­μόρ­φωση του Μισθο­λο­γίου σχεδόν 600.000 Δημο­σίων Υπαλ­λή­λων. Με έμφαση στους χαμη­λό­μι­σθους αλλά και τη στήριξη όσων κατέ­χουν θέσεις ευθύνης. Και με στόχο την εφαρ­μογή του από 1/1/2024.

Για τη στήριξη της οικο­γέ­νειας, την αντι­με­τώ­πιση του δημο­γρα­φι­κού, αλλά και την απο­κα­τά­σταση της δικαιο­σύ­νης στις νέες μητέρες, επε­κτεί­νε­ται αμέσως το επίδομα μητρό­τη­τας στον ιδιω­τικό τομέα από τους 6 στους 9 μήνες.

Ο μειω­μέ­νος ΦΠΑ, στις συγκοι­νω­νίες, στον καφέ και στα μη αλκο­ο­λούχα ποτά επε­κτεί­νε­ται μέχρι τον Ιούνιο του 2023. Και το ίδιο θα ισχύσει στον Πολι­τι­σμό και στον Του­ρι­σμό, στα γυμνα­στή­ρια και στις σχολές χορού.

Σε ανα­στολή παρα­μέ­νει, όμως, και ο ΦΠΑ 24% στις νέες οικο­δο­μές μέχρι τα τέλη του 2024, ώστε να στη­ρι­χθεί ο οικο­δο­μι­κός κλάδος.

Ανα­μορ­φώ­νε­ται το πλαίσιο λει­τουρ­γίας της ελλη­νι­κής Κεφα­λαια­γο­ράς με σημα­ντικά επεν­δυ­τικά και φορο­λο­γικά κίνητρα.

Επίσης, από 1/1/2023, για τη βελ­τί­ωση της ποιό­τη­τας ζωής στις τοπικές κοι­νω­νίες, οι Κεντρι­κοί Αυτο­τε­λείς Πόροι της Αυτο­διοί­κη­σης αυξά­νο­νται κατά 120 εκ. ευρώ ετησίως. Χρήματα που θα μετα­φρα­στούν σε έργα για όλους.

Τέλος, με τη νέα χρονιά ξεκινά και η δια­δι­κα­σία για την νέα ανα­προ­σαρ­μογή του κατώ­τα­του μισθού, όπως το κάναμε δύο φορές μέχρι σήμερα. Σκοπός μας είναι να τεθεί σε εφαρ­μογή την 1η Μαΐου του 2023.

Τα μέτρα που ανα­κοι­νώνω, σήμερα, έκτακτα για το υπό­λοιπο του 2022 και μόνιμα από το 2023, αθροί­ζο­νται περίπου σε 5,5 δισ., χωρίς σε αυτά να υπο­λο­γί­ζε­ται η μηνιαία επι­δό­τηση του ρεύ­μα­τος για όλους.

Στέγαση

Δρο­μο­λο­γείτε ένα πρό­γραμμα ύψους 1,8 δισ. ευρώ, που θα απευ­θύ­νε­ται σε πάνω από 100.000 ωφε­λού­με­νους με μία σειρά από πρω­το­βου­λίες, ώστε για να απο­κτή­σουν ή να μισθώ­σουν φθη­νό­τερο σπίτι.

Οι δράσεις αυτές ξεκι­νούν από τον επόμενο μήνα. Ενώ εκείνες που προ­ϋ­πο­θέ­τουν νέες κατα­σκευές προ­φα­νώς θα ανα­πτύσ­σο­νται στα­διακά.

Συγκε­κρι­μένα:

Εκτός από την αύξηση του σπου­δα­στι­κού επι­δό­μα­τος στέγης από 1.000 σε 1.500 ευρώ και με προ­ϋ­πο­θέ­σεις στα 2.000 ευρώ σε 50.000 νέους, ξεκινά αμέσως η ανέ­γερση 8.150 θέσεων σε πέντε σύγ­χρο­νες Φοι­τη­τι­κές Εστίες στα Πανε­πι­στή­μια Κρήτης, Θεσ­σα­λίας, Δυτικής Μακε­δο­νίας, Θράκης και Δυτικής Αττικής. Οι χώροι έχουν ήδη καθο­ρι­στεί και τα έργα θα γίνουν με ΣΔΙΤ.

Εγκαι­νιά­ζε­ται ένα ειδικό πρό­γραμμα δανείων καταρ­χάς ύψους 500 εκ. ευρώ, με συγ­χρη­μα­το­δό­τηση 375 εκ. από το κράτος και 125 εκ. από τις τρά­πε­ζες. Ποιος είναι ο σκοπός μας; Να εξα­σφα­λί­σουμε πάρα πολύ χαμηλό, σχεδόν μηδε­νικό επι­τό­κιο, για την αγορά πρώτης κατοι­κίας από χιλιά­δες συμπο­λί­τες μας μέχρι 39 ετών, σε περιο­χές με πιο παλαιά κτίρια. Πρα­κτικά, ένα ζευγάρι, με ελά­χι­στη συμ­με­τοχή, θα αγο­ρά­ζει ένα σπίτι αξίας 100.000 ευρώ με μηνιαίες δόσεις 275 ευρώ. Ποσό, δηλαδή, πολύ μικρό­τερο από το ενοίκιο που θα έδινε.

Ακριβώς για να αυξηθεί η ιδιο­κα­τοί­κηση και να ανα­και­νι­στούν τα παλαιό­τερα σπίτια, δημιουρ­γούμε, ακόμη, ένα στο­χευ­μένο «Εξοι­κο­νομώ και Ανα­και­νίζω» για 20.000 νέους. Κάθε δικαιού­χος θα λαμ­βά­νει έως και 20.000 ευρώ για ενερ­γεια­κές παρεμ­βά­σεις στο ακίνητό του, μαζί με πρό­σθετη ενί­σχυση 3.000 ευρώ και χαμη­λό­τοκο δάνειο έως 7.000 ευρώ.

Ταυ­τό­χρονα, ως κίνητρο σε του­λά­χι­στον 10.000 ιδιο­κτή­τες κλει­στών ακι­νή­των, θα δοθεί κρατική επι­δό­τηση μέχρι 10.000 ευρώ για να τα ανα­και­νί­σουν. Με την υπο­χρέ­ωση, όμως, να τα ενοι­κιά­σουν σε μακρο­χρό­νιες μισθώ­σεις. Η πολι­τεία έτσι καλύ­πτει έως και το 40% του κόστους ανα­καί­νι­σης κάθε κλει­στού δια­με­ρί­σμα­τος.

Θεσμο­θε­τεί­ται επίσης για τα δημόσια οικό­πεδα και κτίρια, η «κοι­νω­νική αντι­πα­ροχή»: το κράτος θα προ­σφέ­ρει αδρανή περιου­σιακά του στοι­χεία σε ιδιώτες κατα­σκευα­στές και εκείνοι, με έξοδά τους, θα χτίζουν σύγ­χρο­νες κατοι­κίες. Οι μισές θα ενοι­κιά­ζο­νται με χαμηλό ενοίκιο σε νέους μισθω­τές, ενώ οι υπό­λοι­ποι χώροι θα αξιο­ποιού­νται εμπο­ρικά από τους ιδιώτες.

Επίσης, προ­κει­μέ­νου να αυξη­θούν τα δια­θέ­σιμα ακίνητα για τους Έλληνες, αυξά­νε­ται το όριο της επέν­δυ­σης για τη χορή­γηση άδειας Golden VISA από 250.000 στα 500.000 ευρώ.

Ενώ απ’ τον Δεκέμ­βριο ξεκινά το Πρό­γραμμα «Εστία 2». Σύμφωνα με αυτό, το Δημόσιο θα μισθώ­σει, σε πρώτη φάση, 1.000 ιδιω­τικά ακίνητα. Για να τα δια­θέ­σει, στη συνέ­χεια, με διαδικασίες-εξπρές και πολύ χαμηλό μίσθωμα σε ευάλωτα νοι­κο­κυ­ριά.

Ολό­κληρη η ομιλία του Πρω­θυ­πουρ­γού

Κυρίες και κύριοι,

Πριν από 100 χρόνια, Σεπτέμ­βριο πάλι, ο εθνικός μας κορμός έχανε στη Μικρά Ασία ένα πολύ­τιμο κομμάτι του, βιώ­νο­ντας, μία ανεί­πωτη τρα­γω­δία.

Όμως, ταυ­τό­χρονα, κέρδιζε την ανα­γεν­νη­τική δύναμη περίπου δύο εκα­τομ­μυ­ρίων προ­σφύ­γων, που θα έχτιζαν την Ελλάδα των επό­με­νων δεκα­ε­τιών. Το αίμα και ο πόνος τους θα γινόταν λίπασμα προόδου και πείσμα δημιουρ­γίας. Κι έτσι η πατρίδα μας θα έμενε σταθερή στην ιστο­ρική της τροχιά που τη θέλει να μετα­τρέ­πει τις κατα­στρο­φές σε θριάμ­βους. Σήμερα στε­κό­μα­στε με σεβασμό, τιμώ­ντας όλους αυτούς που μέσα από εκείνη την τρομερή δοκι­μα­σία έβαλαν τα θεμέλια για μία πιο ισχυρή Ελλάδα.

Έναν αιώνα μετά, όλα είναι δια­φο­ρε­τικά στον κόσμο και στη χώρα. Η πατρίδα μας πήγε μπροστά. Οι κίν­δυ­νοι, ωστόσο, άλλαξαν μόνο το όνομά τους. Και οι προ­κλή­σεις, το περιε­χό­μενό τους.

Γιατί το εθνικό στοί­χημα συνε­χί­ζει να δια­περνά τον χρόνο παρα­μέ­νο­ντας ένα: μέσα απ’ τις μετα­βαλ­λό­με­νες συν­θή­κες ο τόπος να είναι ελεύ­θε­ρος, κυρί­αρ­χος και ανε­ξάρ­τη­τος. Και οι πολίτες του να ευη­με­ρούν. Ανα­πνέ­ο­ντας τον αέρα μιας Δημο­κρα­τίας που τους προ­στα­τεύει και τους παρέχει ευκαι­ρίες να δημιουρ­γούν γι’ αυτούς και τις οικο­γέ­νειές τους.

Αλλά το ίδιο ανθε­κτικό προ­βάλ­λει και το διπλό δίδαγμα της εμπει­ρίας. Αυτό που δηλώνει ότι οι γονείς της ήττας είναι πάντα ο διχα­σμός και η δημα­γω­γία. Ενώ η ενότητα και η αλήθεια οδηγούν μόνο σε νίκες.

Συμπέ­ρα­σμα καθο­ρι­στικό και στο παρόν, καθώς βρι­σκό­μα­στε ξανά σε ένα δύσκολο σταυ­ρο­δρόμι.

Ύστερα από 12 χρόνια μνη­μο­νίων και επι­τή­ρη­σης, η Ελλάδα έχει πλέον ανα­κτή­σει την οικο­νο­μική της αυτο­νο­μία από την ευρω­παϊκή Επο­πτεία. Ενώ πρω­τα­γω­νι­στεί στην ανά­πτυξη και στις εξα­γω­γές, στη μείωση της ανερ­γίας και στην κοι­νω­νική στήριξη.

Όλα αυτά, μέσα σε ένα πλαίσιο δημο­σιο­νο­μι­κής υπευ­θυ­νό­τη­τας, ώστε να μην ζήσουν ποτέ ξανά οι νεό­τε­ρες γενιές την ταπεί­νωση μιας Επι­τρο­πείας.

Μέσα σε τρία χρόνια, ο λαός μας ξεπέ­ρασε με ωρι­μό­τητα μία πρω­το­φανή παγκό­σμια παν­δη­μία. Στο πλευρό της πολι­τείας, αντι­στά­θηκε σύσ­σω­μος στις οργα­νω­μέ­νες μετα­να­στευ­τι­κές εισβο­λές στον Έβρο και στο Αιγαίο. Απέ­κρουσε τις προ­κλή­σεις των γει­τό­νων στα νερά μας. Υπέ­μεινε και διδά­χτηκε από τα χτυ­πή­ματα της φύσης. Κι όμως, τις ίδιες ώρες, εργά­στηκε και πρόκοψε. Κέρδισε μία χαμένη τετρα­ε­τία. Και τώρα σχε­διά­ζει μία ελπι­δο­φόρα δεκα­ε­τία.

