Κωνσταντίνος Ζιαζιάς: Το επιχείρημα περί «ήρεμου κλίματος» στο Αιγαίο είναι έωλο

Κύριε αρχηγέ πώς απο­τι­μάτε την πρό­σφατη συνά­ντηση του Έλληνα πρω­θυ­πουρ­γού Κ. Μητσο­τάκη με τον Τούρκο Πρόεδρο;

Κατ’ αρχάς οφεί­λουμε να επι­ση­μά­νουμε ότι οι συνο­μι­λίες μεταξύ των γει­το­νι­κών κρατών είναι επι­βε­βλη­μέ­νες για τη στα­θε­ρό­τητα στην περιοχή και την ευη­με­ρία των λαών.

Όμως, οι συνο­μι­λίες πρέπει να στη­ρί­ζο­νται πάνω σε μια συγκε­κρι­μένη ατζέντα θεμάτων, να διέ­πο­νται από τις βασικές αρχές του Διε­θνούς Δικαίου, να διέ­πο­νται από την αρχή του σεβα­σμού της εθνικής κυριαρ­χίας και βέβαια όχι με την απειλή του Casus Belli, πράγμα που δεν συμ­βαί­νει με τη γείτονα χώρα. Η Τουρκία με το αφήγημα της «Γαλά­ζιας Πατρί­δας», έχει θέσει απέ­να­ντι στην Ελλάδα ένα ανε­λα­στικό πρό­βλημα που δεν μπορεί ούτε καν να συζη­τή­σει, όχι να δια­πραγ­μα­τευ­τεί η χώρα μας. Δηλαδή υπάρχει περί­πτωση να πάει ελλη­νική κυβέρ­νηση και να δια­πραγ­μα­τευ­τεί ότι το μισό Αιγαίο ανήκει στην Τουρκία; Φυσικά και όχι.

Μέσα σε αυτό το κλίμα, η δεύτερη συνά­ντηση του Έλληνα πρω­θυ­πουρ­γού με τον Ρετζέπ Ταγίπ Ερντο­γάν μέσα σε πέντε μήνες, στην Άγκυρα αυτή τη φορά, σφρα­γί­στηκε από τη διάθεση και από τις δύο πλευρές να σταθούν στη θετική ατζέντα, χωρίς βέβαια να απου­σιά­ζουν και οι σημα­ντι­κές δια­φω­νίες, τις οποίες δεν θέλησαν, ούτε προ­σπά­θη­σαν να κρύψουν ή να επι­μεί­νουν σε αυτές, για τις μειο­νό­τη­τες, τη Μονή της Χώρας, το Κυπριακό, αλλά και τη Χαμάς. Το μήνυμα πέρασε και οι δύο πλευρές, απέ­δει­ξαν πως όταν υπάρχει πολι­τική βούληση είναι σε θέση να συμ­φω­νούν ότι δια­φω­νούν και να το δια­χει­ρί­ζο­νται με έναν τρόπο «πολι­τι­σμένο» και χωρίς την ένταση στο πεδίο ή τις ακρό­τη­τες της πολε­μι­κής ρητο­ρι­κής που ζήσαμε τα προη­γού­μενα χρόνια.

Σίγουρα πάντως Ελλάδα και Τουρκία δεν είναι έτοιμες να βγουν στην ανα­ζή­τηση μίας λύσης για το ζήτημα της υφα­λο­κρη­πί­δας και της ΑΟΖ. Αντί αυτού προ­τι­μούν να συνε­χί­σουν να πλέουν στα «ήρεμα νερά» της συνερ­γα­σίας στο μετα­να­στευ­τικό, την πολι­τική προ­στα­σία και την αντι­με­τώ­πιση των κατα­στρο­φών αλλά και την υγεία. Σημα­ντικό κεφά­λαιο οι εμπο­ρι­κές συναλ­λα­γές και η δυνα­τό­τητα ανά­πτυ­ξης των επι­χει­ρη­μα­τι­κών σχέσεων και βέβαια στον του­ρι­σμό. Όμως κρι­σι­μό­τε­ρες θεω­ρού­νται και από τις δύο πλευρές οι επό­με­νες ευκαι­ρίες συνά­ντη­σης, τον Ιούλιο στο περι­θώ­ριο της συνόδου κορυφής του ΝΑΤΟ στην Ουά­σινγ­κτον και τον Σεπτέμ­βριο στη Γενική Συνέ­λευση του ΟΗΕ στη Νέα Υόρκη. Εκεί θα φανεί από την πλευρά της Τουρ­κίας αν θέλει πραγ­μα­τικά βήματα προ­σέγ­γι­σης με τις ΗΠΑ (και την Ε.Ε.) και κατ’ επέ­κταση περαι­τέρω εξο­μά­λυνση στις σχέσεις με την Ελλάδα. Εδώ πρέπει να πούμε ότι ο ελλη­νο­τουρ­κι­κός διά­λο­γος γίνεται υπό την πίεση του συμ­μα­χι­κού παρά­γο­ντα, που επι­διώ­κει την εξο­μά­λυνση των ελλη­νο­τουρ­κι­κών σχέσεων, ώστε να παρα­μεί­νει αρραγής η ΝΑ Πτέρυγα του ΝΑΤΟ, απο­λύ­τως ανα­γκαίο λόγω του Ρωσο-Ουκρανικού πολέμου και των αιμα­τη­ρών γεγο­νό­των στην Λωρίδα της Γάζας.

