Έφυγε από τη ζωή ο ακάματος φρουρός–φύλακας των Λεβιθών

του Νίκου Μελια­νού

Θλιβερό καθήκον οδή­γη­σε­στο ναό του Αγίου Ιωάννη Προ­δρό­μου γνω­στούς συγ­γε­νείς και πολλούς φίλους για να συνο­δεύ­σουν μετά την εξόδιο ακο­λου­θία, στην τελευ­ταία του κατοι­κία τον επί 60 και πλέον χρόνια ακοί­μητο φύλακα –φρουρό των Λεβιθών Δημήτρη Καμπόσο , συνε­χι­στή από τα μέσα του 19ου αιώνα της οικο­γέ­νειας Καμπό­σου.

Πρώτα αυτός μαζί με τον αεί­μνη­στο πατέρα του Σταύρο και μετά με τη σύζυγο του και τα παιδιά του φρό­ντιζε να δίνει ζωή στη βρα­χο­νη­σίδα του Αιγαίου τα Λέβιθα.

Πέρα από την εθνικού χαρα­κτήρα προ­σφορά του -κατοίκηση της βραχονησίδας-μεγάλη ήταν η προ­σφορά του και στον του­ρι­σμό αφού πρό­σφερε τις υπη­ρε­σίες του στα σκάφη που επι­σκέ­πτο­νταν το νησί.

Ακόμη και στους τουρ­κι­κούς χάρτες και του­ρι­στικά βιβλία κατα­γρά­φε­ται το όνομα του όσο και τα ονόματα των μελών της οικο­γέ­νειας του. Επίσης τρο­φο­δο­τούσε επί χρόνια κρε­α­τικά θαυ­μά­σιας ποιό­τη­τας την Πάτμο, κυρίως τρο­φο­δο­τώ­ντας το μαγαζί του αδελφού του Γρηγόρη, καθώς και με γαλα­κτο­κο­μικά –περί­φημα ήταν τα τυρο­μύ­ζη­θρα του, η φέτα, η ξυνο­μυ­ζή­θρα κ.α.

Πριν από χρόνια φαί­νε­ται ότι είχε αρχίσει η αντί­στροφη μέτρηση με την υγεία του και θυμάμαι ότι ένα βράδυ 10 η ώρα με κακές και­ρι­κές συν­θή­κες και βροχή είχε ανέβει στο βουνό για να δώσει συνέ­ντευξη στην τηλε­ό­ραση ΚΟΣΜΟΣ: Προ­βλή­ματα με το ιδιο­κτη­σιακό, η παρέμ­βαση του Δήμου Λέρου, η συμπαι­γνία της ΕΛΣΤΑΤ που τους εξα­φά­νισε από τα Λέβιθα για λόγους ευνό­η­τους, άρχισαν να κλο­νί­ζουν την υγεία του και όσο και να μην ήθελε επη­ρε­ά­στηκε αρκετά από πολλά πράγ­ματα τα οποία χει­ρο­τέ­ρευαν την ήδη επι­βα­ρυ­μένη υγεία του, ενώ στη συνέ­χεια ήλθε και η χαρι­στική βολή μετά από το πρω­τό­κολλο διοι­κη­τι­κής απο­βο­λής του από το νησί του Δήμου Λέρου.

Λύγισε και τα προ­βλή­ματα υγείας, τον καθή­λω­σαν επί 2 και πλέον χρόνια και υπέφερε , όχι γιατί πόναγε αλλά επειδή δεν μπο­ρούσε να επι­κοι­νω­νή­σει με τους γύρω του, την οικο­γέ­νεια του.

Ένας άνθρω­πος πανέ­ξυ­πνος, ομι­λη­τι­κός, καλός στην παρέα με τάση πει­ραγ­μά­των όσες φορές και όποτε βρι­σκό­ταν στην Πάτμο που συχνά –πυκνά επι­σκε­πτό­ταν.

Το έργο του , εξυ­πα­κού­ε­ται ότι θα συνε­χί­σουν τα παιδιά του ως γνήσιοι εκφρα­στές της παρα­κα­τα­θή­κης του εκλι­πό­ντος.

Είναι δεδο­μένο πως από τους ουρά­νιους χώρους το νέο του πόστο στο οποίο ήδη ευρί­σκε­ται, θα μεριμνά και θα πρε­σβεύει , ώστε να παρα­μεί­νει εσαεί ως έχει ο επί­γειος παρά­δει­σος του τα ΛΕΒΙΘΑ, τα οποία προ­σφά­τως ορι­σμέ­νοι χρη­μα­το­λά­τρεις προ­σπα­θούν να τα μετα­τρέ­ψουν σε πηγή λήψης πακτω­λού εκα­τομ­μυ­ρίων ευρώ.

Γαίαν έχεις ελαφράν . Ας είναι ελαφρύ το χώμα της πατι­νιώ­τι­κης γης που σε σκε­πά­ζει.

πηγή patmostimes.gr