Ποτέ στη Μετα­πο­λί­τευση καμία κυβέρ­νηση δεν κλήθηκε να αντι­με­τω­πί­σει τόσες κρίσεις σε τόσο σύντομο χρονικό διά­στημα. Αλλά χάρη, πρώτα απ’ όλα, σε εσάς, στους πολίτες, στα­θή­καμε όρθιοι. Και η πατρίδα σήμερα είναι πολύ πιο ισχυρή από τότε που ο λαός μάς εμπι­στεύ­τηκε την ευθύνη του τόπου.

Τον εθνικό ορί­ζο­ντα, ωστόσο, σκιά­ζουν, και­νούρ­για σύννεφα. Η εισβολή της Ρωσίας στην Ουκρα­νία ξανα­φου­ντώ­νει τη φωτιά του πολέμου στην καρδιά της Ευρώπης. Και αυτό σημαί­νει ότι είμαστε σε πόλεμο. Όλοι και σε όλα: στα μέτωπα της παγκό­σμιας ενερ­γεια­κής έκρηξης και της διε­θνούς ακρί­βειας. Στη μάχη για το Διεθνές Δίκαιο και τα απα­ρα­βί­α­στα σύνορα. Στην προ­σπά­θεια να παρα­μεί­νει η Ευρώπη ενωμένη και δυνα­μική και τα κράτη της ελεύ­θερα, δημο­κρα­τικά και ασφαλή.

Σε αυτήν τη σύνθετη συγκυ­ρία, λοιπόν, η πατρίδα καλεί­ται να κάνει και πάλι ιστο­ρι­κές επι­λο­γές. Παίρ­νο­ντας θέση στη σωστή πλευρά των γεγο­νό­των. Και έχοντας φάρο το πραγ­μα­τικό μήνυμα που στέλνει, σήμερα, η Σμύρνη.

Γιατί η αληθινή Ελλάδα δεν είναι εκείνη της διαί­ρε­σης, των λαθών και της κατα­στρο­φής. Αλλά αυτή που θέλει να προ­ε­λαύ­νει προς το μέλλον. Όταν σκο­ντά­φτει στον δρόμο της να αναζητά τους λόγους. Και όταν πέφτει για λίγο, να βρίσκει τη δύναμη να σηκώ­νε­ται πιο απο­φα­σι­σμένη.

Έτσι υπο­δε­χό­μα­στε εμείς την επέτειο της Μικρα­σια­τι­κής Μνήμης και Τιμής. Με έργα και απο­τέ­λε­σμα, αντί της χολής που εκπέ­μπει η άλλη πλευρά του Αιγαίου. Με ουσια­στική αμυ­ντική θωρά­κιση και ισχυρές συμ­μα­χίες, αντί για ρητο­ρι­κούς λεο­ντα­ρι­σμούς.

Και, κυρίως, προ­βάλ­λο­ντας τη διαρκώς ανοδική πορεία του τόπου στην ανα­μέ­τρησή του με την ιστο­ρική του δια­δρομή. Από πού ξεκι­νή­σαμε και πού φτάσαμε. Τι εμπόδια υπερ­βή­καμε. Τα πολλά που έγιναν και τα περισ­σό­τερα που έχουν να γίνουν.

Το ξεκα­θα­ρίζω, λοιπόν, εξαρχής. Βρί­σκο­μαι για τέταρτη χρονιά στη Διεθνή Έκθεση ως Πρω­θυ­πουρ­γός και ξέρω ότι οι μήνες που θα ακο­λου­θή­σουν είναι προ­ε­κλο­γι­κοί. Δεν θα κρύψω, συνεπώς, ότι τώρα οι μεγάλες μας επι­λο­γές είναι σαφέ­στε­ρες από ποτέ:

Ή συνε­χί­ζουμε μπροστά ή γυρί­ζουμε πίσω. Ή χτί­ζουμε πάνω στα θεμέλια μιας Ελλάδας – πρω­τα­γω­νι­στή στην Ευρώπη, με στα­θε­ρούς φίλους, ή αφή­νουμε την τύχη μας στο άγνωστο και τη χώρα έρμαιο στις θύελλες των παγκό­σμιων αντα­γω­νι­σμών.

Με λίγα λόγια: ή δίνουμε δεύτερη ευκαι­ρία στην πρόοδο ή ρισκά­ρουμε μια δεύτερη φορά στη συμφορά!

Είναι χρέος μου να προει­δο­ποι­ήσω τους πολίτες: τίποτα απ’ όσα πετύ­χαμε δεν είναι δεδο­μένο. Και με μία λάθος κίνηση όλα μπορεί να γκρε­μι­στούν. Όμως, έτσι λει­τουρ­γεί η Δημο­κρα­τία. Ανα­θέ­το­ντας αυτή την απόφαση στον λαό και μόνο. Και εκείνος είδε, έμαθε και ξέρει τον δρόμο που θα δια­λέ­ξει.

Κυρίες και κύριοι,

Από την ίδια θέση, το 2019, μετά τη μεγάλη νίκη της Νέας Δημο­κρα­τίας, έθετα πέντε κεντρι­κές προ­τε­ραιό­τη­τες για την πρόοδο της πατρί­δας:

Χαμη­λό­τε­ρους φόρους και μεγα­λύ­τερη ανά­πτυξη για όλους. Περισ­σό­τε­ρες δου­λειές με φρο­ντίδα για τους πιο αδύ­να­μους. Υγεία και Παιδεία που θα προ­σφέ­ρουν αξιο­πρέ­πεια και μέλλον. Και ένα ψηφιακό και απο­τε­λε­σμα­τικό κράτος δίπλα στον πολίτη.

Σε μία πατρίδα περή­φανη στην Ευρώπη και στον κόσμο, που θα απο­τρέ­πει τους εχθρούς και θα κάνει πολύ περισ­σό­τε­ρους τους φίλους. Θυμάμαι πολύ καλά αυτήν την πρώτη μου παρου­σία στην Έκθεση.

Πίσω από τα χαμό­γελα της ελπίδας που διέ­κρινα, διέ­κρινα ταυ­τό­χρονα και την αμφι­βο­λία όσων με άκουγαν. Εξάλλου, τόσα και τόσα είχαν ακου­στεί από αυτό το βήμα. Για να τα δια­δε­χθούν, μετά, οι κυβι­στή­σεις, οι αυτα­πά­τες και τα έργα-ζωγραφιές σε μου­σα­μά­δες.

Η εύλογη καχυ­πο­ψία, θυμάμαι, ήταν απο­τυ­πω­μένη στα βλέμ­ματα πολλών από εσάς: «μπορεί να γίνουν όλα αυτά στην Ελλάδα;» Ε, λοιπόν, ύστερα από τρία χρόνια, είμαι και πάλι ενώπιόν σας και σας απαντώ: ναι, έγιναν και γίνο­νται.

Κανείς, νομίζω, δεν μπορεί να αμφι­σβη­τή­σει τις αλλαγές που μεσο­λά­βη­σαν στην οικο­νο­μική ζωή. Οι πολίτες πλη­ρώ­νουν τώρα μικρό­τερο φόρο εισο­δή­μα­τος με εισα­γω­γικό συντε­λε­στή 9%, έχοντας υψη­λό­τερο αφο­ρο­λό­γητο.

Κατα­βάλ­λουν χαμη­λό­τερο ΕΝΦΙΑ κατά 35%. Και ο φόρος στις επι­χει­ρή­σεις μειώ­θηκε στο 22% από το 29%.

Οι ασφα­λι­στι­κές εισφο­ρές μειώ­θη­καν πάνω από τέσ­σε­ρις μονάδες. Οι προ­κα­τα­βο­λές φόρου έπεσαν κι αυτές. Ενώ σχεδόν κανείς δεν επι­βα­ρύ­νε­ται όταν μετα­βι­βά­ζει την περιου­σία του στα παιδιά του.

Μάλιστα, την ίδια ώρα που η χώρα πρω­τα­γω­νι­στεί στις φορο­ε­λα­φρύν­σεις, είχε την τρίτη δυνα­μι­κό­τερη ανά­πτυξη στην ευρω­ζώνη το 2021. Το ΑΕΠ της πέρυσι αυξή­θηκε 8,3%. Στο πρώτο εξάμηνο ξεπε­ρά­σαμε όλες τις προσ­δο­κίες κι αυξή­θηκε 7,8%. Και η εκτί­μηση που μας δίνει το οικο­νο­μικό επι­τε­λείο σήμερα είναι ότι η ανά­πτυξη για το τρέχον έτος θα ξεπε­ρά­σει το 5%.

Οι εξα­γω­γές έφτασαν τα 74 δισ. Και οι ξένες επεν­δύ­σεις αγγί­ζουν τα 5 δισ., την καλύ­τερη επίδοση εδώ και δεκα­ε­τίες. Κάτι που μπορούν να επι­βε­βαιώ­σουν και οι προ­σκε­κλη­μέ­νοι μας από τα Ηνωμένα Αραβικά Εμιράτα, που είναι και η τιμώ­μενη χώρα της φετινής ΔΕΘ. Την ίδια ανοδική πορεία έχει και ο Του­ρι­σμός. Οι κατα­θέ­σεις των νοι­κο­κυ­ριών και των επι­χει­ρή­σεων αυξή­θη­καν κατά 46 δισ. σε 40 μήνες.

Όλα αυτά δικαιώ­νουν τις επι­λο­γές μας αλλά και το σύνθημά μας: το είπαμε, το κάναμε!

Αυτή την εικόνα μίας δυνα­μι­κής οικο­νο­μίας συμπλη­ρώ­νουν κι άλλα δεδο­μένα: η δρα­στική μείωση των κόκ­κι­νων δανείων, οι εκα­το­ντά­δες επεν­δύ­σεις, δημό­σιες, ιδιω­τι­κές, έργα ΣΔΙΤ, που προ­χω­ρούν σε εθνικό, περι­φε­ρειακό και δημο­τικό επίπεδο. Κον­δύ­λια ύψους 20 δισε­κα­τομ­μυ­ρίων, που μετα­φρά­ζο­νται σε ένα πρό­γραμμα υπερ­δι­πλά­σιο των Ολυ­μπια­κών Αγώνων του 2004: από οδικά δίκτυα που συν­δέ­ουν όλη την επι­κρά­τεια μέχρι τα νέα αερο­δρό­μια, αλλά και τα πολλά αρδευ­τικά έργα που γίνο­νται σε κάθε Περι­φέ­ρεια.

Η Ελλάδα, όπως είχα δεσμευ­τεί, μετα­τρέ­πε­ται σε ένα μεγάλο εργο­τά­ξιο, κλεί­νο­ντας εκκρε­μό­τη­τες που έρχο­νται από το παρελ­θόν. Εδώ, στη Βόρεια Ελλάδα, το γνω­ρί­ζετε καλά, κ. Δήμαρχε.

Εκτός από το αερο­δρό­μιο, που είναι έτοιμο, έργο που δρο­μο­λο­γή­θηκε και πάλι από κυβέρ­νηση της Νέας Δημο­κρα­τίας, το Μετρό έχει μπει σε τροχιά παρά­δο­σης στο τέλος του 2023. Από το ανέκ­δοτο της Θεσ­σα­λο­νί­κης γίνεται πραγ­μα­τι­κό­τητα. Ενώ ταυ­τό­χρονα προχωρά μελε­τη­τικά και ο σχε­δια­σμός για την επέ­κταση στα δυτικά. Το νέο περι­φε­ρειακό «flyover», η ανά­πλαση της παρα­λια­κής ζώνης. Το και­νούρ­γιο νοσο­κο­μείο Παίδων και το ογκο­λο­γικό νοσο­κο­μείο που ήδη έχει χωρο­θε­τη­θεί. Το στρα­τό­πεδο Παύλου Μελά και το νέο κέντρο logistics στο στρα­τό­πεδο Γκόνου. Τα σχέδιά μας για τη νέα ΔΕΘ, τα παρου­σί­ασε πολύ καλά ο κ. Τζήκας, τα νέα γήπεδα του ΠΑΟΚ και του Άρη, το Μουσείο Ολο­καυ­τώ­μα­τος και πολλά ακόμη.

Περισ­σό­τερα από 30 έργα πνοής, ύψους 9,3 δισ., που αλλά­ζουν το πρόσωπο της πόλης για να την κάνουν πρω­τα­γω­νι­στή, όπως της αξίζει. Όλα αυτά είναι έργα που έχουν δρο­μο­λο­γη­θεί και θα γίνουν.