Το κλίμα αυτό, όπως έχει δια­μορ­φω­θεί με τη γει­το­νική χώρα, απο­τε­λεί δια­βε­βαί­ωση για “ήρεμα νερά” στο Αιγαίο; Μειώ­θη­καν αρχικά οι αερο­μα­χίες στο Αιγαίο. Εδώ στα νησιά μας έχουμε πλέον και σε ισχύ το μέτρο της express visa στους Τούρ­κους πολίτες για 7ήμερη παρα­μονή. Από την άλλη, η Τουρκία επι­μέ­νει στην προ­κλη­τική ρητο­ρική της, όπως για παρά­δειγμα στο ζήτημα της δημιουρ­γίας θαλάσ­σιων πάρκων.

Το αφήγημα της «γαλά­ζιας πατρί­δας», το οποίο έχουν θέσει σε εφαρ­μογή οι Τούρκοι και το υπο­στη­ρί­ζουν με ζέση τόσο διπλω­μα­τικά και λεκτικά με δηλώ­σεις αξιω­μα­τού­χων, όσο και στρα­τιω­τικά με τις εκδό­σεις παρά­νο­μων ΝΑΥΤΕΧ στο μέσον του Αιγαίου, με τη διε­ξα­γωγή δια­κλα­δι­κών ασκή­σεων και με σενάρια κατά­λη­ψης νήσου, δεν αφήνει περι­θώ­ρια να δημιουρ­γη­θούν συν­θή­κες «ήρεμων νερών» στο Αιγαίο. Όμως οι δίαυλοι επι­κοι­νω­νίας πρέπει να μείνουν ανοι­κτοί και τα «ήρεμα νερά» στο Αιγαίο και την Ανα­το­λική Μεσό­γειο είναι προς όφελος της χώρας μας για τους γνω­στούς λόγους.

Η Τουρκία είχε συγκε­κρι­μέ­νους λόγους, που απο­φά­σισε να στα­μα­τή­σει – να μειώσει στο ελά­χι­στο τις παρα­βιά­σεις του Εθνικού μας Ενα­έ­ριου Χώρου και να επα­να­προ­σεγ­γί­σει την Ελλάδα. Επι­θυ­μούσε να ανοίξει ο δρόμος για να προ­μη­θευ­τεί τα F-16 Viber από τις ΗΠΑ, να εκσυγ­χρο­νί­σει τα παλαιά, και να στα­μα­τή­σει το εμπάρ­γκο ανταλ­λα­κτι­κών για τα αμε­ρι­κα­νικά οπλικά συστή­ματα που δια­θέ­τουν οι τουρ­κι­κές ένοπλες δυνά­μεις.

Η Ελλάδα με τον εκσυγ­χρο­νι­σμό των F-16 και την από­κτηση των Rafal, είχε πλέον τον απόλυτο έλεγχο στο Αιγαίο και η Τουρκία την ανάγκη φιλο­τι­μία ποιού­μενη, έπαψε να προ­κα­λεί στο Αιγαίο.

Επίσης οι Τούρκοι αφαί­ρε­σαν το επι­χεί­ρημα του ελλη­νι­κού λόμπι στις ΗΠΑ και όσων επι­χει­ρη­μα­το­λο­γού­σαν να μην δοθούν τα υπόψη αερο­σκάφη στην Τουρκία, επειδή παρα­βί­αζε τον Ελλη­νικό Εναέριο Χώρο και επι­χει­ρούσε υπερ­πτή­σεις πάνω από τα ελλη­νικά νησιά. Η επα­νερ­γο­ποί­ηση των επαφών και των διαύλων επι­κοι­νω­νίας ανάμεσα στην Ελλάδα και την Τουρκία τους τελευ­ταί­ους μήνες έχει ήδη και μετρή­σιμα θετικά απο­τε­λέ­σματα όπως η χορή­γηση ειδικής βίζας για Τούρ­κους πολίτες σε 10 νησιά του Ανα­το­λι­κού Αιγαίου, με θετικά απο­τε­λέ­σματα στα οικο­νο­μικά των νησιών και με προ­βλή­ματα βέβαια στην ασφά­λεια αυτών αν στην όλη δια­δι­κα­σία χορή­γη­σης της βίζας δεν τηρη­θούν αυστη­ροί κανόνες. Εδώ πρέπει να επι­ση­μά­νουμε ότι ο Τούρκος πρό­ε­δρος ζητάει από την Ε.Ε. άνευ όρων απε­λευ­θέ­ρωση της βίζας για τους Τούρ­κους πολίτες, κάτι που σημαί­νει ότι μπορεί εκα­τομ­μύ­ρια Τούρκοι να θελή­σουν να μετα­κο­μί­σουν μόνιμα σε χώρες της ΕΕ.

