“Στραγγαλίζεται” ο περιφερειακός Τύπος

Με επι­στο­λή τους που από κοι­νού απέ­στει­λαν οι ενώ­σεις Ε.Ι.Ε.Τ., ΣΗ.ΠΕ., Ε.Δ.Ι.Π.Τ. και Σ.Ι.Ε.Π.Τ. στον υπουρ­γό Ανά­πτυ­ξης κ. Δέν­δια ζη­τούν την άμεση τρο­πο­ποί­η­ση του άρ­θρου 152 του Πο­λυ­νο­μο­σχε­δί­ου που κα­τα­τέ­θη­κε στη Βουλή και ανα­μέ­νε­ται να ψη­φι­στεί μέχρι τις 8 Αυ­γού­στου. Η κοινή επι­στο­λή των ενώ­σε­ων ιδιο­κτη­τών Ημε­ρη­σί­ων και Εβδο­μα­διαί­ων Πε­ρι­φε­ρεια­κών εφη­με­ρί­δων έχει ως ακο­λού­θως:

«Αξιό­τι­με κύριε Υπουρ­γέ.

Με έκ­πλη­ξη αλλά και δι­καιο­λο­γη­μέ­νη οργή για τον εμπαιγ­μό και την μη τή­ρη­ση των υπε­σχη­μέ­νων δια­πι­στώ­σα­με ότι στο Πο­λυ­νο­μο­σχέ­διο που κα­τα­τέ­θη­κε στη Βουλή, και παρά τις περί του αντι­θέ­του δια­βε­βαιώ­σεις που εί­χα­με από τον προ­κά­το­χό σας Υπουρ­γό κ. Κ. Χα­τζη­δά­κη, πε­ρι­λαμ­βά­νε­ται τε­λι­κά η «τυ­πο­κτό­νος» διά­τα­ξη του άρ­θρου 152 που ου­σια­στι­κά οδη­γεί στην πλήρη κα­τάρ­γη­ση της υπο­χρε­ω­τι­κής δη­μο­σί­ευ­σης των προ­κη­ρύ­ξε­ων και δια­κη­ρύ­ξε­ων των πάσης φύ­σε­ως δια­γω­νι­σμών για έργα, προ­μή­θειες και υπη­ρε­σί­ες όλων των φο­ρέ­ων του δη­μο­σί­ου στον Πε­ρι­φε­ρεια­κό Τύπο όπως επί πολ­λές δε­κα­ε­τί­ες ίσχυε!

Είναι απο­λύ­τως σαφές ότι αυτή η διά­τα­ξη θα εξα­φα­νί­σει στην κυ­ριο­λε­ξία τον ήδη χει­μα­ζό­με­νο και ευ­ρι­σκό­με­νο σε κα­τά­στα­ση ασφυ­ξί­ας το­πι­κό τύπο. Δεν είναι όμως αυτό το βα­σι­κό πρό­βλη­μα. Πρέ­πει επι­τέ­λους οι «τε­χνο­κρά­τες» που ει­ση­γού­νται τέ­τοιες δια­τά­ξεις να αντι­λη­φθούν ότι οι υπο­χρε­ω­τι­κές κρα­τι­κές δη­μο­σιεύ­σεις δεν είναι δώρο ή επι­χο­ρή­γη­ση προς τον Πε­ρι­φε­ρεια­κό Τύπο αλλά εκ­πλή­ρω­ση στοι­χειω­δών και αυ­το­νό­η­των υπο­χρε­ώ­σε­ων της πο­λι­τεί­ας.

Η δια­τή­ρη­ση των υπο­χρε­ω­τι­κών κρα­τι­κών δη­μο­σιεύ­σε­ων στον Πε­ρι­φε­ρεια­κό Τύπο επι­βάλ­λε­ται από λό­γους δια­φά­νειας, χρη­στής διοί­κη­σης και ου­σια­στι­κής ενη­μέ­ρω­σης των πο­λι­τών για ση­μα­ντι­κές απο­φά­σεις και δρα­στη­ριό­τη­τες των φο­ρέ­ων του δη­μο­σί­ου τις οποί­ες ο νο­μο­θέ­της κρί­νει ότι πρέ­πει να πλη­ρο­φο­ρού­νται. Όπως συμ­βαί­νει σε όλες τις ευ­ρω­παϊ­κές χώρες και απο­δεί­χτη­κε στο πρό­σφα­το συ­νέ­δριο που έγινε στην Γε­νι­κή Γραμ­μα­τεία Ενη­μέ­ρω­σης και Επι­κοι­νω­νί­ας υπό την αι­γί­δα της Προ­ε­δρί­ας της Δη­μο­κρα­τί­ας.