Για τη δεύτερη προ­τε­ραιό­τητα, αυτή του κοι­νω­νι­κού κράτους, μιλούν οι αριθμοί: η Ελλάδα έχει, ήδη, τη μεγα­λύ­τερη μείωση ανερ­γίας στην Ευρώπη. Δημιούρ­γησε, μέσα στην κρίση, 300.000 νέες δου­λειές.

Για πρώτη φορά, ο δείκτης απα­σχό­λη­σης έφτασε τα 4,2 εκα­τομ­μύ­ρια. Μόνο στο α’ εξάμηνο του ‘22 το ισο­ζύ­γιο προσλήψεων-αποχωρήσεων ήταν θετικό κατά 267.000 θέσεις. Και με ποιο­τι­κούς όρους, καθώς πολλές νέες προ­σλή­ψεις είναι υψηλών δεξιο­τή­των και με καλύ­τε­ρες αμοιβές. To ξέρετε πολύ καλά εδώ στη Θεσ­σα­λο­νίκη, που έχει κατα­φέ­ρει να προ­σελ­κύ­σει πολύ σημα­ντι­κές ξένες επεν­δύ­σεις, ανα­στρέ­φο­ντας εδώ στην πόλη το brain drain.

Αν όμως η έλλειψη εργα­σίας είναι η μεγα­λύ­τερη μορφή αδικίας, υπάρχει και η αδικία μέσα στην εργασία. Και εδώ οι απα­ντή­σεις μας δεν ήταν λίγες.

Η πολι­τεία διέθεσε 9,5 δισε­κα­τομ­μύ­ρια για να σώσει τις υπάρ­χου­σες θέσεις τα δύο χρόνια της παν­δη­μίας. Και το πέτυχε. Ενώ αύξησε κατά 63 ευρώ τον μήνα τον κατώ­τατο μισθό και κατά 12% τις υπε­ρω­ρίες μερικής απα­σχό­λη­σης. Είναι μέτρα που συν­δυα­στικά με τις μικρό­τε­ρες εισφο­ρές, τις αλλε­πάλ­λη­λες φορο­ε­λα­φρύν­σεις, ανα­κού­φι­σαν το εισό­δημα, τόσο των χαμη­λό­μι­σθων, όσο και της μεσαίας τάξης.

Στο μεταξύ, αλλάζει στα­διακά και το όλο το περι­βάλ­λον της παρα­γω­γής: χιλιά­δες υπάλ­λη­λοι ελέγ­χουν ήδη την απόδοση και τις υπε­ρω­ρίες τους με την Ψηφιακή Κάρτα. Οι κούριερ εργά­ζο­νται σε καθε­στώς ασφά­λειας και κανόνων. Η εξ απο­στά­σεως εργασία προ­βλέ­πει πια το δικαί­ωμα στην ηλε­κτρο­νική απο­σύν­δεση. Οι δια­κρί­σεις είναι παρελ­θόν. Οι άδειες μητρό­τη­τας, αλλά και πατρό­τη­τας αυξή­θη­καν.

Ενώ αντι­με­τω­πί­σαμε, επι­τέ­λους, το άγος των εκκρε­μών συντά­ξεων. Θυμάμαι, όταν ήρθαμε στα πράγ­ματα τους συντα­ξιού­χους να έρχο­νται απελ­πι­σμέ­νοι και να μας λένε «είναι δυνατόν να χρειά­ζο­νται τρία και τέσσερα χρόνια για να πάρω μία σύνταξη». Ήταν ντροπή αυτό, ήταν ντροπή ο από­μα­χος της εργα­σίας να περι­μέ­νει χρόνια για να πάρει τους κόπους του. Αυτή η πραγ­μα­τι­κό­τητα ανήκει πια στο παρελ­θόν. Δεν ήταν θέμα μόνο οικο­νο­μικό, ήταν θέμα αξιο­πρέ­πειας, στοι­χειώ­δους σεβα­σμού του κράτους στον πολίτη, που είναι το θεμέλιο της εμπι­στο­σύ­νης σε κάθε οργα­νω­μένη πολι­τεία.

Κυρίες και κύριοι,

Στην ίδια αίθουσα είχα μιλήσει, επίσης, για μία Υγεία που θα προ­στα­τεύει το παρόν. Για μία Παιδεία που θα οικο­δο­μεί το μέλλον. Και, πράγ­ματι, η μάχη με τον Covid ήταν η αρχή της επι­χεί­ρη­σης ανά­τα­ξης του Συστή­μα­τος Υγείας.

Όλες οι δομές του ΕΣΥ απέ­κτη­σαν και­νούρ­γιες μονάδες, νέο εξο­πλι­σμό, ψηφια­κές λει­τουρ­γίες. Οι ΜΕΘ υπερ­δι­πλα­σιά­στη­καν. Διο­ρί­στη­καν 18.000 μόνιμοι και έκτα­κτοι γιατροί και υγειο­νο­μι­κοί. Και τώρα η προσοχή μας στρέ­φε­ται στην πρω­το­βάθ­μια περί­θαλψη.

Στην Παιδεία, η πολι­τεία καθιέ­ρωσε τη δίχρονη προ­σχο­λική εκπαί­δευση, με αγγλικά από το νηπια­γω­γείο, από τα τέσσερα χρόνια. Το Νέο Σχολείο απέ­κτησε 166 σύγ­χρονα προ­γράμ­ματα σπουδών, με την κατάρ­γηση του ενός και μονα­δι­κού βιβλίου. Τα προ­γράμ­ματα των σχο­λείων, ειδικά των δημο­τι­κών μας, εμπλου­τί­στη­καν με νέα μαθή­ματα, όπως η κυκλο­φο­ριακή αγωγή, η περι­βαλ­λο­ντική εκπαί­δευση, η σεξουα­λική δια­παι­δα­γώ­γηση. Σε όλη την Ελλάδα διπλα­σιά­στη­καν τα Πρότυπα και Πει­ρα­μα­τικά σχολεία, ενώ, μετά από 12 ολό­κληρα χρόνια, προ­σλή­φθη­καν 24.700 μόνιμοι εκπαι­δευ­τι­κοί.

Ταυ­τό­χρονα, ανα­βαθ­μι­ζό­ταν και η επαγ­γελ­μα­τική Παιδεία. Και το Πανε­πι­στή­μιο πια συν­δέ­ε­ται με την εργασία και τις ανάγκες της οικο­νο­μίας.

Ωστόσο, και στα δύο αυτά απο­λύ­τως κρίσιμα μέτωπα για το κοι­νω­νικό κράτος, η προ­σπά­θειά μας πρέπει να είναι διαρκής. Στην Υγεία παρα­μέ­νει ανοιχτό το στοί­χημα του δωρεάν Προ­σω­πι­κού Γιατρού για Όλους, η ανα­καί­νιση των Κέντρων Υγείας σε όλη τη χώρα, όπως και οι πανελ­λα­δι­κές δωρεάν προ­λη­πτι­κές εξε­τά­σεις.

Ενώ, με τη σειρά της, η Εκπαί­δευση οφείλει να ενερ­γο­ποι­ή­σει ταχύ­τερα τα νέα εργα­λεία που νομο­θε­τή­θη­καν. Για παρά­δειγμα, τα εσω­τε­ρικά προ­γράμ­ματα Erasmus ή την ευρύ­τερη επέ­κταση των εξαι­ρε­τικά επι­τυ­χη­μέ­νων δομών των πρό­τυ­πων Δημό­σιων ΙΕΚ.

Τέταρτη προ­τε­ραιό­τητα μας για την οποία είχα μιλήσει το 2019 ήταν το Ψηφιακό Κράτος. Θα μπο­ρούσα να σας το παρου­σιάσω εύκολα, με ένα «κλικ» στην οθόνη του κινητού σας. Θα προ­τι­μήσω να μιλήσω γι’ αυτό, καθώς οι λέξεις πιστεύω ότι απο­δί­δουν πλη­ρέ­στερα τον πραγ­μα­τικά ανθρώ­πινο χαρα­κτήρα του.

Ποιος από εσάς θα πίστευε, πριν από τρία χρόνια, ότι θα είχε ταυ­τό­τητα και δίπλωμα στο τηλέ­φωνό του και ότι από εκεί θα έλεγχε τις ιατρι­κές συντα­γές και εξε­τά­σεις του; Ποιος θα πίστευε ότι μέσα από το gov.gr, τις 1.500 σχεδόν υπη­ρε­σίες του, θα κέρδιζε 60 ώρες ταλαι­πω­ρίας. Αυτό είναι το όφελος για κάθε Ελλη­νίδα και για κάθε Έλληνα από την ψηφιακή επα­νά­σταση η οποία συντε­λεί­ται στις σχέσεις του πολίτη, της επι­χεί­ρη­σης, με το κράτος. Ευκολία στον πολι­τι­σμό και στην καθη­με­ρι­νό­τητα.

Αυτή η στρά­τευση της τεχνο­λο­γίας υπέρ του πολίτη δεν είναι απλά μία κίνηση συμ­βα­τι­κού εκσυγ­χρο­νι­σμού, είναι μία πολι­τική επιλογή για το συμ­φέ­ρον του. Το απέ­δειξε, εξάλλου, η εκστρα­τεία του εμβο­λια­σμού, που σχε­διά­στηκε εξ αρχής για να είναι απο­λύ­τως ψηφιακή. Το κατα­γρά­φει διαρκώς η ευρεία χρήση της τεχνο­λο­γίας σε όλα τα επίπεδα.

Γιατί αυτό που απο­κα­λούμε τελικά «Κράτος Πρό­νοιας» δεν οικο­δο­μεί­ται μόνο με τολμηρά μέτρα, με τη στήριξη των πιο αδύ­να­μων, με την ενί­σχυση με 2.000 ευρώ κάθε νέας μητέρας ή με τον προ­σω­πικό βοηθό στα άτομα με ανα­πη­ρίες. Αλλά με μία συνο­λική κρατική φρο­ντίδα, που πρέπει πρώτα και πάνω απ’ όλα να απο­πνέει σεβασμό.

Γι’ αυτό, ακριβώς, και η ψηφιακή αυτή μετά­βαση στην Ελλάδα συν­δυά­ζε­ται με μία μετά­βαση προς ένα αύριο των Δικαιω­μά­των. Με την ανα­βάθ­μιση της γυναί­κας στην εργασία και στην κοι­νω­νία. Με την ισότιμη συμ­με­τοχή όλων σε όλα.

Για πρώτη φορά -είμαι πολύ υπε­ρή­φα­νος γι’ αυτό- η χώρα μας απέ­κτησε Εθνικά Σχέδια Δράσης κατά των δια­κρί­σεων. Για την Ισότητα των Φύλων. Για τα άτομα με ανα­πη­ρία. Τους Ρομά. Την κοι­νό­τητα ΛΟΑΤΚΙ+. Όπως και για τα δικαιώ­ματα του παιδιού. Όλοι όσοι επί δεκα­ε­τίες ήταν στο περι­θώ­ριο, τώρα απο­κτούν φωνή και εκπρο­σώ­πηση.

Κλείνω αυτή τη σύντομη σύνοψη με την Περή­φανη Πατρίδα που υπο­σχε­θή­καμε. Και την έχουμε. Μια πατρίδα μεγα­λύ­τερη, πια, αφού έχει επε­κτεί­νει τα χωρικά της ύδατα στο Ιόνιο στα 12 μίλια.

Μια πατρίδα με περισ­σό­τε­ρους και ισχυ­ρό­τε­ρους συμ­μά­χους, καθώς έχει υπο­γρά­ψει, ήδη, δεκάδες συμ­φω­νίες συνερ­γα­σίας με χώρες από τη Δύση και την Αφρική έως την Ασία και τον Αραβικό Κόσμο. Και ανάμεσά τους, βέβαια, στρα­τη­γι­κές αμυ­ντι­κές συν­θή­κες, με πιο σημα­ντι­κές αυτές με τις ΗΠΑ και τη Γαλλία.

Τη διπλω­μα­τική μας ασπίδα συνο­δεύει πάντα και το δόρυ της εθνικής απο­τρο­πής. Θυμάμαι ότι από αυτό εδώ το βήμα είχα εξαγ­γεί­λει την αγορά των μαχη­τι­κών Rafale. Τα πρώτα απ’ αυτά πετούν ήδη στους ελλη­νι­κούς ουρα­νούς. Στη Λοριέν της Γαλλίας ναυ­πη­γού­νται ήδη οι δύο πρώτες από τις τρεις φρε­γά­τες Belharra που θα εντα­χθούν στον στόλο μας από το 2025.