Αυτό ακριβώς φοβού­νται στις Βρυ­ξέλ­λες και για αυτό ουδέ­ποτε θα προ­χω­ρή­σουν σε απε­λευ­θέ­ρωση της χορή­γη­σης βίζας σε Τούρ­κους…

Βέβαια η Τουρκία δεν ξέχασε τις παλιές της συνή­θειες και συνε­χί­ζει να επι­μέ­νει στην προ­κλη­τική της ρητο­ρική. Το γεω­πο­λι­τικό αφήγημα της Τουρ­κίας για αμφι­σβή­τηση της ελλη­νι­κής κυριαρ­χίας στο Αιγαίο και γκρι­ζά­ρι­σμα συγκε­κρι­μέ­νων θαλάσ­σιων περιο­χών, όχι μόνο δεν έχει κοπάσει αλλά εμπλου­τί­ζε­ται συνεχώς. Το νέο «εργα­λείο» που έρχεται να προ­στε­θεί στην ανα­θε­ω­ρη­τική ατζέντα της Άγκυρας, είναι τα θαλάσ­σια πάρκα στο Αιγαίο.

Η χώρα μας κατόπιν εντολής της Ευρω­παϊ­κής Ένωσης σχε­δί­ασε χωρο­θέ­τηση θαλάσ­σιων πάρκων σεβό­μενη το Διεθνές Δίκαιο και ιδίως το Δίκαιο της θάλασ­σας και με σταθερό έρεισμα στην κυριαρ­χία και τα κυριαρ­χικά της δικαιώ­ματα.

Η Τουρκία αντέ­δρασε άμεσα και έντονα στον ελλη­νικό σχε­δια­σμό των θαλάσ­σιων πάρκων και ήδη έχει προει­δο­ποι­ή­σει την χώρα μας ότι δεν θα απο­δε­χθεί τετε­λε­σμένα, ενώ το τουρ­κικό Υπουρ­γείο Εξω­τε­ρι­κών έχει με ανα­κοί­νωσή του κάνει λόγο για τετε­λε­σμένα «σε νησιά αδιευ­κρί­νι­στης κυριαρ­χίας ή που δεν έχει απο­δο­θεί η κυριαρ­χία τους με Διε­θνείς Συν­θή­κες στην Ελλάδα», επα­να­φέ­ρο­ντας έτσι την θεωρία των «γκρίζων ζωνών».

Το τουρ­κικό Υπουρ­γείο Άμυνας είχε κάνει λόγο ακόμη και για ανάληψη δράσης προ­κει­μέ­νου να προ­στα­τευ­θούν τα δικαιώ­ματα της Τουρ­κίας στην «Γαλάζια Πατρίδα».

Επί της ουσίας η Τουρκία θα επι­χει­ρή­σει να αμφι­σβη­τή­σει την κυριαρ­χία της Ελλάδας στη μονο­μερή χαρ­το­γρά­φηση και «κατο­χύ­ρωση» των θαλάσ­σιων πάρκων στο Αιγαίο.

Η Τουρκία προ­φα­νώς απει­λώ­ντας και εκβιά­ζο­ντας με τετε­λε­σμένα ακόμη και σε περιο­χές δυτικά των Δωδε­κα­νή­σων, θέλει είτε να ακυ­ρώ­σει το ελλη­νικό σχέδιο, είτε να εξα­σφα­λί­σει ότι θα υπάρξει συν­δια­χεί­ριση του περι­βαλ­λο­ντι­κού αυτού προ­γράμ­μα­τος, το οποίο όμως αφορά περιο­χές ελλη­νι­κής κυριαρ­χίας την οποία αμφι­σβη­τεί η Τουρκία.

Είναι σαφές ότι δεν μπορεί να υπάρξει συνερ­γα­σία τέτοιου είδους όπως την εννοεί η τουρ­κική πλευρά, όσο υπάρχει αμφι­σβή­τηση ελλη­νι­κών κυριαρ­χι­κών δικαιω­μά­των και ελλη­νι­κής κυριαρ­χίας.