Η απλή ανάρ­τη­ση στο δια­δί­κτυο είναι μια «δυ­νη­τι­κή» μορφή γνω­στο­ποί­η­σης σε αφη­ρη­μέ­νο αριθ­μό απο­δε­κτών, εν­δε­χο­μέ­νως μη­δε­νι­κό, που απο­κλεί­ει εκ των πραγ­μά­των με­γά­λο αριθ­μό πο­λι­τών από αυτή και δεν πλη­ροί σε καμιά πε­ρί­πτω­ση τα εχέγ­γυα δη­μο­σιό­τη­τας που ο νο­μο­θέ­της θε­ω­ρεί ανα­γκαία για να επι­βάλ­λει την υπο­χρε­ω­τι­κή δη­μο­σί­ευ­ση των συ­γκε­κρι­μέ­νων πρά­ξε­ων. Δεν έχου­με φυ­σι­κά αντίρ­ρη­ση για την ταυ­τό­χρο­νη δη­μο­σί­ευ­ση στο ΚΗΜ­ΔΗΣ και στις ιστο­σε­λί­δες των ανα­θε­του­σών αρχών. Αυτό με το οποίο όμως δια­φω­νού­με από­λυ­τα είναι η πλή­ρης υπο­κα­τά­στα­ση των δη­μο­σιεύ­σε­ων στον τύπο από τις αναρ­τή­σεις αυτές. Άλ­λω­στε το δη­μο­σιο­νο­μι­κό όφε­λος από «τη μεί­ω­ση του κό­στους των συ­ναλ­λα­γών» που επι­κα­λεί­ται η ει­ση­γη­τι­κή έκ­θε­ση, είναι ελά­χι­στο καθώς πρό­κει­ται για πολύ μι­κρού κό­στους δη­μο­σιεύ­σεις και σε κάθε πε­ρί­πτω­ση εντε­λώς ανα­ντί­στοι­χο προς την κε­φα­λαιώ­δη ση­μα­σία αυτών των δη­μο­σιεύ­σε­ων. «Η μεί­ω­ση της οι­κο­νο­μι­κής επι­βά­ρυν­σης του ανα­δό­χου» που επί­σης επι­κα­λεί­ται η ει­ση­γη­τι­κή έκ­θε­ση μπο­ρεί να αντι­με­τω­πι­στεί με την με­τα­κύ­λι­ση της σχε­τι­κής -μι­κρής- δα­πά­νης στις ανα­θέ­του­σες αρχές, κάτι που προ­βλέ­πε­ται ήδη στο συ­γκε­κρι­μέ­νο άρθρο και το οποίο μας βρί­σκει σύμ­φω­νους.

Ζη­τά­με λοι­πόν εκ μέ­ρους όλων των φο­ρέ­ων του Πε­ρι­φε­ρεια­κού Τύπου που ομο­νο­ούν απο­λύ­τως επί του προ­κει­μέ­νου την τρο­πο­ποί­η­ση της παρ. 2 του άρ­θρου 152 του Πο­λυ­νο­μο­σχε­δί­ου ως εξής:

«2. Ταυ­τό­χρο­να με τη δη­μο­σί­ευ­ση της προη­γού­με­νης πα­ρα­γρά­φου στο ΚΗΜ­ΔΗΣ και στην ιστο­σε­λί­δα τους, οι ανα­θέ­του­σες αρχές/ανα­θέ­το­ντες φο­ρείς υπο­χρε­ού­νται να δη­μο­σιεύ­ουν τις προ­κη­ρύ­ξεις και δια­κη­ρύ­ξεις ή απο­φά­σεις απευ­θεί­ας ανά­θε­σης δη­μο­σί­ων συμ­βά­σε­ων, ανε­ξάρ­τη­τα από την εκτι­μώ­με­νη αξία τους και τη δια­δι­κα­σία ανά­θε­σης, στον νο­μαρ­χια­κό και το­πι­κό τύπο σύμ­φω­να με τις δια­τά­ξεις του Ν.3548/07 εφό­σον οι δη­μο­σιεύ­σεις αυτές δεν πε­ρι­λαμ­βά­νουν πλη­ρο­φο­ρί­ες δια­φο­ρε­τι­κές από εκεί­νες που πε­ριέ­χο­νται στις προ­κη­ρύ­ξεις και δια­κη­ρύ­ξεις που δη­μο­σιεύ­ο­νται στο ΚΗΜ­ΔΗΣ»

Αν του­λά­χι­στον αυτό δεν συμ­βεί πολύ φο­βού­μα­στε ότι αυτή η διά­τα­ξη θα απο­τε­λέ­σει την «τα­φό­πλα­κα» του Πε­ρι­φε­ρεια­κού Τύπου της χώρας με προ­φα­νείς συ­νέ­πειες στην ίδια την ποιό­τη­τα της δη­μο­κρα­τί­ας μας. Δια­τη­ρού­με την ελ­πί­δα ότι δεν θα θε­λή­σε­τε να συν­δέ­σε­τε το όνομά σας με μια τέ­τοια ιστο­ρι­κών δια­στά­σε­ων δυ­σμε­νή εξέ­λι­ξη.

Το πο­λυ­νο­μο­σχέ­διο, που από σή­με­ρα ξε­κι­νά να συ­ζη­τεί­ται στη Βουλή και που τις τυ­πο­κτό­νες προ­θέ­σεις τις εμ­φα­νί­ζει εκτός του αρ­θρου 152 και στο άρθρο 202 (κα­θι­στά απο­λύ­τως προ­αι­ρε­τι­κή πλέον την έντυ­πη δη­μο­σί­ευ­ση ισο­λο­γι­σμών ΑΕ και ΕΠΕ) αφορά και τους το­πι­κούς μας βου­λευ­τές, που πάντα στον το­πι­κό τύπο σε όλε στους τις εκ­φάν­σεις βρί­σκουν βήμα προ­βο­λής της δράση τους. Οφεί­λουν όλοι να πά­ρουν θέση».

Επι­στο­λή ΕΣΗΕΑ για την κα­τάρ­γη­ση των υπο­χρε­ω­τι­κών δη­μο­σιεύ­σε­ων στον Τύπο

Το Διοι­κη­τι­κό Συμ­βού­λιο της ΕΣΗΕΑ απέ­στει­λε σή­με­ρα προς τον Υπουρ­γό και τον Υφυ­πουρ­γό Ανά­πτυ­ξης και Αντα­γω­νι­στι­κό­τη­τας κ.κ. Νι­κό­λαο Δέν­δια και Γε­ρά­σι­μο Για­κου­μά­το την ακό­λου­θη επι­στο­λή, ενό­ψει του επι­κεί­με­νου πο­λυ­νο­μο­σχε­δί­ου, που κα­ταρ­γεί υπο­χρε­ω­τι­κές δη­μο­σιεύ­σεις στον Τύπο:

«Με το άρθρο 202, παρ. 1 του επι­κεί­με­νου να ψη­φι­στεί από τη Βουλή πο­λυ­νο­μο­σχε­δί­ου κα­θί­στα­ται από 1-1-2015 απο­λύ­τως προ­αι­ρε­τι­κή η δη­μο­σί­ευ­ση σε έντυ­πα (εφη­με­ρί­δες) των προ­βλε­πο­μέ­νων από τον ν. 3190/1955 και κ.ν. 2190/1920 δη­μο­σιευ­μά­των.

Με το άρθρο 202, παρ. 2 του ιδίου πο­λυ­νο­μο­σχε­δί­ου κα­ταρ­γεί­ται από 1-1-2015 η υπο­χρέ­ω­ση δη­μο­σί­ευ­σης σε έντυ­πα (εφη­με­ρί­δες) πρά­ξε­ων ή στοι­χεί­ων που προ­βλέ­πο­νται από τον ν. 3190/1955 και κ.ν. 2190/1920.

