Στις 8 Απριλίου η δίκη των δύο φαρμακοποιών για πλαστές ενημερότητες στον ΕΟΠΥΥ

Στο εδώλιο του Τρι­με­λούς Εφε­τείου Κακουρ­γη­μά­των Δωδε­κα­νή­σου ανα­μέ­νε­ται να καθί­σουν την Τρίτη 8 Απρι­λίου 2025 δύο φαρ­μα­κο­ποιοί από τη Ρόδο, κατη­γο­ρού­με­νοι για σοβαρές οικο­νο­μι­κές απάτες εις βάρος του ελλη­νι­κού Δημο­σίου, με αντι­κεί­μενο πλαστές ασφα­λι­στι­κές και φορο­λο­γι­κές ενη­με­ρό­τη­τες που χρη­σι­μο­ποι­ή­θη­καν για να εισπρα­χθούν χρήματα από τον ΕΟΠΥΥ.

Η υπόθεση που φτάνει πλέον ενώπιον της Δικαιο­σύ­νης έχει χαρα­κτη­ρι­στεί από δικα­στι­κές πηγές ως ιδιαί­τε­ρης βαρύ­τη­τας, καθώς φέρνει στο φως όχι μόνο παρα­βα­τι­κές πρα­κτι­κές, αλλά και δομικά προ­βλή­ματα του ελεγ­κτι­κού μηχα­νι­σμού των δημό­σιων οργα­νι­σμών, με επί­κε­ντρο τον ΕΟΠΥΥ και τον ΕΦΚΑ.

Το ιστο­ρικό της υπό­θε­σης

Η δικα­στική έρευνα ξεκί­νησε το 2022 μετά από μηνυ­τή­ρια αναφορά του Εθνικού Οργα­νι­σμού Παροχής Υπη­ρε­σιών Υγείας (ΕΟΠΥΥ), με την οποία καταγ­γέλ­θηκε η χρήση πλαστών ασφα­λι­στι­κών και φορο­λο­γι­κών ενη­με­ρο­τή­των από φαρ­μα­κο­ποιούς για την είσπραξη οικο­νο­μι­κών απαι­τή­σεων. Παράλ­ληλα, αντί­στοιχη αναφορά κατέ­θεσε και ο πρώην διευ­θυ­ντής του ΕΦΚΑ Ρόδου, ανα­δει­κνύ­ο­ντας την ύπαρξη σοβαρών ενδεί­ξεων παρα­ποί­η­σης εγγρά­φων σε του­λά­χι­στον τρεις περι­πτώ­σεις.

Η υπόθεση που εκδι­κά­ζε­ται αφορά δύο εξ αυτών, έναν φαρ­μα­κο­ποιό και μια συγγενή του – επίσης επαγ­γελ­μα­τία του ίδιου κλάδου. Σύμφωνα με το κατη­γο­ρη­τή­ριο, οι δύο κατη­γο­ρού­με­νοι συνέ­τα­ξαν και υπέ­βα­λαν στον ΕΟΠΥΥ πλαστές ασφα­λι­στι­κές και φορο­λο­γι­κές ενη­με­ρό­τη­τες, με σκοπό να ξεπε­ρά­σουν τον έλεγχο της νομι­μό­τη­τας και να εισπρά­ξουν ποσά που υπό κανο­νι­κές συν­θή­κες δεν θα είχαν δικαί­ωμα να λάβουν.

Η πράξη τους αυτή φέρεται να οδήγησε στην είσπραξη ποσού ύψους 209.300 ευρώ, ποσό το οποίο – σύμφωνα με τη δικο­γρα­φία – εισπρά­χθηκε παρά­νομα, καθώς ο ένας εκ των δύο κατη­γο­ρου­μέ­νων είχε βεβαιω­μέ­νες και ληξι­πρό­θε­σμες οφειλές στον ΕΦΚΑ και τη ΔΟΥ από το 2013, που τον απέ­κλειαν από τη δυνα­τό­τητα είσπρα­ξης μέσω του ΕΟΠΥΥ.

Οι κατη­γο­ρίες

Το Συμ­βού­λιο Πλημ­με­λειο­δι­κών Ρόδου απο­φά­σισε την παρα­πο­μπή τους για τα εξής αδι­κή­ματα:

• Πλα­στο­γρα­φία κατ’ εξα­κο­λού­θηση με συνο­λικό όφελος και αντί­στοιχη ζημία του Δημο­σίου άνω των 120.000 ευρώ,

• Απάτη κατ’ εξα­κο­λού­θηση κατά συναυ­τουρ­γία,

• Χρήση πλαστού εγγρά­φου,

• και όλα αυτά σε βαθμό κακουρ­γή­μα­τος.