Μια νέα πρό­κληση, μια νέα διεκ­δί­κηση της Τουρ­κίας σε βάρος των κυριαρ­χι­κών δικαιω­μά­των της χώρας μας ετέθη στο πακέτο των ήδη παρά­νο­μων διεκ­δι­κή­σεων της Τουρ­κίας σε βάρος της Ελλάδος. Μια διεκ­δί­κηση που δρα και αυτή υπο­στη­ρι­κτικά στον μείζονα στρα­τη­γικό στόχο της Τουρ­κίας που είναι το δόγμα της «Γαλά­ζιας Πατρί­δας». Γενικά μπο­ρούμε να πούμε ότι το επι­χεί­ρημα περί «ήρεμου κλί­μα­τος» είναι έωλο, όταν το τίμημα γι’ αυτό είναι να μπαί­νουν στο τραπέζι της πολι­τι­κής δια­πραγ­μά­τευ­σης όλες οι απαι­τή­σεις της Τουρ­κίας, σε θέματα ελλη­νι­κής κυριαρ­χίας και κυριαρ­χι­κών δικαιω­μά­των. Γι’ αυτό εκτιμώ ότι οι ελλη­νο­τουρ­κι­κές σχέσεις στο απώτερο μέλλον θα πηγαί­νουν από διάλογο σε κρίση και από κρίση σε διάλογο.

O Ταγίπ Eρντογάν ξανα­χτύ­πησε κατά της Ορθο­δο­ξίας αφού μετά την Αγιά Σοφιά εγκαι­νί­ασε τη λει­τουρ­γία ως τζαμιού και της ιστο­ρι­κής Μονής της Χώρας. Πιστεύ­ετε ότι είναι χλιαρές οι αντι­δρά­σεις τόσο οι δικές μας, όσο και των Ευρω­παίων απέ­να­ντι σε τέτοιες προ­κλή­σεις της Τουρ­κίας; Ποια πρέπει να είναι η στάση της Ευρώπης;

O Eρντογάν ολο­κλή­ρωσε το κακούρ­γημα κατά της Ορθο­δο­ξίας αφού μετά την Αγιά Σοφιά εγκαι­νί­ασε τη λει­τουρ­γία ως τζαμιού και της Μονής της Χώρας. Πρό­κει­ται για το μνημείο με τα πλέον περί­τε­χνα βυζα­ντινά ψηφι­δωτά, που δια­σώ­ζε­ται στην Κων­στα­ντι­νού­πολη, μαζί με την Αγία Σοφία και τη Μονή της Παμ­μα­κά­ρι­στου, η οποία επίσης λει­τουρ­γεί ως τζαμί. Αυτή η απόφαση των Τουρ­κι­κών Αρχών, συνιστά πρό­κληση για τη διεθνή κοι­νό­τητα καθώς αλλοιώ­νει και προ­σβάλ­λει τον χαρα­κτήρα της ως μνη­μείου παγκό­σμιας πολι­τι­στι­κής κλη­ρο­νο­μιάς της UNESCO ανήκον στην ανθρω­πό­τητα.

Η μετα­τροπή της Μονής της Χώρας σε μου­σουλ­μα­νικό τέμενος είναι μέγιστη προ­σβολή της παγκό­σμιας πολι­τι­στι­κής κλη­ρο­νο­μιάς και μάλιστα εγκαι­νιά­ζο­ντας το λίγο πριν από την επί­σκεψη του Έλληνα πρω­θυ­πουρ­γού στην Άγκυρα. Ήταν μια παρά­βαση των συμ­φω­νη­θέ­ντων με την Δια­κή­ρυξη των Αθηνών. Ήταν μία κίνηση προ­σβλη­τική γιατί προ­σβάλ­λει ένα πολι­τι­στικό μνημείο, ένα μνημείο της Βυζα­ντι­νής κλη­ρο­νο­μιάς ιδιαί­τε­ρης σημα­σίας για την Ορθο­δο­ξία. Και καθί­στα­ται υπό­λο­γος στην Ιστορία, διότι χρη­σι­μο­ποιεί ένα τέτοιο μνημείο για μικρο­πο­λι­τι­κές σκο­πι­μό­τη­τες. Μπορεί ο Ερντο­γάν να το απο­φά­σισε έχοντας κατά νου να κατα­δεί­ξει τον ισλα­μι­στικό προ­σα­να­το­λι­σμό και ταυ­τό­τητα του ίδιου και του κόμ­μα­τός του, εντός και εκτός Τουρ­κίας. Να κατα­δεί­ξει τα αντα­να­κλα­στικά της ισλα­μι­κής πολι­τι­κής του, όμως το έπραξε επί ζημία του στοι­χείου της παγκό­σμιας κλη­ρο­νο­μιάς και της ιστο­ρι­κής μνήμης. Το ενδια­φέ­ρον της Ελλάδος για τη Μονή είναι διε­θνούς χαρα­κτήρα, δεν είναι διμερές ζήτημα και καλώς ο Έλληνας πρω­θυ­πουρ­γός έθεσε το θέμα στον Ερντο­γάν κατά την πρό­σφατη επί­σκεψή του στην Άγκυρα.