Και αυτό είναι μόνο ένα μέρος του συνο­λι­κού σχεδίου στή­ρι­ξης των Ενόπλων Δυνά­μεων. Γιατί η Άμυνα θέλει σύνορα απα­ρα­βί­α­στα και την επι­κρά­τεια ασφαλή. Σε αυτήν την προ­σπά­θεια συμ­με­τέ­χουν και οι 3.000 νέοι συνο­ριο­φύ­λα­κες και λιμε­νι­κοί. Τα 32 και­νούρ­για σκάφη και μέσα επι­τή­ρη­σης που απο­κτή­θη­καν στο Αιγαίο. Και, ασφαλώς, ασφαλώς και ο φράχτης στον Έβρο.

Χάρη σε αυτά και σε αυτήν την πολι­τική, οι ροές μετα­να­στών προς την Ευρώπη μειώ­θη­καν κατά 80%. Οι αιτού­ντες άσυλο φιλο­ξε­νού­νται, πλέον, σε ανθρώ­πι­νες δομές. Έχουν σωθεί χιλιά­δες ζωές στη θάλασσα. Και καθη­με­ρινά απο­τρέ­πο­νται περίπου 1.000 παρά­νο­μες είσοδοι.

Όσο για το προ­κλη­τικό κρε­σέ­ντο της Τουρ­κίας, ένα θα πω: η απά­ντησή μας είναι η επι­φυ­λακή μας. Η ενί­σχυση των Ένοπλων Δυνά­μεών μας. Η ακμαία οικο­νο­μία μας. Οι διε­θνείς συμ­μα­χίες μας, αλλά και η προ­σή­λωσή μας στο Διεθνές Δίκαιο. Κυρίως, όμως, η ενότητα του λαού μας.

Ας στα­μα­τή­σουν, λοιπόν, οι γεί­το­νες τα ανι­στό­ρητα πυρο­τε­χνή­ματα προς εσω­τε­ρική κατα­νά­λωση. Ούτε μας φοβί­ζουν, ούτε μας πτοούν.

Άλλωστε, στις απειλές που εκτο­ξεύει η άλλη πλευρά του Αιγαίου απαντά μία ελλη­νική λέξη, που συμπυ­κνώ­νει τη δύναμη του Έθνους μας: όχι, κύριε Ερντο­γάν.

Και για να το πω στη γλώσσα που ίσως κατα­λα­βαί­νει καλύ­τερα: τα νταη­λί­κια γιόκ με την Ελλάδα.

Κυρίες και κύριοι,

Οι πέντε αυτοί σταθμοί στην τρί­χρονη πορεία της πρώτης μας 4ετίας συγκρο­τούν από μόνοι τους έναν απο­λο­γι­σμό. Δεν προ­σφέ­ρο­νται, όμως, για κανέναν κομπα­σμό. Αντί­θετα θα έλεγα, ότι απο­τε­λούν νέες αφε­τη­ρίες. Όχι γιατί δεν έγιναν πολλά καλά. Αλλά γιατί πολλά παρα­μέ­νουν και τα κακώς κείμενα.

Οι μισθοί στη χώρα μας είναι ακόμη χαμηλοί. Η αγορά δεν λει­τουρ­γεί πάντα προ­στα­τεύ­ο­ντας τους πιο ευά­λω­τους, τους εργα­ζο­μέ­νους. Η γρα­φειο­κρα­τία εξα­κο­λου­θεί να πολιορ­κεί κρί­σι­μους τομείς. Όπως και οι παλαιές αγκυ­λώ­σεις την κοι­νω­νία.

Μπορεί με το «Πρώτο Ένσημο» ένας νέος να βρίσκει, τώρα, ευκο­λό­τερα δουλειά, μπορεί η κατώ­τατη αμοιβή να είναι καλύ­τερη, η εργασία του όμως πρέπει να γίνει σταθερή. Αλλά ο μισθός κυρίως πρέπει να του επι­τρέ­πει να νοι­κιά­ζει ένα σπίτι και να μπορεί να κάνει σχέδια για το πως θα απο­κτή­σει οικο­γέ­νεια.

Μπορεί ένα σχέδιο επέν­δυ­σης άλλοτε να απαι­τούσε 650 ημέρες, τώρα να είναι 100. Αλλά και αυτές είναι πολλές, σε σχέση με άλλες χώρες όπου η έγκριση γίνεται ταχύ­τερα.

Στην Ελλάδα του 21ου αιώνα οι ταχύ­τη­τες της απο­νο­μής της Δικαιο­σύ­νης, παρά τις σημα­ντι­κές θεσμι­κές παρεμ­βά­σεις που έχει κάνει η κυβέρ­νησή μας, δεν έχουν ακόμη συγ­χρο­νι­στεί με τις ανάγκες της κοι­νω­νίας και της οικο­νο­μίας. Και οι απο­φά­σεις της δεν τελε­σι­δι­κούν, δυστυ­χώς, μέσα σε εύλο­γους χρόνους.

Ενώ και άλλες παγίδες από το χθες καρα­δο­κούν στο σήμερα: δεν επι­τρέ­πε­ται, για παρά­δειγμα, την ώρα που ο πολίτης εξυ­πη­ρε­τεί­ται ηλε­κτρο­νικά, όταν χρεια­στεί να εμφα­νι­στεί στο γκισέ, να υπάρ­χουν ακόμα σήμερα λίγοι υπάλ­λη­λοι που τον ταλαι­πω­ρούν.

Και ακόμη, όταν ξοδεύ­ουμε πολλά χρήματα για την Υγεία, στα νοσο­κο­μεία μας να υπάρ­χουν παρά­πονα. Ενώ οι Δήμοι χρη­μα­το­δο­τού­νται, να μην βρί­σκουν τρόπους συχνά να υλο­ποιούν τα έργα. Και ενώ όταν έχουμε πληθώρα πτυ­χιού­χων, να μας λείπουν οι εξει­δι­κευ­μέ­νοι επαγ­γελ­μα­τίες. Αλλά και ανει­δί­κευτο προ­σω­πικό. Και είναι παρά­δοξο ενώ η παρά­γωγή μας αυξάνει να μην βρί­σκο­νται -για παράδειγμα- επο­χια­κοί εργάτες για τη συγκο­μιδή της ελιάς.

Πιστέψτε με, πρώτος εγώ ξέρω καλά τα βήματα που γίνο­νται. Όμως ξέρω καλύ­τερα τα άλματα που απαι­τού­νται. Δεν αρκεί ο ανά­πη­ρος συμπο­λί­της μας να παίρνει χωρίς ταλαι­πω­ρία τα επι­δό­ματά του. Δεν χρειά­ζε­ται να πηγαί­νει και να ξανα­πη­γαί­νει στα Κέντρα Πιστο­ποί­η­σης Ανα­πη­ρίας (ΚΕ.Π.Α), να έχει τον προ­σω­πικό του βοηθό. Του οφεί­λουμε να έχει και δουλειά. Και να μπορεί να κυκλο­φο­ρεί απρό­σκο­πτα στον δρόμο.

Για να μην φύγει έξω ο νέος γιατρός, πρέπει να βρει εδώ καλό μισθό στο νοσο­κο­μείο και σωστές συν­θή­κες εργα­σίας. Και για να είναι παρα­γω­γι­κός ο υπάλ­λη­λος πρέπει και να τον επι­βρα­βεύει ο εργο­δό­της του.

Γι’ αυτό και επιμένω να βλέπω τα καθή­κο­ντα μας ως μία διαρκή μάχη. Γιατί μία κυβέρ­νηση οφείλει να κάνει διαρκή αντι­πο­λί­τευση στα προ­βλή­ματα. Ποτέ, ποτέ να μην συν­θη­κο­λο­γεί με τις αστο­χίες της.

Ο ίδιος έχω πει, άλλωστε, ότι τα αμέ­τρητα λάθη των αντι­πά­λων μας δεν κάνουν ελα­φρύ­τερα τα δικά μας. Λάθη, όμως, που δεν διστά­ζουμε να παρα­δε­χθούμε και που δίνουμε μάχη ώστε να μετα­τρέ­πο­νται σε διδάγ­ματα που θα οδηγούν τελικά στην υπέρ­βασή τους.

ADVERTISING

Δεν υπάρχει, ίσως, χαρα­κτη­ρι­στι­κό­τερο παρά­δειγμα απ’ αυτό της εμπει­ρίας της Πολι­τι­κής Προ­στα­σίας. Μιας άφαντης υπη­ρε­σίας το 2019, που γρήγορα συγκρο­τή­θηκε σε αυτό­νομη Γραμ­μα­τεία για να δράσει κατα­λυ­τικά σε όλες τις φάσεις του κορο­νοϊού, ταυ­τό­χρονα να εντάξει στη δράση της το «112» και να μπει με σχέδιο στα μέτωπα των φυσικών κατα­στρο­φών.

Αλλά και εκεί παρα­μό­νευαν, δυστυ­χώς, αδυ­να­μίες. Μετά τις περ­σι­νές φωτιές ανέλαβα με θάρρος την πολι­τική ευθύνη. Και ανα­βαθ­μί­σαμε την Πολι­τική Προ­στα­σία σε αυτο­τε­λές υπουρ­γείο με πλήρη ευθύνη. Και, πράγ­ματι, υπήρξε πρόοδος. Ένας χιονιάς ανέ­δειξε ξανά προ­βλή­ματα συντο­νι­σμού. Έφεραν νέες σκέψεις, νέα αυτο­κρι­τική και νέα ανα­διά­ταξη δυνά­μεων.

Το απο­τέ­λε­σμα; Ναι, είχαμε απώ­λειες, ευτυχώς ποτέ ανθρώ­πι­νες. Ναι, είχαμε παρά­πονα. Αλλά, τελικά φέτος κατα­φέ­ραμε να έχουμε 220.000 λιγό­τερα καμένα στρέμ­ματα από τον μέσο όρο της τελευ­ταίας 15ετίας.

Με γρήγορη αντα­πό­κριση, με περισ­σό­τερα εναέρια μέσα, που βρί­σκο­νταν όπου χρεια­ζό­ταν, σε πολύ σύντομο χρονικό διά­στημα. Δεν ακού­σαμε τα συνη­θι­σμένα παρά­πονα φέτος: «που είναι τα αερο­πλάνα;», «που είναι τα ελι­κό­πτερα;». Υπήρξε πολύ καλύ­τερη συνερ­γα­σία μεταξύ Πυρο­σβε­στι­κής, Αστυ­νο­μίας, Στρατού, Δασικών Υπη­ρε­σιών και εθε­λο­ντών. Σας ευχα­ρι­στώ, την καθεμία και τον καθένα ξεχω­ρι­στά. Αυτό θα πει να μπορείς να γίνεσαι καλύ­τε­ρος και να μαθαί­νεις από τα λάθη σου.

Θα μπο­ρούσα, επίσης, να επι­κα­λε­στώ μία ανάλογη πορεία στο Μετα­να­στευ­τικό. Πώς, δηλαδή, μειώ­θη­καν οι ροές όταν η χαλα­ρό­τητα και η ανευ­θυ­νό­τητα έδωσαν τη θέση τους στην αυστη­ρό­τητα και στην απο­τε­λε­σμα­τι­κό­τητα.

Πώς τα αίσχη της Μόριας και της Ειδο­μέ­νης έγιναν γρήγορα ανθρώ­πι­νες δομές φιλο­ξε­νίας. Πώς ανα­γκα­στή­καμε, υπό την πίεση των γεγο­νό­των, να ανα­θε­ω­ρή­σουμε την άποψή μας και να ανα­συ­στή­σουμε το Υπουρ­γείο Μετα­να­στευ­τι­κής Πολι­τι­κής. Και καλά κάναμε. Και έχουμε απο­τε­λέ­σματα. Όχι μόνο στις επι­χει­ρή­σεις απο­τρο­πής, αλλά στην επι­τά­χυνση της εξέ­τα­σης των αιτη­μά­των ασύλου. Στην Ειδική Γραμ­μα­τεία την οποία ιδρύ­σαμε που φρό­ντισε επι­τέ­λους για τη ζωή και το μέλλον των πιο ευά­λω­των, των χιλιά­δων ανη­λί­κων προ­σφυ­γό­που­λων τα οποία, δυστυ­χώς, βρι­σκό­ντου­σαν συχνά σε τρα­γι­κές συν­θή­κες.

Σε αυτή την κατη­γο­ρία θα ενέ­τασσα και το επει­σό­διο με την επι­σύν­δεση του τηλε­φώ­νου του κ. Ανδρου­λάκη. Ένα επι­χει­ρη­σιακό λάθος, για το οποίο η κυβέρ­νηση ανέλαβε αμέσως την αντι­κει­με­νική πολι­τική ευθύνη.

