Καλοστημένη υπόθεση απάτης με ακίνητα – Θύματα ομογενείς από την Αυστραλία

Μια καλο­στη­μένη υπόθεση απάτης με ακίνητα σε βάρος δύο ομο­γε­νών της Αυστρα­λίας, μονο­πώ­λησε χθες το ενδια­φέ­ρον της συνε­δρί­α­σης του Πολυ­με­λούς Πρω­το­δι­κείου Ρόδου.

Ενώπιον του Πολυ­με­λούς Πρω­το­δι­κείου Ρόδου συζη­τή­θη­καν συγκε­κρι­μένα δύο αγωγές των θυμάτων με τις οποίες διεκ­δι­κεί­ται χρη­μα­τική απο­ζη­μί­ωση συνο­λι­κού ύψους 650.000 ευρώ από την «Aplha Bank Α.Ε.», ως καθο­λι­κής δια­δό­χου της συγ­χω­νευ­θεί­σας δι’ απορ­ρο­φή­σεως της «Εμπο­ρι­κής Τρά­πε­ζας της Ελλάδος Α.Ε.».

Οπως έχει απο­κα­λύ­ψει η «δημο­κρα­τική», οι εμπλε­κό­με­νοι στην υπόθεση ιδιώτες είναι κατη­γο­ρού­με­νοι για απάτη από κοινού κατ’ επάγ­γελμα και κατ’ εξα­κο­λού­θηση, με συνο­λικό περιου­σιακό όφελος και αντί­στοιχη ζημία άνω των 15.000 ευρώ και 73.000 ευρώ και πλέον άνω των 30.000 ευρώ και 120.000 ευρώ αντί­στοιχα και έχουν παρα­πεμ­φθεί σε δίκη ενώπιον του Τρι­με­λούς Εφε­τείου Δωδε­κα­νή­σου επί κακουρ­γη­μά­των.

Κάτοι­κος Αδε­λαϊ­δος Νοτίου Αυστρα­λίας, που κατά­γε­ται από τη Ρόδο, υπέβαλε συγκε­κρι­μένα µήνυση κατά τριών ατόμων, όταν δια­πί­στωσε ότι υφάρ­πα­ξαν µε απίθανα τεχνάσµατα ακίνητο ιδιο­κτη­σίας της, ιδιαι­τέ­ρως µεγάλης αξίας, και συγκεκριµένα έναν αγρό εµβαδού 8.560 τ.µ. στη θέση «Κεπούλα» της Λαχα­νιάς.

Η ίδια µαζί µε µια άλλη οµογενή υπέβαλε και δεύτερη µήνυση κατά ενός “κτηµατοµεσίτη” και ακόµη 3 ατόµων κατοί­κων Γλυ­φά­δας Αττικής.

Oι ενά­γο­ντες επι­ση­μαί­νουν στις αγωγές τους ότι από τους φερό­με­νους ως αγο­ρα­στές του ακι­νή­του, αλλά και άλλους συνερ­γούς με «εγκέ­φαλο» τον Μ. Μ. του Ι. και σε συνερ­γα­σία με υπαλ­λή­λους της τρά­πε­ζας, είχε στηθεί μια τερά­στια επι­χεί­ρηση απάτης, η οποία απέφερε σ’ αυτούς κέρδη πολλών εκα­τομ­μυ­ρίων ευρώ!

Ειδι­κό­τερα, σε ό, τι αφορά την περί­πτωσή τους, απο­κα­λύ­φθηκε ότι ο κτη­μα­το­με­σί­της σε συνεν­νό­ηση και συνερ­γα­σία με τους δύο υπο­τι­θέ­με­νους αγο­ρα­στές, εξύ­φα­ναν από κοινού σχέδιο εξα­πά­τη­σής τους με σκοπό την από­σπαση του ακι­νή­του τους και την είσπραξη του ποσού του δανείου που θα ενέ­κρινε η δανειο­δό­τρια τράπεζα με απώτερο σκοπό όχι την πληρωμή του τιμή­μα­τος αλλά την ιδιο­ποί­ησή του.