Η μετα­τροπή της Μονής της Χώρας σε τζαμί, είχε απο­φα­σι­σθεί από τον Ερντο­γάν από τις αρχές του 2020, αλλά δεν χρη­σι­μο­ποι­ή­θηκε άμεσα ως λατρευ­τι­κός χώρος, λόγω ανα­καί­νι­σης του ναού. Όλο αυτό το χρονικό διά­στημα ουδεμία αντί­δραση υπήρξε τόσο από ελλη­νι­κής πλευράς, όσο και της ευρω­παϊ­κής, αλλά και από την UNESCO. Η αντί­δραση του πολι­τι­σμέ­νου κόσμου και γενι­κό­τερα της Δύσης και του Χρι­στια­νι­κού κόσμου σε αυτή τη σοβα­ρό­τατη πρό­κληση της Τουρ­κίας είναι πολύ χαλαρή μέχρι στιγμής και δείχνει έλλειψη ευαι­σθη­σιών, αντα­να­κλα­στι­κών και ηγεσίας στη Δύση και στους σχε­τι­κούς οργα­νι­σμούς. Η Μονή της Χώρας όπως και η Αγία Σοφιά ανήκουν σε όλο τον κόσμο. Η τύχη της δεν είναι απλά θέμα, όπως επι­μέ­νει αμυ­ντικά ο Ερντο­γάν, της τουρ­κι­κής κυριαρ­χίας.

Η Ευρώπη με τα αρμόδια όργανά της όφειλε να ασκήσει ισχυρές πιέσεις προς την Τουρκία, για να μην μετα­τρα­πεί και η Μονή της Χώρας σε τζαμί, όπως και η Αγιά Σοφιά, χρη­σι­μο­ποιώ­ντας ακόμη και απειλές δια­κο­πής της χρη­μα­το­δό­τη­σης με κοι­νο­τικά κον­δύ­λια. Δυστυ­χώς έχουν εκλεί­ψει από χρόνια αυτές οι ευαι­σθη­σίες τόσο από την χώρα μας, όσο και από την Ευρώπη…

Η επί­σκεψη του Έντι Ράμα, χαρα­κτη­ρί­στηκε ως πρό­κληση για την ελλη­νική κυβέρ­νηση. Ποια είναι η δική σας άποψη;

Νομίζω ότι η επί­σκεψη του Έντι Ράμα στην Αθήνα και η πραγ­μα­το­ποί­ηση “προ­ε­κλο­γι­κής φιέστας” στην Αθήνα για τις αλβα­νι­κές εκλογές που θα διε­ξα­χθούν το 2025 και λίγες ημέρες πριν τις ευρω­ε­κλο­γές στην χώρα μας και μάλιστα ανήμερα της συμπλή­ρω­σης ενός έτους από τη σύλληψη του Φρέντη Μπελέρη, και την παρα­μονή της συνά­ντη­σης του Έλληνα πρω­θυ­πουρ­γού με τον Τούρκο πρόεδρο στην Άγκυρα, απο­τε­λεί προ­κλη­τική κίνηση με προ­φα­νείς συμ­βο­λι­σμούς και σαφή μηνύ­ματα τόσο για την υπόθεση του εκλεγ­μέ­νου δημάρ­χου Χει­μάρ­ρας και τη συμπε­ρί­ληψή του σε ευρω­ψη­φο­δέλ­τιο κόμ­μα­τος, όσο και για τις ελλη­νο­αλ­βα­νι­κές σχέσεις στο σύνολό τους.

Ο Αλβανός πρω­θυ­πουρ­γός ήλθε στην Αθήνα για να πει στους Αλβα­νούς ότι αυτός είναι ο προ­στά­της τους έναντι της ελλη­νι­κής πολι­τείας. Στους δε Αλβα­νούς που έχουν λάβει την ελλη­νική υπη­κο­ό­τητα τους είπε ότι «δεν είστε υπη­ρέ­της των Ελλήνων, είστε περή­φα­νοι Αλβανοί και εγώ είμαι ο εγγυ­η­τής της υπε­ρη­φά­νειας σας». Επίσης με δηλώ­σεις του ανα­μεί­χθηκε άμεσα και έμμεσα στην εσω­τε­ρική πολι­τική σκηνή της χώρας μας, λίγο πριν τις ευρω­ε­κλο­γές, λέγο­ντας «είναι πολύ περί­εργο να ακούω τις δηλώ­σεις της ελλη­νι­κής αντι­πο­λί­τευ­σης, ενώ μπορώ να κατα­νο­ήσω πλήρως την προ­ο­πτική που μετα­φέ­ρει ο Έλληνας πρω­θυ­πουρ­γός. Η έντονη αντί­θεση στις απόψεις για το ίδιο θέμα ρίχνει φως στο γιατί κάποιοι είναι στην αντι­πο­λί­τευση ενώ σε άλλους ανα­τί­θε­ται η δια­κυ­βέρ­νηση από τον λαό»… Αλγεινή εντύ­πωση ακόμη προ­κά­λεσε το γεγονός ότι ο Αλβανός πρω­θυ­πουρ­γός, δεν αντέ­δρασε όταν ακού­στη­καν κατά την ομιλία του απο­δο­κι­μα­σίες κατά του Έλληνα πρω­θυ­πουρ­γού ή συν­θή­ματα υπέρ της Μεγάλης Αλβα­νίας.