Έθεσε, με Πράξη Νομο­θε­τι­κού Περιε­χο­μέ­νου, πρό­σθε­τες δικα­στι­κές εγγυ­ή­σεις στις παρα­κο­λου­θή­σεις της ΕΥΠ, ενώ κατέ­θεσε συγκε­κρι­μέ­νες προ­τά­σεις αλλαγών στη λει­τουρ­γία της. Το θέμα είναι, πλέον, στα χέρια της Δικαιο­σύ­νης και στην ευθύνη της Βουλής.

Προσοχή, όμως: η λει­τουρ­γία της Εθνικής Υπη­ρε­σίας Πλη­ρο­φο­ριών ήταν, είναι και θα είναι ακόμη πιο πολύ­τιμη στην εποχή που έρχεται. Η δράση της πρέπει να βελ­τιω­θεί, όχι να βαλ­τώ­σει. Και να διορ­θω­θεί, όχι να ακυ­ρω­θεί.

Αυτό, έχω εθνικό καθήκον να μην το επι­τρέψω. Όπως δεν πρέπει να επι­τρέ­ψουμε και η επι­και­ρό­τητα να εγκλω­βι­στεί στην εσω­στρέ­φεια, στις φήμες, στα σενάρια. Ειδικά όταν κάτι τέτοιο θα το επι­θυ­μού­σαν πολλοί εκτός Ελλάδας.

Φίλες και φίλοι,

Είπα στην αρχή ότι η πρό­σφατη τριετία ήταν πράγ­ματι πρω­τό­γνωρη. Γιατί πρω­τό­γνωρα ήταν και όλα όσα βιώσαμε. Δεν υπήρχαν έτοιμες λύσεις: από μία παγκό­σμια επέλαση ενός άγνω­στου ιού μέχρι την ανα­βί­ωση του πολέμου στην Ευρώπη. Και από πρω­το­φανή κλι­μα­τικά φαι­νό­μενα μέχρι την ενερ­γειακή κρίση και τη διεθνή ακρί­βεια, που μας πολιορ­κούν ακόμη. Τίποτα δεν είναι όπως χθες. Και όπως έχει ειπωθεί ειρω­νικά, «το μέλλον δεν είναι αυτό που ξέραμε».

Οι αλλε­πάλ­λη­λες περι­πέ­τειες προ­σγεί­ω­σαν κάθε πρό­βλημα στο αληθινό του μέγεθος, ανα­δει­κνύ­ο­ντας τις πραγ­μα­τικά μεγάλες προ­τε­ραιό­τη­τες.

Ενώ ο τρόπος δια­χεί­ρι­σής τους απέ­δειξε ποιος μπορεί να αντι­με­τω­πί­σει τις σοβαρές προ­κλή­σεις και ποιος μένει πάντα στον ρόλο του δια­μαρ­τυ­ρό­με­νου κομπάρ­σου.

Τα παρα­πάνω συμπε­ρά­σματα απο­τε­λούν, πιστεύω, σημα­ντικά ποιο­τικά μεγέθη, πολύ χρήσιμα για τον δύσκολο χειμώνα που έρχεται.

Διότι τα πυκνά σύννεφα είναι, ήδη, πολλά: η ρωσική εισβολή στην Ουκρα­νία επι­χει­ρεί να κατα­στή­σει τετε­λε­σμένο την ανοιχτή παρα­βί­αση των συνόρων και του Διε­θνούς Δικαίου. Και μαζί, να νομι­μο­ποι­ή­σει ένα παρά­δειγμα δεσπο­τι­κής επι­θε­τι­κό­τη­τας σε κάθε πρόθυμο, τοπικό ταρα­χο­ποιό.

Η απά­ντησή μας, συνεπώς, πρέπει να είναι εθνική.

Ταυ­τό­χρονα, η ενερ­γειακή κρίση γίνεται οικο­νο­μική κρίση, αυξά­νο­ντας τις τιμές του φυσικού αερίου και του ηλε­κτρι­κού ρεύ­μα­τος σε πρω­το­φανή επίπεδα. Και, αλυ­σι­δωτά, το κόστος όλων των προ­ϊ­ό­ντων.

Η απά­ντησή μας, συνεπώς, οφείλει να είναι και ευρω­παϊκή.

Αλλά υπάρχει και μία τρίτη συνέ­πεια: μετα­τρέ­πο­ντας, η Μόσχα, το φυσικό αέριο σε όπλο, θέλει να μετα­τρέ­ψει την ακρί­βεια σε πυρο­δότη κοι­νω­νι­κών ανα­τα­ρα­χών και απο­στα­θε­ρο­ποί­η­σης δυτικών κυβερ­νή­σεων. Για να το πω δια­φο­ρε­τικά, η ενερ­γειακή ανα­σφά­λεια να γίνει ευρω­παϊκή πολι­τική αστά­θεια.

Ξέρω ότι, ήδη, ο φόβος τυλίγει την κοι­νω­νία στην προ­ο­πτική ενός δια­στή­μα­τος με τιμές που θα ροκα­νί­ζουν το δια­θέ­σιμο εισό­δημα. Πρέπει να ετοι­μα­στούμε για έναν πολύ δύσκολο χειμώνα. Αλλά πρέπει και να μην επι­τρέ­ψουμε στον θύτη να επι­βά­λει τον εκβια­σμό του στα θύματα.

Δεν πρέπει επίσης να επι­τρέ­ψουμε η αγα­νά­κτηση να γίνει τυφλή, ανα­ζη­τώ­ντας εσω­τε­ρι­κές ευθύνες για εξω­γε­νείς επι­θέ­σεις. Ο λογα­ρια­σμός της ακρί­βειας πρέπει να επι­στρα­φεί σ’ αυτόν που την προ­κα­λεί, στον κ. Putin. Και η απά­ντησή μας πρέπει να είναι ώριμη και δημο­κρα­τική.

Η Ελλάδα έχει καθαρή θέση και στα τρία μέτωπα:

Στον πόλεμο της Ουκρα­νίας είμαστε με τον αμυ­νό­μενο. Γιατί είμαστε με την Ελευ­θε­ρία, τη Δημο­κρα­τία και το Διεθνές Δίκαιο. Και όπως έχω πει πολλές φορές, έχουμε έναν παρα­πάνω λόγο να το κάνουμε: γιατί ξέρουμε πολύ καλά τι σημαί­νει η απειλή από γεί­το­νες.

Στη μάχη της ενέρ­γειας ξεδι­πλώ­νουμε ήδη, εδώ και 12 μήνες, πρώτοι στην Ευρώπη, ένα από τα μεγα­λύ­τερα προ­γράμ­ματα στή­ρι­ξης στην ήπειρό μας. Αλλά η λύση, εδώ, δεν θα είναι επαρκής εάν δεν είναι ευρω­παϊκή, αν δεν είναι κοι­νο­τική. Χαί­ρο­μαι που, έστω και με καθυ­στέ­ρηση, οι Βρυ­ξέλ­λες δεί­χνουν να κινού­νται στον ρυθμό των προ­τά­σεων της Αθήνας.

Γιατί σε εθνικό πεδίο αυτό που μπορώ να σας δια­βε­βαιώσω είναι ότι οι παρεμ­βά­σεις μας θα είναι συνε­χείς. Θυμίζω ότι επι­δο­τούμε επί μήνες 6.500.000 οικια­κές παροχές, απορ­ρο­φώ­ντας έως και το 94% των αυξή­σεων στο ρεύμα. Από το βάρος ελα­φρύ­νο­νται επίσης, κατά σχεδόν 90%, σχεδόν 1,5 εκα­τομ­μύ­ριο μικρές επι­χει­ρή­σεις. Κατά 90% επι­δο­τού­νται τα αγρο­τικά τιμο­λό­για. Είπαμε ότι θα εξου­δε­τε­ρώ­σουμε τις επι­πτώ­σεις της Ρήτρας Ανα­προ­σαρ­μο­γής και το κάνουμε.

Θα πρέπει να ξέρουμε, όμως, ότι στην άμυνά μας πρέπει να προ­στε­θεί και ένα σχέδιο εξοι­κο­νό­μη­σης ενέρ­γειας που ήδη αρχίζει να εφαρ­μό­ζε­ται στο δημόσιο τομέα. Από τον Οκτώ­βριο θα πλαι­σιω­θεί με κίνητρα αλλά και αντι­κί­νη­τρα, ώστε να συμ­με­τέ­χουν και οι πολίτες πιο ενεργά στη σωστή χρήση της ενέρ­γειας. Ενώ ειδικές πρό­νοιες θα υπάρ­ξουν και για τα νοι­κο­κυ­ριά που θερ­μαί­νο­νται με φυσικό αέριο.

Θα είμαι, ωστόσο, ειλι­κρι­νής: όταν η τιμή του φυσικού αερίου έχει αυξηθεί 10 φορές, επα­να­λαμ­βάνω 10 φορές, καμία κυβέρ­νηση δεν μπορεί να απορ­ρο­φή­σει πλήρως μία τέτοια αύξηση. Όποιος σας λέει το αντί­θετο σας πουλάει φτηνά ψέματα σε ακριβή τιμή.

Τέλος, όσον αφορά την «πολι­τική» όψη του πολέμου, εκεί δεν υπάρχει κανένας δισταγ­μός: όσο κι αν κάποιοι μπορεί να επι­θυ­μούν ανα­τα­ραχή στην πατρίδα μας, δεν θα τους γίνει το χατίρι. Είμαστε κράτος ελεύ­θερο με δημο­κρα­τι­κούς θεσμούς.

Με μία κυβέρ­νηση συμπαγή, με πανί­σχυρη εντολή. Με έναν Πρω­θυ­πουργό που δεν δέχεται πιέσεις. Και, κυρίως, μένει πιστός στο χρέος να περάσει και πάλι τη χώρα απέ­να­ντι. Να την οδη­γή­σει ξανά στο ξέφωτο.

Αυτό θα κάνω, όποιο και αν είναι το κόστος το οποίο θα χρεια­στεί να αναλάβω. Αυτό μου επι­βάλ­λει η πατριω­τική μου συνεί­δηση. Επι­σπεύ­δων πολι­τι­κής αστά­θειας εγώ δεν πρό­κει­ται να γίνω. Θα οδηγήσω τη χώρα με στα­θε­ρό­τητα και ασφά­λεια σε εθνικές εκλογές, στο τέλος της τετρα­ε­τίας. Και τότε θα μετρη­θούμε και θα ανα­με­τρη­θούμε.

Κυρίες και κύριοι,

Το κλασικό ημε­ρο­λό­γιο γράφει ότι εισερ­χό­μα­στε στον τελευ­ταίο χρόνο της πρώτης κυβερ­νη­τι­κής μας θητείας. Το «κοι­νω­νικό» ημε­ρο­λό­γιο, ωστόσο, δηλώνει πως οι ανάγκες των πολιτών ξεπερ­νούν τις τετρα­ε­τίες. Πολύ περισ­σό­τερο όταν ζητά να λυθούν και παθο­γέ­νειες ριζω­μέ­νες επί δεκα­ε­τίες. Το δικό μας «πολι­τικό» ημε­ρο­λό­γιο θέλει να βλέπει τη σημε­ρινή εικόνα στο φως της Ελλάδας του 2030. Γι’ αυτό και το σύνθημα «Το είπαμε, το κάναμε» πρέπει να στρέψει, πια, τη δυνα­μική του προς το αύριο.

Για αυτόν τον λόγο ανα­κοι­νώνω σήμερα 21 πρω­το­βου­λίες που θα εκδη­λω­θούν σε τρεις χρο­νι­κούς κύκλους: οκτώ μέτρα στή­ρι­ξης άμεσης εφαρ­μο­γής, μέχρι το τέλος του 2022. Δώδεκα μεγάλες αλλαγές που ενερ­γο­ποιού­νται από τις αρχές του 2023 και θα παρα­μεί­νουν σε μόνιμη βάση, θα ενσω­μα­τω­θούν στον προ­ϋ­πο­λο­γι­σμό που θα ψηφί­σουμε στο τέλος του έτους. Και ένα σχέδιο-τομή έξι σημείων που απαντά σ’ ένα μεγάλο πρό­βλημα, αυτό της στέγης, κυρίως των νέων, το οποίο αρχίζει να υλο­ποιεί­ται αμέσως.