Ταυ­τό­χρο­να, με το άρθρο 152, παρ. 2 του ιδίου πο­λυ­νο­μο­σχε­δί­ου παύει να είναι υπο­χρε­ω­τι­κή η δη­μο­σί­ευ­ση σε έντυ­πα (εφη­με­ρί­δες) των προ­κη­ρύ­ξε­ων και δια­κη­ρύ­ξε­ων των πάσης φύ­σε­ως δια­γω­νι­σμών για έργα προ­μή­θειες και υπη­ρε­σί­ες όλων των φο­ρέ­ων του Δη­μο­σί­ου.

Οι προ­κεί­με­νες δια­τά­ξεις είναι απο­λύ­τως βέ­βαιο ότι θα προ­κα­λέ­σουν απώ­λεια εσό­δων για το Δη­μό­σιο όπως αυτό επι­ση­μαί­νε­ται σε πρό­σφα­τη έκ­θε­ση του Γε­νι­κού Λο­γι­στη­ρί­ου του Κρά­τους.

Επι­πλέ­ον με τις προς ψή­φι­ση ρυθ­μί­σεις είναι απο­λύ­τως βέ­βαιο ότι θα προ­κλη­θεί ση­μα­ντι­κή απώ­λεια εσό­δων για τις επι­χει­ρή­σεις του τύπου και ει­δι­κό­τε­ρα τις εφη­με­ρί­δες οι οποί­ες, όπως καλά γνω­ρί­ζε­τε, πλή­ρω­σαν βαρύ αντί­τι­μο κατά τα τε­λευ­ταία χρό­νια κυ­ρί­ως με την κα­τάρ­ρευ­ση των εσό­δων τους από δια­φη­μί­σεις αλλά και την μεί­ω­ση της κυ­κλο­φο­ρί­ας τους εξαι­τί­ας της πρω­το­φα­νούς οι­κο­νο­μι­κής κρί­σης που μα­στί­ζει τη χώρα.

Επει­δή οι προ­τει­νό­με­νες δια­τά­ξεις των άρ­θρων 152 και 202 του υπό ψή­φι­ση πο­λυ­νο­μο­σχε­δί­ου αναμ­φι­σβή­τη­τα θα βλά­ψουν τα έσοδα του Δη­μο­σί­ου και θα επι­φέ­ρουν ένα ακόμη βαρύ πλήγ­μα στον κλάδο της ενη­μέ­ρω­σης σας ζη­τά­με να απο­σύ­ρε­τε τα προς ψή­φι­ση επί­μα­χα άρθρο του πο­λυ­νο­μο­σχε­δί­ου ώστε να δοθεί επι­τέ­λους μια, έστω ελά­χι­στη, ανα­κού­φι­ση σε έναν από τους πιο χει­μα­ζό­με­νους από την κρίση κλά­δους της Εθνι­κής μας οι­κο­νο­μί­ας ο οποί­ος, όπως καλά γνω­ρί­ζε­τε, επλή­γη με σφο­δρό­τη­τα τα τε­λευ­ταία χρό­νια έχο­ντας δυ­στυ­χώς απω­λέ­σει χι­λιά­δες θέ­σεις ερ­γα­σί­ας.

Σας ζη­τά­με επί­σης να πραγ­μα­το­ποι­η­θεί συ­νά­ντη­ση με­τα­ξύ της πο­λι­τι­κής ηγε­σί­ας του Υπουρ­γεί­ου και του Διοι­κη­τι­κού Συμ­βου­λί­ου της Ένω­σής μας ώστε να συ­ζη­τη­θεί εκτε­νώς το συ­γκε­κρι­μέ­νο πολύ σο­βα­ρό ζή­τη­μα το οποίο προ­έ­κυ­ψε, ώστε να βρε­θεί η εν­δε­δειγ­μέ­νη λύση, η οποία θα απο­τρέ­ψει πε­ραι­τέ­ρω επι­δεί­νω­ση των εσό­δων των εφη­με­ρί­δων και ανα­πό­δρα­στα την αύ­ξη­ση της ήδη με­γά­λης ανερ­γί­ας του κλά­δου».