Οι ίδιες κατη­γο­ρίες βαραί­νουν αμφό­τε­ρους τους εμπλε­κό­με­νους, με ελαφρές δια­φο­ρο­ποι­ή­σεις ανάλογα με το ποιος φέρεται να κατάρ­τισε και ποιος να χρη­σι­μο­ποί­ησε τα επίμαχα έγγραφα.

Η υπε­ρα­σπι­στική γραμμή – Η θέση των κατη­γο­ρου­μέ­νων

Η υπε­ρά­σπιση – με επι­κε­φα­λής τον γνωστό δικη­γόρο κ. Δήμο Μουτάφη – ανα­μέ­νε­ται να κινηθεί σε δύο βασι­κούς άξονες: την απουσία δόλου και τη δημιουρ­γία των επί­μα­χων εγγρά­φων σε συν­θή­κες ασφυ­κτι­κής πίεσης και ανα­πο­τε­λε­σμα­τι­κής γρα­φειο­κρα­τίας.

Η πρώτη κατη­γο­ρού­μενη φέρεται να έχει ομο­λο­γή­σει τις ενέρ­γειές της, απο­δί­δο­ντας αυτές στην αδυ­να­μία συνέ­χι­σης της λει­τουρ­γίας της επι­χεί­ρη­σής της λόγω καθυ­στε­ρή­σεων στις πλη­ρω­μές από τον ΕΟΠΥΥ, υψηλής φορο­λο­γίας και απαί­τη­σης ενη­με­ρό­τη­τας όχι μόνο κατά την πληρωμή, αλλά και κατά την υποβολή των τιμο­λο­γίων, γεγονός που – όπως τονίζει – ήταν πρα­κτικά αδύνατο να τηρηθεί.

Εχει προ­σκο­μί­σει απο­δει­κτικά ότι οι οφειλές για τις οποίες υπε­βλή­θη­σαν οι πλαστές ενη­με­ρό­τη­τες έχουν πλέον εξο­φλη­θεί ολο­σχε­ρώς.

Οι οικο­νο­μι­κές δια­στά­σεις

Η εν λόγω υπόθεση απο­τε­λεί μέρος ενός ευρύ­τε­ρου ελέγχου στον οποίο δια­πι­στώ­θη­καν, σύμφωνα με πλη­ρο­φο­ρίες:

• Είσπραξη 488.916 ευρώ από έναν φαρ­μα­κο­ποιό με χρήση πλαστών ενη­με­ρο­τή­των,

• 496.287 ευρώ από άλλον, με ανά­λο­γες πρα­κτι­κές,

• και 209.300 ευρώ από την επι­χεί­ρηση του κατη­γο­ρού­με­νου που δικά­ζε­ται στις 8 Απρι­λίου.

Οι αριθμοί προ­κα­λούν ερω­τή­ματα για την επάρ­κεια και την απο­τε­λε­σμα­τι­κό­τητα των ελέγχων του ΕΟΠΥΥ, καθώς φαί­νε­ται πως οι πλα­στο­γρα­φίες δεν εντο­πί­στη­καν έγκαιρα, επι­τρέ­πο­ντας τη συστη­μα­τική είσπραξη δημό­σιου χρή­μα­τος με μη νόμιμα μέσα.

Η σημασία της δίκης

Η εκδί­καση αυτής της υπό­θε­σης ανα­μέ­νε­ται να καθο­ρί­σει τον τρόπο με τον οποίο η Δικαιο­σύνη αντι­με­τω­πί­ζει τη δια­χω­ρι­στική γραμμή ανάμεσα στην επι­βί­ωση μίας επι­χεί­ρη­σης και την τέλεση αδι­κη­μά­των σε περιό­δους οικο­νο­μι­κής κρίσης.

Παράλ­ληλα, ενδέ­χε­ται να δημιουρ­γή­σει νομικό προη­γού­μενο για δεκάδες άλλες εκκρε­μείς ή ανα­δυό­με­νες υπο­θέ­σεις στον χώρο της Υγείας και των κρα­τι­κών απο­ζη­μιώ­σεων.