Ξεκινώ με όσα θα ισχύ­σουν από αύριο απέ­να­ντι στις ανάγκες της συγκυ­ρίας:

1ον. Τον Δεκέμ­βριο, 2.300.000 πιο ευά­λω­τοι συμπο­λί­τες μας θα στη­ρι­χτούν και πάλι. Η ενί­σχυση θα είναι 250 ευρώ και θα αφορά χαμη­λο­συ­ντα­ξιού­χους, ανα­σφά­λι­στους υπε­ρή­λι­κες, άτομα με ανα­πη­ρία και μακρο­χρό­νια ανέρ­γους. Ενώ οι δικαιού­χοι του Ελά­χι­στου Εγγυ­η­μέ­νου Εισο­δή­μα­τος θα εισπρά­ξουν μία ακόμη μηναία δόση και οι δικαιού­χοι του επι­δό­μα­τος παιδιών θα εισπρά­ξουν μιάμιση δόση.

2ον. Αυξά­νε­ται αμέσως το φοι­τη­τικό επίδομα στέ­γα­σης από τα 1.000 στα 1.500 ευρώ. Θα διευ­κο­λυν­θεί έτσι η καθη­με­ρι­νό­τητα δεκάδων χιλιά­δων φοι­τη­τών και σπου­δα­στών στις πόλεις όπου φοιτούν.

Επι­πλέον, για τους δικαιού­χους φοι­τη­τές που απο­φα­σί­ζουν να συγκα­τοι­κή­σουν στην ίδια μισθω­μένη κατοι­κία, το επίδομα αυξά­νε­ται στα 2.000 ευρώ ανά άτομο.

3ον. Το επίδομα θέρ­μαν­σης, πέρυσι είχε αυξηθεί από τα 84 εκα­τομ­μύ­ρια και είχε πάει στα 174 εκα­τομ­μύ­ρια. Σήμερα θα φτάσει τα 300 εκα­τομ­μύ­ρια. Τα κρι­τή­ρια διευ­ρύ­νο­νται, ώστε να ανα­κου­φι­στούν περίπου 1,3 εκ. νοι­κο­κυ­ριά.

Την ίδια στιγμή, για όσους δικαιού­χους κατα­να­λώ­σουν για πρώτη φορά φέτος πετρέ­λαιο ή άλλες μορφές καυ­σί­μου, πλην φυσικού αερίου, το επίδομα θα διπλα­σιά­ζε­ται. Ένα ισχυρό κίνητρο για την αντι­κα­τά­σταση του ηλε­κτρι­σμού ή του φυσικού αερίου με άλλες μορφές θέρ­μαν­σης, τονίζω, όπου αυτό μπορεί να είναι εφικτό. Ενώ μελε­τούμε και θα είμαστε έτοιμοι να ανα­κοι­νώ­σουμε σύντομα, και μία ειδική παρέμ­βαση που θα μειώνει το κόστος του πετρε­λαίου θέρ­μαν­σης στην αντλία για όλους τους Έλληνες κατα­να­λω­τές.

4ον. Για τον πρω­το­γενή τομέα, για τους αγρότες μας και τους κτη­νο­τρό­φους μας. Θα κατα­βλη­θεί έκτακτη επι­δό­τηση στους αγρότες 60 εκ. ευρώ ως άμυνα στο κόστος των λιπα­σμά­των. Και 50.000 κτη­νο­τρό­φοι θα λάβουν 89 εκ. για να αντι­με­τω­πί­σουν αυξη­μέ­νες τιμές στις ζωο­τρο­φές.

5ον. Οι δικαιού­χοι του εξαι­ρε­τικά πετυ­χη­μέ­νου προ­γράμ­μα­τος «Ανα­κυ­κλώνω – Αλλάζω συσκευή» αυξά­νο­νται, στο εξής, κατά 200.000. Θα δια­θέ­σουμε 140 εκ. ευρώ γι’ αυτό από το Πρό­γραμμα Δημο­σίων Επεν­δύ­σεων.

Ακόμα πιο σημα­ντικό: εξα­σφα­λί­ζουμε τον ανα­γκαίο χώρο στο δίκτυο ώστε να μπορεί να δέχεται πια ρεύμα προς κατα­νά­λωση από μεμο­νω­μέ­νους παρα­γω­γούς. Θα χρη­μα­το­δο­τή­σουμε 250.000 μικρά φωτο­βολ­ταϊκά σε στέγες κατοι­κιών, σε επι­χει­ρή­σεις, σε αγρο­τι­κές εκμε­ταλ­λεύ­σεις. Θα κατα­να­λώ­νουν δωρεάν τη δική τους ενέρ­γεια. Το πρό­γραμμα αυτό σύντομα θα ανα­κοι­νω­θεί από τα Υπουρ­γεία Ενέρ­γειας και Ανά­πτυ­ξης.

6ον. Μετά την εξαι­ρε­τικά επι­τυ­χη­μένη του­ρι­στική σεζόν του καλο­και­ριού θέλουμε να δώσουμε πρό­σθετα κίνητρα για την επέ­κταση της του­ρι­στι­κής περιό­δου, κυρίως μέσα από τη διεύ­ρυνση του προ­γράμ­μα­τος «Του­ρι­σμός για Όλους», ώστε να καλύψει ακόμη 200.000 νέους δικαιού­χους. Να μην αισθά­νο­νται συμπο­λί­τες μας ότι λόγω της οικο­νο­μι­κής κρίσης δεν μπό­ρε­σαν να πάνε φέτος δια­κο­πές.

Προ­κει­μέ­νου να επε­κτα­θεί η του­ρι­στική περί­ο­δος και τον χειμώνα θα εγκρί­νουμε πρό­σθετα κον­δύ­λια. Θα δια­τε­θούν ώστε η Ελλάδα να δια­φη­μι­στεί από κοινού με τον ΕΟΤ, με αερο­πο­ρι­κές εται­ρείες, με tour operators, για το διά­στημα έως και τον Μάρτιο του 2023.

7ον. Διευ­θε­τούμε αμέσως μια σειρά -όχι όλα, αλλά μία σειρά- από αιτή­ματα των Ενόπλων Δυνά­μεων: η μισθο­λο­γική εξέλιξη Εθε­λο­ντών Μακράς Διάρ­κειας και Οπλιτών Βρα­χείας Ανα­κα­τά­τα­ξης. H επέ­κταση της Μάχιμης 5ετίας και η νυχτε­ρινή απο­ζη­μί­ωση. Ενώ θεσπί­ζε­ται πρό­σθετη αμοιβή στα πλη­ρώ­ματα των πολε­μι­κών πλοίων που βρί­σκο­νται σε απο­στολή.

8ον. Για να δημιουρ­γη­θούν περισ­σό­τε­ρες μόνιμες θέσεις εργα­σίας, από αύριο έως και το τέλος του 2023 όσες επι­χει­ρή­σεις μετα­τρέ­ψουν σε μόνιμες τις συμ­βά­σεις μερικής απα­σχό­λη­σης των εργα­ζο­μέ­νων τους, θα απαλ­λάσ­σο­νται από το 40% των ασφα­λι­στι­κών εισφο­ρών αυτών των εργα­ζό­με­νων.

Και κάτι για τους επι­τη­δευ­μα­τίες και τις μικρές επι­χει­ρή­σεις που σχε­διά­ζουν κάποια νέα πρό­σληψη: στο εξής, υπό μία προ­ϋ­πό­θεση, αν αυξά­νουν το μέσο ετήσιο αριθμό υπαλ­λή­λων πλήρους απα­σχό­λη­σης, δεν θα πλη­ρώ­νουν τέλος επι­τη­δεύ­μα­τος εκείνον το χρόνο.

Προχωρώ, τώρα, στη μόνιμη δέσμη μέτρων που θα ισχύσει από τον Ιανουά­ριο του 2023:

Μονι­μο­ποιεί­ται η μείωση των 3 μονάδων των ασφα­λι­στι­κών εισφο­ρών. Μέτρο που αυξάνει το δια­θέ­σιμο εισό­δημα 2.200.000 εργα­ζο­μέ­νων, μειώ­νο­ντας ταυ­τό­χρονα και το μισθο­λο­γικό βάρος για τις επι­χει­ρή­σεις.

Καταρ­γεί­ται για πάντα και για όλους -δημοσίους και ιδιω­τι­κούς υπαλ­λή­λους και συνταξιούχους- η Ειδική Εισφορά Αλλη­λεγ­γύης. Ένα βάρος των μνη­μο­νίων παίρνει τέλος, ανα­κου­φί­ζο­νται σχεδόν 3.000.000 φορο­λο­γού­με­νοι.

Και βέβαια, στο Δημόσιο, μαζί με την κατάρ­γηση της Εισφο­ράς Αλλη­λεγ­γύης και τη θέσπιση για πρώτη φορά Κινή­τρων Επί­τευ­ξης Στόχων, παίρνει τέλος και η μη αντα­πο­δο­τική Εισφορά υπέρ του πρώην Ταμείου Πρό­νοιας Υπαλ­λή­λων. Μία ακόμη ελά­φρυνση.

Πρα­κτικά, ένας τμη­μα­τάρ­χης του Δημο­σίου ωφε­λεί­ται ετησίως κατά 364 ευρώ. Ένας απλός υπάλ­λη­λος, νεο­προ­σλη­φθείς, κατά 109 ευρώ. Ένας διευ­θυ­ντής κατά 591 ευρώ. Ένας γενικός διευ­θυ­ντής κατά 1.125 ευρώ.

Ύστερα από πολλά χρόνια αυξά­νο­νται οι συντά­ξεις 1.500.000 συντα­ξιού­χων με χαμηλή ή μηδε­νική προ­σω­πική διαφορά. Το ύψος της αύξησης θα προ­κύ­πτει κατά 50% από την αύξηση του ΑΕΠ και κατά 50% από τη μετα­βολή στον Δείκτη Τιμών Κατα­να­λωτή. Για φέτος υπο­λο­γί­ζε­ται ότι θα είναι πάνω από 6%.

Οι συντα­ξιού­χοι που έχουν υψηλή προ­σω­πική διαφορά θα δουν αύξηση στα εισο­δή­ματά τους όχι από την αύξηση των συντά­ξεων, η οποία θα περιο­ρί­σει το ύψος της προ­σω­πι­κής δια­φο­ράς, αλλά από την κατάρ­γηση της Εισφο­ράς Αλλη­λεγ­γύης, καθώς μιλάμε κυρίως για συντα­ξιού­χους με υψη­λό­τε­ρες συντά­ξεις.

Και κάτι ακόμα, στο οποίο αποδίδω πολύ μεγάλη σημασία. Ανα­μορ­φώ­νουμε από 1/1/2023 το Ειδικό Μισθο­λό­γιο των 20.000 γιατρών του ΕΣΥ, με αύξηση του βασικού μισθού και των επι­δο­μά­των ευθύνης. Η αύξηση θα είναι, μεσο­σταθ­μικά, της τάξης του 10% επί του συνόλου των απο­δο­χών τους. Θα ήθελα να είναι μεγα­λύ­τερη αλλά δυστυ­χώς δεν έχουμε αυτή τη στιγμή περισ­σό­τε­ρες δημο­σιο­νο­μι­κές αντοχές.

Ταυ­τό­χρονα όμως ξεκινά και μία πολύ σημα­ντική άσκηση, που είναι η ανα­μόρ­φωση του Μισθο­λο­γίου σχεδόν 600.000 Δημο­σίων Υπαλ­λή­λων. Με έμφαση όχι μόνο στους χαμη­λό­μι­σθους, αλλά και με στήριξη όσων κατέ­χουν θέσεις ευθύνης. Σκοπός μας είναι να τεθεί το νέο Μισθο­λό­γιο σε εφαρ­μογή από 1/1/2024.

Για τη στήριξη της οικο­γέ­νειας και την αντι­με­τώ­πιση του δημο­γρα­φι­κού, αλλά και την απο­κα­τά­σταση της δικαιο­σύ­νης στις νέες μητέρες, επε­κτεί­νε­ται αμέσως το επίδομα μητρό­τη­τας στον ιδιω­τικό τομέα από τους έξι στους εννέα μήνες.

Ο μειω­μέ­νος ΦΠΑ στις συγκοι­νω­νίες, στον καφέ, στα μη αλκο­ο­λούχα ποτά επε­κτεί­νε­ται μέχρι τον Ιούνιο του 2023. Και το ίδιο θα ισχύσει στον Πολι­τι­σμό, στον Του­ρι­σμό, στα γυμνα­στή­ρια, στις σχολές χορού.