Σε μια ακόμη πρό­κληση σε βάρος της χώρας μας ο Αλβανός πρω­θυ­πουρ­γός σε πρό­σφατη επί­σκεψή του στην Ιταλία δήλωσε: «Εσείς οι Αλβανοί της Ιταλίας δεν αλλά­ξατε τα ονόματά σας, υπο­χρε­ω­τικά και ευρέως όπως συνέβη τραγικά σε εκα­το­ντά­δες και χιλιά­δες αδελ­φούς και αδελφές μας στην Ελλάδα, για έναν μόνο και έγκυρο λόγο, τον οποίο όλοι γνω­ρί­ζουμε πολύ καλά».

Είναι φανερό ότι η χώρα μας ταπει­νώ­νε­ται και θίγεται η αξιο­πρέ­πειά της από χώρες απείρως ασθε­νέ­στε­ρες από κάθε άποψη, ταπει­νώ­θηκε από τα Σκόπια, ταπει­νώ­νε­ται και από την Αλβανία, με την επί­σκεψη με το «έτσι θέλω» του Αλβανού πρω­θυ­πουρ­γού, μια επί­σκεψη που η ελλη­νική κυβέρ­νηση την χαρα­κτή­ρισε «άκαιρη» και «αχρεί­α­στη».

Εδώ θα πρέπει να τονί­σουμε ότι ΠΟΛΙΤΙΚΗ ΔΡΑΣΤΗΡΙΟΤΗΤΑ ΕΝΟΣ ΗΓΕΤΗ ΣΤΟ ΕΔΑΦΟΣ ΜΙΑΣ ΑΛΛΗΣ ΧΩΡΑΣ, ΘΑ ΠΡΕΠΕΙ ΝΑ ΕΞΕΤΑΖΕΤΑΙ ΠΑΝΤΟΤΕ ΛΑΜΒΑΝΟΝΤΑΣ ΥΠΟΨΗ ΤΟ ΕΘΝΙΚΟ ΣΥΜΦΕΡΟΝ ΤΗΣ ΧΩΡΑΣ ΠΟΥ ΕΠΙΣΚΕΠΤΕΤΑΙ ΚΑΙ ΜΟΝΟ. Δυστυ­χώς, αυτό στη χώρα μας δεν έγινε με την επί­σκεψη και τις ενέρ­γειες του Ράμα, τις οποίες θα έπρεπε οι αρμό­διοι να είχαν προ­βλέ­ψει, εκτός και εάν η επί­σκεψη έγινε κατόπιν συνεν­νό­η­σης «αρμο­δίων παρα­γό­ντων»…

Έπρεπε η Ελλη­νική Κυβέρ­νηση να έχει το σθένος και την πολι­τική βούληση, να μην επι­τρέ­ψει στον Αλβανό πρω­θυ­πουργό να κάνει πολι­τική εντός της χώρας μας, να ανα­μει­γνύ­ε­ται στα εσω­τε­ρικά πολι­τικά πράγ­ματα της χώρας, λίγες ημέρες πριν τις ευρω­ε­κλο­γές, όπως έπραξαν οι Γερ­μα­νοί στον Ερντο­γάν το 2017, όπως έπραξαν οι Ολλαν­δοί, οι οποίοι απέ­λα­σαν Τούρκο υπουργό εν ενερ­γεία, για τον ίδιο λόγο. Δεν είναι θέμα Δημο­κρα­τίας, είναι θέμα Εθνικού Συμ­φέ­ρο­ντος και Εθνικής Αξιο­πρέ­πειας.

Ο Έντι Ράμα δηλώνει ότι σέβεται τα δικαιώ­ματα της Ελλη­νι­κής Εθνικής Μειο­νό­τη­τας, αλλά οι μπουλ­ντό­ζες στη Χει­μάρρα κατε­δα­φί­ζουν ή κατα­πα­τούν ελλη­νι­κές περιου­σίες με δική του εντολή ή με δική του εύγλωττη ανοχή. Δυστυ­χώς, επι­χει­ρεί τη χει­ρα­γώ­γηση της ελλη­νι­κής μειο­νό­τη­τας πολι­τικά, την κατα­πιέ­ζει εθνικά και την εκφο­βί­ζει κατά τρόπο που θυμίζει τα δύσκολα χρόνια του χοτζι­κού απο­λυ­ταρ­χι­σμού.Επίσης, ο Αλβανός πρω­θυ­πουρ­γός δηλώνει σήμερα ότι είναι «περή­φα­νος για τη στρα­τη­γική σχέση της χώρας του με τον Ερντο­γάν» και δεν κρύβει ότι η χώρα του απο­τε­λεί το μακρύ χέρι της Τουρ­κίας στα Βαλ­κά­νια.