Πιο συγκε­κρι­μένα με την κατάρ­τιση και χρήση πλα­στο­γρα­φη­μέ­νων εγγρά­φων, εμφα­νί­ζο­νταν οι συνερ­γά­τες του κτη­μα­το­με­σίτη να έχουν υψηλά εισο­δή­ματα από την εργασία τους, να δηλώ­νουν ανύ­παρ­κτα «εισο­δή­ματα» στην Εφορία μέσω φορο­λο­γι­κών δηλώ­σεων, να έχουν στην κατοχή τους υπη­ρε­σια­κές βεβαιώ­σεις από τους εργο­δό­τες τους, να μην οφεί­λουν προς τρίτους κ.λ.π., με σκοπό τα έγγραφα αυτά να τα εμφα­νί­ζουν στο συγκε­κρι­μένο κατά­στημα της εν λόγω Τρά­πε­ζας, ώστε να «καλύ­πτουν» τις προ­ϋ­πο­θέ­σεις δανειο­δό­τη­σής τους από αυτήν, λαμ­βά­νο­ντας και σχετική προ­έ­γκριση δανειο­δό­τη­σης.

Ακο­λού­θως, ο κτη­μα­το­με­σί­της, ο οποίος διεύ­θυνε όλο το σχέδιο ως εμπνευ­στής και ενορ­χη­στρω­τής, προ­σέγ­γιζε τα υπο­ψή­φια θύματά του, γνω­ρί­ζο­ντας άριστα την τοπο­γρα­φία της Νότιας Ρόδου (Λαχανιά-Γεννάδι) και με το πρό­σχημα και της δήθεν υπάρ­ξεως «πελατών», οι οποίοι δήθεν ενδια­φέ­ρο­νταν για την αγορά του, οι οποίοι προη­γου­μέ­νως είχαν εξα­σφα­λί­σει το πιστο­ποι­η­τικό φερεγ­γυό­τη­τας από την δανειο­δό­τρια Τράπεζα παρα­πεί­θο­ντας και εξα­πα­τώ­ντας τα θύματά τους, προ­έ­βαι­ναν σε τυπικές αγο­ρα­πω­λη­σίες στις οποίες εμφα­νι­ζό­ταν μόνο το δηλωθέν τίμημα της αντι­κει­με­νι­κής αξίας και όχι το πραγ­μα­τικό, στο οποίο μάλιστα συμ­βό­λαιο ανα­γρα­φό­ταν ότι το τίμημα θα κατα­βλη­θεί εκ προ­ϊ­ό­ντος δανείου που θα κατα­βλη­θεί από την τράπεζα εντός ορι­σμέ­νης προ­θε­σμίας.

Αφού υπο­γρα­φό­ταν το συμ­βό­λαιο αγο­ρα­πω­λη­σίας το κατέ­θε­ταν στην τράπεζα, η οποία ενέ­γραφε προ­ση­μεί­ωση υπο­θή­κης στο πωληθέν ακίνητο, εκδί­δο­ντας μάλιστα σχετική δικα­στική απόφαση με την παρου­σία των φερο­μέ­νων ως αγοραστών-συνεργών του κτη­μα­το­με­σίτη και μετά την εγγραφή προ­ση­μεί­ω­σης στο πωληθέν ακίνητο και την προη­γού­μενη υπο­γραφή της πράξης ολο­σχε­ρούς εξο­φλή­σεως του τιμή­μα­τος από τον πωλητή, εκτα­μί­ευαν το ποσό του εγκρι­θέ­ντος δανείου το μοι­ρά­ζο­νταν μεταξύ τους και εξα­φα­νί­ζο­νταν.