Σε ανα­στολή παρα­μέ­νει, όμως, και ο ΦΠΑ 24% στις νέες οικο­δο­μές μέχρι και τα τέλη του 2024, ώστε να στη­ρι­χθεί ο οικο­δο­μι­κός κλάδος.

Ανα­μορ­φώ­νε­ται το πλαίσιο λει­τουρ­γίας της ελλη­νι­κής Κεφα­λαια­γο­ράς, με σημα­ντικά επεν­δυ­τικά και φορο­λο­γικά κίνητρα.

Και από 1/1/2023, για τη βελ­τί­ωση της ποιό­τη­τας ζωής στις τοπικές κοι­νω­νίες, οι Κεντρι­κοί Αυτο­τε­λείς Πόροι της Αυτο­διοί­κη­σης αυξά­νο­νται κατά 120 εκ. ευρώ ετησίως. Είναι χρήματα που θα μετα­φρα­στούν σε έργα για όλους, μαζί φυσικά με μία σύνθετη άσκηση, που αφορά την επα­να­ξιο­λό­γηση του τρόπου με τον οποίο χορη­γού­νται οι ΚΑΠ, προ­κει­μέ­νου να είναι πιο δίκαιοι και να αντα­πο­κρί­νο­νται στις πραγ­μα­τι­κές ανάγκες των Δήμων.

Τέλος, με τη νέα χρονιά ξεκινά και η δια­δι­κα­σία για τη νέα ανα­προ­σαρ­μογή του κατώ­τα­του μισθού, όπως το κάναμε δύο φορές μέχρι σήμερα. Σκοπός μας είναι να τεθεί σε εφαρ­μογή την 1η Μαΐου του 2023.

Φίλες και φίλοι,

Τα μέτρα που ανα­κοι­νώνω, σήμερα, έκτακτα για το υπό­λοιπο του 2022, μόνιμα από το 2023, αθροί­ζο­νται περίπου σε 5,5 δισ., χωρίς σε αυτά -το τονίζω- να υπο­λο­γί­ζε­ται η μηνιαία επι­δό­τηση του ρεύ­μα­τος για όλους. Έρχο­νται να προ­στε­θούν στα σχεδόν 50 δισ. που έχει ήδη δια­θέ­σει η πολι­τεία ως ανάχωμα στις αλλε­πάλ­λη­λες κρίσεις.

Ανα­πτύσ­σε­ται, έτσι, ένα δίχτυ προ­στα­σίας για την κοι­νω­νία, μπαί­νουν οι βάσεις για ένα καλύ­τερο μέλλον. Τρεις είναι οι στόχοι μας: ανα­κού­φιση των πολιτών, δια­τή­ρηση των θέσεων εργα­σίας, τόνωση των επι­χει­ρή­σεων.

Αυτό το πλήρες σχέδιό έρχεται να συμπλη­ρω­θεί από ένα φιλό­δοξο πρό­γραμμα για ένα εξαι­ρε­τικά κρίσιμο πρό­βλημα της εποχής: το πρό­βλημα της στέ­γα­σης, ειδικά για τα νέα ζευ­γά­ρια, για τους νέους συμπο­λί­τες μας. Ένα πρό­βλημα που δεν υπήρχε πριν από κάποια χρόνια, όταν η οικο­νο­μία ήταν σε ύφεση, είναι απο­τέ­λε­σμα όμως τη γρή­γο­ρης οικο­νο­μι­κής ανά­πτυ­ξης και της ανόδου και των αντι­κει­με­νι­κών αξιών και των πραγ­μα­τι­κών αξιών και των ενοι­κίων.

Θα δρο­μο­λο­γή­σουμε ένα πρό­γραμμα ύψους 1,8 δισ. ευρώ που θα απευ­θύ­νε­ται σε πάνω από 100.000 ωφε­λού­με­νους με μία σειρά από πρω­το­βου­λίες, ώστε για να απο­κτή­σουν ή να μισθώ­σουν φθη­νό­τερο σπίτι. Οι δράσεις θα ξεκι­νή­σουν από τον επόμενο μήνα, ενώ εκείνες που προ­ϋ­πο­θέ­τουν νέες κατα­σκευές προ­φα­νώς θα ανα­πτύσ­σο­νται στα­διακά.

Για να γίνω πιο συγκε­κρι­μέ­νος, εκτός από την αύξηση του σπου­δα­στι­κού επι­δό­μα­τος στέγης από τα 1.000 στα 1.500 ευρώ και με προ­ϋ­πο­θέ­σεις στα 2.000 ευρώ σε 50.000 νέους, ξεκινά αμέσως η ανέ­γερση 8.150 θέσεων σε πέντε σύγ­χρο­νες Φοι­τη­τι­κές Εστίες στα Πανε­πι­στή­μια Κρήτης, Θεσ­σα­λίας, Δυτικής Μακε­δο­νίας, Θράκης και Δυτικής Αττικής. Οι χώροι έχουν ήδη καθο­ρι­στεί και τα έργα θα υλο­ποι­η­θούν με ΣΔΙΤ.

Εγκαι­νιά­ζουμε ένα ειδικό πρό­γραμμα δανείων, καταρ­χάς ύψους 500 εκα­τομ­μυ­ρίων ευρώ, με συγ­χρη­μα­το­δό­τηση 375 εκ. από το κράτος και 125 εκ. από τις τρά­πε­ζες. Ποιος είναι ο σκοπός μας; Να εξα­σφα­λί­σουμε πάρα πολύ χαμηλό, σχεδόν μηδε­νικό επι­τό­κιο, για την αγορά πρώτης κατοι­κίας από 10.000 συμπο­λί­τες μας μέχρι 39 ετών, σε περιο­χές που υπάρ­χουν σήμερα παλαιά κτίρια.

Τι σημαί­νει αυτό; Ότι ένα ζευγάρι, με ελά­χι­στη συμ­με­τοχή, θα μπορεί να αγο­ρά­σει ένα σπίτι αξίας 100.000 ευρώ με μηνιαίες δόσεις 275 ευρώ. Ποσό, δηλαδή, πολύ μικρό­τερο από το ενοίκιο που θα έδινε για να μισθώ­σει μία κατοι­κία.

Θέλουμε να ενθαρ­ρύ­νουμε την ιδιο­κα­τοί­κηση, θέλουμε να βρούμε εργα­λεία και κίνητρα για να ανα­και­νι­στούν παλιά σπίτια. Είναι πολλά αυτά, το γνω­ρί­ζετε, κυρίως στις μεγάλες πόλεις. Γι’ αυτό και δημιουρ­γούμε ένα ακόμη στο­χευ­μένο «Εξοι­κο­νομώ και Ανα­και­νίζω» για 20.000 νέους. Κάθε δικαιού­χος θα λαμ­βά­νει έως και 20.000 ευρώ για ενερ­γεια­κές παρεμ­βά­σεις στο ακίνητό του, μαζί με μία πρό­σθετη ενί­σχυση 3.000 ευρώ και ένα χαμη­λό­τοκο δάνειο 7.000 ευρώ.

Ταυ­τό­χρονα, ως κίνητρο σε του­λά­χι­στον 10.000 ιδιο­κτή­τες κλει­στών ακι­νή­των, θα δοθεί κρατική επι­δό­τηση μέχρι 10.000 ευρώ για να τα ανα­και­νί­σουν. Με την υπο­χρέ­ωση, όμως, να τα ενοι­κιά­σουν σε μακρο­χρό­νιες μισθώ­σεις. Με αυτόν τον τρόπο η πολι­τεία θα καλύ­πτει έως και το 40% του κόστους ανα­καί­νι­σης κλει­στών δια­με­ρι­σμά­των.

Θα θεσμο­θε­τή­σουμε ένα και­νούρ­γιο εργα­λείο για δημόσια οικό­πεδα και κτίρια -και γνω­ρί­ζετε ότι αυτά είναι πάρα πολλά- την έννοια της «κοι­νω­νι­κής αντι­πα­ρο­χής». Με απλά λόγια, το κράτος θα προ­σφέ­ρει αδρανή περιου­σιακά του στοι­χεία σε ιδιώτες κατα­σκευα­στές. Εκείνοι, με έξοδά τους, θα χτίζουν σύγ­χρο­νες κατοι­κίες. Οι μισές θα ενοι­κιά­ζο­νται με χαμηλό ενοίκιο σε νέους μισθω­τές, ενώ οι υπό­λοι­πες θα αξιο­ποιού­νται εμπο­ρικά από τους ιδιώτες. Ένα εργα­λείο το οποίο χρη­σι­μο­ποιεί­ται κατά κόρον σε πολλές μεγάλες ευρω­παϊ­κές πόλεις που έχουν αντί­στοιχα προ­βλή­ματα στέγης.

Επίσης, προ­κει­μέ­νου να αυξη­θούν τα δια­θέ­σιμα ακίνητα για τους Έλληνες, αυξά­νουμε πια το όριο της επέν­δυ­σης για χορή­γηση άδειας Golden VISA από τις 250.000 στις 500.000 ευρώ.

Ενώ απ’ τον Δεκέμ­βριο ξεκινά ένα πιλο­τικό πρό­γραμμα, το «Εστία 2». Το Δημόσιο θα μισθώ­νει, σε πρώτη φάση, 1.000 ιδιω­τικά ακίνητα για να τα δια­θέ­τει, στη συνέ­χεια, με διαδικασίες-εξπρές και πολύ χαμηλό μίσθωμα σε ευάλωτα νοι­κο­κυ­ριά. Έχουμε μεγάλη εμπει­ρία σε αυτές τις δια­δι­κα­σίες από το πρό­γραμμα «Εστία», το οποίο είχαμε χρη­σι­μο­ποι­ή­σει προ­κει­μέ­νου να παρά­σχουμε στέγη σε μετα­νά­στες και σε πρό­σφυ­γες οι οποίοι είχαν ήδη απο­κτή­σει το δικαί­ωμα παρα­μο­νής στη χώρα μας.

Όπως δια­πι­στώ­νετε, πρό­κει­ται για ένα συνε­κτικό πρό­γραμμα φρο­ντί­δας και ανά­πτυ­ξης. Ένα πρό­γραμμα το οποίο ανα­κου­φί­ζει εργα­ζό­με­νους, αλλά ταυ­τό­χρονα ενθαρ­ρύ­νει και την επι­χει­ρη­μα­τι­κό­τητα. Με μεθο­δι­κές στο­χεύ­σεις, ώστε να απευ­θύ­νε­ται σε όλα τα στρώ­ματα και σε όλες τις ηλικίες, με μεγα­λύ­τερη έμφαση φυσικά στους νέους μας και, πιστό στην πολι­τική των φορο­ε­λα­φρύν­σεων, να αυξάνει τον δημόσιο πλούτο.

Θέλω, ωστόσο, να επα­να­λάβω ότι όσα παρου­σί­ασα σήμερα είναι πολύ προ­σε­κτικά κοστο­λο­γη­μένα. Δεν μας εκτρέ­πουν σε καμία περί­πτωση από τον δρόμο της δημο­σιο­νο­μι­κής σύγκλι­σης. Είναι, ωστόσο, όλα, απα­ραί­τητα μέτρα ώστε να στη­ρί­ξουμε την κοι­νω­νία και αυτή να μπο­ρέ­σει να περάσει τον πιο δύσκολο χειμώνα εδώ και δεκα­ε­τίες.

Στα «γεράκια» της δημο­σιο­νο­μι­κής πει­θαρ­χίας, που μας κατη­γο­ρούν ότι δίνουμε πολλά, απαντώ ευθέως: η πολι­τική αυτή δεν είναι μόνο κοι­νω­νικά δίκαιη, είναι πολι­τική οικο­νο­μικά ορθή.

Διότι χωρίς τη θωρά­κιση των πολιτών και των επι­χει­ρή­σεων, το κόστος από ένα βομ­βαρ­δι­σμένο τοπίο το οποίο θα έπρεπε να δια­χει­ρι­στούμε μετά θα ήταν πολύ μεγα­λύ­τερο. Αυτός άλλωστε, ήταν και ο τρόπος που αντι­με­τω­πί­σαμε την παν­δη­μία. Και απε­δεί­χθει στην πράξη ότι ενερ­γή­σαμε σωστά.

Σε αυτούς, τέλος, που θα αντι­γρά­ψουν αυτές τις ανα­κοι­νώ­σεις για να τις αυξή­σουν επί 2, επί 3 ή επί 4 για να γίνουν αρεστοί, οι πολίτες έχουν να πουν μόνο το εξής: «Κύριοι, ευχα­ρι­στούμε, αλλά δεν σας ακούμε. Γιατί σας ζήσαμε, σας ξέρουμε και δεν πιστεύ­ουμε λέξη από τις ψεύ­τι­κες υπο­σχέ­σεις σας».