Για αυτό με την Αλβανία η χώρα μας οφείλει να πει πλέον κάποιες καθαρές και τολ­μη­ρές κου­βέ­ντες, όπως ότι δεν μπορεί να επι­θυ­μεί την είσοδο στην Ευρω­παϊκή Ένωση και ταυ­τό­χρονα να ερω­το­τρο­πεί με την Τουρκία …Όσο της επι­τρέ­πουμε τη διφο­ρού­μενη μέχρι και εχθρική της στάση απέ­να­ντι στη χώρα μας, χωρίς να της κρού­ουμε τον κίνδυνο να μείνει έξω από την Ευρώπη, τόσο θα συνε­χί­ζει τις προ­κλή­σεις έναντι της χώρας μας και κυρίως σε βάρος των Ελλήνων της Βορείου Ηπείρου. Δεν πρέπει να μας δια­φεύ­γει ότι ο μεγα­λοϊ­δε­α­τι­σμός της Αλβα­νίας, τέμνε­ται με τον αλυ­τρω­τι­σμό των Σκο­πια­νών και σε συν­δυα­σμό με την αγαστή συνερ­γα­σία Τιράνων-Σκοπίων και Άγκυρας, δημιουρ­γεί ένα κύμα ανα­θε­ω­ρη­τι­σμού και μισελ­λη­νι­σμού στα βόρεια και ανα­το­λικά σύνορά μας, τον οποίο θα «συνα­ντή­σουμε» πιο έντονα στα προσεχή έτη.

Θα ήθελα το σχόλιό σας και για τη στάση της νέας ηγεσίας στη Βόρεια Μακε­δο­νία; Πώς πρέπει να απα­ντή­σει η χώρα μας, αλλά και η Ευρώπη;

Σήμερα δυστυ­χώς ως χώρα, θερί­ζουμε αυτά που σπεί­ραμε πριν έξι περίπου χρόνια. Παρα­δώ­σαμε αμαχητί το όνομα ΜΑΚΕΔΟΝΙΑ στους Σλάβους των Σκοπίων και τους επι­τρέ­ψαμε να οικειο­ποιού­νται την ελλη­νική ιστορία μας, ενώ αυτοί έχουν απο­ποι­η­θεί τη σλαβική τους ιστορία και επαί­ρο­νται διεθνώς ότι απο­τε­λούν χώρα με κατοί­κους απο­γό­νους του Μεγάλου Αλε­ξάν­δρου.

Με τη συμ­φω­νία αυτή, η προη­γού­μενη κυβέρ­νηση, φιλή­κοος των ξένων και των στρα­τη­γι­κών τους επι­διώ­ξεων στα Βαλ­κά­νια, ενέ­πλεξε τη χώρα σε μια ταπει­νω­τική κατά­σταση, που δεν μπορεί, δυστυ­χώς, να βελ­τιω­θεί, ούτε να εξυ­πη­ρε­τή­σει, κατ’ ελά­χι­στον, τα ελλη­νικά εθνικά συμ­φέ­ρο­ντα, γιατί διε­τή­ρησε ακέραιο τον πυρήνα του προ­βλή­μα­τος, που είναι η χον­δροει­δής πλα­στο­γρα­φία του ιστο­ρι­κού ονό­μα­τος της Μακε­δο­νίας.

Με τις τελευ­ταίες εκλογές στην γει­το­νική χώρα δημιουρ­γή­θηκε ένα νέο πολι­τικό περι­βάλ­λον που θα κληθεί να δια­χει­ρι­στεί η ελλη­νική κυβέρ­νηση, εν όψει της ευρω­παϊ­κής πορείας των Σκοπίων.

Η νεο­ε­κλε­γείσα ηγεσία τους αμφι­σβη­τεί την Συμ­φω­νία των Πρεσπών και δεν απο­δέ­χε­ται το συνταγ­μα­τικό όνομα της χώρας τους ως «Βόρεια Μακε­δο­νία».

Είναι γεγονός ότι τα Σκόπια σήμερα δεν τηρούν, δεν καταγ­γέλ­λουν, αλλά ούτε λένε τι θα πράξουν στο μέλλον με την Συμ­φω­νία των Πρεσπών.

Η χώρα μας βέβαια δεν συγκρό­τησε τους προ­βλε­πό­με­νους μηχα­νι­σμούς για τον έλεγχο τήρησης της Συμ­φω­νίας, όπως προ­βλέ­πε­ται από την ίδια την Συμ­φω­νία.

Η χώρα μας με την δια­μορ­φω­θείσα κατά­σταση, διπλω­μα­τικά, αλλά κυρίως νομικά έχει δύο επι­λο­γές ή να ΚΑΤΑΓΓΕΙΛΟΥΜΕ ΜΟΝΟΜΕΡΩΣ ΤΗΝ ΣΥΜΦΩΝΙΑ ή ΝΑ ΠΑΜΕ ΣΤΟ ΔΙΕΘΝΕΣ ΔΙΚΑΣΤΗΡΙΟ.