Τονί­ζουν ότι από πει­θαρ­χική έρευνα που διε­νερ­γή­θηκε στην τράπεζα δια­πι­στώ­θηκε ότι 4 υπάλ­λη­λοι φέρουν ευθύνη τόσο στην ως άνω περί­πτωση, όσο και σε άλλες, καθώς δεν επέ­δει­ξαν κατά την άσκηση των καθη­κό­ντων τους, την από τη θέση τους, οφει­λό­μενη προσοχή και επι­μέ­λεια, ζημιώ­νο­ντας την ίδια την τράπεζα.

Φέρο­νται συγκε­κρι­μένα να ανέ­χθη­καν την κατα­στρα­τή­γηση της πιστο­δο­τι­κής δια­δι­κα­σίας και τη χρη­μα­το­δό­τηση των αφε­ρέγ­γυων πελατών που σύστηνε το κύκλωμα των δια­με­σο­λα­βη­τών. Δεν φρό­ντι­ζαν να επι­βε­βαιώ­σουν την αυθε­ντι­κό­τητα των προ­σκο­μι­ζό­με­νων από τα μέλη του κυκλώ­μα­τος δικαιο­λο­γη­τι­κών στοι­χείων των πιστού­χων.

Ενας εξ’ αυτών φέρεται μάλιστα να πίεζε τους υφι­στα­μέ­νους του, για την ταχεία εκτα­μί­ευση των δανείων και την εξυ­πη­ρέ­τηση του κυκλώ­μα­τος.

Στους τρα­πε­ζι­κούς υπαλ­λή­λους έχουν επι­βλη­θεί εξάλλου πει­θαρ­χι­κές ποινές.

Ενώπιον του δικα­στη­ρίου κατέ­θεσε πλη­ρε­ξού­σιος συγ­γε­νής των θυμάτων που συνε­βλήθη για λογα­ρια­σμό τους με τον Μ.Μ. για την πώληση των ακι­νή­των και υπο­στή­ριξε ότι ουδέ­ποτε εισέ­πραξε το τίμημα της αγο­ρα­πω­λη­σίας.

Επι­θε­ω­ρη­τής της τρά­πε­ζας που κατέ­θεσε στην ίδια δίκη τόνισε ότι ήταν εκείνος που ανα­κά­λυψε το σκάν­δαλο τον Φεβρουά­ριο του 2010 όταν προέβη σε έλεγχο δανείων για την πώληση ακι­νή­των σε τρείς πόλεις μεταξύ των οποίων και στην Ρόδο.

Δια­πι­στώ­θηκε συγκε­κρι­μένα ότι το αντί­τιμο δανείων που είχαν χορη­γη­θεί για την πώληση ακι­νή­των στην Ρόδο διο­χε­τεύ­ετο στον λογα­ρια­σμό του Μ.Μ., τονί­ζο­ντας μάλιστα ότι είχαν κατα­τε­θεί τότε περί τα 2 εκατ. ευρώ γεγονός που προ­κά­λεσε υποψίες.

Μίλησε για μια καλο­στη­μένη απάτη με την συν­δρομή και μηχα­νι­κών που στις έρευνες τους υπερ­τι­μού­σαν την αξία ακι­νή­των για τα οποία στα συμ­βό­λαια πώλησης ανα­γρά­φετο πολύ μικρή αξία σχεδόν ίση με την αντι­κει­με­νική ενώ υπο­στή­ριξε ότι και οι τρα­πε­ζι­κοί υπάλ­λη­λοι που ενε­πλά­κη­σαν στις δια­δι­κα­σίες έπεσαν θύματα του Μ.Μ., ο οποίος εξάλλου τους είχε δια­βε­βαιώ­σει, ότι επρό­κειτο να λάβει την ιδιό­τητα του μεσο­λα­βητή για να εισπράτ­τει τις σχε­τι­κές προ­μή­θειες.

Τους ενά­γο­ντες εκπρο­σώ­πησε ο δικη­γό­ρος κ. Μ. Καντι­δε­νός και την ενα­γό­μενη τράπεζα ο δικη­γό­ρος κ Γ. Μαυ­ρο­μά­της.