Κυρίες και κύριοι,

Έχω την τιμή να ηγούμαι μίας παρά­τα­ξης με βαθιά λαϊκά και κοι­νω­νικά χαρα­κτη­ρι­στικά. Για εμάς δεν υπάρχει πολι­τική χωρίς αναφορά στον πολίτη. Δεν υπάρχει οικο­νο­μία χωρίς την κοι­νω­νία.

Δεν υπάρχει Εθνικό που να είναι ανε­ξάρ­τητο από το διεθνές. Δεν υπάρχει παρόν χωρίς ανα­μέ­τρηση με το παρελ­θόν που ζήσαμε και το μέλλον που θέλουμε.

Όσα περιέ­γραψα παρα­πάνω δεν είναι, απλά, ένα σχέδιο δράσης. Είναι η πρα­κτική απο­τύ­πωση μιας δομη­μέ­νης πολι­τι­κής φιλο­σο­φίας. Που σκέ­φτε­ται φιλε­λεύ­θερα, αλλά ενεργεί με πρώ­τι­στο κρι­τή­ριο την απο­τε­λε­σμα­τι­κό­τητα.

Δεν ταυ­τί­ζει το κρατικό με το δημόσιο. Δίχως, όμως, και να επι­τρέ­ψει στο ιδιω­τικό να είναι μόνο κερ­δο­σκο­πικό.

Με μία αντί­ληψη, που θεωρεί την ανοιχτή οικο­νο­μία πεδίο προόδου για όλους. Η ατομική προκοπή να μπορεί να αυξάνει τη δημόσια περιου­σία και αυτή στη συνέ­χεια να μετα­τρέ­πε­ται σε συλ­λο­γική ευη­με­ρία.

Κι αυτές είναι και κάποιες απα­ντή­σεις σε όσους ανα­ρω­τιού­νται πώς γίνεται μία κεντρο­δε­ξιά κυβέρ­νηση να ακο­λου­θεί μια τόσο εκτε­τα­μένη κοι­νω­νική πολι­τική. Σε αυτούς που επι­μέ­νουν να αμφι­σβη­τούν τον προ­ω­θη­τικό χαρα­κτήρα της ελεύ­θε­ρης αγοράς.

Αλλά και σε εκεί­νους που αιφ­νι­διά­ζο­νται από την πατριω­τική μας στάση στην Άμυνα και στα εθνικά θέματα. Είναι απλό: μπο­ρούμε να κινού­μα­στε έξω από το στενό «κουτί» των δικών τους δογ­μά­των. Και μας δεσμεύει μόνο το απο­τέ­λε­σμα για το συμ­φέ­ρον της χώρας.

Δεν είναι, άλλωστε, τυχαίο ότι αυτή η κυβέρ­νηση ανα­με­τριέ­ται στην πράξη με όσους δια­λα­λούν πως είναι τάχα «προ­ο­δευ­τι­κοί».

Τόσο με αυτούς που κατα­ψη­φί­ζουν τους εξο­πλι­σμούς και τις εθνικές συμ­φω­νίες, όσο και με εκεί­νους που πρό­σφατα είπαν όχι στο ξανα­ζω­ντά­νεμα προ­βλη­μα­τι­κών επι­χει­ρή­σεων όπως τα Ναυ­πη­γεία Ελευ­σί­νας. Σώζο­ντας 600 θέσεις εργα­σίας. Δημιουρ­γώ­ντας πολλές ακόμη. Φέρ­νο­ντας επεν­δύ­σεις εκα­το­ντά­δων εκα­τομ­μυ­ρίων στην πολύ­παθη δυτική Αττική.

Πρό­κει­ται νομίζω για δια­φο­ρές που μιλούν από μόνες τους.

Έχει ειπωθεί ότι η σκέψη και η σύγκριση πάνε μαζί. Και ισχύει. Γιατί η τελευ­ταία τριετία απέ­δειξε ότι απο­τε­λεί μια πράγ­ματι και­νούρ­για σελίδα στη δια­δρομή της χώρας.

Όχι απλά μία ακόμα παρά­γρα­φος σε ένα γνωστό αφήγημα. Αλλά ένα αληθινά δια­φο­ρε­τικό κεφά­λαιο ενός δια­φο­ρε­τι­κού βιβλίου.

Οι δυνά­μεις, συνεπώς, που άρχισαν να το γράφουν από κοινού, το καλο­καίρι του 2019, οφεί­λουν να ανα­συ­ντα­χθούν. Και το ρεύμα της δημο­κρα­τίας και της προόδου να συντο­νι­στεί και πάλι. Παρα­με­ρί­ζο­ντας τις δια­φο­ρές, για να συνα­ντη­θούμε στις μεγάλες αλλαγές που τόσο χρειά­ζε­ται ο τόπος.

Γιατί η συντε­ταγ­μένη πορεία της πατρί­δας στο αύριο προ­ϋ­πο­θέ­τει τη συστρά­τευση του κοι­νω­νι­κού μετώπου που την πιστεύει. Με πρώτη, ασφαλώς, την παρά­ταξή μας, την παρά­ταξη της Νέας Δημο­κρα­τίας. Έχουμε απο­δεί­ξει -το γνω­ρί­ζουν και οι κύριοι Πρό­ε­δροι, και οι τέως Πρωθυπουργοί- το έχουμε κάνει πολλές φορές στη δια­δρομή μας, ότι μπο­ρούμε να υπερ­βαί­νουμε τα ιδε­ο­λο­γικά μας όρια και να εκφρά­ζουμε τις προσ­δο­κίες των περισ­σό­τε­ρων Ελλήνων.

Όσων ζητούν ασφά­λεια και πρόοδο. Όσων θέλουν ένα κράτος να τους στη­ρί­ζει στα δύσκολα, αλλά να μην κατα­πνί­γει και τη δημιουρ­γι­κό­τητά τους.

Όσων αντι­λαμ­βά­νο­νται ότι στους πρω­τό­γνω­ρους καιρούς στους οποίους ζούμε, η ικα­νό­τητα δια­χεί­ρι­σης κρίσεων δεν είναι απλά μία θεω­ρη­τική άσκηση, αλλά είναι συνθήκη επι­βί­ω­σης της χώρας. Έτσι, η πολι­τική στα­θε­ρό­τητα παύει να είναι μία κομ­μα­τική προ­τί­μηση. Μετα­τρέ­πε­ται σε εθνική ανα­γκαιό­τητα.

Όπως εθνική ανα­γκαιό­τητα, τώρα, είναι και η δυνα­τό­τητα της χώρας να μπορεί να απαντά σε κάθε νέα πρό­κληση. Διότι, κακά τα ψέματα. Όταν έρχεται καται­γίδα, χρειά­ζε­ται σταθερό τιμόνι, ικανός καπε­τά­νιος και έμπειρο πλήρωμα.

Χρειά­ζε­ται κυβέρ­νηση με ισχυρή λαϊκή εντολή που να απο­φα­σί­ζει χωρίς να χρειά­ζο­νται παράλ­λη­λες κου­βέ­ντες, χωρίς να εμπλε­κό­μα­στε σε ατε­λέ­σφορα παζάρια. Γρήγορα και απο­τε­λε­σμα­τικά.

Η δια­πί­στωση λοιπόν αυτή -και επι­τρέψτε μου να κλείσω με αυτήν την παρατήρηση- μετα­τρέ­πε­ται λοιπόν σε ένα δίλημμα για κάθε πολίτη:

Θα δοθεί δεύτερη ευκαι­ρία σε αυτούς που κρά­τη­σαν όρθιο τον τόπο εν μέσω τόσων προ­κλή­σεων;

Σε αυτούς που τον έκαναν πιο δυνατό και περή­φανο; Σε αυτούς που έχτισαν σχέσεις εμπι­στο­σύ­νης τει­ρώ­ντας το λόγο τους και υλο­ποιώ­ντας το προ­ε­κλο­γικό πρό­γραμμα για το οποίο ψηφί­στη­καν; Σε αυτούς που μείωσαν φόρους και έφεραν επεν­δύ­σεις και νέες δου­λειές; Σε αυτούς που έβαλαν τη χώρα σε μία τροχιά εκσυγ­χρο­νι­σμού ώστε να αισθα­νό­μα­στε ότι πλη­σιά­ζουμε πραγ­μα­τικά στο να γίνουμε μια ευρω­παϊκή χώρα;

Σε αυτούς που έδωσαν στον Έλληνα το δικαί­ωμα, παρά τις μεγάλες δυσκο­λίες, να ελπίζει τελικά σε μία καλύ­τερη ζωή;

Οι δυσκο­λίες που έρχο­νται, αυξά­νουν τις ευθύνες. Γι’ αυτό και σας ρωτώ: αν δεν τις ανα­λά­βουμε εμείς, τότε ποιος;

Κυρίες και κύριοι,

Έχετε μπροστά σας όλα όσα απαι­τούν οι στιγμές: τους σταθ­μούς μιας δύσκο­λης, αλλά και πολύ γόνιμης τριε­τίας. Τον Οδικό Χάρτη της χώρας που ξεκινά από αύριο, ξετυ­λί­γε­ται το 2022 και εκτεί­νε­ται στο μέλλον.

Το πολι­τικό περιε­χό­μενο των επι­λο­γών της κυβέρ­νη­σης. Τα δεδο­μένα μια ταραγ­μέ­νης διε­θνούς συγκυ­ρίας. Αλλά και τους τρόπους με τους οποίους η χώρα θα ξανα­βγεί νικητής. Με Σιγου­ριά, με Συνέ­πεια και Συνέ­χεια στην πρόοδο.

Κλείνω με τα λόγια ενός φιλε­λεύ­θε­ρου δια­νο­ού­με­νου, του Γιώργου Θεοτοκά, γραμ­μένα το 1936. Λόγια που απο­δει­κνύ­ουν ότι όσα συμ­βαί­νουν τώρα στην πατρίδα μας, απο­τε­λούν ζητού­μενο πολλών δεκα­ε­τιών και πολλών γενεών Ελλήνων.

Διαβάζω:

«Μας βοηθά η χει­ρα­φέ­τηση από κάθε φανα­τι­σμό. Σκοπός της πολι­τι­κής μας δεν είναι να δικαιο­λο­γή­σουμε καμία θεωρία. Αλλά να μανου­βρά­ρουμε το ελλη­νικό καράβι με ασφά­λεια ανάμεσα από υφάλους. Ξέρουμε τι πρέπει να γίνεται κάθε στιγμή και τι να προ­ε­τοι­μά­ζε­ται για την επόμενη στιγμή».

Παρα­θέτω με σεβασμό αυτό το από­σπα­σμα. Ως επίλογο στη σημε­ρινή μας επι­κοι­νω­νία. Αλλά και ως έναν δυνα­μικό πρόλογο για τη νέα μας πορεία. Γιατί τα στοι­χή­ματα του μέλ­λο­ντος δια­γρά­φο­νται ξεκά­θαρα μπροστά μας.

Καλού­μα­στε να επι­λέ­ξουμε τον δρόμο της ανά­πτυ­ξης ή της οπι­σθο­δρό­μη­σης. Του εκσυγ­χρο­νι­σμού ή του ανα­χρο­νι­σμού. Της σιγου­ριάς ή της αβε­βαιό­τη­τας. Του πατριω­τι­σμού ή της εθνικής αμη­χα­νίας. Και της κοι­νω­νι­κής ευη­με­ρίας ή της οικο­νο­μι­κής καθή­λω­σης.

Τώρα ξέρουμε πια ποιος μπορεί να δια­χει­ρί­ζε­ται και να ξεπερνά κρίσεις. Και ξέρουμε ποιοι μένουν πάντα χαι­ρέ­κα­κοι θεατές. Γι’ αυτό και, όταν έρθει η ώρα, δεν θα εκλέ­ξουμε μόνο Κυβέρ­νηση, αλλά και Κυβερ­νήτη του τόπου.

Προ­χω­ρούμε, λοιπόν, με Σιγου­ριά και Συνέ­πεια. Με σχέδιο και απο­τέ­λε­σμα. Με αλήθεια και αισιο­δο­ξία. Και με πίστη σε όσα θέλουν και μπορούν οι Ελλη­νί­δες και οι Έλληνες. Για την Αυτο­δύ­ναμη Ελλάδα του σήμερα και του αύριο!

Σας ευχα­ρι­στώ.