Αν πάμε σε ένα Διεθνές Δικα­στή­ριο, η απά­ντηση θα είναι κόλαφος για την χώρα μας, διότι στοι­χειώ­δης αρχή του Διε­θνούς Δικαίου είναι ότι η υπο­χρέ­ωσή σου είναι αυτο­τε­λής. Η χώρα μας ανέλαβε με την υπο­γραφή της Συμ­φω­νίας ορι­σμέ­νες υπο­χρε­ώ­σεις, οι οποίες δεν εξαρ­τώ­νται οι υπο­χρε­ώ­σεις μας αυτές από την συμπε­ρι­φορά των άλλων. Εμείς οφεί­λουμε να τις τηρούμε και αυτό σήμερα μας υπεν­θυ­μί­ζουν οι σύμ­μα­χοί μας και κυρίως οι Αμε­ρι­κα­νοί.

Άρα θα πρέπει να ΚΑΤΑΓΓΕΙΛΟΥΜΕ ΤΗΝ ΣΥΜΦΩΝΙΑ. Όταν καταγ­γέλ­λεις μια Συμ­φω­νία παύει να υφί­στα­ται, διότι από νομικής άποψης, μια Συμ­φω­νία διμερής συνά­πτε­ται με την ελεύ­θερη δικαιο­πρα­κτική βούληση των δύο μερών. Το άρθρο 60 παρά­γρα­φος 1 της Σύμ­βα­σης της Βιέννης του 1969 καθο­ρί­ζει «Διμερής Συμ­φω­νία την οποία ουσιω­δώς ένα μέρος δεν τηρεί, επι­τρέ­πε­ται στο άλλο μέρος, να επι­κα­λε­σθεί την μη τήρηση και να την καταγ­γεί­λει εν όλω η εν μέρει».

Άρα ως χώρα οφεί­λουμε να καταγ­γεί­λουμε την Συμ­φω­νία, όχι για να είμαστε με το γράμμα του νόμου, διότι η Συμ­φω­νία αυτή προ­βλέ­πει υπο­χρε­ώ­σεις για την Ελλάδα, όπως μέσα στα Παραρ­τή­ματα της Συμ­φω­νίας τα οποία η χώρα μας δεν έχει κυρώσει, αλλά και μέσα στο κείμενο της Συμ­φω­νίας, όπου καθο­ρί­ζε­ται ότι «Δεν θα αντι­τα­χθούμε στην είσοδο αυτής της χώρας ούτε στο ΝΑΤΟ, ούτε στην Ευρω­παϊκή Ένωση και γενικά σε οποιον­δή­ποτε Διεθνή Οργα­νι­σμό» και με πρω­τό­κολλο ανα­λαμ­βά­νουμε ακόμη και την υπο­χρέ­ωση να τους εκπαι­δεύ­σουμε για να εισέλ­θουν σε αυτούς τους οργα­νι­σμούς .

Άρα η χώρα μας πρέπει να κατα­στή­σει γνωστό, με απο­φα­σι­στι­κό­τητα και πει­στι­κό­τητα, σε συμ­μά­χους και φίλους ότι όσο τα Σκόπια με την συμπε­ρι­φορά τους και την πολι­τική τους προ­ω­θούν μια πολι­τική επι­βλαβή για τα Εθνικά μας Συμ­φέ­ρο­ντα, δεν θα έχει ευρω­παϊκή προ­ο­πτική.

Γενικά τα Σκόπια με αυτή την πολι­τική που ασκούν σήμερα, με αυτή την εκπαί­δευση και με την πρόθεση να θέσουν θέμα «μακε­δο­νι­κής μειο­νό­τη­τας», διότι αυτό θα είναι το επόμενο βήμα, δεν θα έχει ποτέ την ελλη­νική συγκα­τά­θεση για σύνδεση η εισδοχή στην Ευρω­παϊκή Ένωση και αυτό οφεί­λουν να αντι­λη­φθούν έγκαιρα οι Σκο­πια­νοί.

Δυστυ­χώς όμως η άγνοια ή η υπο­τί­μηση της Ιστο­ρίας χαρα­κτη­ρί­ζει και ορι­σμέ­νους ΠΡΟΘΥΜΟΥΣ εδώ στη χώρα μας, που μιλούν στο όνομα των «προ­ο­δευ­τι­κών» ιδεών ή του διε­θνι­σμού ή ακόμη και της στα­θε­ρό­τη­τας. Προ­σπα­θούν να μας πείσουν ότι η Συμ­φω­νία είναι καλή και ότι πρέπει να στη­ρί­ξουμε τα Σκόπια παρά τη μη εφαρ­μογή της Συμ­φω­νίας. Οφεί­λουν όμως να γνω­ρί­ζουν ότι καμία συμ­φω­νία δε μπορεί να επι­βιώ­σει και πολύ περισ­σό­τερο να φέρει απο­τε­λέ­σματα όταν προ­σβάλ­λει το εθνικό φιλό­τιμο ενός λαού και όταν δια­στρε­βλώ­νει την ιστο­ρική αλήθεια.